S P E L - I N F O

         

DARK FALL 1: The Journal


Uitgever: XXV Productions / 2002 - THQ Nordics / 2003
Ontwerper: Jonathan Boakes / XXV Productions / Darkling Room

Platform: PC, Mac.

Systeemeisen:
--- Windows 95/98/ME/2000/XP - Processor: Pentium 233 - 32 MB RAM (64 MB aanbevolen) - 24X CD-ROM drive - SVGA videokaart met 32 bit kleur.
Steam-versie: Windows XP/Vista - Processor: 1.4 GHz - 512 MB RAM - 3D grafische kaart compatible met DirectX 9.

Categorie:
Psychologisch horror-mysterie, geesten, geïllustreerd realistische slideshow beelden, 1ste persoon, point & click.

Walkthrough: klik hier voor Hans' Nederlandstalige walkthrough.

Beschrijving en review:
Een duistere macht in het hart van het landelijke Dorset wordt krachtiger. Een macht die al bestaat sinds het begin der tijden wacht erop los te breken in onze wereld. Hij sluimerde, maar werd uitgenodigd te komen. En degenen die hem opriepen, hebben de prijs betaald.
Jij bent de enige die tegen die macht kan vechten. Hij houdt zich schuil in een treinstation en een hotel dat al sinds 1947 verlaten is.

Er zijn toen (en ook recentelijk) op mysterieuze wijze mensen verdwenen die dankzij je speurwerk figuurlijk weer tot leven komen. En die dozijn personages leer je steeds beter kennen naarmate het spel vordert: hun onderlinge relaties, sommige zeer vriendschappelijk en liefdevol, andere ronduit vijandig. En als je dan ook nog foto's ontdekt van die personen worden het bijna kennissen van je.

      

Dark Fall: The Journal is een point & click-spel in de traditie van Myst. Op de stemacteurs na is dit eerste deel uit de serie het werk van slechts één persoon. Dit is één van die gouwe ouwe avonturenspellen die ook in 2018, bij het schrijven van deze review, nog steeds de moeite van het spelen waard zijn.
Dat komt op de eerste plaats door het intrigerende verhaal. Het is geen horror in de zin van monsters die je aanvallen, maar wel een spookverhaal; er valt niets te schieten, je kunt niet doodgaan, je hoeft niet te springen en te rennen, maar je moet aan de hand van verkenningen, teksten, foto's en geluidsopnamen die je tegenkomt proberen te achterhalen wat zich vele jaren geleden heeft afgespeeld.

      

Grafisch gezien zijn de beelden kwalitatief nogal gevarieerd. Sommige omgevingen zijn weinig uitgewerkt en tamelijk kleurloos (wat de sfeer wel ten goede komt), andere zijn daarentegen veel gedetailleerder en sprankelender. Vanwege de leeftijd van het spel speel je overigens in een lagere resolutie dan tegenwoordig gebruikelijk.
De bediening is uiterst eenvoudig met alleen de muis. En hoewel je steeds naar voren springt of een kwartslag draait voor een volgende beeld, zul je toch systematisch te werk moeten gaan en goed om je heen moeten kijken om geen essentiële details te missen. Daarbij gaat het niet om obscure pixels maar wel om bijvoorbeeld een lichtknopje dat er natuurlijk om vraagt te worden uitgeprobeerd of andere details in beeld waar je iets mee kunt.

      

Hoewel je de vrijheid hebt om eerst de ene en dan de andere kamer of verdieping te bezoeken, word je toch op een slimme manier door het verhaal geleid, doordat je eerst bepaalde voorwerpen, zoals sleutels, moet vinden voordat je ergens verder kunt. Het aantal voorwerpen in je inventaris blijft overigens beperkt.
Je hebt ook de beschikking over elektronische apparaten (gadgets), zoals pc's, camera's, geluidopnemers, detectoren en kijkers die elektromagnetische straling kunnen waarnemen en die natuurlijk wel tot de standaard uitrusting van spokenjagers behoren. Het blijkt een welkome aanvulling om een avonturenspel interessanter te maken.
Naast de inventarispuzzels zijn veel meer puzzels die heel logisch in het spel passen: een verscheurde brief die je weer moet samenstellen, een geheimschrift dat je dient te ontcijferen, dozen, koffer en kluis die je moet zien open te krijgen.
Er is echter ook een kleurenpuzzel en een geluidspuzzel die spelers met een visuele of auditieve handicap zonder een goede walkthrough niet kunnen oplossen!

      

Het spel blinkt uit in geluiden: trappen kraken, deuren piepen, de telefoon gaat, een radio knettert. Maar ook is er af en toe muziek van vroeger te horen en klinken er (onheilspellende) geluiden. Dat draagt er zeer toe bij dat je het gevoel hebt het allemaal zelf mee te maken.
Vooral dankzij de geluiden is er een beklemmende spookachtige sfeer gecreëerd, die je opzuigt in het verhaal.

Het stemacteren is prima gedaan: de stemmen passen goed bij de karakters en wat er gezegd wordt komt heel natuurlijk over, verschil in talent daargelaten.
De Britse humor is niet vergeten, getuige namen als Grable voor een dievegge en Fly voor een actrice die Londen is ontvlucht, maar blijkt ook uit andere subtiliteiten. Het Engelse sfeertje van voorbije jaren is heel goed getroffen.
De teksten zijn ondertiteld (mits je de F1-toets indrukt). Wel is het raadzaam aantekeningen bij te houden. Prettig is ook het dat je het spel kunt opslaan wanneer je wilt (en waar je wilt).

      

Samenvattend is Dark Fall: The Journal een sfeervol avonturenspel voor spelers die niet uit zijn op actie, maar die in alle rust de puzzelstukjes bij elkaar willen zoeken om het raadsel rondom het voormalige station en hotel op te lossen. En behalve de puzzels zijn het vooral de echt menselijke verhalen over vriendschap, oorlogsleed, ontluikende en verloren liefde, heimelijkheid en chantage die dit spel doet uitstijgen boven veel games waarin het verhaal maar bijzaak is.

N.B.: De eerste cd-rom versie van het spel bevatte geen ondertiteling. De later digitaal uitgegeven directors cut versie uit 2003 heeft wel ondertiteling.

Grotere plaatjes bekijken?    Ga naar de screenshots.

Andere delen in de Dark Fall serie:
Dark Fall 2: Lights Out
Dark Fall 3: Lost Souls