DARK FALL 1: The Journal


Walkthrough door Hans 2018 www.adventurespel.nl

Uitgever: Jonathan Boakes / XXV Productions / THQ Nordics / 2002
Ontwerper: Jonathan Boakes / XXV Productions / Darkling Room

Voor spelbeschrijving en screenshots, ga naar: Info & review.


SpelbedieningPersonages
Intro
Station DowertonPDA van PeteStationshal, loopbrug, perron
Hotel begane grondVerdieping 1GarageVerdieping 2
Verdieping 3Dagboek van GeorgeZolder
Kamer 2D (eerste keer)Polly's dagboekKelder
Kamer 2D (tweede keer)Bril [goggles]
Kamer 2D (derde keer)Oeroude gangTweede dagboek van George



Spelbediening  

Het spel wordt volledig met de muis gespeeld.
De cursor is normaal een kruisje, maar verandert van vorm afhankelijk van de situatie:
pijltje naar boven om vooruit of omhoog te gaan,
'pijltjes' links en rechts op het scherm voor 90 graden draaien,
handje om ergens op te duwen,
loep om in te zoomen,
pijltje onderop om uit te zoomen,
gaffel om een voorwerp uit de inventaris toe te passen.

Spullen in de inventaris verschijnen linksboven in beeld.
Rechtsboven in beeld zijn drie knopjes voor opslaan (save), laden (load) en afsluiten (quit).

Je kunt ondertiteling aanzetten met F1, maar moet dit wel elke keer doen als je het spel herstart.
Je spel opslaan kan zo vaak als je wilt en waar je wilt. Een map hiervoor aanmaken is wel handig (kijk waar je saves worden opgeslagen).

Opmerkingen:
Hoewel je veelal de vrijheid hebt om bijvoorbeeld te kiezen voor eerst linksaf of eerst rechtsaf, of om het hotel van boven naar beneden of omgekeerd te verkennen, is in deze speldoorloop gekozen voor een zodanige volgorde dat het verhaal goed tot zijn recht komt.

Vaak kun je pas uitzoomen als je alles netjes achterlaat. Dus bijvoorbeeld een doos of kastdeur dichtmaken die je eerder hebt geopend.



Personages  

Het spel speelt zich af in 2003.
Je komt er tijdens het spelen vanzelf achter wie wie is, maar vanwege het behoorlijke aantal personen volgt hier een overzicht:

- Pete Crowhurst: jouw broer, architect, maakt plan voor renovatie van het voormalige Stationshotel
- Tim Pike: sinds lang vermiste jongen, verkeert aan 'gene zijde'
- Nigel Danvers: student paranormale verschijnselen, onlangs verdwenen
- Polly White: studente paranormale verschijnselen, onlangs verdwenen
- Jonathan Crabtree: huidige eigenaar van grond, landhuis en hotel
- George Crabtree: vader van Jonathan, verdwenen op 29 april 1947
- Arther Johnston: jeugdige vriend van George en kunstschilder, gesneuveld in 1945
- Edith Penfold: hotelbeheerder, verdwenen op 29 april 1947
- Frank Penfold: echtgenoot van Edith, gesneuveld in de oorlog
- Betty Penfold: dochter van Edith en Frank, werkte in het hotel, verdwenen op 29 april 1947
- Thomas Callum: vrijer van Betty, verdwenen op 29 april 1947
- Matilda Fly: hotelgast, verdwenen op 29 april 1947
- Gloria Grable: hotelgast, verdwenen op 29 april 1947
- Andrew Verney: hotelgast, verdwenen op 29 april 1947
- Tom Oliver: legendarische figuur uit de 17e eeuw
- Will Thomas: metgezel van Tom Oliver



Intro  

Je kijkt naar een horloge. Het is 29 april [2003]. Je luistert naar een ingesproken boodschap op je telefoon.
Als je daar bent neem dan op, ik ben het, je broer...Oh ik hoopte dat je thuis zou zijn. Ik wilde je thuis treffen. Ik weet wat je denkt, 'hij belt alleen altijd als er iets mis is'. Wel, er is iets mis, goed mis.
Ik ben nog steeds in Dorset. Ik ben niet de enige hier. Er zijn twee studenten van de Universiteit van Weymouth, Polly en Nigel. Spokenjagers als je dat gelooft. Wel ik geloofde het niet. Maar nu wel. Ik wil dat je nu vertrekt, ik wil dat je hierheen komt.
Ik zou naar de politie gaan, maar ze zouden me in mijn gezicht uitlachen. Spokenjagers!! Ik denk dat waar ze ook op joegen hen heeft gevonden, ik denk dat het mij ook heeft gevonden. Help me alsjeblieft. Jij was altijd goed in dergelijke zaken.


Terwijl je een trein voorbij ziet snellen hoor je het vervolg van wat je broer insprak:

Als je nu vertrekt dan kun je de late trein van Paddington naar Weymouth halen. Neem vanaf Weymouth een taxi, kom naar Dowerton Station, het is verlaten.
Ik wacht daar. Ik heb werkelijk je hulp hierbij nodig...
Hoe eerder je hier bent, hoe beter. Deze plek bezorgt me echt de rillingen. Ik probeerde Polly en Nigel eerder te vinden, maar kon hen nergens vinden. Ze zouden niet zomaar weggaan. Dit begon allemaal een paar dagen geleden toen...Ik kan Hem horen! Ik kan Hem horen! Hij staat recht voor de deur. Fluisterend. Hij fluistert mijn naam. Hij weet mijn naam. Ik moet de deur open doen.



Station Dowerton  

Tunnel
Je staat in een tunnel en hoort een jongensstem:
Oh goed, je bent wakker. We zijn in de tunnel, de spoorwegtunnel, voor het geval jij je afvroeg waar we zijn...waarom kijk je niet even om je heen, maar ga niet te ver, nog niet, ik heb je een hoop te vertellen...

Kijk om je heen. De jongen praat ondertussen verder tegen je.
Nee, je kunt me niet zien...maar voorlopig kan ik jou zien, en dat is alles wat van belang is...
Je komt uit Londen, nietwaar? Wij kwamen ook uit Londen, een aantal jaren geleden, toen in '41. De dokters zeiden dat we moesten, de lucht was slecht voor mij en mijn pa. Ademhalingsproblemen of zo. Ja, laten we verder gaan, goed?


Raap in de tunnel een oude krant op, van 16 mei 1947. De jongen ondertussen:
Ik kan de anderen ook zien. Dus misschien kan ik je helpen. Ik denk dat de anderen hopen dat jij hen kunt helpen. En van hen kent jou, je broer nietwaar? Hij is de nieuwe en net aangekomen. Hij voelt zich een beetje verward. Dat was ik eerst ook, maar je went eraan. Ik ben Tim, tussen twee haakjes. Timothy Pike. Ik speel normaal hier, of op de loopbrug. Ik kijk graag naar de treinen. Maar er zijn geen treinen, niet nu. Luister, vertel niet tegen mijn pa dat ik hier ben, hij zou me vermoorden, als je begrijpt wat ik bedoel. Hoe dan ook, laten we je uit deze tunnel halen, je gaat hier nog dood...

De kop van het krantenartikel luidt: Zes verdwenen uit hotel. Het mysterie verdiept zich.
Er is verdenking tegen de hoteleigenaar George Crabtree, die de laatste tijd onder de pillen zat en zich vreemd gedroeg.

Tim weer: Kijk! We zijn nu dichtbij het station. Het was niet altijd zoals dit...het was vrolijk en druk en vol mensen...ik denk dat ze het hebben moeten sluiten. Ik herinner me niet waarom. Ik herinner me helemaal niet veel. Zelfs de weg naar huis niet. Misschien kun jij me daarmee helpen...
Klim op het perron, daar aan je rechterhand...vooruit!


Draai naar rechts naar het perron en 'klim' erop. Draai dan naar links en Tim zegt:
Nee!! Ik bedoel, je wilt daar niet naartoe, niet totdat je wat licht hebt, dat is je maatje op deze plek. Hij verstopt zich in het donker, zie je. Je zult later inzien wat ik bedoel...

Draai naar rechts en ga het steegje in tot je bij de dames-WC uitkomt. Daarna naar rechts kijken.


Elektriciteitshok
Dat is het! Daar kun je een begin maken...open de deur.
Volg Tims aanwijzingen op en open de deur van het elektriciteitshokje.
Er is een schakelaar, vr je, haal hem over...het wordt tijd dat deze plaats iets meer licht krijgt, vind je niet?
Doe het licht aan. Open het kastje en haal de twee schakelaars over.
Het is tijd. Als je hier klaar bent dan ben ik buiten...

Ga naar buiten.
Ik kan je nog steeds helpen als je vast komt te zitten. Je kunt me op de houten loopbrug vinden. Ik speel daar veel. Het is er, wel, veilig. Het is geheim, zie je. Hij weet niet dat ik tegen je praat, maar daar komt Hij gauw achter. Ik kan beter gaan. Denk eraan, ik ben op de loopbrug, ik laat een briefje voor je achter...


Damestoilet
Ga het damestoilet binnen. Op de wand staat: 'En aan hem was gegeven de sleutel tot de bodemloze put.'


Herentoilet
Breng daarna een bezoek aan het herentoilet.
Zoom in op het wc-hokje en zie rechts een schaduw voorbijtrekken.
Zoom dan in op het gat in de muur. Je ziet een symbool met daarnaast geschreven LARSUS.


Stationshal
Ga de voorste deur in naar de stationshal.
Links is een wachtkamer. Rechts is het stationskantoor, de trap naar de loopbrug en een kaartjesautomaat.
Draai bij de laatste aan het hendeltje en er komt wat wisselgeld in het bakje. Pak dat op en het blijft zichtbaar in de inventaris linksboven in beeld.


Stationskantoor
Ga het kantoor binnen en draai meteen naar rechts.
Pak de lantaarn bovenop het kastje met rolletjes papier. Deze komt in je inventaris terecht.
Lees de rolletjes (de voorlaatste is niet in te zien):

[A reward...]
Een beloning van vier pond is uitgeloofd voor informatie betreffende het recente vandalisme van GWR-eigendommen nabij Station Dowerton. De punten 001 en 005 werden ergens gedurende de nacht van de 13-de afgebroken. Dit is een hoogst ernstige zaak en moet zo snel mogelijk worden afgehandeld.

[Request Grant...]
Verzoek goedgekeurd vanuit het hoofdkantoor voor reparaties aan de voetbrug. Het is ver over tijd voor een goede structurele inspectie en dat zou kunnen leiden (zo is ons vaak verteld) tot aansprakelijkheid.

[Waiting Room...]
De schoorsteen van de wachtkamer moet worden schoongeveegd. Er kan geen vuur worden gemaakt totdat dit achter de rug is.
Ik zal Edith Penfold, die het hotel om de hoek leidt, vragen of zij iemand uit het dorp kent. Zij is een absolute goudmijn voor plaatselijke informatie.


[The police have requested...]
De politie heeft de hulp ingeroepen van de staf en plaatselijke bevolking om te helpen bij het doorzoeken van de tunnels. Zij hoopt enig teken of aanwijzing te vinden met betrekking tot de verdwijning van een kind uit de buurt. Timothy Pike, 11, verliet het dorp en kan per vergissing in de tunnel zijn geraakt. Elke hulp zal in hoge mate door mij worden gewaardeerd. Dus kom op jongens...

[Latest invoice...]
Laatste factuur aangekomen:
Kaarsen: 4 pond !!
Wat zijn jullie aan het doen?
Ze opeten?
Dit moet veranderen. Ik roep een begrotingsbijeenkomst bijeen voor volgende vrijdagochtend. GWR bestaat niet uit geld moet je weten.


[As you will all know...]
Zoals jullie allemaal zullen weten trekt het hoofdbureau de teugels aan betreffende financile zaken. Ik weet niet waarom dit zo is, dus wil ik je vragen om verder geen geruchten te verspreiden, er is al genoeg geroddel. Dus teken alsjeblieft de petitie om de oude elektriciteitsbunker van een nieuw dak te voorzien met ijzeren golfplaten, omdat de leistenen dakpannen lekken!

[Have any of you..]
Is een van jullie benaderd door passagiers met betrekking tot de perrontoiletten? Ik had een diep ongelukkige dame die me mededeelde dat zij dacht dat er een gluurder in een van de toiletruimten rondsloop. Zij beindigde haar 'bezigheden' en wilde de smeerlap een uitbrander geven, maar ontdekte dat het toiletblok leeg was.

Lees nu de aankondiging aan de wand links van het kastje:


G.W.R.
Het is met enige spijt dat ik u in kennis moet stellen van het feit dat dit regionale station op paaszondag zal sluiten.
Na enig denkwerk en onderzoek werd er besloten dat de stop in Dowerton niet langer financieel levensvatbaar was.
Ook herstelde de klantentevredenheid zich nooit helemaal na de 'gebeurtenissen' die zich in 'Het stationshotel' afspeelden. De ongezonde belangstelling van de Pers heeft in deze niet geholpen.
We hopen dat de meesten van u (met een lange staat van dienst) werk zullen vinden bij andere regionale stations...
A.Henry
p.s. Gelukkig paasfeest....


Lees vervolgens de afscheidsbrief op tafel:

[A new position...]
Een nieuwe aanstelling. Inderdaad! Wat een brutaliteit. Dus zij denken dat als er n station dichtgaat dat we dan allemaal onze spullen kunnen pakken en weggaan. Dertig jaar ben ik hier geweest! Sommigen zouden dat zien als een half leven. Wat komt er van de anderen terecht? Mijn mensen zijn allemaal ontslagen. Wat moeten ze verdomme gaan doen? De meesten hebben gezinnen.
Ik beschuldig die kranten ervan. Dat zijn monsters. De verdwijningen. Waarom kunnen zij die niet gewoon met rust laten Ze komen niet terug, wat iemand ook beweert. Net als dat arme joch. Hij is nooit gevonden. Dus welke hoop is er voor de anderen?
Ik zal deze nieuwe 'aanstelling' aannemen. Maar het zal nooit meer hetzelfde worden. Het is het einde van een tijdperk voor mezelf, en dit hele dorp. Wij zullen dit station allemaal missen en hopelijk zal het nooit vergeten worden, zelfs niet nadat het met de grond gelijk is gemaakt.

Ze hebben het gebouw dichtgemaakt met lelijk ijzer, dus zelfs de dag ziet eruit als de nacht. Tijd om mijn spullen te pakken, die deuren af te sluiten en gedag te zeggen.

Vaarwel en veel geluk voor Dowerton.


Zie de landkaart met de spoorverbindingen van de GWR (Great Western Railways).

   


Wachtkamer
Ga de wachtkamer binnen. Op de grond ligt een kapotte draagbare telefoon.
Kijk naar rechts en zoom in op de tafel. Er ligt een portfolio voor herontwikkeling van het hotel en een kaartje van je broer Pete:

Van Pete aan Richard
Richard, de kunstzinnige impressie van de plek is geweldig, maar kun je Vicky vragen om de klimop een beetje minder accent te geven? Ook zou de stationshal iets beter zichtbaar moeten zijn, het wordt de hoofdingang. Ik laat de portfolio woensdag aan Jonathan Crabtree zien, dus moet het vr die tijd per e-mail worden opgestuurd. Afgezien daarvan gaat alles goed, in het bijzonder het onderzoek. Gisterenavond bedacht ik een naam voor de club ...vraag me niet hoe ik daar op kwam, maar ik vind dat KARS heel geschikt is. Wat vind jij ervan?
Pete



PDA van Pete  

Pak nu de PDA (Persoonlijke Digitale Assistent) op en druk op het knopje rechtsonder.
Je leest:

Goedenavond Pete...
Je hebt geen afspraken vanavond.
Je volgende afspraak is op woensdag (01-05-2003) met Jonathan Crabtree in Crabtree Manor. Denk eraan om de herontwikkelingsportfolio mee te nemen.


Druk op de linker van de vijf icoontjes (paperclips) onder op de PDA voor het vervolg:
Je moet je zakelijke adressen nog invoeren.
Doe dat alsjeblieft zo spoedig mogelijk. Ik ben er om je te dienen maar kan dat alleen dankzij samenwerking.


Het tweede icoontje (loep) geeft een plattegrond met daarop Crabtree Manor, het station (in onbruik) en het hotel (rune).

Het derde icoontje (blad papier) geeft de persoonlijke aantekeningen van Pete.
Elk van de acht cijfers bovenaan leidt naar een andere datum van invoer.
Met de pijltjes opzij en het witte blokje kun je naar boven en beneden scrollen.


Dagboek Pete
[1] 17-04-2002:
Ik ben tot dusver nog niet in staat geweest om veel van de gebouwen te zien, het was donker toen mij taxi eindelijk Dowerton bereikte. Wat ik kon zien zag er veelbelovend uit, het dak was intact, dus misschien zijn de funderingen nog sterk en droog.
De Crabtrees zijn een oude familie, ik logeer in het huis van de familie, dat achter de bossen ligt. Ik zal morgen beginnen met de inspectie.


[2] 19-04-2002:
Ik ben verbaasd. De structuur is intact. De eigenlijke kamers zijn als een levend museum. De tijd heeft de kamers nauwelijks verbleekt of vervuild. Als je van dit soort dingen houdt dan kon je waarschijnlijk rijk worden van het bergen van die bouwkundige spullen. Ik ken een hoop mensen die zich blauw zouden betalen voor memorabilia uit de jaren 40. In elk geval heb ik een goede start gemaakt met de inspectie, te beginnen in de stationshal. Er is een kleine, droge en private kamer opzij van de hal, in feite de oude wachtkamer die ik tot mijn hoofdbasis heb gemaakt.

[3] 20-04-2002:
Er zijn twee studenten in het hotel. Zij vertelden me dat ze mogelijke paranormale activiteit bestuderen. Geen gekheid. Ze zoeken naar spoken! Ha ha. Het zijn aardige jongelui, Polly en Nigel, die serieuze apparatuur bij zich hebben, met inbegrip van hun eigen voedingsapparaat! Ik wou dat ik er een had. Ik wou dat ik een verwarming had wat dat betreft! Er is een haard in deze kamer, maar ik betwijfel of de schoorsteen er geschikt voor is.

[4] 22-04-2002:
Begonnen met inspectie van de oude treinperrons. Nog steeds solide. Plan is om een grote glazen koepel boven het platform te bouwen en de ruimte als restaurant te gebruiken. Mooi idee. Het grappige is dat ik op het perron stond en iemand in de tunnel hoorde. Een kind denk ik. Ik zei hem om naar buiten te komen, je weet maar nooit wat er voor dodelijks daar is achtergelaten. Ik heb een tijdslimiet, dus het laatste wat ik kan gebruiken zijn onderbrekingen. Wat dat betreft, die studenten werken de hele nacht door! Dat noem ik nog eens toewijding. Ik vraag me af hoe hun 'onderzoek' verloopt. Arme drommels. De drukproeven zijn aangekomen. Vicky heeft goed werk verricht aan de ontwerpschetsen voor het hotel, maar er moet nog flink aan gesleuteld worden. Jonathan Crabtree is een heel bijzondere clint. Ik mag hem wel.

[5] 24-04-2002:
Die knul was weer in de tunnel. Ik stond op het punt om te gaan kijken maar kon mijn lantaarn niet vinden. Het is echt gevaarlijk. Wat denken zijn ouders wel??!! Vandaag was het druk genoeg zonder nieuwe beslommeringen. De oude theodoliet doet raar. Ik was het tweede perron aan het inspecteren toen het beeldscherm de kuren kreeg. Een of andere storing. Was behoorlijk vreemd. Kon de bron niet thuisbrengen maar de instellingen op dat moment waren 271 x 632 of daaromtrent. Moest het voorlopig zo laten, zou Paul hier naartoe moeten halen om ernaar te kijken. Er is geen tijd te verliezen, dus moet ik aan de huisstijl werken. We hebben een naam nodig voor de club (in wat momenteel de hotelreceptie en bar is). Ik kwam op het woord 'KARS'. Schoot mij zomaar te binnen en laat me niet meer los. Het zit in mijn kop sinds de theodoliet ermee ophield. Je moet een gegeven paard nooit in de mond kijken, en dat soort zaken. Dus wordt het 'KARS'.

[6] 25-04-2002:
Deelde wat pizza en bier met Polly en Nigel. Ze waren in de stemming om me enkele van hun bevindingen te laten zien. Erg indrukwekkend. Er zijn overal camera's aangebracht wat hun in staat stelt om actueel beeldmateriaal van verscheidene gebieden op deze plaats te bekijken. Verdomd slim. Maar ik ben niet al te zeker over de resultaten. Een hoop vage beelden van schaduwen. Niet bepaald overtuigend. In elk geval, genoeg daarover. Tijd om weer aan het werk te gaan...

[7] 27-04-2002:
Iemand heeft in mijn spullen zitten rommelen! Ik moet een slot voor de deur hebben. Mijn papieren lagen overal over de vloer. Ik vroeg het Polly & Nigel, maar ik wist al dat zij het niet waren. Ik wed dat het dat verdomde kind was, dt uit de tunnel. Okee, wel, als hij stommetje wil spelen dan kan ik dat ook. Ik blijf hier vanavond wachten en zien of hij terugkom...
Nee, geen bezoekers vannacht. Wel, tenminste niet naar deze kamer. Hoewel ik moet toegeven, hm, dit is echt stom, maar ik weet zeker dat ik iemand op het perron hoorde. Fluitend. Het was dat joch niet. Zeker weten...Ik zal blij zijn als deze klus klaar is en ik hier weg kan. Brengt me van de wijs!


[8] 29-04-2002:
Afgelopen nacht was mijn laatste nachtdienst op deze plaats. De 'fluiter' was terug. Buiten op en neer lopend, ik kon hem achter het raam horen. Ik moet toegeven dat ik nogal verontrust was. Ik belde Polly & Nigel op hun mobiel en vroeg hun of zij beneden wilden komen om te kijken. Natuurlijk hield het meteen op. Dit deugt niet. Het tast het werk aan. Misschien moet ik erover denken om iemand hier naartoe te krijgen om me te helpen. Maar hoe kan ik het verklaren? Als baas kan ik nauwelijks toegeven dat ik bang ben. Misschien een vriend...nee, ik weet wie ik ga bellen...perfect, altijd al van een raadsel gehouden...

Het vierde icoontje (bergkast) gaat naar e-mailberichten.
Klik op het onderwerp Blueprints voor een bericht van Vicky Farrow:

Hi Pete,
Ik weet dat je niet al te blij bent met de ontwerpschets die ik je stuurde. Het was alleen maar een aanzet. Ook vind ik het moeilijk om te illustreren wat ik niet heb gezien. Zou je me eventueel een kopie van de blauwdrukken kunnen sturen. Zelfs exemplaren die gedeeltelijk af zijn zouden me helpen. Ik stelde me het hotel naast de perrons voor, maar jij zegt dat het OVER de spoorlijnen ligt! Zo ja, wat dachten ze toen ze het bouwden! Moet erg lawaaierig en vuil geweest zijn. Hoe dan ook, ik dwaal af, stuur me wat je hebt.
Vicky


Druk op het onderwerp Sci-fi:

Beste Mr. Crowhurst,
Uw abonnement op het maandblad Dr.Who loopt bijna af. [populaire Britse sciencefictionserie]. Er zijn een boel veelbelovende artikelen om naar uit te kijken, met inbegrip van congresinformatie, gratis geschenken en nieuws over de laatste ontwikkelingen in de 'Who'-wereld.
Helpt u ons a.u.b. om het grootste sci-fi-programma ooit te steunen!
Joseph Blythe


En druk tenslotte op het onderwerp HUH!!!??? voor de e-mail die jijzelf aan je broer stuurde:

Hee oudere broer,
Wat is er aan de hand met jou? 1 april is al lang voorbij, weet je! Wat heeft dit bericht te betekenen? Jij klinkt alsof je overdrijft of alsof je je verstand kwijt bent. Of beide. Er bestaat niet zoiets als spoken, zoals je heel goed weet. Ik denk dat je te lang op het platteland hebt gezeten. De schone lucht is je naar het hoofd gestegen...

Niettemin heb je me echt ongerust gemaakt. Bel me op zodra je dit hebt ontvangen. Hmm, kan lastig worden. Je mobiel is dood. In feite erg dood.
Ik heb het kantoor gebeld, Richard en Vicky kunnen je ook niet bereiken.
Okee, nu ben ik WERKELIJK bezorgd. Je maakt het waarschijnlijk goed, maar het kan geen kwaad om dat te controleren. Ik heb de West Country toch altijd al willen zien.
Ik (xx)


Het vijfde icoontje (muis):

Geen randapparatuur gedetecteerd.
Misschien heb je er geen. Werk harder dan kun je je die wellicht permitteren.


Sluit de PDA door op quit te drukken.



Stationshal, loopbrug, perron  

Stationshal
Verlaat de wachtkamer en sla linksaf.
Ga bij de reclameposter van de Zuidelijke Spoorlijn links de hoek om naar de telefoon. Neem de hoorn van de haak en klik op de munt boven in je inventaris. De munt zweeft vanzelf naar de gleuf.
Na enig gefluister klinkt er een stem:

...is daar iemand? Hallo? Oh, jij bent daar! Mijn naam is Nigel. Nigel Danvers. Ik en mijn collega Polly waren aan het werk in het hotel. Je zult daar later meer over te weten komen. Luister nu naar me, ik heb niet veel tijd! Hij weet waarschijnlijk dat ik tegen je praat dus ik moet snel zijn. Je moet in onze kamer zien te komen. We deden wat werk in het hotel. Je vindt later wel uit wat. Voor nu is alles wat je moet weten dat je de sleutel moet vinden. Je moet hem vinden. Ik heb veel vertrouwen in jou. Ik heb hem in een theepot achtergelaten. Ja! Een theepot. Ik herinner me niet waar. Een zilveren theepot. Ik weet zeker dat je hem zult vinden. Ik moet nu gaan. Hij is hier. Ik moet gaan.


Loopbrug
Ga vervolgens de trap op naar de loopbrug. Om de hoek ligt een briefje van Tim Pike:

Goed hoor, je vond mijn aantekening. Je hebt geen idee hoeveel moeite het me kostte om dit voor elkaar te krijgen; grappig is dat mijn geschrijf een stuk beter is dan toen ik op school zat.
In elk geval, zoals ik al eerder zei, kan ik je nog steeds helpen, maar we zullen moeten samenwerken. Als je vast komt te zitten, dan weet ik misschien wel iets, of ik kan het aan n van de anderen vragen.
Om dat te doen moet ik weten wat er in je omgaat. Dus ga naar de plek waar je vastzit en concentreer je dan. Als je hard genoeg nadenkt dan zou ik het moeten kunnen zien. Zo ja, kom dan meteen hier naartoe, en dan zou ik je wellicht kunnen helpen. Als je niet meteen terugkomt dan verlies ik het contact met jou. Maar misschien kun jij dit allemaal zelf wel oplossen. Veel geluk.
Tim Pike.


In het midden van de krakende brug zit rechts een kier waardoor je uitzicht hebt op het hotel over het spoor. Links knippert de theodoliet waar Pete het over had.


Perron 2
Daal af naar perron 2 en zoom in op de theodoliet.
Klik dan op het bovenste knopje van het gele bedieningspaneel. Je zoomt vanzelf verder in.
Onder het scherm zie je de cordinaten 240 en 320. Verander dit met de x- en y-knoppen in ongeveer 271 en 632 door korte tikjes op je linkermuisknop te geven. Je krijgt dan een afbeelding te zien die bij Pete spontaan de naam KARS te binnen deed schieten.
Druk op reset om de herrie uit te zetten en op de bovenste knop om uit te zoomen.

We gaan niet de trap op. Loop terug naar de loopbrug en sla er vlak voor linksaf.
Steek het spoor over naar perron 1.


Perron 1
Sla linksaf en passeer de deur naar de wachtkamer. Je komt bij een tweede van golfplaten voorziene deur die op slot zit. Hierachter is de wachtkamer. Boven deze deur hangt een camera waarop je kunt inzoomen.

Loop door naar het einde van het perron.
Zoom tweemaal in op het vuile raam van de achterste deur en kijk het buffet in.
Zoom uit en raak de deurknop aan. Je staat nu binnen.


Buffet
Kale tafels en stoelen. Links achterin is een kast. Daarin tref je een apparaatje aan van Polly & Nigel.
Het is een pulsmeter die elektromagnetische frequenties over korte afstanden meet. Door op het groene blokje te klikken maak je hem klein en weer groot. Hij blijft van nu af aan linksonder in beeld en slaat uit in de buurt van elektromagnetische bronnen.



Hotel Begane Grond  

Kantoor van het hotel
Open de dubbele deur naar het hotel. Je komt uit bij de receptie.
Er rinkelt een telefoon. Loop rechtdoor langs de balie naar een kantoortje waar je op tafel de telefoon vindt en de hoorn opneemt.
Je hoort een vrouwenstem: Frank??? Ben jij daar? Wie ben je? Wat wil je? Ik zou weggaan als ik jou was, als je weet wat goed voor je is.
Verbreek de verbinding als het stil wordt, door de hoorn op de haak te leggen.
N.B.: De telefoon zal nog veel vaker gaan in de loop van het spel. Wat je te horen krijgt is 'van gene zijde' en niet voorspelbaar vanwege willekeurige generatie.

Op tafel staat links een foto van het echtpaar dat het hotel beheerde.
In het bakje ligt een bestelling voor de slager.
Open de lade. Je ziet een folder met foto's over:

Overstromingen. Wat je moet weten:
Overstromingen hebben onlangs huisgehouden in uw gebied! Als u er ditmaal geen last van had dan kunt u de VOLGENDE zijn! Bent U voorbereid, hebt u er zelfs maar over nagedacht? Bekijk deze nieuwe fotocollectie. Kijk nauwkeurig, bestudeer deze beelden, omdat het volgende eigendom van u kan zijn. Bent u verzekerd? Weet u wat u moet doen in een storm? Wees niet bezorgd, er is goed advies, telefoonnummers en hele belangrijke adressen aan het eind van deze folder. Wees voorbereid.
Taunton onder water, honderden dakloos geworden nadat overstromingen huishielden.
Straten verdwijnen. Ziet er grappig uit? Is het niet. Het is gevaarlijk. Blijf bij overstromingen uit het water.


Er zit een opgevouwen brief in van agent Harold Perch aan Edith:

Beste Mrs. Penfold,

Ik kan u mededelen dat ons onderzoek heeft opgeleverd dat het hotel en station heel veilig zijn voor de aanstaande overstromingen en stormen. De Great Western Railway heeft mij bewezen dat de nieuwe aarden wallen naast perron 2 ruim voldoende zijn.
De schuur aan de voet van de wal evenwel die niet beschermd is loopt een hoog risico. Ik heb er onlangs rondgekeken en opgemerkt dat u uw gasten toestaat om deze als garage te gebruiken. U zou er goed aan doen hen aan te moedigen om hun auto's in plaats daarvan buiten het hotel te parkeren. Ik zou ook genteresseerd zijn in eventuele bijzonderheden die u heeft betreffende de eigenaar van dit voertuig. Ik heb een zeer interessant rapport uit Londen ontvangen en geloof dat het daarmee verband houdt. Schrijft u de bijzonderheden dus op en Betty kan ze morgenochtend bezorgen op weg naar de slagerij.
Ik zal hoogstwaarschijnlijk uw vriendelijke uitnodiging aannemen om vanavond het feest bij te wonen. Ik hou van een leuke samenzang.
Het zal me ook een kans geven om een blik te werpen op die gast van u. En gunst moet ik vragen, lieve, maak mijn identiteit niet bekend. Ik wens om, hoe zeggen die vreemdelingen dat ook weer, o ja..."incognito" te blijven. Er zou een promotie voor mij in kunnen zitten en ik zal uw hulp niet negeren. In feite zou ik een oogje dicht kunnen knijpen met betrekking tot de rapporten over drinken in de bar na sluitingstijd. Stout, stout. Mondje dicht, lieve, mondje dicht.
Helaas heb ik geen nieuws over het kind van Pike. Wordt nu al dagen vermist. Ik moet toegeven dat ik in deze zaak volledig in het duister tast.
Ik spreek je vanavond nog.

Agent Harold Perch


Je hoort Ediths commentaar op de brief:
De brutaliteit. Wie denkt hij wel niet dat hij is? Ja, ja, na sluitingstijd!

In dezelfde lade zit onder een reclame voor ETTO, zelfrijzend bakmeel, een kaartje van de firma Fortys met een code erop.
Sluit de lade en zoom uit.

De kalender aan de muur is van april en omcirkeld op de tweede (aflevering) en negenentwintigste (muziekavond).


Receptie
Stap in de doorgang naar de receptie en draai je helemaal om.
In de hoek van het kantoortje zie je een kast die een brandkast blijkt te zijn. De deur wil pas open als je de juiste code hebt ingevoerd. Dat is de net gevonden code van de firma Fortys. Voer die in (wijs in het kruis de plaats aan met 1 stip, dan met 2 stippen en zo verder) en open de deur.
Neem de sleutel eruit die in je inventaris terechtkomt. Door hem daar aan te raken zie je dat het de sleutel van de bar betreft.
Sluit de deur van de brandkast weer en zoom uit.

Je kijkt nu tegen een stel boodschappenvakken aan achter de balie van de receptie. Lees de boodschappen:

Korte boodschap / THE STATION HOTEL
Kamernummer. 1E: Miss Grable, 9 am
Twee plakken licht geroosterd brood, met een verse appel. Pot sterke koffie.
Opmerking: Ben niet zeker van deze gast, het beste is haar niet te laten wachten.


Korte boodschap / THE STATION HOTEL
Opmerking aan ons allemaal: Ik heb het gevoel dat er iemand inbreekt in het hotel.
Er is niets gestolen, maar ik hoorde vannacht iemand op de tweede trap.
Vreemd aangezien iedereen in de bar zat. Ik beschuldig ook geen spoken!


Korte boodschap / THE STATION HOTEL
Beste Miss Grable,
Ik stel voor dat we elkaar vanavond voor het diner ontmoeten. Het doet mij veel plezier u te verzekeren dat onze zakelijke relatie verre van voorbij is. De gebeurtenissen hebben een nieuwe wending genomen.
Ik zal in het restaurant zijn (als ik vrijpostig genoeg ben om het zo te noemen) vanaf 7 pm. Kom niet te laat. Dat gaat u geld kosten.
MF


Korte boodschap / THE STATION HOTEL
Kamernummer 2B: Miss Fly / 9:30 am
Bestelt sinaasappelsap. Ze is een precieze. Haal het uit de bar. Ook twee sneetjes geroosterd brood en wat lokale jam. Die met aardbeien ziet er wat raar uit. Geef haar die.


Korte boodschap / THE STATION HOTEL
Edith, Ik zal jullie allemaal niet meteen gezelschap houden. Ik moet iets afhandelen. Zeg tegen Verney dat ik hoop me vr middernacht bij hem te voegen om wat te drinken. Ik zal een hoop op te biechten hebben. Ik hoop dat ik de kans krijg om het uit te leggen. Ga me niet lopen zoeken, want je zult me niet vinden.
George


Korte boodschap / THE STATION HOTEL
Kamernummer 2E : A.Verney
Ik liet Andrew weten dat we vandaag een beetje namaakspek zouden hebben, dus als je vroeg genoeg uit het dorp terug bent, maak dan een lekkere sandwich met Daddies saus voor hem. Hij zal een kater hebben. Rode wijn!!



Balie
Draai dan naar links.
Je kijkt over de rand van de balie naar de bar.
Links ligt een vloeiblad, zoom daarop in.
Leg vervolgens een vel wit papier in het midden van het blad en raak dan de pen aan. De inktvlekken worden overgetrokken. Verschuif het vol gepende papier iets naar boven zodat het getekende patroon overeenkomt met het vlekkenpatroon.

Je ziet de cijfers van 1 tot en met 7 in een bepaalde volgorde.
Deze heb je later nodig.
Je hoort de stem van Edith:
Papier kost geld Betty dus verkwist het niet. Hou op met krabbels en tekeningen maken.

Zoom uit en draai nogmaals naar links.
Je kijkt naar de deur van het buffet en de trap naar de verdiepingen. Op de balie ligt een brief van Edith aan Betty:

Betty,
Waar ben je? Ik heb overal naar je gezocht. Wanneer ga je de bar schoonmaken? Jouw muzikale avond was een groot succes, ik heb net de inkomsten geteld!!
Ik veronderstel dat je in de ochtend kunt schoonmaken, geen kater hoop ik!
Ik ga een beetje slapen, dus probeer me niet wakker te maken.
Het is nu heel rustig, f iedereen is naar bed gegaan, f helemaal weggegaan! Vreemd. Ik denk dat het tijd voor me is om ook op te houden.
Bijzonderheden voor het ontbijt liggen in de briefopeningen, hoewel niemand vroeg op zal zijn, niet na vannacht. Tot straks, liefs van je mam, xx.
p.s. George kwam niet naar beneden, h? Heb hem de hele avond niet gezien.



Toiletten
Ga voor de balie langs en dan rechtsaf, voorbij de bar de gang in.
De voordeur van het hotel is niet te openen.
Draai naar rechts. De linker deur leidt naar de heren-wc. Merk de camera op de wasbak op. De lichtschakelaar werkt. De wc-pot is al jaren niet doorgetrokken en dat gaat nu ook niet lukken (probeer de trekker).

Dan de dames-wc in. Het licht achter de tweede deur flikkert. Heel even zie je een schim! Draai naar links en er trekt even een mistflard voorbij in de spiegel. Zoom in links onder de wasbak. Je vindt een brief.

Brief van Betty aan Thomas

Thomas,
Ik heb boven een kamer voor je opengemaakt ... kamer 1D.
Er is een pak kaarten en Old Dow bier.... dus mag jij je daar boven niet te eenzaam voelen, en na middernacht kom ik naar boven voor een knuffel, zorg ervoor dat het bed warm is, omdat de boiler niet werkt. We krijgen ten minste nog wel heet water op die verdieping...
In elk geval moet je dit snel lezen en naar buiten, want als mijn mam uitvindt dat jij je in de dames-wc verbergt, dan haalt ze de politie erbij. Nou, dat zou grappig zijn. Ik zie de uitdrukking al op het gezicht van je pa!
Als je George ziet, zeg dan maar dat je iets bezorgt. Hoewel het niet waarschijnlijk is dat je hem ziet, hij verstopt zich nu al dagen op zijn kamer. Ik ben een beetje bezorgd om hem, mijn mam denkt dat hij zijn verstand aan het verliezen is...
Ik denk dat hij alleen maar Arther mist, ze waren twee handen op n buik, weet je...
Betty
xxxxx


Ook in de dames-wc werkt de lichtknop wel en de spoelbak niet meer.
Ga terug naar de gang en draai je even voorbij de deur naar de bar helemaal om.
Probeer de deurknop. De deur zit op slot, maar je hebt de sleutel.
Raak eerst de matglazen ruit aan en zie de gaffel verschijnen. Klik dan op de sleutel in de inventaris. De deur gaat open en je bent meteen binnen.


Bar
De bar bestaat uit twee gedeelten.
Draai naar rechts en je ziet hoe de tap doorloopt naar het achterste deel waar je voorbij de doorgang een piano ontwaart. Klanken van gezellige muziekavonden komen je tegemoet.
In de eerste ruimte kun je inzoomen op de tap waar keuze is uit drie soorten ale: Old Tart (ouwe taart), Bad Brew (slecht brouwsel) en The Dow (mogelijk een afkorting van Dowerton).

In de achterste ruimte kun je inzoomen op de piano en verder op de toetsen. Het middelste octaaf geeft geluid, op n dode toets na. Aan de achterwand hangt een tekening en de

Ballade van Tom Oliver:

De jonge Tom was een moedige knul,
groeide op bij de Birchden Farm
hij koos de kant van Cromwell
en vocht hard en lang

Met zijn vriend Will nam hij de wapens op,
en ging bij het korps van de Roundheads
ze marcheerden met vuur in hun hart
voor vrede in heel het land

Ze bevochten de koning stoutmoedig,
in lange en harde gevechten,
ze hielden niet van adellijke ridders,
en maakten korte metten met hen

Maar toen raakte de oude Cromwell de weg kwijt,
zijn gedachten raakten verstrikt
zijn mannen waren hongerig, koud en nat,
onbetaald, hun botten waren moe

Jonge Tom stond met gebogen hoofd,
en gewond in zijn hart.
Hij pakte zijn spullen en ging ervandoor
en brak met Cromwell.

Naar Dorset ging hij op stap
en met zijn beste vriend Will
wendde hij zijn gedachten weer naar huis
meer mannen zouden ze niet doden

Een Roundhead-troep kwam achter hen aan
toen ze nog lang niet thuis waren
Zij bestookten hen de hele dag
en tot diep in het donker

Jonge Tom was gewond in zijn been
zijn levenslust verliet hem bijna
In de herberg bij Dowerton verstopten zij zich die nacht
Will dacht dat zijn vriend al bijna dood was

Will gaf de hoop op ontsnapping op
hij dacht dat ze verdwaald waren
ging terstond terug naar de troepen
was niet langer een verrader

Hij leidde hen terug naar de herberg in Dowerton
om de arme Tom in de boeien te slaan
maar in de kelder was geen spoor te bekennen
van zijn lichaam of overblijfselen

Hoewel de tijd verstreek en voorbij is
en het hout is gaan rotten
vullen Toms kreten van pijn nog steeds een heldere nacht
want hij zal niet worden vergeten


Op de tweede tap dichtbij de doorgang ligt een aankondiging:

Edith & Betty Penfold hebben het genoegen om te presenteren:
Een tweede avond met Muzikale Herinneringen
29 april vanaf 6 pm
De bar van het Stationshotel


Verlaat de bar en draai tweemaal rechtsom.
Loop de dwarsgang in met een haakse bocht aan het eind die voert naar een deur met een gebrandschilderd ijsvogeltje erboven. Raak de deurknop aan en je staat in de keuken.


Keuken
Rechts is een wasbak met twee kranen waarvan er n lekt. Draaien aan de knop helpt niet.

Iets verder aan de rechterkant staat een fornuis uit 1908 (inzoomen aan de bovenkant).
Als je daarna inzoomt aan de onderkant kun je een schuifla links opentrekken.
Er ligt een vodje papier in:

Maandag, de 24e,
Klacht van tafel Een:
Die pretentieuze stomme koe daar uit Londen begon te kreunen dat er geen vegetarische gerechten op het menu stonden. Zei dat we een meer kosmopolitisch dieet zouden moeten bieden, wat dat ook is!!
Daarna had zij een probleem met de tafel. Zei dat er een sterke tocht vanuit de grote deuren kwam, dus verhuisde ik haar naar tafel Drie, maar daar was een probleem met de lamp! Die flikkerde! Dus is ze terug naar tafel Een.


Trek nu aan de rechterkant een lade open en lees de rest:

Maandag, de 24e, vervolg...
Nee. Tafel Een gaat NIET accoord! Zij wil ze geen van beide! Dus moest ik die aardige Mr. Verney van zijn gewone positie (tafel 4) verplaatsen naar tafel En. Stomme koe. Nu zal ze ongetwijfeld een probleem krijgen met de herrie van de trein. Ik denk dat de posttrein van 8:45 er zo wel aankomt! Dat zal wel een tijdje op haar zenuwen werken. Het zal me genoegen doen te zien...
....G.Grable ook, ze...


Achter in de hoek rechts staat een vervallen kast.

Op tafel achterin links ligt een recept voor een gerecht dat George ooit in Taunton zo lekker vond. En een recept voor varkenspoten in beslag.

Als je je omdraait hoor je Edith zeggen:
Kijk naar mijn keuken, die is vuil. Frank zou zich schamen.

Op een tafeltje naast de ingang liggen kookboeken: Het Devonshire kookboek en Honderd manieren om pens (!) te bereiden. In het klachtenboek vind je een tekening van Edith door Arther.


Restaurant
Open de tussendeur ernaast naar de moderne eetkamer.
Je ziet drie tafels. De meest rechtse draagt nummer 3.
Elke tafel heeft een ander patroon.

                

Draai naar links. In een kast liggen nog vier nummers.
Klik op de dubbele deur die je vanuit de dwarsgang was gepasseerd. Deze zit op slot.
Draai weer naar links en je ziet nog een tafel.
Draai voor de derde maal naar links met je gezicht naar een gebrandschilderd raam en wacht geduldig. Je hoort na een seconde of twintig het fluiten van een trein die zowaar voorbij lijkt te snellen!
Je kunt op elke tafel inzoomen.
Op de eerste aan je linkerhand staat een camera.
Onder tafel 3 ligt een flikkerende lamp.
Op de laatste tafel rechts achterin ligt een menukaart. Merk het middeleeuwse gerecht op (dat echt bestond): Goos (gans) in een Hogepotte. Dat lijkt wel erg veel op het Nederlandse hoge pot!
De patronen op de tafels spelen later een belangrijke rol.



Hotel verdieping 1  

Loop terug naar de receptie en draai je aan het eind om. Je kunt nu de trap op naar boven.
Voorbij de trap naar de volgende (tweede) verdieping sla je linksaf.


Kamer 1A
In kamer 1A kijk je door de vuile ruiten op perron 1. Je hoort de fluiter waar Pete naar verwees. Behalve kast en bed is er niets, zelfs geen lichtschakelaar.


Kamer 1B
Kamer 1B naast de trap naar boven is ook nogal kaal. Op de muur staat:
EM EVAEL ENOLA wat zich in spiegelbeeld laat lezen als:
LEAVE ME ALONE [laat me alleen].


Kamer 1C
De volgende kamer 1C bevat twee bedden en een stoel. Je hoort gestommel.


Kamer 1D
In de tegenoverliggende kamer 1D ligt een brief op tafel:


Betty,
Wat gebeurt er?
Jij vertelde me dat niemand wist dat ik in deze kamer was! Iemand probeerde de deur, een tijdje geleden, ik deed haar natuurlijk niet open.
Toen, ongeveer een half uur geleden, klopte iemand aan en fluisterde mijn naam;
jij was het niet, ik zou jouw stem altijd herkennen.
Als je moeder uitvindt dat ik hier zit dan zijn de rapen gaar! Ze zal dat ook aan mijn pa vertellen en dan kunnen we het verder wel helemaal schudden.
Ik wacht nog even en dan laat ik dit briefje in de voorraadkamer achter.
Hopelijk vind je het, voordat wie het ook is mij vindt!
Thomas
xxxx
p.s. Breng nog wat bier, liefje.



Kamer 1E
In kamer 1E hoor je een fluisterende stem: Ga weg of Hij zal me vinden..
Zoom in op het schilderij. Je ziet een gaffel in beeld wat betekent dat je een voorwerp uit de inventaris kunt gebruiken. Klik op de lantaarn en het schilderij wordt verlicht.
Je hoort de stem van een vrouw:
Deze kamer is akelig. Waarom ben ik ooit hier gekomen?
De kamer bevat wat oud meubilair. Terug naar de gang.


Kamer 1F
Zoom in op de tafel waar weer een camera op is aangebracht, open de lade en pak de thermometer op. Wacht even. De temperatuur daalt en stijgt weer waar je bij staat. [Dit is niet altijd het geval].
Laat de boel netjes achter en keer terug naar de gang.

Aan het eind van de gang hangt een schilderij. Zoom in en het blijkt Hendrik V te zijn.
Ga in de dwarsgang rechtsaf en de deur in naar het rommelhok.


Rommelhok 1
Het lijkt hier wel te donderen en bliksemen.
Zoom in op de catalogus over fototoestellen en stereoscopische apparatuur.


Badkamer 1
Ga aan de andere kant van de dwarsgang de deur rechts in die toegang verschaft tot de badkamer met bad, wc en wastafel. De schilderijtjes aan de wand zijn voorzien van een begeleidende tekst:

Schilderijen van Dowerton Station zijn van een plaatselijke kunstenaar, wijlen Arther Johnston. Ze zijn te koop, neemt u a.u.b. contact op met Edith, Betty of George



Garage  

Badkamer uit en de deur naar de treinen nemen.
Via de trap beland je op perron 2.
Draai onder aan de trap naar rechts.

Naast de bank met het bord Dowerton erboven is een zwart gat. Ga daar doorheen, zet een stap naar voren en draai dan naar links. Je ziet een oude schuur.
Open de deur en ga naar binnen.
Er verschijnt een gaffel als cursor in beeld. Klik op de lantaarn linksboven in je inventaris en je hebt nu een beetje licht.

Het eerste wat opvalt is een oude auto. Doe een stap in die richting en draai je om.
Beklim de houten ladder naar de vliering en kijk naar rechts. Op een kist staat een houten doos met een schroevendraaier erin. Klik hier tweemaal op en hij verdwijnt in je inventaris.

Ga dan weer naar beneden, zoom achter de auto in op de vloer en open een luik dat je daar aantreft.
Daal af via een trap naar beneden. Je wordt met gezang ontvangen.
Als je niet verder kunt draai je naar links. Je ziet stalactieten en stalagmieten en in het midden een kolom met symbolen.

Zet nog een stap naar voren. Van links naar rechts staan naast en achter elkaar: een opstaande steen met symbolen, een kolom met een zigzagpatroon en een korte kolom. Boven de laatste verschijnt de gaffel weer. Klik daar en je lantaarn vindt er een standplaats om de omgeving te verlichten.

Klik nu de 12 stippen op het zigzagpatroon n voor n aan. Telkens wordt nu n van de symbolen op de steen uitgelicht, zodat je de volgorde leert kennen.

Neem je lantaarn mee en verlaat de grot. In de garage is niets meer te ontdekken dus ga naar buiten, naar links, naar voren, naar rechts, weer naar voren en dan zie je perron 2 weer.


Hotel
Ga de stenen trap op en loop door de gang naar het eind. Als je de volgende trap afdaalt naar de receptie rinkelt opnieuw de telefoon. Neem op en luister naar de geluiden of de stemmen. Neem even een kijkje in het buffet en keer dan terug naar de receptie. Weer die telefoon en nu waarschijnlijk een ander geluid [welk is telkens anders].



Hotel verdieping 2  

Ga de trap weer op naar boven.
Doe op de eerste verdieping een stap naar voren en naar rechts en neem de volgende trap.
Zet op de tweede verdieping weer n stap naar voren en wacht. De lampen gaan twee bij twee uit, je hoort vreemde geluiden, totdat het licht weer aangaat.


Kamer 2A
Er steekt een schaar in de muur en een schemerlamp zonder kap staat te flikkeren. Op het nachtkastje ligt een folder met een foto van tafel 2.

HET STATIONHOTEL
heeft het genoegen om de opening van de nieuwe eetkamer aan te kondigen.
Ontworpen door wijlen Arther Johnston uit Dowerton.
De gasten kunnen zich ontspannen tijdens het ontbijt,
terwijl het restaurant voor iedereen open gaat vanaf 6 uur 's avonds.


Ook ligt er een rekening van het restaurant:

Rekening / HET STATIONHOTEL
Datum: 12 april 1947
Tijd: 9 uur
Couverts: 2
Tafel nr.: 2
Bestelling: 1 bouillon, 1 augurk, 1 knoedel, 1 gans, 1 taartje
Totaal: 2,46



Kamer 2B
Deze kamer ziet eruit alsof de tijd heeft stilgestaan. Aan de muur hangen foto's die George in 1935 in Hastings heeft gemaakt.
Op een laag tafeltje naast het bed liggen folders van de actrice Matilda Fly die in deze kamer logeerde.

Het nachtkastje achterin de kamer heeft een lade met krantenknipsels erin.
Luister voordat je die leest even naar het pianospel en de reacties van het publiek tijdens de toneelvoorstelling.
Lees daarna eerst de linker recensie. Stem van Matilda: De schurken.

Toneelstuk door Empire slechter dan ooit
door Rudolf Ripper
Toen het gordijn gisterenavond viel na de premire van het nieuwe toneelstuk van Empire De bruid van Bodmin Moor met de twee gezichten voelde ik medelijden met de hoofdrolspeelster Matilda Fly. Dit duurde maar enkele minuten, daarna deed ik mee met het publiek in een koor van boegeroep en gesis. Haar impresario moeten ze neerschieten, beter is het nog dat iemand Mw. Fly neerschiet, haar voor eens en voor altijd verlost uit haar ellendige acteerloopbaan, want het leidt geen twijfel dat de arme ziel nooit meer werk krijgt in de West End. Het toneelstuk zelf, een tamelijk kinderachtig verhaal over overspel en wraak, had minder van de kritiek te lijden dankzij de aandacht die naar het vreselijke spel van Mw. Fly uitging. Ik dank haar allerhartelijkst voor een hele amusante avond. Ik kijk ernaar uit om je te zien worstelen met je volgende.


Krantenknipsel [A good hoot]
Een echte giller
Een nieuwe komedie trekt deze week het kunstminnende publiek aan. Hoewel het niet als lachwekkend is bedoeld! Quintin Caruza's nieuwe toneelstuk in het Empire Theater blijkt onweerstaanbaar.
Matilda Fly's talent als de echtgenote deed sommigen uit het publiek over de grond rollen van het lachen. Het is nog niet bekend of het Ms. Fly's bedoeling was om als zodanig te acteren.


Krantenknipsel [Matilda Fly flees..]
Matilda Fly ontvlucht Londen na slechte recensies,
door Barry Hilton
Toneel- en filmactrice Matilda Fly vluchtte letterlijk weg van het podium tijdens haar laatste toneelstuk gisterenavond, nadat het publiek begon te lachen bij wat een sterfscene moest voorstellen.
Miss Fly speelt of speelde in 'De bruid van Bodmin Moor met de twee gezichten' samen met Michael Ivans. De waardering van de critici en het publiek waren berucht laag sinds de premire.


Krantenknipsel [Writer confirms.]
De schrijver bevestigt dat de voorstelling moet stoppen.
door Cordelia Crimson-Smythe
Het toneelstuk op WEST END De bruid van Bodmin Moor met de twee gezichten is plotseling beindigd. De beslissing werd genomen door de schrijver van het stuk Quintin Caruza en het beheer van het Empire Theater. Het nieuws volgt na de dramatische verdwijning van hoofdrolspeelster Matilda Fly tijdens de voorstelling van afgelopen vrijdag. Medehoofdrolspeler Michael Ivans zei naar verluid: sommige mensen zijn geboren om te acteren, anderen zijn geboren om te vervelen. Fly is een van de laatste schepselen.
Tot dusverre is onbekend waar Miss Fly naartoe is 'gevlogen'. Er konden geen intieme vrienden worden gevonden voor commentaar, in feite konden er helemaal geen vrienden worden gevonden. Hoewel een stationskruier op het station van Paddington beweert dat hij zag dat de actrice vrijdagavond laat de trein nam naar Weymouth. Er kon geen bewijs worden gevonden om dit verhaal te staven.


Fly is de ramp ontvlucht
Er zijn ook geruchten dat het Theaterbeheer advocaten raadpleegt met het plan om Miss Fly voor het gerecht te dagen vanwege het verlies aan inkomsten. Ze beweren dat het stuk heel populair bleek bij liefhebbers van komedie. Hoewel het stuk was geschreven als tragedie! De schrijver Quintin Caruza wilde geen commentaar geven op zijn stuk, waarbij hij alleen zei dat hij bereid was andere interpretaties van zijn werk te accepteren.

Artikel over Slyfox
Slyfox slaat weer toe
De vrouwelijke bankrover, alleen bekend als Slyfox, heeft weer in de City toegeslagen. Er werd 500 uit een bank in Ludgate gestolen. Dit brengt het totale aantal berovingen op twaalf. Men denkt dat Slyfox, zoals Scotland Yard haar noemt, via de achterstraten is ontsnapt naar de rivier de Theems, waar een medeplichtige haar opwachtte in een auto.
Iedereen die inlichtingen heeft moet onmiddellijk contact opnemen met de politie, en er wordt een beloning van 150 uitgeloofd.


Krantenknipsel [Fly still missing]
Actrice Matilda Fly is nog steeds zoek nadat zij afgelopen week van een Londens podium is weggevlucht. Recensies en reacties van het publiek op haar nieuwe spel waren erg slecht en er wordt aangenomen dat Ms. Fly Londen geheel heeft verlaten.

Op de tafel tegenover de deur staan foto's van Matilda en er ligt een brief aan Elenor Vandelis. Lees eerst het rechter vel:

Allerliefste Elanor,
Oh, die vijanden! Die vijanden!
De kritieken waren onverdraaglijk, en het publiek was nog erger, ze lachten me van het toneel af. Die lieve Quintin heeft me enkele krantenknipsels gestuurd uit de Londense roddelbladen, eentje durft er zelfs te zeggen dat de mensen alleen kwamen 'om te lachen'. Iemand moet me willen beschadigen, want mijn optreden was gemakkelijk en briljant.
Je kunt gelezen hebben dat ik uit Londen ben gevlucht, dit is helemaal niet waar. Ik ben alleen maar Londen, hm, ontvlucht voor een tijdje.
Dus, natuurlijk dacht ik, wie zou ik beter kunnen bezoeken dan mijn lieve vriendin Barbara Elanor, en een gezellige tijd doorbrengen in het lieflijke St. Ives.


Als je het linker vel oppakt hoor je Edith:
Je bent wel erg nieuwsgierig, nietwaar? Snuffelen in andermans spullen!

Ik was van plan om meteen naar je toe te komen, maar iets hier heeft tot mijn verbeelding gesproken. Ik zit in een akelig hutje ergens tussen Dorchester en Weymouth. WAAROM?? hoor ik je gillen. Wel maak je niet bezorgd lieve vriendin. Ik kom wellicht in St. Ives aan als een rijke vrouw! Nee, ik heb geen rijke man uit Dorset ontmoet (de enige man hier is niet van het soort om door mij te worden verleid, of door welke vrouw dan ook!), maar de krantenknipsels bleken waardevoller dan ik me ooit had kunnen voorstellen.
Ik zal je er meer over vertellen tijdens een drankje op het strand. Oh ik verlang zo naar het zand en de zon. Dit hotel is kwaadaardig. Ik maak geen grapje, je kunt het in de lucht voelen. Een vochtig donker kwaad. Die dwaas, Crabtree (de zonderlinge kerel die ik eerder noemde) duwde me eerder dit stuk dik stinkend papier in de hand. Ik was toen in het restaurant (restaurant!! ha! dat zouden ze willen), hij zei: 'verberg het, verberg het in je kamer. Je leven kan ervan afhangen!' Stomme vent! Ik zei hem dat hij het drama aan de experts moest overlaten! Ik heb het niettemin verstopt, hier in deze walgelijke kamer. Ik ontdekte dat er een... n moment, er is iemand aan de deur.....


Zoom in op de klok en je hoort de bekakte stem van Matilda:
Wat een vreemde klok. Er zitten knopjes op.

Klik van links naar rechts op de vier knopjes. Het derde klinkt hoger dan de andere.
Klik opnieuw op nummer 3 en dan respectievelijk op 1, 2 en 4.
Nummer 1 en 2 klinken nu ook hoger en bij 4 springt er opzij een laatje open.
Er ligt een velletje in met een symbool erop.


Kamer 2C
Een ietwat duffe kamer met opgemaakt bed. In de kast ligt een houten doos met ingelegd messing patroon dat doet denken aan het inktvlekkenpatroon op de balie van de receptie. Dankzij het gekrabbel van Betty weten we de volgorde waarin de knoppen moeten worden ingedrukt.
De doos onthult een symbool en een brief:

     

LUSSA
De symbolen zijn verstrooid. Dit alleen al zou ons kunnen redden;
als de middelen om Hem op te sluiten verborgen zijn, dan is het minder waarschijnlijk om mij zo gemakkelijk tegen te houden.
Ze denken allemaal dat ik gek ben. Misschien is dat ook zo.
Maar ik zal niet rusten totdat deze daad is volbracht.
De woorden zijn moeilijk uitspreekbaar, en ik zal het voordragen moeten oefenen.
Arther heeft de andere woorden goed verstopt, onzichtbaar...slechts door vlammen zichtbaar te maken.
Maar dit zal hier blijven, verborgen in deze doos.


Kamer 2D zit op slot. Als je een stap richting de volgende kamers zet schiet er iets donkers voorbij aan het eind van de gang.


Kamer 2E
Onder het raam staan twee dozen. De linker bevat naast een blauwe kaft een boek: Zicht op het Noordelijk Halfrond door Andrew Verney. Open dit en je hoort Andrews stem: Heb jij ook belangstelling voor sterrenkunde?
Op de binnenflap lees je:

Andrew Verney werd geboren in Maidstone, Kent.
Zijn bedrijf, Crafted Curiosities [Ambachtelijke Curiositeiten], werd opgericht door zijn vader en is algemeen bekend vanwege het uitbrengen van puzzeldozen en bordspellen.
Sterrenkunde is slechts een liefhebberij, maar zijn opmerkelijke belangstelling en kenmerkende schrijfstijl zijn populair geworden, en nu schrijft hij in boekvorm en voor een populair dagblad.


In de rechter doos liggen zes verscheurde stukjes van een vel papier. Je kunt ze weer samenvoegen. Het zijn probeersels van Andrew om een code te ontcijferen.

Zoom in op de achterste wand in de kamer op de schilderijen en je hoort Andrew weer:
Edith is een wonder. Ze is nu al verscheidene jaren de perfecte gastvrouw geweest. Maar wel een vreemde smaak voor kunst...

Op de ladenkast staat een puzzeldoos, kennelijk van Andrews familiebedrijf. Er zitten zeven knopjes op.
Onder de doos ligt een geheimschrift van GC aan Andrew. GC is natuurlijk George Crabtree. Andrew was met zijn probeersels op de goede weg om de boodschap te ontcijferen. Als je het alfabet eenmaal gewoon en eenmaal in omgekeerde volgorde opschrijft en je vervangt alle letters van de bovenste rij door die eronder,

ABCDEFGHIJKLMNOPQRSTUVWXYZ
ZYXWVUTSRQPONMLKJIHGFEDCBA

dan staat er:

Andrew,
BEWAAK DE HUID MET JE LEVEN!
IK WEET DAT IK KLINK ALS EEN IDIOOT.
EDITH VOELT ZICH GENEIGD OM DE POLITIE TE BELLEN.
JE MOET ME VERTROUWEN.
ER IS EEN GROOT KWAAD HIER BIJ ONS IN HET HOTEL.
MIJN ONDERZOEK VERLOOPT GOED.
IK HEB ALLEEN TIJD NODIG.
Je trouwe vriend GC
P.S. DOE VANNACHT JE DEUR NIET OPEN, VOOR NIEMAND.


Zoom in op de onderkant van de ladenkast en open de laden. In de derde vind je een aantekenboek: Kaart van een Alternatieve Hemel door Andrew Verney. Binnenin staan namen en codes. Klik op de linker bladzijde. De stem van Andrew:
Ik was deze hemel in kaart aan het brengen...de sterrenbeelden zoals de vikingen die zouden hebben gezien. Er gebeurde iets. Ik herinner me niet wat...
Na de opsomming van sterrenbeelden schrijft hij:

Goed gedaan, hoor! De eerste astro-sector zit erop. Maar f ik ben gek aan het worden f mijn ogen laten me in de steek. Kijkend naar de hemel met een frisse blik, waar het in mijn nieuwe boek om draait, schijn ik NIEUWE sterrenbeelden te zien. Wat onmogelijk is. Nietwaar? Ik zou beroemd kunnen worden! Het sterrenbeeld van Verney. Wow, klinkt geweldig. Ik heb het momenteel iets anders genoemd, maar zal het Instituut zo snel mogelijk benaderen.

Ik zou het de goeie oude Crabtree willen vertellen, maar hij lijkt dezer dagen de weg kwijt te zijn! Duwde een of andere gecodeerde aantekening (??) en een stuk oude huid onder de deur door!
Misschien moet ik eens met Edith gaan praten. Hij is altijd al een beetje een rare geweest, maar hij doet nu wel erg vreemd. Hij heeft altijd al dat spokenjagersgedoe gehad, ik heb het nooit erg serieus genomen...Ik heb nooit iets gezien of gehoord in dit hotel, ik zou nooit elke maand april hier komen als het er spookte!! Mijn hemel nee. Nee ik ben nu ronduit onbeleefd! Die lieve Edith heeft zelfs wat aardige kunst voor mijn kamer bedacht. Het is eigenlijk mijn thuis als ik van huis ben. Kikkers, insecten en padden. Hopelijk is het geen commentaar op mij! Ik ben zo opgewonden, hoe kan een heel sterrenbeeld zomaar ineens verschijnen! Ik denk dat ik maar naar beneden naar de bar ga om het te vieren. Er is een van die muzikale avonden met van die oude liedjes, wordt vast een giller! Misschien is George er ook, dan kan ik hem vragen naar die verduivelde code, ik los het mijn hele leven nog niet op!


In de hoge kast liggen blauwe kaarten met sterrenbeelden erop. Sommige refereren aan de Noordse mythologie zoals Thor, Freyja en Loki. Er ligt ook een

Krabbel van Andrew Verney
Mijn geheugen gaat duidelijk achteruit!!
Ik wordt die dwaze oude man zoals moeder me voorspelde!!



Kamer 2F
In deze vervallen kamer staat het raam open. Zoom tweemaal in op de ladenkast en daarna op een apparaatje van Polly & Nigel: de Hadden ZCAM 03.
Druk op het groene knopje links van het scherm en daarna op de pijltjestoetsen om door de 13 opnamen te scrollen. Sommige camerabeelden herken je, andere nog niet. Op enkele opnames lijken schimmige figuren te staan.


Telescoop
Verlaat de kamer en sla rechtsaf. Aan het eind van de gang hangt een schilderij van een jonge vrouw die Elisabeth I voorstelt. In de dwarsgang links staat een telescoop op statief.
Zoom hierop in en daarna op het oculair. Je kijkt dan door de kijker naar de nachtelijke hemel. Andrew geeft commentaar zoals:
hmmm en Dat is n van de sterrenbeelden. of Die ken ik... en hmmm, komt me bekend voor...
Met de cursor iets rechtsboven het kijkveld wordt een sterrenbeeld zichtbaar waarbij Andrew zegt:
Helderder dan de rest! Ik herken het helemaal niet..

Ga nu terug naar Verneys kamer (2E) en kijk in zijn kast.
Klik op de grote opgerolde blauwe kaart. Linksonder in beeld zie je datzelfde sterrenbeeld: RAKA.

Open vervolgens de derde lade van de ladenkast en haal het aantekenboek tevoorschijn. Zoek Raka op. Dat staat op de tweede bladzijde. De code erachter luidt: 12/534/76.

Pak nu de puzzeldoos erbij met de zeven knopjes. Volgens de krabbel van Andrew heeft hij deze van links naar rechts genummerd. Voer de code dus in door de knopjes in de juiste volgorde in te drukken.
De doos gaat open en onthult een stuk vel met een symbool erop.
Hmm, ik weet niet zo zeker waarom George mij dit gaf. Hij was toen een en al zenuwen, het is op perkament geschreven, weet je. Weet je wat dat is? Het is huid...dierlijke huid laten we hopen!


Badkamer 2
Je kunt bij de wastafel bovenin zoomen en met de kranen spelen, of onderin waardoor je een mooie doos aantreft met zeep erin.
Open de deksel en ontdek aan de binnenkant daarvan een halve foto van een tafel met een bord in het midden en de woorden: zandsteen en hout.

Bij het bad staat een soort geiser. Open het rooster en haal er een vodje papier uit (klik er na het lezen op voor het vervolg):

Beste Miss Fly,
Met de bezorging van dit pakje is onze zakelijke overeenkomst definitief beindigd.
Het is er allemaal, het is niet nodig om het na te tellen, en verder eis ik dat u deze plaats onmiddellijk verlaat. Ik wens te blijven totdat de kranten er niet meer over schrijven. Ik wil niet verder met u te maken hebben...als u begrijpt wat ik bedoel.
Ik hoop dat u uw dramatische tong niet hebt geroerd, omdat ik werd benaderd door de zeer vreemde eigenaar van het hotel...hij wilde dat ik iets voor hem bewaarde, een


(vervolg)
vuil stuk papier, of misschien is het wel huid. Is dit een of andere grap van uw kant? Het is heel walgelijk, dus heb ik het ergens op een geschikte plaats opgeborgen, het is letterlijk onder me. Letterlijk.
Dus Miss Fly hier scheiden onze wegen, voel u maar beledigd als ik zeg dat het geen genoegen was om u te ontmoeten.
G.G.
p.s. Tussen twee haakjes, u ziet er in levende lijve veel ouder uit, weet u...
p.p.s. Vernietig deze aantekening. Of anders...


G.G. is natuurlijk Gloria Grable die ook een van de gasten was en door Matilda Fly was herkend als zijnde Slyfox (sluwe vos). Matilda chanteerde daarop Gloria door zwijggeld te vragen.


Rommelhok 2
Ga aan de andere kant van de dwarsgang het rommelhok binnen. Hier vind je een ouderwetse speelautomaat, ook n-armige bandiet genoemd omdat hij n hendel heeft waaraan je moet trekken. Op het briefje staat: Buiten gebruik, munt zit vast. Daarom kun je zo vaak je wilt aan de hendel trekken en je krijgt dan telkens een kaartje met daarop een wijsheid geschreven.



Verdieping 3  

Loop naar het begin van de lange gang en stel je op tegenover kamer B. Je kunt nu de trap op naar de derde verdieping. Deze heeft een tussendeur.


Kamer 3A
Ga links kamer 3A binnen die het atelier van wijlen Arther blijkt te zijn. Op de ezel tegenover de deur staat een portret van George dat is geschilderd naar een foto van hem (inzoomen).
Bekijk daarna de schilderijen op de vloer onder de plank.
Op de plank ontdek je in een boek een schets door Arther van het restaurant met tafel 4 inclusief het patroon daarop.

Achterin de kamer liggen op tafel nog meer foto's van George. Als je een klein portret aanraakt blijkt daar een vogeltekening in te zitten die in je inventaris terechtkomt. Rechts onder een fles ligt het titelblad van een boek door William Cobbett (dat je nog steeds kunt kopen).
Onder de tafel nog meer werk van Arther. Op de ezel weer een portret van George waar nog wat leven in lijkt te zitten.

Links naast de deur bevindt zich een kastje waar een kookplaat op staat. Zoom eerst in op de slang aan de rechterkant en draai de gaskraan open. Maak daarna de kastdeuren open. Er zit onder andere een fles terpentine in en een fles met het 'magische' citroensap van Arther, waarmee hij onzichtbare inkt maakte (het werkt echt met gewone citroensap). Ook ligt er een briefje in geheimschrift dat zich laat ontcijferen als:

ARTHER, IK DENK DAT HET VERSTANDIG ZOU ZIJN OM ONZE VERSLAGEN EN TEKENINGEN OP TE SCHRIJVEN MET BEHULP VAN JOUW ONZICHTBARE INKT.
IK WIL NIET DAT DE ANDEREN NU AL VAN ONZE PLANNEN AFWETEN..
GROETEN GEORGE


Zoom nu in op de kookplaat.
Klik op de linker gasknop en daarna op de ontstekingsknop links daarvan. Het vuur ontbrandt.
Klik op de vogeltekening en die komt boven de vlammen terecht waarna de onzichtbare boodschap zichtbaar wordt:

Betty: Tyma
Fly: Morcana
Grable: Frenic
Edith: Ixiam


Het atelier heeft nu al zijn geheimen prijsgegeven. Steek daarom over naar kamer 3B.


Kamer 3B
Op een schap tegenover de deur liggen twee boeken.
Het linker is een Geschiedenis van de Alchemie en beschrijft het gebruik van een schaal met water waarin een 'ziener', door de reflectie in het water te manipuleren, heden, verleden en toekomst kan waarnemen.

Het rechter boek heet Heidense Macht en Aardkrachten en beschrijft de mystieke eigenschappen van Kalk, Brons, Hout, Zandsteen en Kwikzilver.

Op het tafeltje midden in de kamer ligt een schaal met water en vier identieke symbolen. Het ziet ernaar uit dat George zelf aan het experimenteren is geweest met mystieke krachten.

Het bed heeft messing knoppen. Draai de meest rechtse los en haal er een briefje uit:

Ik zou mijn verstand kunnen verliezen, door deze woorden steeds weer over te lezen....Ik moet blij zijn dat ik ze nu alle twaalf heb, toverwoord en symbool.
Misschien dacht ik wel dat ik nooit zo ver zou komen, en dat ik ten prooi zou vallen aan de duisternis van binnen of de duisternis die buiten de deur wacht.
Ik moet de volgorde goed krijgen, of ik zal mij bij hen voegen in die helse afgrond. Ze schreeuwen het nog steeds naar me uit door nutteloze monden, degenen uit het verleden, het heden en de toekomst....
Morgen rond deze tijd zal alles voorbij zijn, op de een of andere manier. Ik heb een brief geschreven ingeval van mislukking. Edith zal het wel vinden.
Ze weten zo weinig van de kwelling in mijn hoofd, terwijl ze zingen, dansen en drinken in de bar.
Oh god, Arther, help me alsjeblieft met dit karwei...


Op het nachtkastje liggen verschillende boeken. In het boek getiteld: Een waarschuwing aan de nieuwsgierige zit een

Brief van Het Brits Museum aan George Crabtree

Beste meneer Crabtree,

Dank u wel voor uw brief. Ik heb de foto die u stuurde naar de afdeling gezonden die in versleuteling, inscriptie en oude teksten is gespecialiseerd. Ze hebben me hele interessante informatie gestuurd. Hoewel ze niet in staat waren om het symbool aan enig bekende taal te koppelen, is het vergelijkenderwijs overduidelijk soortgelijk aan de onlangs op het afgelegen Schotse eiland Trochmoor ontdekte grotschilderingen. De grotwanden zijn 'gedecoreerd' met geometrische patronen, die vaak cirkels en symmetrische ornamenten inhouden. We kunnen enkele mogelijke betekenissen of interpretaties voor het symbool voorstellen. Het cirkelvormige omsloten centrum stelt een of andere vorm van opsluiting of insluiting voor. De 'armen' zouden de energie zijn die tot de 'gevangenneming' leidt. Het feit dat er vier van zijn suggereert ook enig eerbetoon aan de natuur, hetzij de vier winden, vier aardstenen, etc etc. Dit is allemaal in overeenstemming met de Keltische tradities van destijds.
Het dateren van de grot is een haast onmogelijke taak, en een voorlopige benadering zou haar laatste gebruik rond de derde eeuw voor onze jaartelling stellen. Dit plaatst de oorsprong van uw symbool, zoals u begrijpt, in een zeer interessante periode uit de Britse geschiedenis.
Schrijft u a.u.b. weer, met informatie waar u de foto nam, misschien zou een opgraving geregeld kunnen worden.
Robert Hutchinson


George heeft dus na zijn ontdekking van de grot onder de garage een brief aan het Brits Museum geschreven. Het symbool waarvan in de brief sprake is komt overeen met de symbolen op het tafeltje.

Onderin het nachtkastje tref je weer zo'n mooie puzzeldoos aan. Er staan drie vorsten op. Hoewel we nog geen schilderij van de meest linkse koning zijn tegengekomen is deze duidelijk als Hendrik VIII te herkennen. De middelste koning kennen we van het schilderij op de eerste verdieping: Hendrik V. En de koningin is natuurlijk Elisabeth I van wie een reproductie op de tweede verdieping hangt. Draai daarom aan de eerste cilinder tot VIII verschijnt, aan de tweede tot er V staat, en omdat de laatste al op I staat spring de deksel open en onthult een briefje van George en de onderste helft van de foto waarop nu het tafeltje in de kamer is te herkennen.
Het briefje luidt:

Verdomd! En van de toverwoorden is verloren gegaan. Van me afgenomen. Hij heeft het verslonden. Hij weet wat ik van plan ben, Hij moet het wel weten. De incantatie zal niet werken als het vers onvolledig is. Ik geef NIET op.
Er zijn in de alchemistische gidsen en woordenboeken behulpzame woorden om mee te werken ...Ik heb geleerd dat de middelen waarmee wij Hem hebben bevrijd mij ook in staat zullen stellen om Zijn tegenstander te zien.
Ik zal het ontbrekende toverwoord zien.
Ik moet doorwerken, de runen moeten hun vorm krijgen...
Redding & Verdoemenis?


George probeerde dus het verloren gegane toverwoord terug te vinden met behulp van een 'zienerschaal'.

Op het deel van de foto staat bij de plaats van twee symbolen Kalk en Brons geschreven.
De bovenste helft van de foto is al gevonden in badkamer 2 met de plaats van de overige twee symbolen erop aangegeven.

    

Zoom in op de tafel en plaats het witte symbool (Kalk) aan de onderkant waar de twee krijtstrepen over elkaar vallen.
Zet het roodbruine symbool (Hout) aan de rechterkant op de bovenste van de kruisingen van de krijtstrepen.
Zet het kleinste van de overige twee symbolen (Brons) daaronder op de kruising.
Beweeg nu het overgebleven symbool (Zandsteen) over de krijtstrepen aan de bovenkant van links naar rechts.
De symbolen lossen op en er verschijnen teksten in het water:

(Als het niet meteen lukt de juiste plaats van de symbolen te bepalen -het komt nogal nauw- verschuif ze dan een beetje. Op de afbeelding staat de goede plaats voor de eerste drie symbolen.)

    

En van de toverwoorden ontbreekt...
Sta me toe zijn Nemesis (tegenstrever) te zien...
Zal niet werken als het onvolledig is...


Dan verschijnt een symbool gevolgd door het woord OLKAS.

Verlaat de kamer en open de tussendeur naar het vervolg van de gang. Kijk, daar hangt Hendrik VIII op het eind! Ga de eerste kamer links binnen.


Kamer 3C
Er staat een radio te knetteren. Speel met de linker knop (linksom of rechtsom) om een muziekje te vinden of naar de waterstanden te luisteren.

Op de ronde tafel met de schemerlamp ligt het boek:

Spoken, Mythen & Legenden van het Zuidwesten / Christine Smith

Dit merkwaardige verhaal is al verscheidene eeuwen een deel van de plaatselijke folklore. Het vertelt het verhaal van de zoon van een lokale landeigenaar, geboren in Birchden Farm dichtbij het grote dorp Dowerton rond 1625.
Opgevoed als een vrome protestant werd hij aanhanger van de zaak van Cromwells parlementarirs en sloot zich aan bij zijn leger. Vol van gerechtvaardigde ijver vocht hij moedig in verscheidene veldslagen aan het begin van de Burgeroorlog.
De jonge Tom Oliver raakte gedesillusioneerd, zoals zovele jonge mannen, over Cromwells zaak. In 1647 had zelfs Cromwell zelf het zicht verloren op zijn grootse plan en was gevaarlijk besluiteloos terwijl zijn troepen hulpeloos toekeken, koud, moe en de gevolgen van hun lange campagne ondervindend. Ze wachtten tevergeefs op voedsel en soldij. Tom Oliver en zijn beste vriend Will Thomas schijnen samen te hebben gesproken over deserteren uit Cromwells troepen en hadden plannen beraamd om naar huis terug te keren. Ze vluchtten over het zompige platteland, terwijl ze zo mogelijk uitrustten in greppels en hagen.

Cromwell had al verscheidene troepen opgesteld om af te rekenen met deserteurs uit zijn snel slinkende leger. Bijna omkomend van de honger waren Tom Oliver en zijn wapenbroeder Will zo ongelukkig om even buiten Dowerton in een hinderlaag te lopen. Bestookt gedurende de dag en achterna gezeten over het land dat zij zo goed kenden hadden ze geen tijd om te rusten of adem te halen. Tom was gewond aan zijn been door een laatste schot. Diep in die fatale nacht waren Tom en Will in staat om de kelders van de herberg in Dowerton in te sluipen. Uitgeput en bloedend bracht de stank van zuur bier zijn al gepijnigde zinnen aan het wankelen. Will Thomas die vreesde dat zijn vriend niet ver van de dood af stond en ook te vermoeid om verder te vluchten, besloot om zijn vriend aan te geven bij de achtervolgende troep en zichzelf daardoor te redden. Tom bloedend achterlatend beloofde Will om terstond met hulp terug te komen. Op zijn terugkeer met de achtervolgende troepen vonden ze geen spoor van Tom Oliver, alleen een plas van zijn stollende bloed. Nooit heeft iemand nog iets van hem gezien of gehoord.

Twee eeuwen later besloot de lokale landeigenaar Gabriel Crabtree dat de plek van de oude herberg (al lang verlaten) aan een opknapbeurt toe was. Hij had plannen om de herberg te herbouwen om tegemoet te komen aan de toename van voorbijkomende passagiers die per trein op weg waren naar Londen vanuit het zuidwesten. De funderingen van de oude herberg werden sterk en in orde bevonden en hoefden niet te worden uitgegraven of vervangen.
Lokale werklieden werden ingehuurd en het werk begon zonder vertraging. Enkele weken na aanvang van de bouw begonnen er verhalen terecht te komen bij Gabriel, de werklui zwoeren dat ze 's nachts een van pijn vervulde stem hoorden roepen. Toen zij later aan de tand werden gevoeld verklaarden ze allen dat de stem van iemand scheen te komen, maar ze konden niet vertellen van wie, omdat de stem verloren ging in de lentelucht.

Een aantal mensen uit Dorset is bang geworden van de verschijning uit de Bronstijd van de ruiter van Bottlebush Down, die op deze plek voorbij de oeroude grafheuvel rijdt. Onder hen die het spook hebben gezien zijn een archeoloog die ongeveer een halve eeuw geleden op een spookachtige ruiter stuitte: een figuur in een mantel die zonder sporen reed. Omdat sporen onbekend waren tot de vierde eeuw van onze jaartelling, behoort het spook tot een zeer vroege periode uit de geschiedenis - sommigen beschouwen zijn kleding als die van een krijgsheer uit 1600 vr onze jaartelling.

De prehistorische gedenkstenen van Dorset zijn een eeuwige herinnering aan haar oeroude verleden. De verbeelding wordt geprikkeld door de Grijze Merrie en haar Veulens op de Black Down [Zwarte Heuvel] ten noorden van Portisham, en ook door de geheimzinnige Hele Stone, die verband houdt met de Noord-Europese Hela, het monster dat door Odin werd aangesteld om te heersen over het rijk van de doden. Soortgelijke geesten beschermden als wachters de oeroude grondwerken die over het hele zuidwesten kunnen worden gevonden.


Op tafel ligt ook een boek over de Engelse burgeroorlog ten tijde van Cromwell. George was hevig in die periode genteresseerd vanwege de geschiedenis van Tom Oliver.

Op een bijzettafeltje naast de bank ligt een krantenknipsel met twee artikelen:

Dorchester Messenger

Politieonderzoek naar vermist kind
De politie heeft de hulp ingeroepen van het publiek om te helpen bij het zoeken naar een kind dat afgelopen donderdag 19 april werd vermist. Timothy Pike was het laatst gezien toen hij speelde rond de ingang naar de oostelijke tunnel buiten het station van Dowerton. Het is onbekend of hij de tunnel is ingegaan, maar blijkt zich bij eerdere gelegenheden toegang te hebben verschaft. De stationschef Christopher Hinton heeft tevergeefs zowel de westelijke als de oostelijke tunnel afgezocht. De lokale politie heeft het onderzoek nu uitgebreid tot land rondom het station en het bouwland dat tot de familie Crabtree behoort. De familie Pike, afkomstig uit Londen, heeft een kleine beloning uitgeloofd voor elke informatie die tot het terugvinden van Timothy leidt. Zijn moeder 'June' zei: hij is pas 11 jaar oud, hij kan ergens vast zijn komen zitten of verdwaald zijn, dus kijkt u alstublieft in uw huizen, schuren, stallen...hij moet ergens zijn.

Overstromingen verwacht
Het weerstation in Dorchester heeft gewaarschuwd dat de ergste regen nog niet voorbij is. Boeren bereiden zich voor op nog een gevaarlijk weekeinde en hebben de overheid om steun gevraagd in de vorm van militaire hulp. Er wordt verwacht dat de stormen tot ver in de volgende maand zullen aanhouden, wat het lammerseizoen zal verstoren. Advies is beschikbaar bij uw plaatselijke postkantoor of politiebureau.

Ga de kamer uit en de tegenoverliggende kamer in.


Kamer 3D
Het eerste wat opvalt is het getik van een klok. Die staat op een ladenkast rechts bij binnenkomst. In de bovenste lade ligt bladmuziek. Meer bladmuziek hangt ingelijst aan de wand.

Op de kaptafel staat een metronoom. Als je die aanraakt begint hij (bijna) in hetzelfde tempo als de klok te slaan. Er verschijnt een brief op de tafel van Betty aan Thomas:

Allerliefste Thomas,

Ik ben doodnerveus!! Ik heb n van deze muziekavonden al eens eerder gedaan, maar ik kan me niet herinneren dat ik zo suf was. Ik ben n en al zenuwen!
Ik denk dat het dat vreselijke lied is dat ik geoefend heb, maar waar ik nog steeds een hekel aan heb. Het is ordinair.

Ik hoop dat je okee bent in die lege kamer. Ik heb een pak kaarten voor je neergelegd en wat bier. De 'Muzikale Herinneringen' moeten rond middernacht eindigen, dan kom ik meteen naar je toe voor die knuffel die je me beloofde.

Mijn mam schijnt vanavond een beetje melancholiek. Ze luistert naar dat verdraaide oude lied op haar grammofoon. Steeds maar weer. Ze speelt het tenminste niet zo luid af als vroeger, in feite kan ik het nauwelijks horen, ze moet het volume heel zacht hebben gezet. Goddank....

Ik vergat bijna te zeggen dat ik een korte pauze krijg tijdens het tussenspel. Dus wellicht kan ik even een tijdje weg bij de bar...

Ik kan niet naar je toekomen, als iemand me ziet dan zou mam een hartaanval krijgen als ze wist dat je hier verbleef! Dus als je wat nodig hebt laat dan een notitie voor me achter in de voorraadkamer. Die vind ik wel.

Wat je ook doet, maak die deur niet open tenzij ik het ben. Dat 'Fly' mens dat hier logeert is echt een nieuwsgierig Aagje. Eentje die zou gaan rondneuzen terwijl wij allemaal in de bar zitten!!

Probeer er het beste van te maken en ik kom zo gauw als ik kan naar boven.
Liefs Betty
xxxxx
p.s. Waar heb je jouw pa vertelt dat je naartoe ging, hij zou vanavond in de bar kunnen zitten!! De meesten uit het dorp trouwens.


Naast de kaptafel staat Betty's trompet.
Je kunt deze op twee plaatsen aanraken waardoor hij draait. Er zijn vier standen.
In de meest rechtse stand kun je een briefje lospeuteren waarop vijf noten staan omcirkeld waarmee Betty kennelijk moeite had: g g a b c.


Piano
Ga de kamer uit, de tussendeur door en drie trappen af naar beneden.
Neem de telefoon op. Je hoort Edith:
Hij weet wat je aan het doen bent. Je moet weggaan. Je broer wacht op je, weet je dat niet? Geen zorg, je zou hem kunnen vergezellen...

Ga de bar in (sleutel gebruiken) en loop naar de piano. Druk tweemaal op de g-toets en dan eenmaal op respectievelijk a, b en c.

    

Boven de toetsen verschijnt een symbool (inzoomen) dat bij Betty hoort.

Terug naar de derde verdieping en naar de laatste kamer links, vlak vr het schilderij van Hendrik VIII.


Kamer 3E
Draai je bij binnenkomst eerst om en je vindt een ingelijst krantenartikel:

Lokale muziekavond een succes
Het was een echt schitterende belevenis tijdens de laatste avond van 'Muzikale Herinneringen' in het Stationshotel in het dorp Dowerton. Gepresenteerd door de hotelhouder Frank Penfold werden lokale musici uitgenodigd om deel te nemen en nieuwe en traditionele stukken te spelen voor een plaatselijke en bezoekende menigte. Het hotel dat zich onmiddellijk naast het station bevindt zat vol bezoekers die een stop maakten alvorens naar Cornwall te reizen. De eigenaar van het hotel George Crabtree zei We zullen veel meer van deze avonden beleven, het is een geweldige gelegenheid voor lokale musici en zangers.

Op de kaptafel staat een mooie doos. Open die. Het is een speeldoos met daarin een briefje van Betty aan Edith. We zijn dus in Ediths kamer.

Mam,
Denk eraan om de Carrington klok uit kamer 2B te verwijderen. Ik weet zeker dat ik die humeurige troel uit Londen ermee hoorde knoeien.
Er zit niets in, maar ik wil niet dat zij denkt dat ze zo slim is.
Betty
xxx
p.s. Ik hoop dat ze snel vertrekt. Ze zei tegen Mr. Verney dat de foto's in haar kamer vreselijk waren..stomme koe.


Open de rechter lade van de kaptafel. Er ligt een boek in: Verstandig eten in oorlogstijd. Daarnaast ligt het fotoalbum van Edith.

Onderschriften

Mijn restauranttenue 1938
Mijn zomerse kledij als gastvrouw
Frank en ik, gekleed voor de kerk 1938
Betty in nieuwe werkkleding
Maud, ik en Frank, Hastings 1940

Ik en Frank op vakantie in Hastings 1940, onze laatste vakantie samen.
Ze speelden die avond ons deuntje in het Castle Hotel!! Het was prachtig.
Dus ging Frank de volgende dag in zijn eentje een exemplaar bij de muziekwinkel kopen!! De lieverd. Ik heb het ook nog steeds...


Zoom in op de foto's tussen de beide ramen en klik op de bovenste. Je hoort de stem van Edith:

Ben jij degene die het werk van George voortzet?
Zo ja, dan moet je weten dat er 12 van die gekke symbolen zijn. Ik had er een, Betty had er een...de gasten hadden er ook elk een.
Ze zijn er niet meer allemaal, verloren, vernietigd of meegenomen.
Hij weet wat je aan het doen bent, je zult voorzichtig moeten zijn. Mijn symbool is in mijn kamer. Je vindt het wel. Als je een lied in je hart hebt. Kun je zingen? Ik hou van een goed lied. Frank hield ook van een goed lied. De goeierd.
Ik ga nu. De anderen wachten. Ze wachten ook op jou. Luister lieverd, doe niet mee met hen. Hij heeft je broer al, Pete nietwaar? Droef is het. Zo jong, het klopt niet. Hij luistert nu, naar alles wat ik je vertel. Wees maar voorzichtig.


Achterin de kamer staat een platenspeler.
Draai eerst aan de zwengel om hem op te winden.
Met het linker knopje zet je hem aan (de plaat gaat draaien). Het rechter knopje dient voor het volume.
Door ergens op de grammofoonplaat te klikken gaat de arm daar naartoe en speelt er n van zeven deuntjes.
Door naast de plaat te drukken gaat de arm weer naar zijn ruststand.

Zoom in op de kast.
De hoes van de grammofoonplaat ligt er met de tekst: Een beetje lichte muziek.
Klik op de hoes en je ziet veertien nummers, zeven voor elke kant van de plaat. Het tweede nummer heet: On Hastings Pier. Dit is natuurlijk 'haar deuntje' van die gelukkige vakantie met Frank in Hastings.

Zet het volume nu op zijn hardst (rechterknop helemaal naar rechts) en kies het tweede nummer (een wals).
Zoom uit en kijk naar de foto's tussen de beide ramen. En van de lijstjes valt naar beneden en blijkt een brief achterop te bevatten.

Edith,
Verberg dit vodje op een veilige plaats.
Ik weet dat je denkt dat ik mijn verstand kwijt ben,
maar je moet leren me hierin te vertrouwen.
Ik wilde je uit het hotel weg hebben, en Betty met jou, maar het is te laat.
Arther & ik hebben iets verstoord, iets dat had moeten blijven slapen.
Arther heeft het geheim in zijn graf meegenomen.
Ik ben niet zo gelukkig...
Ik heb de enige sleutel naar onze verlossing in stukken gedeeld. Ik heb ieder van jullie en de gasten een stuk gegeven. Het was de enige manier om zijn locatie te bewaken tegen het kwaad dat ons belaagt. Mijn onderzoek is onze enige kans.
Onthoud dit woord: IXIAM
Een vreemd woord, dat weet ik, en tegen de ochtend kun jij het voorgoed vergeten... als ik succes heb. Tenslotte, doe je deur vannacht niet open, tenzij je zeker weet wie het is die je roept...
Groeten...George


Behalve de brief vind je ook het symbool van Edith.


Kamer 3F
Keer terug naar de gang en probeer de deur van kamer 3F. Deze zit op slot.
Zoom in op de onderkant van de deur. Je ziet een gaffelcursor. Klik op de vogeltekening in de inventaris. Het blad schuift half onder de deur door. Klik dan op de schroevendraaier in de inventaris. Deze wordt in het slot gestoken en duwt de sleutel aan de binnenkant eruit. Trek aan de tekening en je kunt de sleutel oppakken die in de inventaris verdwijnt.
Gebruik vervolgens deze sleutel om de deur open te maken.

Zet een stap naar voren en draai naar links. Aan de wand prijken twee foto's waar Arther op staat als soldaat. Klik op de linker foto en zie een brief die aan de achterkant zit verstopt:

Arther Johnston
Hut 3A
Ryan Down barakken
Eastbourne

Hallo George,
Ik moet heel voorzichtig zijn met wat ik schrijf, omdat ik denk dat kapitein Burkett de post leest. Maar niet getreurd.
Het is hier geweldig, heel anders dan we dachten. Met de andere jongens is het dolle pret en ik leer een hoop waar ik in Dowerton zelfs niet van droomde. Hoewel ik de oude plaats nog steeds mis en jou natuurlijk. Speciaal vandaag. Het gonst hier dat morgenavond de grote verhuizing begint. Er zijn enkele hoge pieten uit Londen aangekomen en ze brachten de hele nacht in de militaire operatiekamer door. Dus het lijkt erop dat het begint. Wees niet bezorgd, ik ben niet zenuwachtig. Wil alleen maar dat alles voorbij is en achter de rug. Het voor eens en voor altijd regelen. Dat hoeft niet zo lang te duren, omdat we allemaal klaar staan om te gaan...niet achterom kijken. Denk aan mij.

Hoe loopt het daar? Ik betreur dat ik je met dat ding achterliet. Zijn er nog verdere ontwikkelingen geweest? Ik vind nog steeds dat je naar de politie moet gaan, ik zal zweren op de bijbel als dat zou helpen. Schrijf gauw, er is mij verteld dat we onze post nog kunnen krijgen, maar ik zie niet hoe. Schrijf in elk geval, ik zal het op een dag krijgen.

Hoe is het met mijn atelier? Je kunt mijn spullen opruimen als je meer ruimte nodig hebt. Ik kan het allemaal uitpakken wanneer ik terug ben, nietwaar? Ja, dat zal ik doen. Pak mijn spullen voorlopig in. Het zal niet lang duren. Dat beloof ik.

Zeg Edith gedag van me en zeg haar dat ik haar kookkunst mis, het eten hier is afgrijselijk, maar we mogen niet mopperen.
Zeg ook tegen Betty dat ze goed moet oefenen op een thuiskomstdeuntje, ik verwacht het beste.

Ik moet nu gaan, minder tijd dan ik dacht. We zijn vroeger op dan gewoonlijk, wat maar n ding kan betekenen. Ik ga nu en jij mag niet meer aan mij denken totdat ik uit die trein stap op perron n. Alles zal zijn zoals het moet zijn. Jij zult bij het buffet wachten, Betty zal wachten met een mooie pul bier, Edith zal n van haar beroemde konijnentaarten in de oven hebben....ik zie het nu vr me. Alleen al deze gedachte houdt me overeind, totdat ik thuis kom.

Je moet niet te veel nadenken terwijl ik weg ben. Je hebt zo al genoeg problemen. Ik zal terug zijn om je te helpen ons misbaksel te verslaan.

Al mijn gedachten zijn bij jou. Tot gauw

Arther


Op de boekenplank staan boeken over astrologie, mythen en legenden.
Zoom in op de schrijftafel. Het dichtst bij de lamp ligt een krantenknipsel:

DE WEKELIJKSE RODDEL / 28 april 1947
Politiebeambten moesten gisteren hun nederlaag erkennen nadat bekend werd dat de beruchte 'dame' bankrover Sly Fox weer aan arrestatie is ontkomen. Na een zorgvuldig geplande operatie, uitgedacht door het Hoofd van Scotland Yard 'Christopher Marsh' ontvluchtte de verdachte haar huis in de Londense wijk Mayfair met grote snelheid. Er werd niemand bij haar gezien, wat de theorie omverwerpt dat zij altijd werkte met een ontsnappingschauffeur. De beambten waarschuwen het publiek om niet....

en een:

Brief van Edith aan George
George, ik dacht dat je dit stukje wel nuttig zou vinden. Lijkt erop dat ik n van je problemen heb opgelost. Ik vind dat we het er even over moeten hebben, want als de anderen er achter komen (met inbegrip van de Pers) dan zal deze plek veranderen in een wild circus!
Kom alsjeblieft uit je kamer, we zien je deze dagen nauwelijks. Wat is het dat je zo dwars zit. Misschien zouden we kunnen helpen als we dat wisten. Die aardige Mr. Verney weet zelfs niet wat er mis is. Is het Arther waar je over in zit? Ik weet dat je hem nog steeds mist...
Edith


Midden op tafel onder een boek liggen twee blaadjes met gedachten van George:

Blaadje van George over Gloria Grable
Gloria Grable, Garble, ....
Wie is ze verduiveld??
Die auto, misschien is het de auto die mijn achterdochtige aard wekt, erg duur, te duur voor de meesten. Dus waarom in dit hotel logeren? Het is niet bepaald het Savoy, wel? Ik zal Edith vragen hoe zij erover denkt.
Ik denk dat een snelle inspectie van die auto heel veel oplevert.


Blaadje van George over Arther
Ik wou dat Arther hier was, hij zou zulk prachtig helder advies uitbrengen en er waarschijnlijk nog plezier aan beleven ook! Hij had zo'n geestkracht, hij zou zelfs in staat geweest zijn om enige hulp te bieden met mijn Nemesis. Hij verbergt zich daar beneden, wachtend, plannen smedend, toenemend in kracht. Het vreet aan mijn verstand, god verdoemd Hem naar de hel. Is deze vrouw Grable deel van Zijn plan, misschien verlies ik mijn verstand. Ik zal binnenkort beginnen iedereen te verdenken. Oh god help me. Ik moet terug naar mijn onderzoek, het is de enige route naar de overwinning. De oude runen zijn moeilijk, maar ik zal hun code kraken. Dat moet ik...

Het boek blijkt het Dagboek van George te zijn:



Dagboek van George  

Een buitengewone ontdekking. En eveneens helemaal toevallig. Arther en ik waren bezig in de kelder, wij vroegen ons allebei af of we de leeftijd van de kelder konden bepalen of de verblijfplaats van Tom Olivers laatste rustplaats. Het verhaal gaat jaren terug en ik heb het nooit al te serieus genomen. Arther vindt het fascinerend en een beetje romantisch, maar het doet mij niets. Niettemin namen we ons voor, nogal arrogant, om het Oliver Mysterie op te lossen. Lekker opwindend. Mijn kunstzinnige vaardigheden zijn verschrikkelijk vergeleken met die van Arther, maar dit is een ruwe kopie van Tom Oliver, gebaseerd op de oude tekening die in de bar hangt. Hoe dan ook, ik dwaal af, we vonden geen teken van Tom, maar wel ontdekten we een voorkamer! Er is een merksteen in het kamertje dat ongetwijfeld de datum aangeeft van de oorspronkelijke constructie. Plaatselijke geschiedenis en verhalen hielden altijd in dat er eeuwenlang een herberg op deze plaats stond, maar de merksteen draagt het jaartal 1318! Verbazingwekkend, wat een vondst. Morgen zullen we proberen te ontdekken welke betekenis de steen zou kunnen hebben. Dus heb ik besloten om een dagboek van ons werk bij te houden...

8 november 1944

Onze ontdekking gisteren heeft ons zowel opgewonden als verrast achtergelaten. We zijn het er allebei over eens dat de bibliotheek in het huis licht zou kunnen werpen op de oorsprong van het hotel. Er zijn talloze verslagen en daden van landeigenaren die we kunnen doorzoeken. Vader bouwde het hotel in de vorige eeuw. Het is algemeen bekend dat de bouw werd versneld door het bestaan van funderingen en dat delen van de oorspronkelijke herberg nog steeds bestonden. Hoewel er weinig aanwijzingen waren over wat hier vr de 15e eeuw stond. Spijtig. Wel, we weten nu dat er lang vr de herberg een gebouw van enige betekenis was. De stenen muren die we vonden waren niet gemaakt van plaatselijke stenen en de constructie voldoet aan een hoge standaard. Het verstand duizelt van de mogelijkheden. Misschien was het een kapel of ander religieus gebouw. We gaan de kamer verder verkennen en ik zal haar voor onze verslagen fotograferen.

9 november 1944

Dit avontuur wordt met de dag vreemder. De voorkamer was slechts het begin. Vandaag werd een verdere doorgang blootgelegd. We zijn beiden geneigd om onze vondst bekend te maken. Wij zijn geen archeologen en we vrezen allebei dat we de oude aanwijzingen en voorwerpen beschadigen. Arther staat erop dat we doorgaan en de bekendmaking bewaren totdat we iets echt indrukwekkends hebben om te laten zien. Ik voel dat Arther roem en rijkdom wil, hij is jong, en ik zal hem zijn zin geven.
Ik moet toegeven, en het is een vreemde bekentenis, dat ik vandaag een overweldigend gevoel van onrust heb. Ik hield het eerst op nerveuze opwinding, maar het is niet zo gemakkelijk omschreven. Er is iets aan de kamer dat mij beangst tot op het bot. Ik nam het besluit dat we niet verder zouden gaan met verkennen totdat we verder onderzoek hadden gedaan. Arther was koppig maar legde zich bij mijn ideen neer.


10 november 1944

De afgelopen twee dagen hebben alles veranderd. Ik weet niet waar te beginnen. Het is niet onze fout, het kan onze fout niet zijn. Wij wisten het niet. De kamer. Die is niet zoals wij of iemand anders zou kunnen begrijpen. Die is zowel buitengewoon als verbijsterend. Gaat het geloof en het verstand te boven.
Er is een macht. Een rimpelende energie die over de muren en het plafond speelt. Het is een goddeloze macht en hoort niet thuis in onze wereld. Arther was doodsbang. Ik was te geschokt en met ontzag vervuld door zijn lichtgevendheid. Wonderlijk. Duizenden stemmen fluisterden naar ons van achter de stenen. Duizenden stemmen in voortdurende verwarring.
We gingen er zo snel mogelijk vandoor. Ik ben bang dat het niet snel genoeg was. Er was tijd, net genoeg tijd. Een splinter in feite. Genoeg voor iets om ons terug door de doorgang te volgen. Ik voelde het en ik hoorde het. Het gefluister, Arther voelde het ook. Hij beschreef het als duisternis. Duisternis zonder vorm of vrkomen. Wat was het verduiveld? We sloten de kamer weer af. Ik zal haar zo goed als ik kan verbergen. Hoewel ik al weet dat het te laat is. Wij zijn dwazen, maar wij konden het niet weten. Ik vrees voor onze zielen. Ik vrees voor al onze zielen. Wat hebben we losgelaten?
Ik herinner me genoeg van wat we zagen om een paar schetsen te maken. Ik had mijn camera bij me moeten hebben. Verdomde dwaas.


15 november 1944

Het maakt me bedroefd en doodsbang om deze woorden op te schrijven. Arther en ik waren terecht bang. Hij is hier. Hier bij ons in het hotel. Ik heb de meest bizarre en onnatuurlijke visioenen ervaren. De doden zijn hier, allemaal om ons heen. Ik heb ze gezien en gehoord. Edith vermoedt dat er iets verkeerd is maar tot dusver heeft zij niet iets bovennatuurlijks ervaren. Misschien heeft het alleen invloed op Arther en mij. Onze eigen persoonlijke kwelling. Is het onze straf voor nieuwsgierigheid? Ik hoop het. Niemand anders zou moeten leven met onze kennis.
Het is niet een en al ellende. We zijn van plan om onze vijand te bestuderen. Zijn macht en agenda te ontdekken. We hebben al besloten dat Hij een of andere affiniteit tot de doden schijnt te hebben. Dat kan onze sleutel zijn tot Zijn bestaan. De kamer zou ongetwijfeld waardevolle aanwijzingen verschaffen, maar wij willen ons niet in haar diepten wagen totdat we zeker zijn van wat we doen.

Spectrale nachtelijke geestverschijningen dwalen door de gangen van het hotel. Ik zie haar vanuit mijn ooghoeken. De gasten weten niet van haar bestaan, wat een zegen is.


28 november 1944

De druk van het onderzoek en de aanwezigheid van de Duisternis eist zijn tol voor Arther. Hij is zo dapper als zijn verstand hem toelaat, maar hij brengt steeds minder tijd door in zijn atelier.
Niets zou me gelukkiger maken dan hem van deze last bevrijden, maar ik ben niet bereid om voor hem meer tijd thuis door te brengen. Zijn vader is een bullebak. Hij laat hem niet met rust totdat hij zich aanmeldt. Ik zal niet toestaan dat Arther de oorlog in gaat. We hebben zelf een oorlog. En slachtoffer meer zal voor de strijd niet uitmaken. Arthers plaats is hier, me helpen onze Nemesis te begrijpen. Ik gebruik dat woord niet lichtvaardig. Ik heb enige tijd het gevoel gehad dat Hij een of ander plan voor ons heeft. Hij plaagt en verleidt ons. Hij fluistert 's nachts aan mijn deur. Welk lot zou me te wachten staan als ik die deur open deed? Zou Hij daar zijn? Zou Hij op me wachten? Zou mijn stem zich voegen bij al die vele vele stemmen in die hellemond beneden ons?


3 december 1944

Een tochtje naar Londen is heel vruchtbaar geweest. Onze haastige schetsen bleken van onschatbare waarde. De kamer was versierd met symbolen. Ik geloof dat ze runen worden genoemd, die een bepaalde figuratieve betekenis hebben. Als wij ze kunnen ontcijferen dan zouden we in staat kunnen zijn om een manier uit te werken om de Duisternis weer op te sluiten. De bibliotheek van het Brits Museum is uitgestrekt en verwarrend, maar ik kon soortgelijke symbolen vinden in de werken en woordenboeken over Alchemie. We hebben meer symbolen nodig, dan kan het echte werk beginnen. Alles is nog niet verloren.

6 december 1944

Ik ben nu gekalmeerd. Een half uur geleden had ik kunnen ontploffen. Arther is naar de kamer teruggekeerd zonder dat ik het wist. Stomme jonge dwaas. Hij vond dat het de enige manier was. Misschien heeft hij gelijk. Zijn ontdekking is van onschatbare waarde. Zelfs onze doorbraak. Tijd is van wezenlijk belang, Hij wordt met de dag vrijmoediger. Ik geloof dat Betty een of ander onnatuurlijk verschijnsel heeft ervaren. Ik betrapte haar toen ze onder bescherming van het donker in de hal rondkroop. Wat zocht ze ? Heeft ze iets gezien dat haar argwaan heeft gewekt? Ik durf het haar niet te vragen omdat ik dan onze schuld moet opbiechten.

Ik speel met de gedachte om Edith te vertellen dat ik geloof dat het spookt in het hotel. Het is een verstandige voorzorg en zou onze activiteiten minder verdacht maken. Het zou ook een hele rijkdom aan nieuwe klandizie voor het hotel kunnen brengen, wat ik niet zou willen aanmoedigen, niet totdat we de zaken weer rechtgezet hebben. Als vanouds.
Hoe dan ook, Arthers ontdekking. Het is een stuk perkament. Dierlijke huid. Hij vond het tussen twee van de stenen gepropt. Het is helemaal met symbolen gellustreerd. Ze vangen het licht op een buitengewone manier, misschien delen ze een macht met de symbolen van de kamer. Er zijn in totaal twaalf symbolen. Ze zijn heel duidelijk en beslist. De rangschikking is ook heel specifiek en ik geloof dat ze een incantatie kunnen zijn. We gaan er onmiddellijk werk van maken.


13 december 1944

Arther heeft zijn besluit genomen. Hij gaat zich aanmelden. Zijn vader heeft zijn zin gekregen en alles is nu akelig in mijn wereld. We hebben twee kostbare dagen en daarna zal een nieuwe angst en twijfel mijn wereld verteren.

15 december 1944

Hij is weg. Ik kon mezelf er niet toe brengen hem te zien vertrekken. De treinperrons waren drukbezet en luid. Ik heb nu spijt van mijn beslissing en kan alleen maar hopen dat deze oorlog snel tot een einde wordt gebracht. Na de vooruitgang in juni hebben de Duitsers hun greep verloren. De Amerikanen hebben de krachten gebundeld en het algemene gevoel is dat dit conflict spoedig over zal zijn. Ik hoop heel gauw. Ik zal hem missen.

24 december 1944

Kerstavond en in het hele huis bewoog geen enkel schepsel, zelfs geen muis.
Ik wou dat die woorden waar waren, maar dat zijn ze niet. Hij groeit in kracht. Wordt stoutmoediger en geslepener. Hij houdt me voor de gek en geeft me aanwijzingen. Roept me terug naar die kamer. Ik moet me verzetten.
Het voorwerp, het perkament, is nog mijn voornaamste verdedigingsmiddel. Of ik verlies mijn verstand, of het heeft ook een of andere macht. Het roept me. Wanneer ik het in mijn hand houd dan hoor ik het. Een stem. Een heldere en besliste stem. Woorden uitgesproken in een vreemde taal, maar ik zie de woorden in mijn gedachten. Dit zal onze verlossing zijn. Ik kan het voelen. Ik zal beginnen om de woorden op te schrijven.


28 december 1944

Er is niets te schrijven. Er is niets te zeggen. Hij is dood.

2 maart 1945

Er is veel tijd voorbijgegaan, en er is veel veranderd. Arther zal altijd in mijn gedachten zijn, maar er is voor mij genoeg tijd verstreken om het werk voort te zetten.
Het gespook is nu duidelijker, en anderen zijn daar getuige van geweest. De duisternis is sterk, ik vrees dat deze bijna volledig is. Maar alles is nog niet verloren omdat ik nu weet wat ik moet doen. Mijn rol in dit spel is heel duidelijk. Ik moet mezelf ertoe aanzetten om de ceremonie te voltooien. Deze plaats is al vele keren eerder getuige geweest van deze ceremonie. Ik volg in de voetstappen en daden van velen die zelfs geen nabije herinnering zijn. Zij zijn al heel lang heen en alleen de tijd heeft enige kennis van hun bestaan. Zal ik me bij hun rangen voegen?
Ik heb de duisternis, waaraan ik nu denk als de Dark Fall, onderdrukt met de aan mij gelaten toverwoorden. Ik begin de volgorde te begrijpen en weldra zal ik mij in de kamer wagen en mijn rol vervullen. Wat, vraag ik mij af, ligt er achter die laatste deur? De reis zal niet zonder ontbering zijn, zoals ik van de beproevingen heb geleerd. Er zijn er in totaal drie en ze moeten worden begrepen en beheerst voordat ik verder kan gaan. Het is een test. Een test van mijn waarde. Die oude krijgers waren heel wijs en heimelijk. De machten waarmee ze werken zijn prachtig om te aanschouwen. Hoe kon zoveel dat indruk maakt zo voor onze tijd verloren zijn gegaan? Wat hebben we daarentegen gewonnen? Moderne wetenschap? Ik denk het niet. Het land ligt er armoedig bij en in een staat van razend herstel. De V2 verbrijzelt en vernietigt onze huizen en onze levens. Wat is dat voor macht? Een nutteloos talent.
Waarom hebben de Ouden hun gaven niet nagelaten? Waren zij wachters? Hielden zij de Dark Fall in zijn gevangenis? Zagen zij niet dat hij op een dag zou vrijkomen? Misschien waren ze even arrogant als wij. Nooit bedenkend dat iets hen kon bedreigen. Een dom ideaal dat ik hoop op te blazen.


16 april 1945

Men denkt dat de oorlog bijna voorbij is. Mijn oorlog heeft een nieuwe wending genomen. De Dark Fall haat mij. Ik voel Hem ziedend en schreeuwend in Zijn eigen zielige val. Ik ben bang dat hij mij spoedig zal aanvallen. Dat is waarom mijn nieuwe ontdekking des te belangrijker is. Ik heb een tweede kamer gevonden. Meer een soort grot. Zij ligt onder de oude tiendschuur en bevat iets van onschatbaar nut. Mijn sleutel en de tegenstrever van de Dark Fall.
Elke nacht verlies ik een deel van mijn geestelijke gezondheid. Het dorp kijkt naar me met neerbuigende ogen. Ze weten er niets van.


30 april 1945

Een tiran is dood. De hele wereld voelt anders aan. Met inbegrip van de mijne. Ik ben er nu dichter bij dan ooit. Ik moet mijn handelingen goed plannen. Ik krijg wellicht maar n kans. De beproevingen wachten. Ik weet hoe ik de eerste moet kraken. Het is een eenvoudige puzzel. Een volgorde. Ik heb de sleutel in mijn geheugen geborgen maar mijn geest laat me deze dagen zo vaak in de steek. Ik neem voorzorgsmaatregelen. Verney is hier, zoals gewoonlijk in deze tijd van het jaar, hij heeft een kluisje bij zich. Vernuftig qua ontwerp. Ik heb er verscheidene van bij de fabrikant besteld. Deze kunnen mijn geheimen verbergen. Verstopt voor priemende ogen.
De feiten die niet kunnen worden verstopt kunnen worden vastgelegd.
Ik heb Edith gevraagd om een bedsprei voor me te maken. Haar vaardigheden zijn buitengewoon, een waar talent voor ontwerpen. Ik heb de sleutel tot de eerste beproeving in zijn weefpatroon verstopt. Het is uniek. Zulke kleuren. Ze zou de aurora bijna zelf hebben kunnen zien.

De tweede beproeving is minder duidelijk, zij tovert de geluiden van de Aarde te voorschijn om te verwarren. Ik zal haar raadsel oplossen. Daarna wacht de derde beproeving. Alles moet klaar zijn.


14 maart 1947

Uitputting zeiden ze. Ik stem ermee in om het oneens te zijn. Een verloren jaar dat is al wat zeker is. Een jaar van verwondering en vrees.
Ik was opgelucht te merken, toen ik uit die trein stapte, dat er weinig was veranderd. Alleen Betty lijkt anders. Ouder, geheimzinniger. Werkt ze me tegen? Ik denk terug aan die nacht dat ik haar vond rondkruipen in de donkere gangen. Heeft het kwaad gerekruteerd? Is zij hier om me te hinderen? Ik denk van niet. Het is paranoia van mijn kant.
Mijn tijd ertussenuit heeft mij hersteld. Edith beval Hastings aan. De zeelucht en de frivoliteit brachten me in een goed humeur. Ik dacht vaak aan Arther en wat hij ervan gemaakt had.

Genoeg. Er is werk aan de winkel.

Ik voel dat de tijd gunstig is. Het is nu of nooit. Ik kan me geen tweede terugval veroorloven. Ik zal mijn aantekeningen verzamelen, de volgorde van de toverwoorden kraken en deze kwelling voorgoed beindigen.


26 april 1947

Alles staat klaar. Ik heb de toverwoorden in twaalf stukken gescheurd. Op die manier is het veiliger. Als geheel is het kwetsbaar. Ik zal de stukken verdelen over hen die ze willen aannemen. De ceremonie zal worden voltooid en ze zullen er geen idee van hebben. Over drie nachten zal de bar vol zijn. Edith heeft een andere muzikale avond gepland. Ik zal me tijdens de beproevingen bemoedigd voelen te weten dat er een ruimte vol mensen direct boven me is. Misschien hoor ik hen zingen en lachen. Ik zie ernaar uit om me bij hen aan te sluiten zodra mijn daad is volbracht.

26 april 1947

Verdomme, verdomme, verdomme.
Hij heeft me tegengewerkt. Enkele van de toverwoorden gestolen. Ik moet het me herinneren. Nee, veel beter, ik kan ze zien, ik weet hoe. Ik moet de elementen rangschikken.


29 april 1947

Alles is gereed. Ik zal een tweede dagboek meenemen om mijn vorderingen te beschrijven. Ik, of iemand anders, kan het in de toekomst nodig hebben. De anderen maakten de fout om de kennis niet door te geven....
Ik had het bij het rechte eind, de bar is druk. Ik heb de bestaande symbolen aan Edith, Betty, Verney en de gasten gegeven. Ze weten niet waarom ik zo zenuwachtig ben. Weldra zal dit allemaal voorbij zijn, op de een of andere manier. Wens me geluk Arther, ik doe dit voor ons. Misschien zie ik je gauw. Dat zou ik fijn vinden....
George

Ik zag de Eeuwigheid die avond,
gelijk een grote Ring
van eindeloos en zuiver licht
Een even kalm als helder ding


Henry Vaughan
1622 - 1695


Open hierna de lade van de schrijftafel.
Onder enkele kunstzinnige foto's tref je aan een brief van de Dorchester Archeology Society:

Dr.Felicity Bates
The Shires
Treperton
Dorset

Beste Mr. Crabtree,
Het is mij een raadsel waarom u niet de tijd hebt genomen om te antwoorden op een van mijn vorige brieven. Bent u niet langer genteresseerd in archeologie?
We hebben bijna sluitend bewijs dat er onder uw hotel een grottennetwerk kan liggen, of mogelijk een oeroude site die een opgraving waard is. Ons recente graafwerk bij de nabijgelegen Little Quarry Farm (kleine steengroeve boerderij) was zeer interessant. Het noordoostelijke gebied van Dowerton is letterlijk doorzeefd met onderaardse bronnen, grotten en kanalen. Dit netwerk zal zich ongetwijfeld tot onder uw grondbezit voortzetten. We hebben ook andere leden van uw familie benaderd, omdat we ook belangstelling hadden voor een eventuele opgraving bij Crabtree Manor, maar wij ontvingen een definitief nee. U hebt helemaal niet geantwoord. Overweegt u het nog? Ik wil u met plezier bezoeken en precies uitleggen wat voor werk en verstoring aan uw bedrijf zou voortkomen uit de opgraving.
Net als u zou ik willen dat de werkzaamheden zo gemakkelijk en snel als mogelijk is voortgang vinden.
Ik herinner me dat u ooit belangstelling had voor DAS (Dorset Archeological Society) en er zelfs over dacht met ons mee te doen als sponsor en lid. Waarom bent u van mening veranderd?
Neemt u alstublieft zo spoedig mogelijk contact met me op. Dit zou een van de belangrijkste opgravingen uit deze eeuw in Dorset kunnen zijn. Het zou prachtig zijn als u daaraan zou kunnen deelnemen.

Met vriendelijke groet,
Felicity Bates


Sluit de lade, zoom uit en draai je om.
Je kijkt nu over een tafel heen waar een ouderwetse toverlantaarn op staat naar een muur met foto's.
Op de tafel ligt rechts een tekening van de monolieten, die George in de grot onder de garage heeft gemaakt. Ook ligt er een foto bij van snijwerk op een van de stenen. En een overzicht van de glazen toverlantaarnplaatjes waarbij de nummers 2, 3 en 7 ontbreken.

Open de houten doos met de plaatjes.
Druk de knop naast de lantaarn in om de lamp te ontsteken en klik dan op het eerste plaatje dat in de lantaarn terechtkomt en een projectie geeft op de wand. Je ziet mannen aan het werk bij een tent. Ook de andere glasplaatjes hebben een soortgelijk onderwerp.
Plaat 5 is bijzonder. Je kunt inzoomen op de projectie en ziet een man die een tablet of blad vasthoudt met een symbool erop. Het overzicht vermeldt bij plaat 5: MORTYM.

Draai naar rechts. Naast de deur staat een prullenbak. Kijk daarin en orden het verscheurde blaadje van George. Je leest dan:

Ik had nooit gedacht dat ik deze woorden op papier moest zetten. Ik wou dat ik deze notitie niet zou hoeven opschrijven...maar er moet iets worden gezegd bij wijze van verklaring. Oh wat heb ik gedaan...het is te laat voor sympathie. Ik heb Hem bevrijd, Hij heeft me erin laten lopen....
Eerlijk, ik had niet de bedoeling om Hem los te laten, waarom zou ik? Hij is nu hier. Ik dacht heel dwaas dat misschien...wel...dat hij misschien Arther terug zou brengen. Hij zou fluisteren aan mijn deur, Hij zou kruipen en zich verbergen in de donkere schaduwen van het hotel, Hij zou de doden tevoorschijn toveren voor zijn plezier, en verzwelgen, maar de hele tijd dacht ik dat ik enige macht over Hem had. De oude runen bevatten de sleutel om Hem vast te binden, als alleen maar...


Zoom uit, weg van de prullenbak, en zet een stap naar voren naar de muur waaraan de beroemde filmfoto's van Muybridge hangen. Draai naar links. In de hoek van de kamer staat een stereoscoop (waarvan we eerder al eens een reclame zagen).

Zoom in op de stereoscoop. Druk het knopje in zodat het licht aangaat. Raak de bovenste van de filmrolletjes aan. Die verdwijnt vanzelf in het toestel. Draai aan de zwengel en kijk door de lenzen. Je ziet helaas geen dieptebeeld maar wel een filmpje van een mogelijk spookverschijnsel in de badkamer: een lichtbolletje (orb).

Het tweede rolletje laat zelfs twee orbs zien in een ruimte die we nog niet kennen.
Het derde filmpje van George gaat over lokale bomen.

Het vierde rolletje heet: proef 2. Het laat achtereenvolgens zien: vuur (vlammen), bliksem (onweer), wolken (wind) en golvende zee.

Ga de studeerkamer uit, rechtsaf en dan in de dwarsgang linksaf naar de badkamer.


Badkamer 3
Draai je binnen om met het gezicht naar de deur.
Links van je is een kastje (waarvan je de deurtjes kunt openmaken). Erboven hangt een spiegel. Met het 'handje' links of rechts is deze in vijf standen te zetten. Kies de stand waarin je een paars lampje weerkaatst ziet. Zoom uit en kijk naar de muur boven het bad. Er wordt een code afgebeeld.
00:20  00:90
00:5    00:40


Rommelhok 3
Ga aan de andere kant van de dwarsgang het rommelhok binnen. Er staan twee rekken met dozen shampo en zeep. In het verste rek vind je ook een theepot met een sleutel erin waar Nigel het over had. Deze verdwijnt in je inventaris als je hem aanraakt.

Aan de muur naast dit rek hangt een

Brief van Betty aan Edith
Mam,
De watertank heeft weer problemen, ik vind dat we de loodgieter moeten bellen! Alsjeblieft, ik wil geen herhaling van laatst, dat vuile water verpestte alle voorraad in deze voorraadkamer.
Wat is het nummer van de loodgieter, ik bel hem wel.
In elk geval heb ik afgezien daarvan ook de voorraadcontrole gedaan, niet veel te melden, behalve dat iemand hier binnenkomt en de spullen verplaatst.
Er is niets weg, wat het heel vreemd maakt. Wat nou? We hebben een dief die geen van onze spullen wil hebben... dat is een beetje beledigend. Hij heeft zelfs de handdoeken niet aangeraakt. Het heeft me uren gekost om de naam van het station op elk ervan te naaien, en wat gebeurt er? Niemand wil ze stelen. Ik zou blij moeten zijn denk ik.
In elk geval, over deze vreemde dief, op een of andere manier komt die hier binnen zonder mijn sleutel. Je hebt hem onlangs niet aan iemand uitgeleend, toch? Ik kan geen andere verklaring bedenken.
Tenzij het een van de spoken van George is!! Dat zou grappig zijn, een spook dat het leuk vindt om schappen met cosmetische producten op te ruimen!!

Betty
x

p.s. Ik wil niet jammeren, maar ik kan niet oefenen terwijl jij zo luid naar je muziek luistert! Als ik niet klaar ben voor de muziekavond, dan slaan we allebei een modderfiguur! Ik weet waarom je zoveel van dat lied houdt, en ik wil ook dat je ernaar luistert; maar alsjeblieft, hou het vanavond zachtjes. Ik moet op mijn trompet blazen ('hoog van de toren blazen'). oh, wat een grap!


Daarnaast hangt een inventarislijst. Betty verbaast zich (terwijl iemand in het hok is geweest) dat er geen handdoeken weg zijn. Is er iets mis mee? Gewoonlijk worden ze gejat.



Zolder  

Koffer
Beklim de ladder naar zolder. Rechts is een enorme stookketel. Draai naar links en doe een stap naar voren. Draai naar recht, stap naar voren en draai weer naar rechts. Nu kun je inzoomen op een reiskoffer, maar uit de gaffel blijkt dat je iets uit de inventaris nodig hebt om hem open te maken.

Steek de schroevendraaier in het slot dat op een plaatje rechts van het handvat zit.
Klik met het handje links van het plaatje, en daarna rechts (steeds met het handje).
Klik nogmaals links van het plaatje en dan weer rechts.
Klik tenslotte met het handje onder het plaatje.
(Let bij de afbeeldingen hieronder op de schaduw van de schroevendraaier)

 

Nu springt de koffer open. In het boek 'War of the Worlds' zit een:



Brief van George

Het voelt nogal schandalig aan. In het holst van de nacht rondkruipen in het hotel. Gunsten vragen van volkomen vreemden. Mijn vodjes met kennis op geheime plaatsen verstoppen...
...misschien is het een dodelijk spel geworden, een of andere fatale puzzel. Het kwaad heeft me al zolang achtervolgd. Ik kan me haast niets anders herinneren. Behalve Arther natuurlijk. Hij is hier bij me. Ik kan voelen dat Hij naar me kijkt vanuit de donkere hoeken van deze zolder. Hij fluistert zachtjes, geruststellend, verleidingen en ontdekkingen belovend. Hoe gemakkelijk zou het zijn...wie ben jij eigenlijk? Ik laat aantekeningen, aanwijzingen en richtlijnen voor je achter...en ik ken je naam zelfs niet. Het is duidelijk dat ik zal falen, anders zou ik je niet nodig hebben. Help me alsjeblieft.

Het spijt me. Ik ben snugger genoeg om te beseffen dat jouw aanwezigheid hier betekent dat Hij weer heeft toegeslagen. Betrof het jouzelf? Was het misschien een geliefd persoon? Mijn gedachten gaan naar jou uit.
Ik hoop dat mijn lichaam in de grond wegrot in jouw tijd, vervallen, onbekend en onbemind. Heb geen medelijden met mij om deze woorden, dat is alles wat ik kan wensen. Zie je, als het mij niet lukte, wat kennelijk het geval is anders zou je dit niet lezen, dan betekent dit dat Hij mijn ziel heeft. Gevangen in voortdurende kwelling. Dat is hoe Hij zich voedt, weet je. Heeft Hij weer toegeslagen? Is dat waarom je hier bent? Zullen we ooit van dit misbaksels afkomen? De Ouden die de aard van dit beest begrepen waren de enigen die erin slaagden om Hem op te sluiten. Hier.

Wat kan ik je nog meer aanreiken? Mijn dagboek, als je dat al niet gelezen hebt, zal je vertellen hoe Arther en ik onze tegenstander bevrijdden.. Ik hoop dat het van enig nut voor jou zal zijn...
Nu ik dit hier zit te schrijven vraag ik me af wat mij in jouw wereld zou verbazen. Ik weet niets over jou of jouw bestaan. Ik vraag me ook af of mijn familie me miste. Ik betwijfel het. Ze kunnen dan rijk zijn, maar dat is nooit een garantie voor geluk en onsterfelijkheid. Hopelijk hebben ze deze plaats na deze nacht platgebrand en flikkerden en doofden deze woorden witgloeiend samen met alle anderen...
Voor altijd de jouwe (mijn onbekende vriend)
George



Ouijabord
Zoom uit, draai je om, zet een stap naar voren en draai dan naar links.
Er zweeft een orb door de lucht, waarop spontaan een kaars aanfloept die op een kist staat. Ernaast ligt een ouijabord om contact te maken met overledenen tijdens een zogenaamde sance.

Zoom in en klik op de aanwijzer met het ronde glas.
Rechtsonder in beeld verschijnt een knipperende cursor met daarachter : SAY.
De bedoeling is hiervr een vraag in te toetsen (in het Engels)
Typ: Who are you [wie ben je] en klik dan op SAY
In het ronde glas lees je achtereenvolgens THOMAS
Typ: Thomas Oliver en klik weer op SAY. Antwoord: YES
Typ: Are you alone [ben je alleen]. Antwoord: YES
Typ: Are you dead [ben je dood]. Antwoord: YES
Typ: How old are you [hoe oud ben je]. Antwoord: 19
Typ: What do you want [wat wil je]. Antwoord: YOU MUST DO THE TRIALS [je moet de beproevingen doen]
Typ: What trials [welke beproevingen]. Antwoord: DARKNESS [duisternis]
je kunt nog van alles anders proberen.
Eindig met: Goodbye. Antwoord: YES

Keer terug over de zolder naar het begin.

Draai bij de ketel naar links, zet een stap naar voren in de richting van de houten stoel en draai dan naar rechts.
Er zit een kijkglas in de wand van de ketel in de vorm van een brievenbus. Zoom in en alles is donker erachter.
Draai aan het wiel in de toevoerbuis. Je hoort gas stromen dat daarna tot ontbranding komt. In het kijkglas zijn nu vlammen te zien.

Ga naar de voorkant van de ketel en zoom in. Er komen drie buizen uit de ketel die warm water naar de drie verdiepingen brengen.
Haal de schakelaar links over en draai aan het linker wiel. Je ziet een naaldaanwijzer op het schermpje langzaam naar rechts lopen naar het rode gebied.
De eerste verdieping krijgt nu warm water.


Badkamer 1
Daal de ladder af en loop helemaal naar de badkamer op de eerste verdieping.
Zoom in op de wastafel en draai de rechterkraan open.
Eerst hoor je gestommel, daarna komt er water uit de kraan, vervolgens trekt er een stoomwolk over de spiegel, waarin je een symbool ontwaart en het woord MALUS.



Kamer 2D (eerste keer)  

Ga naar kamer 2D en gebruik de sleutel uit de theepot.
De deur springt open en je komt in de kamer die Polly & Nigel gebruikten voor hun onderzoek.

Op tafel tegenover de deur ligt een stemopnemer. Zoom erop in en druk dan op het bovenste groene knopje aan de rechterkant:

Geluidsbandje van Polly
Ik laat dit bericht achter...voor het geval dat. Er gebeurt iets verschrikkelijks in dit hotel. Nigel is verdwenen, ik weet niet waarheen. Hij was achter me...en toen...wel, was hij verdwenen!
Lees mijn dagboek! Als je dat al niet hebt gedaan. We hadden hier nooit moeten komen, we waren niet voorbereid. We ontdekten iets, met behulp van de thermoscanner. Ik heb de instellingen op een veilige plaats opgeschreven. Boven, in de badkamer. Vind ze! We hebben de kamer weer afgesloten, maar dat is slechts tijdelijk. Als je de instellingen vindt dan zou je je toegang kunnen verschaffen en wellicht Nigel vinden. Alsjeblieft god, laat hem niets mankeren.
Ik kan geen verbinding maken, noch online, noch per telefoon. Ik moet me buiten deze kamer wagen. Ik denk dat Hij weg is gegaan. Hij was buiten de deur. Nu is het moment daar om in beweging te komen. Wens me geluk.


Op het prikbord rechts van het raam vind je een kaartje van Pete aan Polly & Nigel:

Hallo daar, Polly / Nigel,
Hoe gaat het met het spokenjagen, Ik vind nog steeds dat jullie je tijd verdoen! Maar het geeft niet, zolang jullie maar lol hebben. Ik zal hier de hele week tot laat aan het werk zijn, het in kaart brengen (inspecteren) van de oude perrons, dus als jullie rare geluiden buiten horen, dan ben ik het waarschijnlijk! Of het is...ha ha ha
Pete Crowhurst
p.s. Hebben jullie met de Pers gesproken?


 

Verder zit er een gedetailleerde kaart van Dowerton en directe omgeving op het bord.
Er is een foto van Polly, twee van Nigel (dit is Jonathan Boakes zelf!) en een foto van een kamer met vreemde lichteffecten.
Daarnaast hangen drie bestellijsten van een Pizzabakker, Indisch restaurant en Chinees restaurant.


 

Op het linker prikbord hangen twaalf objecten:
1. Foto gemaakt in het toilet naast het station (Is dit alleen maar graffiti?)
2. Foto uit kamer 1B met de vraag Anagram? (wij kennen inmiddels de betekenis)
3. Een artikel uit de kranten (zie hieronder)
4. Een foto van perron 1
5. Dossiernummer: 0014 VERMISTE PERSONEN (zie hieronder)
6. Foto van camera op wasbak, met de vraag aan Polly: OK voor krantenartikel?
7. Dossiernummer: 0014 CCTV (CAMERALOCATIES) (zie hieronder)
8. Uitgetypte e-mail van Henry Cuttle aan Polly & Nigel (zie hieronder)
9. 10. 11. en 12. Vier foto's door camera #7 genomen in de nacht van 20 april 2003 vier seconden na elkaar.

ad 3. Krantenartikel [3]
Studenten willen bewijzen dat het spookt in het hotel
Door Peter Fitzgollem
Plaatselijke studenten Polly White & Nigel Danvers hebben zichzelf de taak gesteld om het bewijs voor het bestaan van spoken te bewijzen. Het project met als basis Dowerton Station en Het Stationshotel wordt gefinancierd door Hadden Industries, die in gesprek zijn met het lokale Crabtree Estate om de vervallen gebouwen te ontwikkelen tot een motel-, restaurant- en clubcomplex. Ms White zei Dit kan de laatste kans zijn om precies uit te vinden wat er in dit hotel is gebeurd, al die jaren geleden.
Wordt vervolgd...


ad 5. Dossiernummer: 0014
Referentie: VERMISTE PERSONEN
Naam: Nigel Danvers
Datum: 21-04-2003
Tijd: 22.00
Plaats: kamer 2D (onze basis)
Mensen van wie bekend is dat ze in dit gebouw verbleven in de nacht van 29 april 1947

Callum, Thomas: plaatselijke tiener, had verkering met Betty Penfold. Geen kamernummer bekend.
Crabtree, George: Eigenaar van het hotel en oudste zoon van lokale grond bezittende familie. Kamer 3F.
Grable, Gloria: Weinig over haar bekend, schreef zich in het hotel in onder een valse naam. Kamer 1E.
Fly, Matilda: Actrice die een pauze nam van de theaterwereld. Werd in St. Ives verwacht. Kamer 2B.
Penfold, Betty: Dochter van Edith, werkte in het hotel als manusje van alles! Kamer 3D.
Penfold, Edith: Beheerder van het hotel sinds 1945. Echtgenoot sneuvelde in WWII. Moeder van Betty. Kamer 3E.

VERDERE AANTEKENINGEN: Polly is een digitale databank aan het opzetten over het voorgaande. Ik zie niet in wat er mis is met ouderwets papier, ach laat ook maar.


ad 7. Dossiernummer: 0014
Referentie: CCTV (CAMERALOCATIES)
Naam: Nigel Danvers
Datum: 21-04-2003
Tijd: 21.14
Plaats: kamer 2D (onze basis)
De huidige cameraposities zijn als volgt:
cam 1 : perron, gericht naar de buffetruimte
cam 2 : stationskantoor
cam 3 : herentoilet (hotel)
cam 4 : pub
cam 5 : eetkamer (gericht naar het raam)
cam 6 : kamer 1C, boven de deur
cam 7 : kamer 1F, op tafel, gericht naar de deur
cam 8 : verdieping 2, gericht naar de trap
cam 9 : onze kamer, op PC-terminal 2
cam 10: kelder + RTS (thermo)

VERDERE AANTEKENINGEN: Alle camera's zijn zichtbaar vanaf PC2, wachtwoord nodig, hoewel het voor de hand ligt.
Polly, voor het geval je het vergeten mocht zijn herinner ik je eraan dat het het enige is dat ik lust op dat menu!! De rest is vies.


ad 8. Bericht van Henry Cuttle aan Polly & Nigel
Hallo daar, jullie twee,
Ik hoop dat jullie het voor elkaar kregen om alle apparatuur goed op te stellen. Hadden Ind. zeggen dat jullie helemaal geen problemen met alles hoeven te ondervinden. Ik zou langs willen komen, hoe jullie het maken...maar...hmm...ik ben een beetje zenuwachtig om dat te doen als het donker is! Ha ha. Het is ook maar een halve grap.
Hoe dan ook, als jullie wetenschappelijke begeleider wens ik jullie alle geluk toe. Als jullie echt iets vinden, waarvan ik weet dat jullie er alle vertrouwen in hebben, dan zetten jullie de Universiteit echt op de kaart! Net wat we nodig hebben. Natuurlijk krijgen jullie beiden ook jullie graad in Alternatieve Wetenschappen, wat jullie werkelijk willen.
Ik weet dat jullie eerder al ervaring op dit gebied hebben opgedaan, goede god ja, dus ik hoef dit echt niet te zeggen, maar zal dat toch doen, en dat is WEES VOORZICHTIG. Als er iets uit de hand lijkt te gaan lopen, maak dan dat je weg komt. Het is jullie geestelijke gezondheid niet waard!
Ik vergeet wanneer ze die plek omver halen. Wat gaat het ook alweer worden, een ontspanningscomplex! Disco en drank en zo. Ha ha.
Henry Cuttle (zal gauw weer schrijven)



Linker computer
Zoom nu in op de linker PC en klik op het scherm. Op de balk links, staan onder de Omegaknop, waarmee je de PC uitzet, acht icoontjes.
Het bovenste icoontje geeft toegang tot het dagboek van Polly:



Polly's dagboek  

Zaak2 0014: Het verlaten hotel
Daar gaan we! [22-04-2003]
Welkom tot mijn Dagboek:
Dit zal wat ik hoop een betrouwbaar en nauwgezet verslag zijn van de door mijzelf (Polly White) en mijn partner Nigel Danvers gedane experimenten en waarnemingen.
Als eindproject van onze graad in Alternatieve Wetenschappen hebben we besloten om een professioneel psychisch onderzoek uit te voeren. We hebben Het Stationshotel en het Treinstation in Dowerton gekozen voor onze missie. Beide zijn verlaten en hebben een geschiedenis van bovennatuurlijke gebeurtenissen, volksverhalen en meer recente verdwijningen.
Men gelooft dat wel twaalf mensen van deze plek zijn verdwenen in de nacht / vroege ochtend van 29 op 30 april 1947. Met inbegrip van de hotelbeheerder Edith Penfold, haar dochter en de eigenaar van het hotel George Crabtree.
Er volgde een massale speurtocht en onderzoek door de politie, maar er werden geen aanwijzingen of sporen gevonden. Het is een mysterie gebleven.
In 1980 voerde een lokale man uit Dowerton, Edward Tully, een amateur- (maar goed gedocumenteerd) onderzoek ter plekke uit. Zijn dagboek dat in ons bezit is heeft passages die spreken over 'spoken' en vreemde verschijnselen in het treinstation. Helaas en ook mysterieus keerde Edward Tully op een nacht niet terug uit het station. Zijn buurman waarschuwde de plaatselijke politie, toen hij niet thuis kwam om zijn kat te voeren. De politie vond enkele van Mr. Tully's bezittingen maar geen teken van de man zelf. Een mysterie tot op de dag van vandaag.
Door mijzelf en Nigel genomen foto's zullen de dagboekonderdelen illustreren.

Een begin maken [23-04-2003]
9 pm:
Onze apparatuur is zo cool: alle spullen kwamen gisteren binnen, dus Nigel en ik waren dozen aan het uitpakken, Kerstmis komt vroeg in Dowerton! De overeenkomst van de Universteit met Hadden Industries betaalt zich nu uit. Niet alleen hebben we karrevrachten RDC's (digitale camera's op afstand) gekregen, ze hebben ons ook een RTS (thermoscanner op afstand), apparatuur die elektromagnetische fluctuaties waarneemt en een of andere rare bril uitgeleend. Ze werken allemaal bij verschillende frequenties dus zullen we deze eerste avond waarschijnlijk bezig zijn met het afstellen ervan op de tweede PC.
Dat gezegd hebbende weten we al dat onze keuze van de locatie recht in de roos is. Zowel Nigel als ik hebben al enige auditieve en visuele verschijnselen waargenomen. Ik hoorde enkele korte pianoklanken in de verte, toen we spullen naar boven brachten. Ik zal er morgen verder naar kijken. Nigel denkt dat hij enkele lichtjes buiten op het platform zag, dus zullen we n van de camera's daar opstellen. Energiebolletjes zijn heel regelmatig gefotografeerd, maar ik moet nog iets op echte film of digitape zien te krijgen. Onze eerste opdracht!
Het ziet er goed uit.

Ontwikkelingen [24-04-2003]
22:45
Mr. Crowhurst kwam eerder vandaag naar boven om rond te neuzen. Hij leek erg onder de indruk, maar gelooft geen woord van wat wij zeggen! Maar hij is plezierig genoeg voor een architect! Hij schat dat de bouwwerkzaamheden op deze plaats over enkele maanden zullen beginnen. Ik had graag gewild dat het wat langer zou duren maar zo is het leven! Zowel hijzelf als de familie Crabtree zijn al heel genereus geweest, dus ik wil niet teveel aandringen ten gunste van ons.
Hoe dan ook, genoeg daarvan! Ik moet het over het werk hebben. Het hotel is bizar. Sommige kamers schijnen heel weing vervallen te zijn. Het is net of, wel, alsof iemand ze onderhoudt. Ik heb eerder over dit soort verschijnselen gehoord, bijvoorbeeld is er het Rye hospitaal in Sussex. Veel onderdelen van het gebouw zijn feitelijk smetteloos, hoewel de plaats al bijna tien jaar in puin ligt. Deze plek is net zo. De meeste kamers voldoen niet meer aan de standaarden van de beste interieurontwerpers (grapje), maar andere blijken er bijna als nieuw uit te zien, alsof je je kunt voorstellen dat je er boekt voor een nacht. Wat we eigenlijk ook gedaan hebben. Kamer 2D. Leek een heel behoorlijke kamer.

23:34
Er is al activiteit begonnen!
Ik dacht dat we erop waren voorbereid, maar nee. Ik verkende de damestoiletten beneden. Eerst dacht ik dat het mijn weerkaatsing was maar besefte toen dat de hoek helemaal verkeerd was. Ze staarde maar naar mij of naar zichzelf zou ik zeggen. Een jonge vrouw, donker haar, rond gezicht. Zag eruit als 20 of zo. Vreemde uitdrukking. Leek op opwinding. Ze leek wat in de gootsteen te leggen, of eronder. Kon ik niet zeggen. Helaas had ik de camera opgesteld in de herentoilet, hiernaast. Geeft niet.

00:15
Dit is GEWELDIG! We zijn een indrukwekkende collectie beeldmateriaal aan het verzamelen, foto's en geluidsopnamen. We gaan het erg druk krijgen.
Ik zag een deur OPENGAAN! Vanzelf. Dat voor de eerste keer.
Ik denk dat ik me concentreer op de bovenverdieping. De slaapkamers en woonverblijven van de staf zijn op die verdieping. Nigel schijnt zich aangetrokken te voelen tot de pub, receptie en zelfs de kelder. Hij is daar nu in feite beneden, de thermocam aan het opstellen.

Wie, wat & waarom [25-04-2003]
21:19
Wat een nacht. We kregen het voor elkaar om de hele tijd wakker te blijven. Wel ik weet dat voor mezelf. Nigel was niet klaar in de kelder tot de volgende ochtend. We hebben beiden de theorie besproken dat er misschien iets meer achter dit gespook zit, niet slechts willekeurige activiteit. Het hotel en station hebben in dat opzicht een lange (maar slecht vastgelegde) geschiedenis van verschijnselen.

Er zijn veel plaatsen die een sterke verbinding hebben met bovennatuurlijke activiteit. Zoals Pluckley in Kent. Dat wordt sinds lang gehouden voor het dorp in de UK waar het het meeste spookt. Hoewel ik denk dat onze bevindingen dat idee zullen opblazen.

22:46
Iets nieuws. Schaduwen
Ik weet hoe raar dat klinkt, maar zo kan ik het alleen maar beschrijven. Als een bewegende schaduw. Een stuk...wel...duisternis. Alleen maar een fragment duisternis.
Ik zag er een als eerste. Op cam #5. Eetkamer. Het scheen over de muur te schuiven, naar de vloer toe en daarna omhoog naar het plafond. Dat is wel twee verdiepingen hier vandaan. Misschien ga ik er later heen om te kijken.

23:03
Daar is nu niets. Dus maakte ik een wandeling. Mr. Crowhurst is gaan slapen in de oude wachtkamer. Het moet er vriezen. Ik kon door de golfplaten kijken. Wij hadden gehoord dat deze treinverbinding sinds lang is opgeheven. Wel, ik ben er zeker van dat ik de fluit van de stoomtrein in de verte hoorde. Misschien spookt het hier niet alleen vanwege vroegere bewoners. Misschien wordt de plek zelf geplaagd! Elke baksteen, tegel en glazen ruit. Is het mogelijk dat de herinneringen van hen die eens bestonden de omgeving waarin zijn woonden tot op zekere hoogte echt in stand houden? De experimentele 'Radivisie'-bril zou wat antwoorden op deze vraag kunnen geven...

23:45
Weer in mijn eentje. Nigel is terug in de kelder. Schijnt te houden van koude vochtige donkere plaatsen. Geen commentaar.
Dus heb ik onze bevindingen onderzocht. Er zijn andere vastgelegde momenten met 'schaduwen', hoewel die meestal verband houden met bijgeloof.
Ik begon Mr. Tully's aantekenboek weer te lezen. Hij vermeldt een duisternis. Maar zijn beschrijving lijkt te verschillen. Hij koppelt zijn verschijning aan een enkele geest. Beweerde ook dat hij er rechtstreeks mee communiceerde. Dit is iets dat ik kan proberen. Als het nodig is zijn er manieren en middelen. Het oude ouijabord! Het ligt voor de hand dat ik dit niet in mijn verslagen zal vermelden, ik zal op de Universiteit van Weymouth worden uitgelachen!

02:55
Ik stel de ouija op. Op zolder. Had geen geluk, maar die plek bezorgde me een beetje de rillingen. Bang? Ik? Helemaal niet. Het was er boven alleen maar koud.

03:26
Nigel is nog steeds beneden in de kelder. Ik zou hem via de mobiel kunnen bellen. Iets dat we niet behoren te doen, verstoort de elektromagnetische activiteit, zie je.
Als je het over de duivel hebt, de camera's staan allemaal in de BEGINSTAND!! Het is niet echt een probleem, ik moet alleen de afzonderlijke golflengten met de hand uitzoeken. Ik doe dat via een plattegrond van het station en het hotel dat ik in de software heb gemporteerd. Het lokaliseren van elke camera geeft me de gelegenheid om haar gegevens in te zien, het is een stuk langzamer dan een volledig overzicht van de 10 cams, maar het is beter dan niets.

04:15
We hebben onze nacht besproken. Nigel denkt dat de fundering en het houtwerk van de kelder onderdeel zijn van een veel ouder gebouw. Het merendeel van het hotel werd gebouwd vanaf ongeveer 1880. De kelder heeft echter architecturale motieven en bouwmethoden die wel teruggaan tot de 17e eeuw.

04:50
Bedtijd. Alles is rustig op de cams.

Succes! [26-04-2003]
01:13
JA!! JA!! JA !!!
We hebben het!!
Wel, ik bedoel dat we het niet echt hebben, maar het is vastgelegd op digitape.
Cam #7 sloeg aan om 00:15 en daar was het. We waren werkelijk over onze toeren (niet erg wetenschappelijk, ik weet het). De activiteit is sterk en consistent geweest sinds we aankwamen, maar niets zoals dit!

02:24
We hebben een uur lang het beeldmateriaal bekeken en opnieuw bekeken. We zijn niet dichter bij een oplossing gekomen wat het is of wat het veroorzaakt. Er is geen vaste vorm of massa aan.
Ik zal het dadelijk naar Henri Cuttle mailen. Misschien heeft hij er wel ideen over. Het zou een natuurlijk verschijnsel kunnen zijn, of durf ik te zeggen een fout in de camera's.
Nee dat is dwaasheid. Het is vast en zeker bovennatuurlijk. Niemand kan mij van die gedachte afbrengen.

02:31
De verbinding ligt plat. Ik kan de e-mail niet versturen. Vermoedelijk heeft Hadden Industries een sterke breedbandverbinding voor ons tot stand gebracht. Nou, het ziet er nu niet goed uit. Ik zal het morgen weer proberen.

03:12
Nigel heeft behoorlijke temperatuurdalingen op die verdieping opgemerkt. Het gebruik van thermometers is niet de meest geavanceerde apparatuur die we hebben, maar het is zeker de meest dramatische. Nigel plaatste hem vr de camera in kamer 1F. We waren in staat om het van hieruit waar te nemen. De dalingen zelf zijn niet onnatuurlijk, het is de schaal waarop. Van 9 graden tot minus 3 in 20 seconden. Dat is verbazingwekkend. En vreemd.
Ik weet niet waarom maar ik was blij dat geen van ons beiden op dat moment op die verdieping was.

03:22
Nu auditieve activiteit. De temperatuurdalingen gingen door en er komen nu geluiden van boven. Geluiden als muziek. Het is heel rustig dus is het moeilijk te onderscheiden. We zullen het verder onderzoeken.

03:45
Ja, de muziek kwam van de bovenverdieping. Een oude radio. Hij zou al die tijd aan hebben kunnen staan en onze apparatuur stoorde zijn afstemming. Hoewel onwaarschijnlijk.
Het is waarschijnlijker dat de spokerij in staat is om in te werken op vaste voorwerpen. Dit is natuurlijk heel gewoon met poltergeistactiviteit, maar is minder algemeen bekend met spirituele entiteiten.
We hebben de radio weer uitgezet.

04:34
Nu weer rustig. Aan alle fronten. Bedtijd.

04:56
Kon niet slapen. Maar Nigel wel. Snurken van jewelste.
Ik lag te denken aan die schaduw en welke relatie die met het hotel heeft.
Ik ben ook tot de conclusie gekomen dat het gespook hier te maken heeft met de verdwijningen in 1947. Ligt voor de hand, ik weet het, maar er was nooit enig bewijs. Het feit dat de activiteit van vannacht zich concentreerde rond specifieke kamers en voorwerpen suggereert dat de entiteiten deze kenden. Misschien zelfs wel bezaten. Ik zal het morgen weer met het ouijabord proberen.

Wat is er met die mensen gebeurd? Was het moord? Zo ja, waar zijn de lichamen dan? Er is nooit iets gevonden. Van wat de Crabtree familie me heeft verteld was George Crabtree niet het type van een moordenaar. Vermoedelijk werd hij op het eind langzaam gek, maar ze verklaren dat uit het feit dat hij zijn beste vriend verloor in de Tweede Wereldoorlog. Waar zijn ze?

De zon komt nu op. Er is een gloed aan de horizon. Het gaat een heldere zonnige lentedag worden. Schande dat we er geen plezier aan zullen beleven. Mijn ogen vallen dicht.

George Crabtree [27-04-2003]
20:15
Bah, het avondeten was walgelijk. We hebben besteld bij enkele van de plaatselijke bedrijven. Zullen beter nadenken over wat we de volgende keer bestellen.

In elk geval, wat ik Nigel niet heb verteld, is dat ik van plan ben om George Crabtrees kamer binnen te gaan. Volgens de bijzonderheden die we hebben had hij twee kamers op de derde verdieping. Een slaapkamer en een studeerkamer. Ik ben eerder wezen kijken en de studeerkamer schijnt van binnenuit te zijn gesloten. Vreemd. Tijd voor een beetje actie in de stijl van Nancy Drew denk ik, misschien kan ik de sleutel eruit krijgen.

Ik heb geleerd dat het hier al eerder had gespookt, zelfs in George Crabtrees tijd. Misschien wist hij ervan, misschien onderzocht hij het wel.

21:36
Ja, ik had gelijk. Hij WIST ervan. De spokerij. We hebben stukken van brieven en documenten gevonden die dat bewijzen. Nigel heeft een metalen deur in de kelder gevonden, die is afgesloten met behulp van een of ander vergrendelsysteem. Hij probeert dat te omzeilen of uit te vinden hoe die deur te openen.
Het is heel vernuftig.

22:00
Hij heeft tot dusver nog geen geluk gehad, maar denkt dat hij iets veel interessanters heeft ontdekt. Het is duidelijk dat hij het voor zichzelf houdt zodat hij er later de blits mee kan maken. Hij kwam hier eerder naar boven gerend, prutste aan de instellingen van de thermoscanner en zei toen: dat is het, ik wist dat het daar ergens moest zijn, rende toen weer terug naar beneden. Ik hoop niet dat hij het te lang voor zichzelf houdt.

22:45
Weer sterke activiteit. Ik ben in mijn eentje en doe mijn best om de bevindingen vast te leggen.

23:00
Er is iets buiten de deur.
Ik hoorde het eerst. Als een trilling.
Fluisterend, duizend stemmen die fluisteren.
Het is er nog steeds, terwijl ik deze woorden typ.

23:02
Er werd op de deur geklopt. Dat kan Nigel in geen geval wezen. Ik ga geen antwoord geven. Gedeeltelijk omdat het wat dit ook voor gebeurtenis is zou kunnen verstoren, en ook, ik schaam me niet om dit te zeggen, omdat ik heel bang ben.
Wat is dit voor ding? Het is geen spook. Het heeft helemaal geen menselijke kenmerken. Niets dat wijst op leven, in verleden of heden. Alleen maar energie. Pure energie.
Misschien niet zo puur.

23:04
Nu niets. Keek even buiten de deur. De gang was leeg.

23:45
Nigel is terug. Hij heeft de deur open gekregen!
Ik had gelijk, Crabtree wist van de spoken af. De kamer bevatte sluitend bewijs. We zullen morgen enkele boodschappen moeten doen.

00:14
Een gedachte.
Het ding, de duisternis is zich van ons bewust. Hij wist dat ik in deze kamer was. Ik zal deze kennis voor mezelf houden.

01:45
Hij is aan het knoeien met de verlichting. De elektriciteit is op zijn best nogal slecht. De lichten hebben de hele nacht staan schemeren en flikkeren.
Ik hoorde ook iemand buiten in de hal. Die wandelde voorbij de deur, op weg naar de badkamer.

02:34
Er is een aanwezigheid in de buurt van de keuken. Ik maakte mijn ronde, controleerde de cams, en ik hoorde iemand in de keuken. Vrouw. Sterk Dorset accent. Ze zei alleen maar Wie ben jij. Het was zo abrupt en recht voor zijn raap, dat ik zou zweren dat ze het tegen mij had! Ik antwoordde niet. Misschien had ik dat wel moeten doen.

02:45
Ik kan weer muziek horen. Maar ik denk niet dat het de radio is. Klinkt te ouderwets.
Ja het is een platenspeler. De naald verspringt, ik zal later gaan kijken.
Het wordt luider. Misschien dat Pete het zal horen, daar beneden in de wachtkamer. Dat zal hem een beetje van zijn stuk brengen, hem wat minder als Scully maken!
Ik kan enkele woorden verstaan...
en als twee geliefden vrijen, zeggen ze nog steeds ik hou van...
Iets dergelijks. Ik denk dat ik dat liedje ken. As time goes by [als de tijd verstrijkt] of zoiets. Romantisch.
Ik weet niet zeker of ik ooit van een spook heb gehoord dat gevoelens had. Maar het is geruststellend. Weet niet zeker waarom.

03:14
Alles is weer rustig. Ik zal in die kamer gaan kijken. Zien of ik de platenspeler kan vinden.
Nigel gedroeg zich vannacht werkelijk vreemd. Hield alles voor zich, zoals gewoonlijk. Ik hou niet van geheimen. We werden geacht een team te zijn.

Mislukking [28-04-2003]
17:00
Vroeg op zul je merken. Erg vroeg.
Ik wilde Pete te pakken krijgen voordat hij zich voor de nacht zou installeren. Ik had een hoop vragen voor hem.
Ik vertelde hem over de gebeurtenissen van afgelopen nacht, en hij lachte deze keer niet. In feite trok er een bezorgde blik over zijn gelaat. Bezorgd voor wat? Voor ons? Zichzelf?
Ik wilde het niet verder benadrukken dus veranderde van onderwerp.

19:00
We hebben eerder op de dag wat gewinkeld. Wel, Nigel in elk geval. Ging in feite naar Dorchester. Fotografische chemicalin en papier. Ik heb zulke primitieve materialen in geen jaren hoeven gebruiken, maar hij leek er gelukkig mee. Hopelijk zal hij ze in de nieuwe kamer goed gebruiken.

21:00
We kamperen vannacht buiten onze kamer, boven. In wat naar ons idee Ediths kamer was. Er hangen foto's van haar en haar man aan de muur. Niemand van ons voelt zich in deze kamer bedreigd. Integendeel zelfs.
Persoonlijk hoop ik de platenspeler weer tot leven te zien komen.
De kamer is gedeeltelijk leeg gemaakt. Er resteren maar een paar van haar spullen. Voornamelijk de kaptafel. Enige van deze spullen zullen best wel wat waard zijn. Ik ben verbaasd dat de reddingswerkers niet hebben ingebroken en de plaats leeggehaald. Het maakt je nieuwsgierig waarom de overgebleven familie ze ook niet wilde hebben. Ik wel anders.

22:35
Afgedaald om het dagboek bij te houden. We hebben tot dusver niet veel ervaren. Enkele temperatuurdalingen op de betrouwbare thermometer.

00:16
Niets! Niets behalve rugpijn van het zitten op dat houten bed! Ik denk dat we veilig kunnen zeggen dat Edith zich niet zal vertonen terwijl wij toekijken. Schande.

00:40
Opnieuw een klop op de deur.
Nigel is deze keer hier. Dus weet ik zeker dat hij het niet is.
Hij fluistert weer.
Hij fluistert mijn naam!
Dit is teveel. Ik ga de deur open maken.
Nee, Nigel zegt dat hij zijn naam hoorde! Dit is bizar. Ik ga meteen Henri Cuttle een mail sturen. Hij moet hier naartoe komen.
Verdomd! Er is nog steeds geen verbinding. Dit is een grap. Er is ook geen verbinding met de mobiel.
Ik ben bang om in deze kamer te blijven, en ik ben als de dood om eruit te gaan.

00:55
We bleven zitten. Ik deed de deur niet open. Hij schijnt voorbij te zijn gegaan. Ik moet kalmeren. Deze reactie heeft geen zin. Het onderzoek zal waardeloos zijn als we onze zinnen niet bij elkaar houden.
Ik denk dat we de rest van de nacht in de bar doorbrengen. Helaas is er geen druppel te drinken. Zelfs geen fles oude brandy.

04:56
Het zal gauw licht zijn. Daar ben ik blij om. De bar was rustig en voelde veiliger aan dan deze kamer. Maar er gebeurde iets vreemds. We hoorden een telefoon rinkelen. Heel dichtbij. Misschien de telefoon van de receptie. Het bestaat niet dat de verbinding functioneert, dus heb ik geen verklaring. Het is algemeen bekend dat sommige geesten communiceren via elektronische bronnen, misschien probeerde iemand om met ons te communiceren. De volgende keer zal ik het telefoontje beantwoorden.
Bedtijd. Een kans om te rusten en mijn gedachten op een rij te zetten.

VOORUITGANG [29-04-2003]
21:00
Nigel bereidt een verrassing voor in de kelder. Hij is een lieve vent, hij bedoelt het goed, maar hij heeft werkelijk geen idee hoe hij indruk op een meisje moet maken. Maar goed zo.
Hij heeft eindelijk besloten om zijn werk met mij te delen (ik sterf van verlangen om uit te vinden wat hij in die kelder aan het doen was). God weet wat het zal zijn maar het heeft hem een hoop werk gekost (en volledig gebruik van de thermocam).

22:45
Ongelooflijk.
De mensen moeten dit te weten komen. Hoe houd je zoiets als dit geheim? Wel... dat hebben ze al eeuwenlang gedaan, dus een paar jaren meer was niet echt een probleem.
Het moet een van de belangrijkste archeologische vondsten van de UK zijn. Ik zal later meer schrijven omdat ik wanhopig graag terug wil naar beneden. Ik kwam alleen maar langs om de lantaarn te halen...zal gauw terug zijn.

00:14
Hij achtervolgt ons! Christus! Hij was daar beneden. Verdomme Nigel. Wat heb je gedaan?
Oh god, waar is hij? Ik kan hem op geen van de cams zien. Hij was vlak achter me. Ik rende. De trappen op. Ik draaide me om en hij was weg. Ik kon Hem weer horen fluisteren. Hij spot met mij. Hij heeft bewustzijn, Hij achtervolgt ons. Oh god, wat moet ik beginnen?

Hij is hier. Hij staat weer voor de deur. Als ik stil ben, als ik me verstop, als ik me zo klein mogelijk oprol....dan vindt Hij me niet.
Hij fluistert mijn naam. Hij kent me. Hij kan mijn angst voelen.

Pete! Ik kan hem roepen. Ik ben aan de andere kant van het platform maar hij kan me horen. Alsjeblieft god, laat hij me horen...

Hij is weg. Het gefluister is weg. Er werd niet op de deur geklopt.
Ik ga Nigel zoeken. We moeten hier vandaan. Het onderzoek kan de pot op.
Ik zal Pete ook halen. Hij moet met ons meekomen. Niemand blijft hier...
Ik zal de gang eerst controleren...


Sluit af bij het kruisje rechtsboven.



Kelder  

Het wordt tijd de kelder te bezoeken waar Nigel zoveel uren heeft doorgebracht.
Ga naar de begane grond, voor de balie langs waar je rechtsaf kunt naar de bar, maar draai je daarentegen naar links. Klik op de smalle deur onder de trap en je komt uit in het midden van de kelder.
Sla rechtsaf en draai naar links. Zoom in op de piepende apparatuur. Behalve een camera bestaat deze uit de thermoscanner die kennelijk temperatuurverschillen kan waarnemen. Hij staat gericht op een paar golfplaten. Voorlopig kun je hier nog niets.

Zoom uit, kijk naar links en je bent getuige van een bovennatuurlijk verschijnsel: een orb die met gezoem door de ruimte zweeft (of was het een motje?).

Loop naar de andere kant van de kelder, naar de lichtblauwe deur. Dit moet de stalen deur zijn naar de Doka (donkere kamer) van George.
Draai naar rechts, zet een stap naar voren en draai je om.
Je ziet een paneel op een van de stutten met zes knoppen onder elkaar.
De bovenste vijf symbolen kennen we van de tafels in het restaurant.

 

Tafel 3 is de enige met een nummerplaatje en is de meest rechtse van drie tafels op rij.
Tafel 2 staat afgebeeld op de folder in kamer 2A en is de middelste van drie tafels op rij.
Het is logisch te veronderstellen dat tafel 1 de meest linkse is van de drie op rij. Dit wordt min of meer bevestigd door het vodje papier in de lade van het fornuis (die 'stomme koe' uit Londen had last van tocht aan tafel 1 bij de dubbele deuren).
Die 'koe' (Matilda) werd toen naar tafel 4 verplaatst, waar ze wel last zou krijgen van de herrie van de treinen. Dat betekent dat tafel 4 aan de andere kant van de eetkamer is tegenover tafel 3.
Dan bevindt tafel 5 zich achter de kast met de overige nummerplaatjes.

Druk respectievelijk op de knoppen 1 tot en met 5 zoals op het plaatje staat aangegeven.
(Van boven naar beneden op de 4de, 2de, 1ste, 5de en 3de knop)
Je hoort dan een zoemend en klikkend geluid en de stalen deur gaat open


Doka
Je loopt tegen een hoekkast aan. Open de deurtjes en neem een T-vormige sleutel mee.
Op de tafel achterin vind je links met de klok mee: flessen met ontwikkelaar, stopmiddel en fixeer, de oude camera van George, foto's van George waaruit blijkt dat hij al bovennatuurlijke verschijnselen vastlegde en aantekeningen van Nigel:

Dossiernummer: 0014
Referentie: CRABTREE DONKERE KAMER
Naam: Nigel Danvers
Datum: 10-04-2003
Tijd: 23.00
Plaats: Crabtrees donkere kamer, voorbij de kelder
Ja!! De nieuwe chemicalin die ik kocht werken prima. De negatieven die ik hier in de donkere kamer vond geven na afdrukken echt onverwachte resultaten. Het blijkt dat George een heel getalenteerde vastlegger was van paranormale verschijnselen! Sommige van de beelden zijn werkelijk goed genomen, in het bijzonder als je bedenkt wat voor primitieve apparatuur hij had om mee te werken.
Ik ben in staat geweest om de meeste negatieven die ik in de kast vond af te drukken, maar ze zijn allemaal losgeknipt van elkaar dus is er geen manier om te weten te komen of we het ware verhaal hebben, omdat het zo gemakkelijk 'nepbeelden' of dubbel afgedrukte beelden kunnen zijn, om de kijker voor de gek te houden en te laten denken dat het hier echt spookt in dit gebouw. Ik zal doorgaan met mijn werk hier totdat ik bewijs heb van het een of het ander.
VERDERE AANTEKENINGEN: De negatieven zijn op 35 mm film, een heel nieuw product in de UK in 1947. Hij moet stinkend rijk zijn geweest....of gek.



Foto afdrukken
Aan de rechterkant van de tafel kun je inzoomen op spullen die Nigel heeft gekocht: Fotopapier, ontwikkelaar en fixeer (inclusief stopmiddel?). Ook ligt er de rekening bij. We gaan nu een negatief van George afdrukken.

 

Klik achtereenvolgens op:
1- Knopje op de schakeldoos: op de rode lampen na gaat het licht uit;
2- Negatiefhouder onder de vergrotingskoker: deze komt op tafel te liggen;
3- Linker negatief: die verdwijnt in de houder;
4- Negatiefhouder: komt terecht onder de vergrotingskoker;
5- Fotopapier: En vel wordt onder de koker geplaatst;
6- Belichtingsknop: het fotopapier wordt belicht, wacht tot het licht uitgaat;
7- Belicht vel fotopapier: komt in de bak met ontwikkelaar.
8- Zodra het beeld opkomt klik je op het vel in de bak. De foto wordt naar de bak met fixeer gebracht. [als je te lang wacht wordt het beeld helemaal zwart en moet je opnieuw beginnen];
9- Foto in bak met fixeer: je ziet de opname nu vergroot: een zwevende stoel!
10- Klik nogmaals op de foto en deze verdwijnt.

Je moet het licht weer aandoen voordat je kunt uitzoomen.

Verlaat de kelder en keer terug naar kamer 2D.



Kamer 2D (tweede keer)  

Geluidsopnamen [Sound recordings]
Open de linker PC opnieuw en druk op de icoon van de Geluidsopnamen die Nigel heeft gemaakt.

Geluid 1 is 's nachts in de kelder opgenomen.
Druk eerst op Sound 1 en daarna op Reverse en Freq - om de stem van Thomas Oliver uit de ruis tevoorschijn te halen:
Niemand zal ons vinden, tenzij door mijn bloed. Ze kunnen het volgen. Mijn eigen bloed zal hen bij ons brengen. Hou je kop Will. Hou je lippen op elkaar.... We houden ons rustig. We houden ons stil. Oh mijn bloed wordt verspild.... Ik moet het bloed stelpen. Verdomd schot.

Geluid 2 is 's nachts in de keuken opgenomen.
Speel met de knoppen boven de dansende balken. Je hoort stemmen, maar het is moeilijk te onderscheiden wat ze zeggen.

Geluid 3 is 's middags op zolder opgenomen.
Na filtering kun je sommige woorden onderscheiden:
Praat nu, in mijn geest, tweemaal, blinde ogen, diep beneden, hier beneden...
Kent jou, en ziet jou, je bent de volgende, ren. ren, te laat

Sluit af met het kruisje rechtsboven op de groene balk.


Beeldreiniger [Image cleaner]
Klik een voor een de acht foto's onder in beeld aan. Als je in het veld linksboven de oranje rechthoek verschuift, zie je in het rechter veld een vergroting. Het merendeel van de opnamen vertoont paranormale verschijnselen.
Sluit af met de rode knop linksboven in beeld.


Mijn muziek [My music]
De vierde icoon geeft toegang tot Polly's favoriete deuntjes.
Sluit af met het rode driehoekje.


Personalia [Case 0014 personals]
Dit is een lijst van vermiste personen met hun achtergronden, door Polly samengesteld:

Thomas Callum
Leeftijd ten tijde van de gebeurtenis : 19
Beroep ; Boerenknecht
Verband met hotel : Kende Betty Penfold / kan gelogeerd hebben.

Lokale jongen, zoon van lokale boer James Callum. Men denkt dat Thomas een relatie had met Betty, de dochter van de hotelbeheerder.
De lokale bevolking van Dowerton uit die tijd stelde dat de twee al enige tijd op vrijersvoeten waren.
Thomas logeerde vaak (stiekem) in een van de kamers van het hotel, en het is bekend dat hij in het gebouw was op de avond van de 29e april. Niemand zag hem, maar een uitgebreide zoektocht vond bewijs in een van de kamers.
James Callum geloofde lange tijd na de gebeurtenis dat zijn zoon in leven was, waarbij hij vaak aan anderen vertelde dat hij zijn zoon sinds het voorval had gehoord, en vertelde eens aan een kamer vol mensen dat hij Thomas had zien wandelen in de bossen die zijn land scheiden van het station. Toen hij de jongen naderde rende deze weg naar de oude schuur waar hij verdween.
Niemand anders zag of hoorde Thomas Callum ooit.
Geen foto's beschikbaar.

George Crabtree
Leeftijd ten tijde van de gebeurtenis : 61
Beroep ; landeigenaar en eigenaar van het hotel
Verband met hotel : eigenaar en bewoner
Kamer : Donkere kamer, atelier op de derde verdieping

George Crabtree was de eigenaar van het Stationshotel, nadat dit aan hem werd overgedragen door zijn vader, die het bouwde in 1885 op de plek van een oude herberg of pub. Hoewel hij een actieve rol speelde bij het exploiteren van het hotel, het decoreerde en voorzag van de fotografische kunstwerken, liet hij het eigenlijke werk over aan de familie Penfold. Oorspronkelijk zwaaide Frank Penfold er de scepter, totdat hij overleed, waarna Edith Penfold de bedrijvigheid overnam.
Crabtree verbleef zowel in het hotel als in het huis van de familie, Crabtree Manor (nabij het hotel). Hij werd vaak gezien terwijl hij tussen de twee heen en weer wandelde.
Crabtree was een enthousiast fotograaf en had een sterke belangstelling voor het bovennatuurlijke, in het bijzonder spoken en oude plaatselijke folklore. We vermoeden dat hij een of ander soort experiment aan het uitvoeren was wat leidde tot de nacht van de 29e april.
Het lukte Nigel om de donkere kamer binnen te komen, maar alleen na het oplossen van een heel bewerkelijk vergrendelsysteem. Het lijkt erop dat Crabtree een scherp gevoel voor humor en gevoel voor avontuur had, en we hopen zijn atelier weldra binnen te gaan. De familie Crabtree sloot zijn kamer af na het oorspronkelijke politieonderzoek en heeft het sindsdien zo gelaten. Ze hadden het zeer zelden over George na de gebeurtenis en verwijderden zijn naam uit de stamboom.

Matilda Fly
Leeftijd ten tijde van de gebeurtenis : 40
Beroep ; actrice
Verband met hotel : gast
Kamer : 2B

Matilda Fly was in 1947 algemeen bekend. Zij was een populaire toneelspeelster en trad op in West End klassiekers zoals De Rattenval en Het Paradijs van Angst.
Fly verliet Londen op de avond van de 27e april na een reeks negatieve recensies. Het is onbekend waarom Fly in het hotel verbleef, en sommigen dachten dat zij een tussenstop maakte alvorens ergens anders naartoe te reizen. Ze was extreem impopulair tijdens haar hele verblijf in het hotel, zowel bij de staf als bij de lokale bevolking.
De Pers dook op het hotel in 1947, maar het Crabtree Landgoed blokkeerde de toegang tot het hotel behalve voor de politie. De politie schijnt sluitend bewijs te hebben gevonden dat zij aanwezig was op de avond van de 29e april, en sindsdien werd er verkondigd dat zij officieel werd 'vermist'.
Voor het laatst gezien: Men heeft haar de bar zien verlaten met Gloria Grable, bestemming onbekend, 22:15.
De getoonde foto's zijn uit Het Londense Theater Archief en tonen Ms Fly in twee poses uit haar laatste spel De Bruid van Bodmin Moor met de Twee Gezichten.

Gloria Grable
Leeftijd ten tijde van de gebeurtenis : 32
Beroep ; onbekend (kan valse naam zijn)
Verband met hotel : gast
Kamer : 1E

Deze gast is het meest ongrijpbaar van allemaal. Het schijnt dat zij boekte onder een valse naam en erg op zichzelf bleef tijdens het grootste deel van haar tweedaagse verblijf.
Sommigen zeggen dat zij Matilda Fly wellicht heeft gekend omdat die twee samen pratend werden gezien op de avond van de 29e april. Hoewel er geen bewijs is voor een verband.
Ook is het heel raadselachtig dat zij aankwam in een auto (een erg apart sportmodel in Amerikaanse stijl), hoewel haar auto nooit werd gevonden. Als dat wel zo was dan heeft de politie daar nooit details van bekend gemaakt. Misschien heeft zij die nacht het hotel verlaten. Aan een verzoek aan haar om zich te melden en met de politie te praten over de fatale nacht werd nooit voldaan.
Voor het laatst gezien: terwijl ze de stationsbar verliet met Matilda Fly rond 22:15.
Geen foto's bekend.

Betty Penfold
Leeftijd ten tijde van de gebeurtenis : 18
Beroep ; hotelbediende
Verband met hotel : zie boven

Betty, dochter van Edith en Frank, Penfold werkte in het hotel. Ze schijnt elke taak die zich aandiende te hebben aanvaard en was destijds in heel het dorp algemeen bekend en geliefd. Ze werd in Dowerton geboren en bleef hier tot de nacht van haar verdwijning.
Ze had een natuurlijke liefde en gevoel voor muziek, die zij vaak aanwende in de stationsbar, waar zij en haar moeder regelmatig muziekavonden hielden, waarbij mensen uit de buurt, gasten en anderen werden uitgenodigd om die bij te wonen en in de feestvreugde te delen.
Men dacht dat Betty verkering had met de plaatselijke jongen Thomas Callum, hoewel men dacht dat zij de bijzonderheden voor haar moeder heeft verborgen.
Voor het laatst gezien: Het is waarschijnlijk dat Thomas de laatste was die haar heeft gezien, hoewel hier geen bewijs voor is. Afgezien daarvan werd zij voor het laatst in de bar gezien, schoonmakend na het feest. Haar moeder was bij haar.

Edith Penfold
Leeftijd ten tijde van de gebeurtenis : 53
Beroep ; hotelbeheerder (Het Stationshotel)
Verband met hotel : hotelbeheerder en waardin

Edith Penfold, moeder van Betty, leidde het hotel al enkele jaren na de dood van haar man Frank. Ze was in heel het dorp geliefd en niemand had iets slechts over haar te vertellen.
Ons onderzoek van het hotel heeft opgeleverd dat zij een slaapkamer op de derde verdieping had en leiding gaf aan de taken in de receptie en keuken. Er ligt nog steeds een notitie, door haarzelf met de hand geschreven, in de keuken. Het is bedoeld voor haar dochter en is een griezelige herinnering aan het feit hoe plotseling zij (en de anderen) diezelfde nacht verdwenen. Ze stond op het punt naar bed te gaan na het achterlaten van instructies aan de ochtendstaf. Het is onwaarschijnlijk dat iemand die aantekening las totdat de politie arriveerde. De notitie heeft daar al die tijd gelegen en is nu door onszelf gelezen.
Twee afbeeldingen: gescand van materiaal dat in de slaapkamer boven is gevonden.

Andrew Verney
Leeftijd ten tijde van de gebeurtenis : 51
Beroep ; schrijver en sterrenkundige
Verband met hotel : reguliere jaarlijkse gast
Kamer : 2E

Semi-populaire auteur van boeken en gidsen over Sterrenkunde. Kwam vaak naar het Stationshotel om te kijken naar de heldere nachtelijke hemel, waarbij hij er f met Pasen f eind oktober verbleef.
Enkele van zijn boeken liggen nog steeds in kamer 2E,
Voor het laatst gezien: Verney werd door verscheidene mensen in de bar van het hotel gezien, er werd gezegd dat hij in de stemming was om iets te vieren en vroeg naar George Crabtree. Het is niet bekend wat hij te vieren had, maar James Callum (vader van Thomas, die de samenzang in de bar bijwoonde) hoorde hem praten over sterrenbeelden.
Hij verliet de bar nadat hij enkele woorden met Edith had gewisseld en scheen zich haastig naar zijn kamer te hebben teruggetrokken om 23:30. Verdere handelwijzen onbekend.



Metrolsat
Hier vind je informatie over weersvoorspellingen en zonneactiviteit
Sluit af met het rode kruisje rechtsboven.


Websites
Het volgende icoon leidt naar een browser om het internet te bezoeken.
Rechtsboven staan recent door Polly geraadpleegde sites.

Lorraine die uitleg geeft over pianospel. Welke toets komt overeen met welke noot. Die info was nodig om het symbool in de piano te vinden.

Ghost Hunters U.K. [Spokenjagers]
Deze site geeft o.a. informatie over verschillende soorten geestverschijningen. Polly geeft tips over het ouijabord. Er is een radio-interview met Polly dat je kunt beluisteren [Listen], maar dat ook uitgeschreven staat [View transcript].

Mysteries uit de 20e eeuw
Afgezien van echte personen zoals Glen Miller staat er ook een bericht in over de verdwijning van Matilda Fly.

Er is nu ook een vierde site te bezoeken: The Seeker [De zoeker]
Veeg de horizontale balk in het midden schoon en vul je geboortedatum in [dd/mm/jj]. Druk dan op Ask en lees wie je was in een vorig leven.


Hulp van Hadden over de randapparatuur
De onderste icoon geeft uitleg door Hadden Industries over twee apparaten:

Radivision goggles:
Dit is een speciale bril die we zo dadelijk gaan vinden en gebruiken. Dankzij de bril kun je beelden waarnemen die met het blote oog niet zichtbaar zijn en die volgens de informatie soms na 100 jaar (!) nog te aanschouwen zijn.

Electromag tracker:
Deze elektromagnetische sporenvolger (pulsmeter) heb je in het buffet gevonden en zit linksonder in beeld, verkleind als groene balk (of vergroot als je op de groene knop drukt). Hij slaat uit als hij elektromagnetische pulsen bespeurt.

Sluit PC1 af door op de Omegaknop bovenaan links te drukken.



Bril [goggles]  

Draai naar links naar de doos waarop staat: Hadden Industries, breekbaar, elektrische apparatuur. Zoom in. Op een van de dozen ligt een afleverlijst van alle apparatuur die Hadden Industries aan Polly & Nigel ter beschikking had gesteld. Kijk helemaal rechts achter de dozen en je vindt de speciale bril die in je inventaris verdwijnt.

Zoom uit en kijk naar de muur met de poster van de vliegende schotel. Je hoort een fluisterstem: Hier. Telkens als je dit ergens hoort kun je met de bril dingen zien (van vroeger) die normaal aan het oog zijn onttrokken. Ook slaat de pulsmeter dan uit.

Klik op de bril in de inventaris en verplaats het groene zoekveld over het beeld. Er staat een tekst op de muur:

De onschuldigen bedoelen het goed / nutteloze stukken
nutteloze pionnen / met elektrische geschenken
denken ze te weten / nutteloze stukken weggegooid


Je ziet ook welke schilderijen er vroeger hingen en dat er een houten stoel in de kamer stond.


Kamer 3E
Ga op de derde verdieping Ediths kamer binnen en kijk met de bril naar de wand met de kapstok. Dan lees je de tekst van het lied: As time goes by:

en als twee geliefden vrijen
zeggen ze nog steeds: ik hou van jou
daar kun je op vertrouwen
ongeacht wat de toekomst brengt
naarmate de tijd verstrijkt



Kamer 1A
Ga op de eerste verdieping kamer 1A binnen.
De pulsmeter slaat flink uit en je hoort weer Hier.
Gebruik de bril. Er stond vroeger een houten stoel en een nachtkastje naast een bed.
Op het bed lag een sprei. Zoom daarop in.
Je ziet vier patronen die Edith op verzoek van George had aangebracht. De patronen zijn genummerd in het dagboek van George en hebben de volgende kleuren: Groen, blauw, paars en oranjebruin.


Kamer 1C
De pulsmeter gaat tekeer en weer die fluisterstem.
Met de bril zijn schilderijtjes aan de muur te ontwaren en de bedden zijn met spreien opgemaakt.


Kamer 1E
In deze kamer logeerde Gloria Grable. Als je de bril opzet is de hele kamer in een groene waas gehuld.
Je hoort een irritant herhaald geluid en rechtsonder in beeld is het woord SAY verschenen, net als op zolder bij het ouijabord.
Er stijgen orbs op uit de vloer. Zoom daarop in en je ontdekt een loszittende plank.
Verwijder die en je hoort de stem van Gloria: Zo je hebt mijn geheimpje gevonden! In de ruimte onder de vloer liggen stapels geroofde bankbiljetten, het symbool dat George haar toevertrouwde en een briefje van George:

Beste Miss Grable,
Ik hoop echt dat u geniet van uw verblijf hier in het hotel, en dat Edith het u zo goed mogelijk naar de zin maakt.
Mag ik een kleine gunst van u vragen?
Zou u dit vodje papier voor mij willen bewaren? Erg vreemd, ik weet het, maar ik heb nu geen tijd om het uit te leggen.

Verstop het op een veilige plaats of zelfs op uw lijf.
George Crabtree
FRENIC


Zoom uit, leg de plank weer op zijn plaats en zoom weer uit. De groene waas verdwijnt maar we hebben nog een paar vragen te stellen,
dus gebruik de bril weer en typ vr het woord SAY:
Are you Slyfox [ben jij Slyfox?]
Zo, je denkt te weten wie ik ben. Je kunt niets bewijzen.
Vraag: What is your real name [wat is je echte naam?]
Wie ben jij, doet er meer toe!
How old are you [hoe oud ben je?]
Bemoei je met jezelf!
Are you dead [ben je dood?]
Heb je mijn auto gezien? Ik hield van mijn auto...
Is the car yours [is de auto van jou?]
Ja, een Crysler Sportster MkII, een prachtige motor...

Je kunt de bril ook nog gebruiken op de muur links van de deur.
Er staat op de wand geschreven:
Niet als wij. Niet als zij. Rovend. Begraven. Stelend. Verstopt.


Balie
Ga de trap af naar de begane grond.
Kijk met de bril naar de muur rechts van de balie. Er staat:
Negeer de telefoon. Hij probeert je af te leiden, je te verwarren. Negeer hem. Onwetendheid.


Heren-wc
Ga de heren-wc in. Op de verste wand kun je met de bril
de volgende cryptische tekst lezen:

Gevat in steen / Steen Medusa
Blinde Medusa / Bevroren nutteloze armen



Bar
Loop de bar in en draai aan het eind linksom. Je hoort: Hier.
Met de bril krijgt alles een groene waas en hoor je de stem van Andrew Verney :

Goedenavond, heb je George ergens gezien?
Een fles wijn graag terwijl ik wacht...
Ik heb wat fantastisch nieuws...Ik moet het met iemand delen...
Betty speelt goed vanavond. Prachtig!
Wel, het is de moeite waard, ik denk dat we een voortreffelijke avond gaan krijgen, denk je niet?


Op de wand achterin de bar lees je met de bril:
Tyma, tik en tak en tik en tak
En rondom de ballade van Tom Oliver:
En van velen
En teveel



Restaurant
Ga in het restaurant rechtsaf en draai aan het eind rechtsom.
Je kijkt naar tafel 4 en met de bril op kun je het gesprek volgen tussen Matilda Fly en Gloria Grable:

Zo, waarom wilde u me precies ontmoeten? Uw notitie was, hoe zal ik het stellen, nogal cryptisch... Miss Fly.
Ik ben niet de enige die die smerige kranten leest, weet u. Iemand anders zal het ook opmerken...
Wat opmerken...?
Uw geheimpje, mijn beste. U bent nogal druk geweest, nietwaar...Meer wijn?
Ik snap het, u wilt een of andere overeenkomst...een aandeel als het ware...en ik zou van mijn kant een garantie willen...
Ik wist dat we hier uit konden komen...
Schenk maar in...Miss Fly.


Kelder
Ga in de kelder de doka weer in (32514). Als je die weer verlaat hoor je: Hier.
Met de bril op hoor je de stem van Tom Oliver:
Ben jij dat Will Thomas? Waar ben je geweest?

Nu kun je net als bij het ouijabord vragen stellen.
Schrijf: I am not Will Thomas [ik ben Will Thomas niet] en druk op SAY.
Er heerst kwaad in deze muren.
Vraag: What evil [welk kwaad?] en druk op SAY.
Dat weet je best. Je kunt deze plek beter verlaten.
Vraag: Where are you [waar ben je?]
Ik hou niet van deze plek. We hadden hier nooit beneden moeten komen.
Vraag: Are you dead [ben je dood?]
Wel, ik ben geraakt, nietwaar? Ik wel, maar hij ook bijna. Rotpistool. Will Thomas zei dat het kapot was. Ik geloof het niet. God stond niet aan mijn kant die nacht.
Vraag: Are you alone [ben je alleen?]
Je beloofde terug te komen voor mij.
Als je afsluit (door links of rechts te klikken) hoor je nog:
Het is laat, wellicht te laat. Je kunt maar beter gaan.



Kamer 2D (derde keer)  

Keer terug naar de kamer van Polly & Nigel.
Tijd voor de rechter PC. Hiervoor is een wachtwoord nodig.
In het dossier van Nigel over cameralocaties had hij Polly geschreven dat het wachtwoord het enige is dat hij lust op dat menu.

Op het prikbord tegenover de deur hangen drie menulijsten. De linkse is van Carolina Pizza met telefoonnummer 01622 048152.
Links van de eerste PC ligt een mobiele telefoon. Toets dit nummer in en druk op de groene knop. Een jonge vrouw neemt op:
Hallo, Carolina Pizza... hallo...hallo... als je niets zegt kan ik je bestelling niet opnemen... hallo... kan ik iets voor je doen?... kijk dit is niet grappig... jij mafkees... goedenavond.

De middelste menukaart is van het Indiase afhaalrestaurant Shimla, met telefoon 01622 743852. Bel dit nummer. Een snibbige vrouwenstem aan de lijn:
Hallo daar Mr. Danvers, ik ben blij dat je belt. Er is nog niet betaald voor de vorige bestelling. We hebben geen tijd om rond oude stations te rennen. Wij willen ons geld, weet je. Luister je wel? Jij mislukkeling!

De rechter folder is van Chinees restaurant Dragon Inn, telefoon 01622 643853.
Je krijgt een ingesproken mannenstem te horen:
Goedenavond, welkom bij Dragon Inn, de beste afhaalchinees aan deze kant van ....Dit is een geautomatiseerde dienst. Blijft u alstublieft aan de lijn terwijl wij uw nummer controleren...
U hebt een doorlopende order bij ons.
Als u wilt dat wij uw normale bestelling leveren, druk dan tweemaal op het sterretje voor ja, of druk op 1 om een nieuwe bestelling op te geven.


Druk tweemaal op het sterretje

Uw gebruikelijke bestelling is nummer 15. U hebt nu nummer 15 besteld. Sorry, maar de zaak is gesloten, Wij sluiten om 11:30 pm. U bent te laat. Goedenacht.

De folder van Dragon Inn vermeldt bij nummer 15: Chicky Chow. Dat is dus het gerecht dat Nigel zo lekker vond. Geef dit als wachtwoord in bij PC2.

Je krijgt een scherm te zien met links de plattegrond van de begane grond van het hotel. Boven zie je de beelden van de camera's. Als je een camera aanklikt wordt het beeld daarvan rechts vergroot. Blijf kijken naar elk beeld en keer na verloop van tijd ook eens terug naar die camera. Er verandert soms iets!

Cam 1: Perron 1 - je ziet een lichtschijnsel de tunnel in gaan.
Cam 2: Stationskantoor - orbs te zien
Cam 3: Heren-wc - vreemd lichtverschijnsel
Cam 4: Bar - orbs te zien
Cam 5: Restaurant - beeld verspringt naar andere tafel
Cam 6: Kamer 1C - vroegere situatie
Cam 7: Kamer 1F - deur even open; gekreun te horen
Cam 8: Buiten gebruik
Cam 9: Kamer 2D (Polly & Nigel) - vroegere situatie


Cam 10:
Plattegrond van de kelder. De tekst vermeldt:
Thermoscanner gedetecteerd / Signaal: OK / pas instellingen aan om te scannen naar andere diepten / geen holte ontdekt bij de huidige instellingen ///

In badkamer 3 werden instellingen op de muur geprojecteerd:
00:20   00:90
00:5     00:40
Geef deze in. Een kader zoomt in op de golfplaten. De tekst in beeld luidt nu:
Holte ontdekt / achter oorspronkelijke oppervlakte /
Handmatige inspectie aanbevolen / grootte van de holte onbekend


Druk op: Return to main om het beeld te verlaten en op het rode kruisje rechtsboven om uit te PC te komen.



Oeroude gang  

Ga in de kelder rechtsaf naar de thermoscanner. Raak de golfplaten aan die opzij schuiven. Ga de holte in en gebruik de lantaarn. Achter een paar vaten zie je de merksteen waar 1318 op staat. Draai naar links en je hoort Tom Oliver:
Wij houden ons rustig, we houden ons stil
Draai je om naar de rechter kant en hij zegt:
We hadden hier nooit moeten komen

Zoom nu in op de merksteen en gebruik de T-vormige sleutel die je in de doka vond. Deze wordt in een opening naast de steen gestoken. Raak de sleutel aan en hij draait om. Een of ander mechanisme maakt een doorgang mogelijk.
Ga hier doorheen en je hoort Polly:
Nigel, wat heb je gedaan? God, wat hebben WIJ gedaan?

Je staat in een oude gang. Je hoort gefluister. Kijk om je heen.
Er verschijnen oplichtende symbolen op de wanden onder klanken van een dwarsfluit.
Je kunt terug als je wilt door het contragewicht naast de toegang aan te raken.


Eerste beproeving
Als je de gang in wilt lopen wordt je geblokkeerd door gekleurde symbolen.
Herinner je de sprei die George door Edith liet maken om een kleurcode vast te leggen.
Klik achtereenvolgens op het groene, blauwe, paarse en oranje symbool.


Tweede beproeving
Zet een stap naar voren en kijk om je heen.
Op de muren verschijnen weer oplichtende symbolen en je hoort een fluit.
Als je de gang verder in wilt wordt je weer geblokkeerd door vier kleurrijke symbolen.
Elk symbool geeft bij aanraking een ander geluid. Vanaf de bovenste met de klok mee: geknetter van vuur, huilen van de wind, golvende zee, donderend onweer.
Deze natuurverschijnselen ben je eerder tegengekomen in een van de stereoscoopfilmpjes in kamer 3F.
Druk voor dezelfde volgorde achtereenvolgens op het bovenste, linker, rechter en onderste symbool.



Tweede dagboek van George  

Zet weer een stap naar voren.
Op de vloer ligt een tweede dagboek;

Niemand zag me naar binnen gaan en misschien ziet niemand me eruit komen. Ik kwam bijna Verney tegen in de hal. Ik wou dat ik mijn angsten kon delen.
Ik kan ze zien. De arme zielen. Opgesloten zielen. Hij heeft hen, in steen opgesloten. Ik kan vele gezichten zien door de mist van deze uiteindelijke aura. Ik ben dicht bij een oplossing, de Ouden hebben mij plaagaanwijzingen gegeven. Ze decoreerden de muren. Naarmate de tijd verstrijkt stroomt er een vreemde, bijna elektrische energie doorheen. Wat is het?
Ik kan deze gedachten mijn geest niet laten vertroebelen. Ik heb vanavond maar n doel. Ik heb de voordracht steeds maar weer geoefend.
Het trilt in mijn hoofd, alle twaalf toverwoorden wentelen en draaien en vervlechten zich met mijn twijfels en angsten. Zij sterken mijn wil maar vernietigen mijn geest. Wie waren deze schepselen? Ik had aangenomen dat ze tot de menselijke soort behoorden, maar de verschillende afbeeldingen die de muren van de kamer opluisteren zijn vreemd. Behoren zij tot onze soort of zijn zij een ras dat ik me totaal niet kan voorstellen? Waarom lieten zij dit 'ding' hier achter, is Hij een wapen?

...hij stroomt door ...
door modder, hout en steen....
...ik durf hem niet aan te raken.
Wat is dit voor macht?

Er zijn hier veel symbolen, sommige herken ik. Andere zijn nieuw.
Een taal. Een lang vergeten dialect?
Zelfs nu, nu ik zo dichtbij ben, kan ik mijn nieuwsgierigheid niet bevredigen.
IJskoud. Ik raakte de muur aan.
Symbolen verschenen aan zijn oppervlak. Ik voel geen sensatie van verwondering...
...er spelen witte cirkels in mijn gedachten, die een laagje ijs over het leven leggen en het bevriezen...
Veel stenen tabletten. Als afval in deze kamer. De energie stroomt daar ook doorheen. Het is de duisternis. Haar ware vorm. Weglekkend in het weefsel van onze wereld....als slangengif.

Ik heb de wijze van steenlegging en structuur van deze kamer bestudeerd. De materialen geven de suggestie dat zij millennia geleden werd gebouwd, maar er is heel geavanceerd metaalwerk, een effectief deurmechanisme sluit de ingang af.
Ik ben tot de conclusie gekomen dat deze kamer in gebruik is geweest en is veranderd gedurende een aantal eeuwen. Ik bracht een lamp mee naar beneden. Ik zou me niet in deze plaats wagen zonder een of andere verlichting. Ik merkte een metalen beugel op aan n van de kolommen. Dit doet me vermoeden dat de kamer regelmatige bezoekers had. Misschien is het een of ander heiligdom of tempel. Met de Dark Fall als hun god. Ik vrees dat ik de antwoorden op deze vragen nooit te weten zal komen. Hoewel ik tijdens het onderzoek een verwijzing vond dat Dorset een of andere band had met vikingmythen. Odin. Vermoedelijk is er een rechtopstaande steen, de Hele Stone genoemd, in Portisham. Zo genoemd naar het schepsel dat Odin benoemde om te heersen over het dodenrijk. Misschien houdt deze plek daarmee verband. Zo ja, dan ben ik bang dat deze 'wachter' het opgaf te waken over de doden en zin kreeg in de levenden.

Ik hoor de zielen fluisteren. Ze roepen naar me. Zelfs als ik in het donker kruip en hoop onzichtbaar te zijn. Ik weet dat ze mijn wezen waarnemen. Naar me kijken door blinde, koude, droge ogen. Ogen van steen. Al deze jaren heb ik ze gevreesd en geprobeerd om hen op film vast te leggen of in woorden. Nu ken ik hun doel. Ze zijn levensonderhoud voor de duisternis. Haar pijn, angst, eenzaamheid en alle andere goddeloze emoties voedend. Ik heb medelijden met hen. Nee, ik rouw om hen. Een rusteloze dood is te hels om te bevatten. Ik moet nu handelen, misschien kan ik hen bevrijden uit deze eeuwige hel. Het is zinloos. Ik kan mezelf er niet toe brengen om deze paar laatste stappen te zetten. Ik ben een lafaard. Nu ik hier ben, met alles op zijn plaats, ben ik op van de zenuwen. Is dit natuurlijk, of is mijn vijand mijn geest aan het benvloeden, zoals hij nu al zo lang heeft gedaan. Hij heeft aan mij gevreten. Tijd om dit tot staan te brengen! Voordat ik mijn verstand geheel verlies en door schaduwen wordt opgeslokt. Ik wou dat ik n van de bindingssymbolen had meegebracht. Ik weet zeker dat het op dit moment mijn moed had versterkt.

Mijn ogen zijn nat en mijn maag gaat tekeer als bij een storm op zee. Een nieuwe aanval. Een smerige stank drijft vanaf de laatste deur. Het is de geur van de duizenden die al lang dood zijn...
Ik kan de Dark Fall zien. Ik kan hem zien. Niet langer verstopt in de schaduw, of spelend in de donkere hoeken van de geest.
Hij is onaards en onnatuurlijk. Er is geen plaats voor deze gruwel in onze wereld.
Nu hoor ik hem. Een ritmische puls. Het echoot door de lucht. Ik ben bang dat de anderen het zullen horen. Misschien komen ze wel kijken. Dan vinden ze me hier. Hij zal hen verteren. Zoals Hij de anderen heeft verteerd. Ik moet ons van deze duisternis verlossen. Zoals zij die mij zijn voorgegaan ga ik vooruit en lees de toverwoorden voor. Ik kan hier nu een eind aan maken. Niemand zal meer lijden. Het verteren is voorbij...



Derde beproeving
Zoom uit en kijk naar rechts. Op de muur zie je een engel verschijnen.
Op de tegenoverliggende wand klik je op het oplichtende symbool in het midden. Er verschijnt een schare engelen die oplicht onder fluittonen:
Eerst een helder geluid met aanzet dat daarna wordt voortgezet.
Vervolgens enkele korte stoten, een kort iets lager geluid en dan een langgerekt.

Zet weer een stap naar voren en je wordt voor de derde maal geblokkeerd, nu door vijf symbolen.
Je kunt de melodie reproduceren door het aanklikken van respectievelijk: het bovenste, onderste, meest rechtse, middelste en meest linkse symbool.


Incantatie
Nu is de weg vrij. Ga de poort door en je komt terecht in een achthoekige ruimte met zuilen langszij waarop menselijke figuren, hoofden en borstkassen zijn te herkennen. Groene aurale stromen komen in bakken voor de zuilen terecht.
Je kunt op enkele zuilen en bakken inzoomen en hoort dan:
Help me...help ons.

In het midden van de ruimte is een verhoging waaruit groene pijlen opstijgen naar een gat in het plafond. Rechtsonder in beeld staat SAY.
Het is de bedoeling dat je de incantatie opzegt, bestaande uit de twaalf toverwoorden, en in de juiste volgorde.
Bij elk toverwoord hoort een eigen symbool.
De volgorde van de symbolen heb je ervaren in de grot onder de garage. Welk toverwoord bij welk symbool hoort is in de loop van het spel duidelijk geworden.
Typ de toverwoorden een voor een (in kleine letters) en druk steeds op SAY. Het woord wordt fluisterend herhaald en het bijbehorende symbool verschijnt achter de verhoging.
lussa, kars, oliviak, frenic, morcana, tyma,
malus, larsus, olkas, mortym, ixiam, raka

Het geluid verstomt. Een groene waas van licht verdwijnt.
De mensfiguren in de zuilen laten hun armen zakken en verdwijnen dan geheel.
Er stijgen orbs op terwijl je stemmen hoort; die van Andrew Verney is duidelijk herkenbaar.
Dan hoor je de stem van Tim Pike:

Je hebt het voor elkaar gekregen!! Ik wist dat je het kon.
Ik kan nu naar huis, wel, Je weet wat ik bedoel. Mijn pa is dood en begraven...
...misschien wacht hij op me, net als mijn mam.
Jij stopte de verspreiding van de Dark Fall. Hij is weer gevangen. Waar Hij thuishoort. Jij kunt eveneens weggaan, er is nu niets meer voor je. Tijd om uit te rusten denk ik...
Maar nog n ding, de zaken hoeven niet zo te lopen als ze deden, je zult weldra merken wat ik bedoel...
...vaarwel...


En dan vliegt ook de orb van Tim door het gat in het plafond.

Daarna hoor je de stem van Pete:

Hallo, ik ben het, je broer. Ik heb je iets belangrijks te vertellen. Wel, ik zal het je nu vertellen. Ik ben...het helemaal vergeten! H? Wel, dan kan het ook niet zo belangrijk zijn geweest.
Oh, wel, ik ben in elk geval over een paar dagen terug. De herontwikkeling van het station en hotel voor het landgoed van de Crabtrees is beter gegaan dan gepland. Geen verrassingen. Wanneer ik terug ben, dan denk ik dat ik je een paar drankjes verschuldigd ben. Heb je een tijdje niet gezien. Heb je verwaarloosd. OK, Ik zie je als ik terug ben. Tot dan.


Het spel eindigt met hetzelfde beeld als waarmee het begon.................






Kopiren en/of wijzigen van Marjo's walkthroughs is niet toegestaan.
Vraag toestemming om naar een walkthrough te linken.