S P E L - I N F O

         

ROSEWATER


Uitgever: Application Systems Heidelberg / 2025
Ontwerper: Francisco Gonzales, Grundislav Games

Platform: PC, Mac, Linux.

Systeemeisen:
--- Windows 7 of later - Processor: Pentium of hoger 1.2 GHz - 4 GB RAM - Grafische kaart: 1280x720 32-bit kleur - DirectX 11 - 3 GB beschikbare opslagruimte.
--- MAC OS X 10.11+ - Processor: 1.2 GHz - 1 GB RAM - Grafische kaart: 1280x720 32-bit kleur - 2 GB beschikbare opslagruimte.
--- LINUX Ubuntu compatible - Processor: Pentium of hoger 1.2 GHz - 1 GB RAM - Grafische kaart: 1280x720 32-bit kleur - 2 GB beschikbare opslagruimte.

Categorie:
Western, historisch, schatzoektocht, humor, 2D en 2.5D getekend pixelrealisme, 3de persoon, point & click.

Beschrijving en review door Yvonne:
Het is 1850. Harley Leger is met de stoomtrein naar Rosewater gereisd om er te solliciteren als verslaggeefster. Bij aankomst proberen Jem en zijn broer haar meteen te beroven. Ze bekijkt Rosewater, lost een paar kleine problemen op en gaat naar de krant. De uitgeefster van de Rosewater Post vraagt Harley een artikel te schrijven over 'Gentleman Jake'. Jake heeft met zijn assistent Danny een Wild Westshow.
De Rosewater Post heeft eerder een artikel uitgegeven over een ramp op de expo van Lamplight City. Dr. Clark demonstreerde een 'aetherische generator' die slecht werkte, wat resulteerde in 15 doden. Clarks aetherische onderzoek naar een onuitputtelijke bron van energie boven in de atmosfeer, werd na het ongeluk in de ban gedaan. De zoektocht naar Dr. Clark is vanaf begin tot einde het grootste motief.
Jem kreeg een échte baan: hij verkoopt nu kaartjes voor Jakes Wild Westshow en smokkelt Harley naar binnen. Na het interview zegt Jake, dat hij het fortuin van Dr. Clark wil vinden. Clark had veel geld ontvangen van zijn investeerders. Harley sluit zich bij Jake en Danny aan en onderzoeken Clarks laboratorium in Rosewater.

      

Natuurlijk moet Harley verschillende problemen oplossen. In het begin zijn de puzzels zeer makkelijk. Pas in het fort van Rosewater worden ze wat moeilijker en moet je ook samenhangende problemen oplossen.
Harley leert in het fort de revolutionaire generaal Márquez, kennen. Ze leert de natuurgeneeskundige Nadine kennen en de O'odstam, die regelmatig aangevallen worden door de soldaten van het fort. Harley helpt hen zich met wapens te verdedigen. Jake, Márquez, Danny en Harley blazen Clarks laboratorium op om het te onderzoeken. Ze leren dat Clark naar El Presidio is gegaan om daar verder te werken aan aethericiteit.
Harley huurt Lola in die een stoomwagen heeft. Zij zal Harley, Jake, Danny en Nadine naar El Presidio brengen. Met zijn zessen gaan op weg naar West-Vespuccia. Op de landkaart zie je af en toe hun route. Onderweg kom je van de verschillende personen veel over hun karakter te weten. Dat maakt ze goed herkenbaar.

      

Grofweg zijn Harleys belevenissen verdeeld over drie delen. De gebeurtenissen in Rosewater en het fort, de weg naar El Presidio met verschillende problemen om op te lossen en tenslotte de problemen in El Presidio zelf.
Onderweg naar El Presidio wordt er meerdere keren gestopt. Harley lost dan redelijk makkelijke problemen op. Ze zoekt brandhout, helpt iemand uit een put of moet haar 'eten' vangen. Vaak zit er dan wel een steamprestatie aan vast. Als je bij voorbeeld jaagt op fazanten, verdien je een andere prestatie dan als je gaat vissen.
Elk spel is anders. Grote stukken van het vaststaande verhaal worden afgewisseld met kleine variabele problemen. De ene keer moet je bijvoorbeeld hout sprokkelen en in een ander spel medicinale planten vinden of een jongen uit een rivier redden.
Dat maakt Rosewater tot een spel dat veel afwisseling biedt. Je kunt het meerdere keren spelen en nieuwe puzzels tegenkomen.

De vaste verhaalstukken komen in élke variant van het spel voor tijdens de tocht. Je moet in die puzzels meer spullen zoeken, meer onderzoeken en veel met mensen praten. Een puzzel bestaat dan uit meerdere onderliggende, samenhangende puzzels.
Een langer vast verhaalstuk is bijvoorbeeld het verhaal van de sekte, dat van de toneelspelers of de schuilplek in de zandstorm.

      

In het begin lijkt Rosewater vooral het verhaal te willen vertellen. Het duurt even voor je inventarisspullen vindt.
Bij het fort begint de afwisseling van de soorten puzzels. Je moet bijvoorbeeld een schietspel doen, anders dan de eerdere, dialoog- en inventarispuzzels.
De tijdmeter, als applaus en gejuich binnen de tijd aanklikken, is makkelijk te doen, maar geeft wél afwisseling. Andersoortige puzzels worden steeds vaker aangeboden. Zoals fossielen zoeken met een kwastje en schepje of een rollenspel spelen met behulp van attributen die bij de rol horen. Ook knopjes indrukken in de juiste volgorde. Zo is er meer. Het vinden van Clark in El Presidio vertelt ook een langer verhaal met veel gepuzzel.
In Rosewater zijn 65 steamprestaties te halen. Dat kan niet in één spel. Prestaties kun je bijvoorbeeld voor een plan van Jake verdienen, of voor dat van Nadine of voor Phils plan. Niet alle drie in een spel.
Het ligt er dus aan welke keuzes je maakt. Kortom: Rosewater heeft meer lagen te bieden en is niet snel 'opgelost'.

De puzzels zijn dus veelzijdig en wisselend van moeilijkheidsgraad. Het gebruiken van de plattegrond in El Presidio is verrassend en een puzzel op zich! Rosewater is kortom een geweldig verhaal met interessante puzzels voor zowel beginners als gevorderden.

      

Het verhaal geeft een aardig beeld van rond 1850 in Amerika. De aanvallen op de oorspronkelijke bevolking, rondreizende toneelgezelschappen, revolutionairen, waarzeggers en andere bedriegers of de manier van leven in een nederzetting, geven een goed beeld. Het is leuk dat de lucifers ontbranden op een schoenzool, zoals paste in die tijd.
De deelnemers aan de tocht komen sympathiek over en laten soms filosofische gedachtes horen. Ze hebben vaak diepzinnige gesprekken.

Het adventure legt geen nadruk op humor. Die is vaak wel subtiel aanwezig, hoewel het toneelstuk van de toneelroep duidelijk bijzonder grappig is. Geen humoristische gelaatstrekken dus en geen over-de-top-grappen. Een figuurtje spreekt met een grappig, vet accent. Ze kan echter wel zonder accent zingen. Grappig is dat een acteur beter is met bokshandschoenen dan een zwaard, als hij een draak moet doden.
Inleving in het personage zorgt voor de humor én voor empathie voor de persoontjes.
Grappig is, hoe er toen tegen bacteriën (animalcules!) werd aangekeken. Harley concludeert dat zeep met water ze doodt. "De rotzakjes verdrinken!"

      

De acteurs hebben prettige stemmen en óver-acteren nergens. Ze klinken authentiek en zijn herkenbaar aan hun stem. Er is veel aandacht besteed aan de acteurs. Ook voor de bij-personen zijn veel stemacteurs ingezet.
De muziek is overal zacht aanwezig en niet overheersend. Klanken van gitaren, hoorn, didgeridoo, harmonica, viool, piano of fluit. Je hoort geen symfonieën, maar goed bij elkaar passende stukjes muziek. Geen repeterende noten. Aan het einde klinkt een lied van een Spaanstalige zanger. Ook Phil Márquez speelt op zijn gitaar en zingt er mooie songs bij. Realistisch stemt Phil zijn gitaar eerst, voor hij zijn muziek laat horen. Honky tonk muziek klinkt in de saloon.

Achtergrondgeluid ontbreekt ook niet. Het hakken van hout, zingende vogels of voetstappen, en dichtgaande deuren. Er kraait een haan, je hoort een blaffende hond en het klokkende geluid als een glas whiskey wordt ingeschonken. Muziek en ander geluid is volop aanwezig in Rosewater.

      

De tekeningen zijn gemaakt in een realistische, maar niet fotorealistische, stripstijl. De kleuren zijn nooit 'schreeuwend fel', maar gedekt. De kleuren zijn bruin-geel passend bij zandgronden of groenig in de bergen. Tekeningen zijn soms groot, bijvoorbeeld van gezichten in een gevecht of een zakkenrollende hand. Ook zie je Harleys gezicht groot als ze haar krantenartikel schrijft. Er zijn meer voorbeelden van grote tekeningen.
Nadines verhaaltje over de vriendschap van een vos en een schildpad is weer anders van stijl.
In een lichtblauwe achtergrond met een witte wolk wordt het verhaal verteld in wit-oranje-roze met een pietsje blauw. Mooi en dromerig, passend bij het verhaal.

Animatie is ruim voldoende aanwezig. De figuurtjes gebruiken hun handjes en je ziet hun mondbewegingen bij het spreken. In de wagon naar El Presidio wielbelt Phil met zijn voet bij het haardvuur in een verder statische omgeving. De achtergrondanimatie laat stoomsliertjes uit de wagen zien of bewegende vlaggetjes en stofwolken op straat. Draaiende molenwieken, de slinger van een klokje of een wuivende palmboom. Op straat zie je met elkaar pratende mensen of ze lopen er rond. Er is heel veel te zien in Rosewater. Rosewater is levendig, maar niet overdadig.

      

Samenvattend is Rosewater een goed uitgewerkt verhaal met figuurtjes die zich goed laten kennen. Niet alleen door wat ze zeggen, maar ook door wat ze doen. De puzzels zijn van goed niveau en voor alle soorten spelers bedoeld. Als je bijvoorbeeld het schietspel niet zelfstandig kunt spelen, biedt het spel een alternatieve oplossing.
De variëteit is hoog. Ook de muziek en tekeningen zijn prettig. Daarnaast is de spelbediening makkelijk en duidelijk.
Spelers die zo veel mogelijk uit een spel willen halen, kunnen bij Rosewater terecht.
Het logische verhaal met variabele puzzels en meerdere verhaallijnen maakt Rosewater tot een geweldig spel, dat past bij klassiek traditionele lange adventures.

Eerst uitproberen?    Download de demo, op Steam.

Grotere plaatjes bekijken?    Ga naar de screenshots.