S P E L - I N F O

         

DEPONIA 3: Goodbye Deponia


Uitgever: Daedalic Entertainment / 2013
Ontwerper: Daedalic Entertainment

Platform: PC, Mac, Linux, Playstation 4, Xbox One.

Systeemeisen:
--- Windows XP/Vista/7/8 - CPU 2,5 GHz SingleCore of 2 GHz DualCore - 2/2,5/2,5 GB RAM - OpenGL2.0 compatible videokaart, 512 MB RAM (Shared Memory niet aanbevolen) - DirectX9.0c compatible geluidskaart - 3 GB HD ruimte - muis (derde knop en wieltje aanbevolen).
--- MAC OS: Lion (10.7) - CPU: 2GHz (Dual Core) Intel - 2 GB RAM - 3GB HD ruimte - muis.
--- LINUX Ubuntu 14.04 (alleen 64 Bit) - CPU: 2.5 GHz Single Core of 2 GHz Dual Core - 2 GB RAM - Grafische kaart: OpenGL 2.0 compatible met 256 MB RAM (Shared Memory niet aanbevolen) - Geluidskaart: OpenAL compatible - muis.

Categorie:
Science fiction, humor, vuilnisbelt planeet, minigames, meer karakters, handgetekende 2D en 2.5D beelden, 3de persoon, point & click.

Walkthrough: klik hier voor Marjo's Nederlandstalige walkthrough.

Beschrijving en review:
De Organon gaat verder met het plannen van de vernietiging van Deponia, de lieflijke Goal is alweer verdwenen en antiheld Rufus blijft chaos veroorzaken. En ditmaal zelfs met drie Rufussen!
Rufus belandt uiteindelijk op een Organon cruiser, op weg naar Deponia. Als hij op een kloonmachine stuit, denkt hij dat hij eindelijk een manier gevonden heeft om weg te komen. De kloon moet hem daarbij helpen. Maar natuurlijk gaat er weer iets mis. Dus besluit Rufus dat er nóg een kloon nodig is om hem te helpen bij het oplossen van al zijn problemen.

      

Rufus heeft op de eerste blik niet veel erbij geleerd in de vorige twee delen van de serie. Hij is nog steeds egoïstisch bezig zijn eigen problemen op te lossen, zonder ook maar een greintje rekening te houden met de mensen om hem heen. Mensen die eigenlijk blij mogen zijn als ze Rufus' acties overleven. De karakterfouten van Rufus worden echter bevredigend uitgelegd tegen het einde van het spel en dan heb je wel vrede met zijn opmerkelijke manier van omgaan met problemen.
Maar ook van de andere bekende karakters zoals Goal en Bozo komen we meer te weten. En nieuwe karakters worden niet vergeten. Cletus blijft ietwat ondoorgrondelijk, maar al met al is dit een uitstekend vrteld verhaal, waarin je voeling krijgt met alle karakters.

      

De meeste puzzels zijn gebaseerd op je inventaris, waarbij je moet leren te denken als Rufus bij het gebruik van de voorwerpen. Het wordt niet zo erg als in deel twee, waar je ingeblikte dolfijntjes maakte, maar houd in je achterhoofd dat Rufus met niemand rekening houdt en de oplossing is niet ver weg. Ook zitten er dialoogpuzzels in en hier geldt eveneens dat ze goed te doen zijn als je de logica van Rufus volgt. Verder kun je nog genieten van enkele minigames. Vind je die niet leuk of lukt het niet, dan is er altijd een knop waarmee je ze kunt overslaan.
Voor de onderzoekende speler zijn er verder nog eieren te vinden, die je overigens niet nodig hebt om het spel te kunnen uitspelen.
De bediening van het spel blijft eenvoudig links of rechtsklikken met een cursor die de actie aangeeft. De inventaris is ook bereikbaar via het wieltje en er is een hotspotfunctie.
Twee Rufussen kunnen zelfs inventaris-items uitwisselen. Dit maakt de puzzels natuurlijk meteen uitdagender.

      

De handgetekende achtergronden zijn net als in de vorige delen een lust voor het oog. In dit derde deel zijn er zelfs veel meer locaties om te bezoeken. En alles ziet er op een leuke manier opgepropt en rommelig uit, met grappige details. Er wordt inventief gebruikt gemaakt van allerlei weggegooid materiaal. Het geheel wordt levendig gehouden met kleine animaties zoals stromend water en rondkruipende beestjes. Maar ook sommige karakters bewegen als je te lang niets doet. Zo zal Rufus dan luchtgitaar gaan spelen.
De lipsynchronisatie is best goed te noemen, zeker als je bedenkt dat het originele spel in het Duits is en je daar meer woorden nodig hebt dan in het Engels.

De verschillende hoofdstukjes worden ingeleid door een minstreel, die teveel woorden gebruikt in zijn eigenaardige zang. Het past perfect bij de drukke, chaotische omgeving.
Het stemacteren is net als in de vorige twee delen uitstekend. Er is veel tekst, maar alles wordt met overtuiging en passend bij de diverse karakters gebracht.
De achtergrondmuziek is prima sfeervol aangepast aan de locaties.

      


Samengevat is Goodbye Deponia een waardige afsluiting van een opmerkelijke trilogie vol absurde humor en bijzondere karakters, waar alle losse eindjes netjes worden samengeknoopt in de vele puzzels en dialogen.

Eerst uitproberen?   Download de demo, op Steam.

Grotere plaatjes bekijken?    Ga naar de screenshots.

Meer avonturen van Rufus en Goal in:
Deponia (Deponia 1)
Chaos on Deponia (Deponia 2).
Deponia Doomsday (Deponia 4)