S P E L - I N F O

         

DEPONIA 2: Chaos on Deponia


Uitgever: Daedalic Entertainment / Lace Mamba Global / 2012
Ontwerper: Daedalic Entertainment

Platform: PC, Mac, Linux, Playstation 4, Xbox One, Switch.

Systeemeisen:
--- Windows Vista/7/8 - Processor: 2.5 GHz (Single Core) of 2 GHz (Dual Core) - 4 GB RAM - Grafische kaart: OpenGL 2.0 compatible met 512 MB RAM (Shared Memory niet aanbevolen) - DirectX: 9.0c - 5 GB beschikbare schijfruimte - DirectX compatible geluidskaart.
--- MAC Lion (10.7) - Processor: 2 GHz (Dual Core) Intel - 2 GB RAM - 5 GB beschikbare schijfruimte.
--- LINUX Ubuntu 14.04 (64 Bit) - Processor: 2.5 GHz Single Core Processor of 2 GHz Dual Core - 2 GB RAM - Hrafische kaart: OpenGL 2.0 compatible met 256 MB RAM (Shared Memory niet aanbevolen) - 3 GB beschikbare schijfruimte - OpenAL compatible geluidskaart.

Categorie:
Science fiction, humor, vuilnisbelt planeet, minigames, handgetekende 2D en 2.5D beelden, 3de persoon, point & click

Walkthrough: klik hier voor Marjo's Nederlandstalige walkthrough.

Beschrijving en review:
Direct bij aanvang van het spel wordt de toon al gezet. Rufus krijgt instructies over de spelbediening en is, waarschijnlijk net als de ervaren speler, zeer ongeduldig. Hij weet het immers wel. Dat het desondanks niet helemaal loopt zoals hij dat plande, is te verwachten. En als hij er vervolgens in de intro in slaagt om van een simpele taak als het oprapen van een hamer een gigantische puinhoop te maken, weet je het zeker. Deel twee van de trilogie wordt net zo grappig als deel een.

Voor degenen die het eerste deel niet kennen, laat Rufus in een kort promotiefilmpje (dat alleen over zijn goede acties gaat) zien, wat er voorheen allemaal gebeurde. Goal heeft zo haar bedenkingen over het waarheidsgehalte, maar kan niet lang twijfelen. Voor ze het beseft, is haar persoonlijkheid in drieŽn gesplitst.
Rufus mag proberen alle drie over te halen om naar Doc te gaan, die haar kan genezen. En dan pas kan Rufus eraan denken weer een poging te wagen om naar Elysium te gaan en de Organon tegen te houden. Zij willen Deponia namelijk opblazen!

      

In dit tweede deel worden de karakters van Rufus en Goal verder uitgewerkt. Vooral de drie persoonlijkheden van Goal zijn grappige stereotypen. Maar ook aan de figuranten wordt de nodige aandacht gegeven. Je leert ze vooral kennen via de conversaties, waarvan er heel veel zijn. Als je het spel ziet als een interactief boek, is het geen probleem. De teksten zijn goed geschreven, spits en grappig. De scene waarin twee oudere mensen luchtig over Rufus praten en zijn goed kwaliteiten proberen te zien, is hilarisch. Vooral omdat Rufus op de achtergrond per ongeluk precies alles doet, wat hij niet zou moeten doen.
De meeste stemmen zijn goed gekozen en passen bij het karakter. Alle acteurs hadden er ook duidelijk plezier in. Het te harde gekrijs van Bozo's vriendin is daarom te vergeven.

      

Deponia is een vuilnisbeltwereld en de grafische beelden zijn daar uitstekend in aangepast.
De animaties in de tussenscenes zijn in deel twee beter en uitgebreider dan in deel een. Een goede aanvulling. Achtergrond animaties zijn er nog steeds niet veel, maar dat hindert niet, bij zoveel details om te bekijken.
Het is een genot om alles op je gemak te bestuderen. Deponia is vol, rommelig, kleurrijk en met heel veel details van voorwerpen die in eerste instantie volledig onzinnig lijken. En in tweede instantie ook.

      

Om de problemen van Rufus op te lossen, zul je de mogelijkheden van die vreemde voorwerpen moeten gebruiken. Dat vergt vaak inventief denkwerk en vindingrijkheid. Niet altijd makkelijk, maar het resultaat is dan wel bevredigend en humoristisch.
Vooral de puzzel met het klopteken op de deur is briljant gevonden en zal dan ook menigeen de nodige hoofdbrekens kosten.
De enkele minigames in het spel zijn best wel te doen. En lukt het onvoorzien toch niet, dan is er altijd de skipknop.
Het vinden van de juiste locaties is ook eenvoudiger gemaakt, door het plaatsen van plattegronden. Het is leuker om zelf rond te neuzen, maar als je vaak heen en weer moet, zijn ze het zeker handig, net als de dubbelklik om snel van beeld te wisselen.

      

Samengevat is Chaos on Deponia een humoristische opeenstapeling van de puinhopen die Rufus overal van maakt.
De speler krijgt volop kans om al zijn/haar inventiviteit in te zetten bij oplossen van de problemen.
Het wachten is daarna op de vraag of alles nog goed komt in deel drie.

Grotere plaatjes bekijken?    Ga naar de screenshots.

Andere delen in de Deponia serie:
Deponia
Goodbye Deponia (Deponia 3)
Deponia Doomsday (Deponia 4)