ARGONUS AND THE GODS OF STONE


Walkthrough door Hans © 2020 www.adventurespel.nl

Uitgever: Zojoi / 2019
Ontwerper: Zojoi

Voor spelbeschrijving en screenshots, ga naar: Info & review.


Introductie en spelbediening
Domein van Poseidon
Domein van Hera
Domein van Hades
Domein van Hephaestus
Van domein naar domein
Labyrint
Onderwereld
Epiloog.

Introductie en spelbediening  

Aan het begin zie je een menu met New game, Settings, Instructions, Achievements en Quit.
Later komen daar Resume, Save Game en Load Game bij.
Dit menu is altijd met ESC te bereiken.

Settings > Controls: Hier kun je de spelbediening leren.
In het kort: Bewegen gaat met WASD, inventaris openen/sluiten met E, kaart/dagboek openen/sluiten met M, rennen met W+Shift.
Je kunt met CTRL de combinatie van W+Shift vastzetten zodat je rent met alleen W.
Onderzoeken gaat met de linkermuisknop, oppakken/gebruiken gaat met de rechtermuisknop.

Instructies: Hier leer je meer over de bediening:
De cursor verschijnt als een doorzichtig grijs rondje als je een interessant voorwerp nadert.
Kom je dichterbij dan krijgt het rondje een gele rand en kun je het voorwerp inspecteren met je linkermuisknop. Je krijgt dan commentaar te horen.
Als er een massief handje in het rondje verschijnt dan kun je het voorwerp oppakken met behulp van je rechtermuisknop. Het verdwijnt in je inventaris.
Een voorwerp in de inventaris kun je met de linkermuisknop beter bekijken.
Vind je meer dan één soortgelijk voorwerp dan komt er in de inventaris een aantal naast te staan.
Als je een geel rondje met een doorzichtige hand aantreft, dan kun je daar een voorwerp gebruiken door het er vanuit de inventaris naartoe te slepen en los te laten.

Wanneer je een nieuw gebied hebt ontsloten dan verschijnt er rechts boven in je scherm een cirkel met drietand erin. Dan is je kaart (map) uitgebreid en/of je dagboek bijgewerkt.
Voor inspectie gebruik je weer de linkermuisknop.

In deze speldoorloop wordt geen aandacht besteed aan de Achievements (prestaties).
In de lijst in het Menu kun je nalezen wat je voor die prestaties moet doen.

Het spel is door de makers in vijf boeken verdeeld en wanneer zo'n nieuw boek begint dan wordt dit ook in de tekst aangegeven.
Er is echter gekozen voor een andere indeling in Hoofdstukken die zijn onderverdeeld in paragrafen.

Je kunt je spel zelf opslaan, naast dat dit ook af en toe automatisch gebeurt.
Wijs een slot aan en druk dan op Save.
Handig is om bijvoorbeeld het eerste slot steeds te gebruiken als je het spel onderbreekt om later verder te gaan.

Je wordt constant begeleid door de onzichtbare muze Calliope, die alles van commentaar voorziet (schuine tekst tussen apostroffen).
Als je niet precies deze speldoorloop volgt maar een iets andere volgorde kiest waarin je de omgeving verkent, dan kan het zijn dat Calliope ander commentaar geeft (en die is dan niet vertaald).
Ook kan een tweede keer klikken ander commentaar aan haar ontlokken. En soms geeft ze geen commentaar terwijl dat eerder wel zo was.

Tenslotte worden laadmomenten opgeluisterd met prachtige beelden die vertellen over het leven van Argonus en zijn vader Argus.


Domein van Poseidon  

Nieuw Spel
Je hoort een welluidende stem:
'Mijn naam is Calliope, dochter van de hemelgod Zeus, en vermaarde muze. Ga hier aan mijn welriekende voeten zitten terwijl mijn gedicht zich voor jou ontvouwt, een heldendicht dat ontspringt vanuit de diepten van de zee en zijn einde vindt aan vreemde kusten. Want dit is jouw verhaal: het verhaal van Argonus, zoon van Argus de scheepsbouwer en vriend van de held Jason. Onze vertelling begint zoals zovele zeemansverhalen voordien met tragedie en een melodieuze zang die van de ene donkere golf naar de andere wordt gevoerd.'

Het is 1242 v.Chr. aan de kust van een onbekend eiland.
Je hoort: 'Ontwaak'.
Het schip Argo is op de klippen gelopen en jij, Argonus, bent op het strand aangespoeld.
Een gigantische gedaante van een krijgsman waadt door de zee van links naar rechts en verdwijnt uit beeld. Dichtbij herken je enkele van je kameraden, maar zij zijn als versteend.


Boek Een  - De plaag
Raak de versteende krijger aan die vlak bij je staat, zodat je het gele rondje ziet en klik met je linkermuisknop.
Je hoort Calliope: 'Een bevroren schreeuw is geëtst op het gezicht van de behekste Tiphus, stuurman van de Argo. Nooit zal hij meer het rijzen van zwarte golven voorspellen.'
Raak op dezelfde manier de uil aan:
'Deze uil lijkt zich niet bewust van zijn bovennatuurlijke zitplaats en onberoerd door de plaag die de schipbreukeling heeft getroffen.'

Draai je om naar de twee mannen in het water:
'Acastus, de zoon van koning Pelias en een levenslange gezel strekt tevergeefs zijn hand uit, zijn door de zon gebruinde vlees nu dat van asgrauwe steen.'
'Dit standbeeld, als het zo zou kunnen worden genoemd, is dat van Hylas, een man wiens handen nog geen dag geleden de roeiriemen in het water hanteerden.'

Richt je dan op het schip:
'Het is de trouwe Argo. Haar verweerde romp gescheurd; haar stoere bemanning verstrooid, dood, of verloren aan de eindeloze zee. Een zwakke melodie kan worden gehoord als de wind langs haar boegbeeld waait.'

Kijk naar links en je ziet een enorm standbeeld van een godin uit de rotsen gehouwen, met zwemvliezen aan haar voeten.
Nader haar dicht genoeg om het gele rondje te zien:
'Dit standbeeld is van Amphitrite, koningin van de zee. Jammer genoeg deed de godin weinig om de decimering te verhinderen die deze rotsachtige ondiepten vervuilde.'


Strand
Bij de gebroken roeiboot:
'Haar planken gebroken en haar vloerplaten versplinterd biedt deze roeiboot slechts beschutting voor visjes.'

In de boot zie je iets glinsteren.
Als het gele rondje verschijnt klik je erop met je linkermuisknop:
'Licht glinstert van deze vreemd gesneden steen, half begraven in het zand.'
Klik er daarna op met je rechtermuisknop en je kunt de blauwe steen oppakken. We zullen deze verder de sleutelsteen noemen.
Klik er met de linkermuisknop op in de inventaris (E-toets) en Calliope geeft commentaar:
'De vreemde vorm van deze blauw-grijze steen geeft nauwelijks een aanwijzing voor zijn doel.'

Vlakbij zijn twee versteende kinderen:
'Geen handwerksman zou een kind zo levensecht kunnen beeldhouwen en evenmin datgene scheppen wat er nu levenloos bij staat.'
'De dood die rondwaart op dit eiland heeft zelfs een kind niet gespaard voor zijn magische toorn.'


Ook ligt er een scherf in het zand:
'Overvloedig voorzien van takken met bladeren blijkt dit mozaïek gemaakt van kalksteen en is dus verrassend licht.'
Kom er dicht genoeg bij om de mozaïekscherf mee te nemen.
Bekijk de scherf in detail in je inventaris:
'Volle bladeren, zoals die welke worden gevonden aan appel- of vijgenbomen, zijn nauwgezet in dit ruwe stuk kalksteen ingelegd.'

Probeer om zo dicht mogelijk bij het neerstortende water te komen:
'Het water dat van deze rotsen stroomt zou zelfs de stoerste persoon weerhouden te zien wat erachter ligt.'

Met je rug naar de waterval zie je een stuk hout liggen links van een rotsblok:
'De zee heeft het moeilijk gemaakt om te onderscheiden of dit stuk hout uit pijnboom, cipres of eik bestaat.' Neem het mee en bekijk het even in je inventaris:
'Dit eiland is vervuild met dergelijk afval - gebroken herinneringen aan de menselijke dwaasheden.'

Rechtsboven in beeld is de drietandicoon verschenen.
Open de kaart (M).
Je ziet alleen het gebied dat je hebt verkend.
Raak het rondje aan, dan lees je: The Beach (het Strand).
Klik er daarna op met de linkermuisknop en je hoort de stem van Argonus die voordraagt uit zijn dagboek:


Dagboek - Het Strand
'Mogen deze woorden verhalen van het vreemde gezwoeg van Argonus, kroniekschrijver en kaartenmaker, aangespoeld aan vreemde kusten en gewekt door de stem van een godin. En wat bracht mij hier, knielend op wit zand? Het was een dodelijke zang, gedragen van de ene golf naar de volgende totdat hij de trouwe Argo trof en haar naar de diepte trok, daarbij zowel voor- als achterschip verbrijzelend. Nu ligt zij gebroken te midden van scherpe rotsen, om nooit meer mannen naar een groot avontuur te brengen. O en wat voor avonturen! Al wat had kunnen zijn en nu nooit zal zijn! Ze zijn als schuim op een beukende branding. De grillige goden - precies zij aan wie deze zeeman eer bewees - hebben ons geminacht, ons verzaakt zonder vermaning of raad. Zij hebben mij op behekste zoden geworpen en verschrikkingen voor mijn ogen gebracht. Mijn broeders, de legendarische Argonauten, zijn niet meer! Mannen met wie ik nog geen dag geleden at zijn nu nog slechts bleke, betoverde steen, om door wind en storm te worden geteisterd. Inderdaad ben ik een man van vele smarten, maar moet ik niet verder? Ten goede of ten kwade? Misschien heeft de plaag, die deze moedige mannen heeft weggenomen, niet allen overwonnen. Hoewel mijn lichaam vermoeid is, mijn voorhoofd koortsig, zal ik hen niet in de steek laten! Zo spreekt Argonus, de zoon van de scheepsbouwer Argus.'


Sprokkelen
Loop verder naar de omgevallen zuil en ontdek weer een stuk hout dat je opraapt:
'Dit versplinterde stuk hout is ongetwijfeld een slachtoffer van de scherpe rotsen die dit eiland omringen.'

Ga schuin naar links naar de rotsformatie bij het water en vind nog een stuk hout:
'Dit stuk hout is gebleekt en gespleten door de zon.'

Een vierde exemplaar ligt dichter bij de rotsformatie:
'Het is maar een enkel stuk hout, ongetwijfeld van een gezonken schip.'

Opzij van de rotsformatie:
'Drijfhout of niet, dit stuk hout kan nog ergens voor dienen.'

Achter de rotsformatie:
'Gebroken en versplinterd zal dit stuk hout geen vaartuig meer dienen.'

Bij een gebroken mast:
'Deze rotte balk is te klein om een deel van een mast te zijn.'

Richt je op de arm met drietand die boven zee uittorent:
'Terwijl mensen dit massieve beeldhouwwerk uit het gesteente van het eiland kunnen hebben voortgebracht, omhelzen diepe wateren het nu als iets van henzelf.'

En bij het net:
'Het is niets anders dan een visnet, zo neergezet dat de westenwinden zijn doorweekte draden kunnen bereiken.'

Bij de verschrikte visser:
'Het lijkt alsof dit standbeeld onlangs pas is getroffen, omdat het zout van de zee de steen nog moet aantasten.' En bij zijn hond:
'Deze hond werd niet gespaard voor het lot dat de andere inwoners van het eiland trof.'

Aan het eind van het strand tref je nog een stuk hout aan:
'Dit stuk hout kan nog enige waarde hebben, wellicht als aanmaakhout.'


Landtong
Ga bij de rotspartij waar het strand ophoudt iets naar rechts en je wordt tussen de bomen een sneeuwwit paard gewaar:
'Een onmogelijk paard met sneeuwwitte vleugels graast op een heuveltje, onbewust van of misschien onverschillig voor de aanwezigheid van een zeeman.'
Als je dichterbij komt rent het dier weg.
Snel erachteraan om het aan het eind van de landtong bij de klif te zien opstijgen en wegvliegen:
'Hetzij uit angst hetzij enkel opgehitst zet de hengst zich af van de kliprand alvorens machtige vleugels hem ver boven de van ontzag vervulde zeeman beneden wegdragen.'

Hoog boven het land en de zee verrijst de gigant die je eerder zag langstrekken:
'Bijna 200 mensen hoog staat de massieve bronzen soldaat stil, geboeid door het welluidende gezang dat van beneden oprijst.'

Een heel eind beneden je zie je een soort zeemeermin:
'Hoewel zilte misten haar vorm verhullen zijn de vrouwen op de rotsen niet te negeren. Want zelfs van hieruit is de lokroep van de zang der Sirenen sterk.'

Als je naar rechts draait zie je een grote deur in de rotswand met even grote beelden ter weerszijden:
'Massieve stenen deuren zijn in de klifwand opgenomen.'
'Dit standbeeld is van Minos, de koning van Kreta en zoon van Zeus en Europa.'
'en beeltenis van Pasiphae, de onsterfelijke dochter van de zonnegod Helios, bewaakt de ingang tot deze berg.'


Trappen
Loop terug over de landtong aan de rechterkant.
Aan de voet van de boom ontdek je een bloem. Pluk deze Mandragora (rechtermuisknop):
'De klokvormige bloemen van deze Mandragora komen algemeen voor op de Griekse eilanden.'

Iets voorbij de boom kun je linksaf een trap op.
Bovenaan tref je weer een kameraad aan:
'Het is Palaemonius, de zoon van Olenain Lernus, aan wiens lichaamsbouw en moed niemand kon tippen.'

Sla rechtsaf en vind boven aan de trap moeder en kind op een bank:
'Deze jonge vrouw, naar alle waarschijnlijkheid een tempelgangster, schijnt in de tijd te zijn bevroren.'
'Dit kind werd niet geveld door dodelijke ziekten, maar vast en zeker door iets van buiten deze wereld.'


Er ligt een mozaïekscherf op de bank die je bekijkt en meeneemt:
'Lange gedraaide halzen versieren het ruwe oppervlak van deze stenen plaat.'
Als je de nieuwe scherf in de inventaris beter bekijkt:
'De op dit mozaïek afgebeelde schepsel heeft meerdere koppen en een geschubde huid.'

Tussen de tweede en derde trap naar boven zie je rechts een versteende Argonaut die bezig was om een halsketting te grijpen:
'Dit groteske standbeeld is dat van de eerbiedwaardige Castor, bekwaam in het leiden van snelvoetige rossen.'
Bij de halsketting zegt Calliope:
'Een kleinood zoals dit aan deze kusten vinden, laat staan aan de takken van deze boom, moet zeker een voorteken zijn.'
Je hebt een voorwerp nodig om deze halsketting te grijpen, maar dat is nog niet in je bezit.

Boven aan de derde trap kun je niet verder door een stortvloed aan water.


Reuzenkop
Keer dus terug en sla bij Palaemonius rechtsaf.
Je ziet de kop van een gigantisch beeld:
'Het hoofd van een eens reusachtig stenen beeld ligt half verborgen in hoog gras en struikgewas.'
Onder de neus van het hoofd leunt een schildvormige steen tegen de rotswand:
'Terwijl hij blijkt gehouwen uit dezelfde rots is deze steen apart gezet van het grote beeld dat hem in zich heeft opgenomen.'

Ernaast staat een stenen zuiltje met een bijzondere uitsparing bovenop:
'Tikjes komen als waterdruppels uit deze stenen sokkel te voorschijn.'
Open de inventaris en sleep de sleutelsteen met je linkermuisknop naar de uitsparing op het zuiltje. Laat daar los.
'De steen zakt netjes in de groef en het grote oog beweegt langzaam, daarbij een verborgen doorgang onthullend.'

Kruip door de doorgang en bereik een door rotsen omgeven meertje.
Daar vind je een kelkvormige bloem:
'De lieflijke purperen kleur van deze bloem verhult haar giftige aard.'
Pluk de kelkvormige bloem en ga iets verder links een soort trap omhoog.


Tempel van Poseidon
Je komt uit bij een enorme tempel met een toegangstrap, aan de voet waarvan aan weerszijden twee grote stenen vissen water spuwen dat vóór de tempel naar beneden stort en de eerder geziene waterval vormt.

Calliope zegt bij de linker vis:
'Een ingewikkeld snijwerk van de vis verraadt welke god de tempel erachter bewoont.'
En bij de rechter vis zegt zij:
'Dit snijwerk is vast en zeker het werk van een meester ambachtsman.'

Bij de onderste traptrede staat het versteende beeld van een vrouw in een afwerend gebaar.
'Deze vrouw was ongetwijfeld onderweg om eer te bewijzen in de tempel. Haar laatste huiveringwekkende ogenblikken blijven op haar gezicht geëtst.'

Boven aan de trap bij de versteende man:
'Met een oud boek in de hand werd deze priester niets vermoedend gevangen en is nu van dezelfde steen gemaakt als de uitgesneden godheid achter hem.'

Ga links om hem heen de tempel binnen waar een jonge vrouw tevergeefs probeerde weg te rennen:
'Terwijl deze vrouw zeker een dienares van de tempel was, zal zij nooit meer 's avonds de lampen aanmaken.'

Schuin achter haar staat nog een vrouw:
'Zelfs de vromen zijn niet gespaard voor de tovenarij die dit eiland heeft getroffen.'

Loop dan naar de bank links van haar waarop je een mozaïekscherf aantreft:
'De vorm van deze stenen plaat, verfraaid met gedetailleerde afbeeldingen, geeft aan dat deze onvolledig is.'
Als je de scherf in de inventaris beter bekijkt:
'Omgorde skeletten, gereed voor de strijd, zijn bekwaam op dit gebroken tablet weergegeven.'

Bij de vaas die achter de bank op een sokkel rust:
'Kleurrijke tegels vormen een verfijnde afbeelding van de zeegod die over zijn rijk heerst.'

Iets verder links siert een groot wandmozaïek de muur:
'Onaangedaan door menselijke lasten beeldt dit mozaïek de goden af zowel in oorlog als in ruste.'

Dan ben je aangekomen bij het reusachtige beeld van de god Poseidon:
'Anders dan de onaardse beelden die dit eiland bewonen toont dit torenhoge beeldhouwwerk van Poseidon het vakmanschap van de hand van een meester beeldhouwer.'

Achter het godenbeeld vult een grote afbeelding bijna de gehele wand:
'Diepe wateren, boordevol meermannen en goden, zijn in dit mozaïek geëtst.'
Vlak ervoor treedt wat geel licht uit een rond gevormde steen:
'Deze steen is verstoken van markeringen, geen verklaring biedend voor de kleine holte die in zijn oppervlak is gemaakt. Het gele licht dat hij uitstraalt is merkwaardig.'
Als je nog dichterbij komt merk je dat het ook een actieplek is.

Loop verder met de klok mee om het grote beeld naar een ander mozaïek aan de wand:
'Zorgvuldig door de vromen uitgehakt kunnen reliëfs zoals dit in elke tempel worden gevonden van hier tot Lyrcea.'

Dichter bij de ingang van de tempel staat aan deze kant weer een vaas:
'Deze vaas die Poseidon en een zeepaard afbeeldt heeft wellicht ooit water of olie bevat. Op dit moment bevat het evenwel geen van beide.'

Keer nu terug naar de doorgang (het 'oog'), neem daar de blauwe sleutelsteen mee en sla rechtsaf.
Tip: Sla hier je spel op.

Loop onder een gestutte rots door.
Bij de laatste pilaren zie je twee versteende Argonauten.


Athene
'Een ongeziene hand dwingt Argonus op zijn knieën en het kreupelhout in langs het stenen pad. Een geruststellende stem murmelt in zijn oor als de zeeman getuige is van het voorbij komen van dingen waarover alleen in sterke verhalen wordt gesproken en zelfs dan nog op fluistertoon.
Wees een ogenblik stil, raadt de stem aan.'

'Zodra de schepsels uit een andere wereld uit het zicht zijn verdwenen komt Argonus overeind en staart hij naar de hemel. Voor hem, verheven, is een bevallige vrouw, vol van luister en macht.
Hoe vele malen moet de schone Athene een man redden? Vraagt de onsterfelijke, haar hoofd geneigd in ongewone gratie, haar ogen zacht.'

'Voordat Argonus woorden over zijn lippen kan krijgen gaat zij verder.
Het is geen vraag om gemakkelijk te beantwoorden, zeeman van de Argo. Schaduwen verzamelen zich zegt zij, er rust een plaag op dit eiland. Heb je zijn handwerk niet gezien? Het vlees van je gezellen is niet langer vlees. Hun beenderen behoren aan de aarde.'

'De vrouw slaat haar ogen neer.'
Ik vrees dat mijn eigen hand deze vreselijke gebeurtenissen in beweging heeft gezet. Dit zal ik goedmaken. Maar let wel, vele van je broeders leven nog, want ik heb hen met mijn eigen ogen gezien. Vind hen, Argonus van Kreta, en zoals ik deed voor jouw vader vóór jou, zal ik zorgen voor een boot en doortocht vanaf dit eiland. De schone Athene geeft jou haar woord.
'Nog geen hartenklop later is de godin verdwenen en kan de zeeman weer opgelucht adem halen.'


Na deze verschijning van de godin is rechtsboven in beeld weer de drietandicoon verschenen.
Open de kaart (M). Die is nu uitgebreider.
Je kunt het gebied binnen de rol verslepen. Raak het rondje aan, dan lees je: Athene.
Klik er daarna op met de linkermuisknop en je hoort de stem van Argonus die voordraagt uit zijn dagboek:


Dagboek - Athene
'Gezegend zijn diegenen die bij toeval stuiten op dit manuscript om zich enkel te verwonderen - wellicht vol ongeloof - dat een godin verscheen, en nog wel sprak, met een eenvoudige zeeman. Of het nu is uit grootsheid of uit barmhartigheid, de schone Athene heeft mij behoed voor zeker letsel. Toch was het deze keer niet uit de greep van het diepe water dat zij een man trok die op het punt stond te verdrinken. Dit gevaar bewoog snel, hoog oprijzend boven glibberige staarten. Het is waar, want ik heb het als zodanig aanschouwd. En welke wijsheid vloeide er van de lippen van de godin, bestemd voor een sterfelijk mens? Vermaning? Medelijden? Nee, niets dan hoop. Aan elk honingzoet woord bleef ik hangen, ertoe aangetrokken als een mot naar een ver verwijderd licht in een donker bos. Toen werd er een overeenkomst gesloten tussen de schone Athene en deze zeeman: vind mijn loyale metgezellen, zij die nog in leven zijn en zijn verstrooid over deze kusten. En hoewel er zeker nog verschrikkingen te verwachten zijn, zal zij ons over zachte paden naar een wachtende boot leiden en een veilige afvaart van dit eiland.'

Richt je hierna op je kameraden:
'Het beeld is zeker dat van de held Oileus, ongeëvenaard in moed en sterk van geest.'
'Het is Phalerus met zijn blanke speer. Zijn vader, de grote Alcon, zal zijn verloren zoon nooit meer thuis verwelkomen.'



Hydra
Loop verder tot je bij een tafereel komt van vijf van je metgezellen die een veelkoppig monster bestreden: de Hydra.
Een afgehouwen kop ligt aan je voeten.
'Ongetwijfeld geveld door de hand van een Argonaut ligt daar de kop van de Hydra, haar vlees nog warm bij aanraking.'

Dan betreur je elk van je makkers een voor een:
'Heil, sterke Eribotes, zoon van Irus, bekwaam in de zienerskunst van het schouwen tussen het aardse bestaan en de donkere sluier daarbuiten.'
'Arme Canthus, zoon van Abas, nooit was een zeeman meer belust op het ondernemen van een zoektocht of het opnemen van de wapens tegen een gemeenschappelijke vijand. Er werd beweerd dat hij een betoverd wapen kreeg van Ares zelf.'
'Calais was een welkome kameraad en kon schepen aanpassen om de zeeën met zware roeiriemen te beproeven.'
'Taenarus heeft met Euphemus een grote zoon verloren. Hij was de meest snelvoetige der mannen en was gewend om over de deining van eindeloze zeeën te scheren.'
'Het is de gedaante van de jonge Asterius, zoon van Hyperasius, die zijn mannetje stond tegen de Gegeneis in het land van de Dolionen.'


Raak de Hydra aan:
'Zonder haar Stenen toestand lijkt deze Hydra uit Meithos op die waarvan wordt gezegd dat zij door Heracles tijdens zijn Twaalf Werken is omgebracht.'

Achter het monster steekt een speer in de stam van een boom:
'Deze speer is zowel een formidabel wapen voor een reiziger als een steun en toeverlaat voor een zeevaarder.'
Wrik de speer los en neem haar mee.

Loop terug naar de afgehouwen kop en vandaar schuin links naar de boom.
In zijn schaduw vind je een derde soort bloem:
'Je kunt uitermate ziek worden als je de bessen van deze Zwarte Nachtschade eet.'


Halsketting
Keer terug naar de versteende Castor die probeerde de halsketting van een boomtak te bemachtigen.
Open de inventaris en kijk naar de speer:
'Terwijl de punt van deze speer niet langer geschikt is voor de strijd kan hij nog dienen voor een ander doel, al is dat wat minder verheven.'
Sleep de speer naar de halsketting waardoor je deze losmaakt:
'Met behulp van de speer plukt Argonus de halsketting van de tak waaraan hij hangt alvorens deze om zijn hals te leggen.'
Bekijk het sierraad in je inventaris:
'Deze halsketting lijkt op die welke werd gedragen door Pelias, de zoon van de grote zeegod zelf.'


Poseidon
Ga nu via de doorgang (het 'oog') naar de Poseidontempel terug en stel je voor het beeld van de godheid op.
Kom dicht genoeg naderbij dat op zijn hals het open handje in de gele cirkel verschijnt.
Sleep dan de halsketting ernaartoe.
'Argonus doet de halsketting af en houdt deze voor het standbeeld, in stilte biddend dat Poseidon deze herkent en audiëntie verleent aan een vermoeide reiziger. De grote zeegod stelt hem niet teleur. Binnen enkele seconden beeft het marmer, schudden de grondvesten en gaat het hart van Argonus sneller kloppen. De heer over alle wateren spreekt:'
Wie doet een beroep op Poseidon, die alleen een huldeblijk of lied wil horen?
'Poseidon strekt zijn arm uit.'
Waar zijn mijn gezellen en vazallen? Kijk om je heen. Je kunt ze gaan zoeken maar zij zullen niet gevonden worden. Ze hebben mij in de steek gelaten, mij verzaakt in dit allerdonkerste uur. En wie heeft deze plaag losgelaten waar jullie getuige van zijn? Athenes marionet, de zoon van Danae en Zeus zelf.
'De zeegod pauzeert een ogenblik, de zeeman voor hem opnemend.'
En toch is mijn boosheid niet geschikt om op de schouders van mijn slaven te worden gelegd, laat staan op iemand wiens halsketting mijn merkteken draagt. Laat mij alleen met mijn droefheid en zoek me niet langer op. Ik heb een weg voor je geopend. Neem die als je wilt of geef het op. Het doet er weinig toe.
'Het standbeeld van de zeegod draait zijn blik weg van de zeeman en spreekt niet langer.'



Uil
Boven op de tweede zuil van achteren aan de rechterkant zit een uil [het is Athene].
Klik enkele keren op het gele rondje:
'Het is verrassend om zo'n witte uil te zien op een eiland zoals dit.'
'De uil schijnt een beetje belangstelling te hebben voor de omzwervingen van rondreizende zeelui.'
'De uil houdt haar kop schuin alsof ze luistert.'
'De sneeuwwitte uil is prachtig en eveneens op een vreemde wijze geruststellend.'


Open de kaart (M). Die is verder uitgebreid.
Raak het rondje bij de tempel aan en Argonus draagt voor uit zijn dagboek:


Dagboek - Poseidontempel
'Ik heb vele gebeden gezonden naar de goden van de zee, vurig smekend om een gunst, terwijl ik op hoge golven heen en weer werd geslingerd in donkere stormen. Toch was het niet voordat mijn voet heilige grond voelde dat de schillen van ongeloof van mijn ogen vielen.
In mijn hart vreesde ik dat het ding, dat het eiland in zijn greep heeft genomen, van deze tempel niets dan een graf had gemaakt. Want zij die hier kwamen bidden zijn eveneens bezweken - en zijn nu van dezelfde vale steen als van hen die aan de riemen trokken op de zilte dekken van de Argo.
Maar te midden van de doden stond de machtige Poseidon, heer van alle wateren, op en sprak, zijn stem een trompet in heilige hallen. Woede en razernij dreven op zijn woorden en een grote droefenis volgde vlak daarna.
Hij sprak over de zoon van Danae en Zeus, waarvan ik uit mijn studies weet dat het de eerzame Perseus betreft. Maar zelfs met dit inzicht, hoe die held schuldig is aan een dergelijk groot verdriet is op zichzelf een groot mysterie.
En hoewel ik geen eer bewees aan Poseidon, hem evenmin hulde bracht of een offer, kwam er genade uit de handen van de zeegod. Mijn wezen werd gespaard voor zijn toorn en het ruisen van grote wateren verdween naar de achtergrond totdat het niet langer werd gehoord.'


Ga de tempel uit en bemerk dat de vissen aan weerszijden van de trap niet langer water spuwen.
Je kunt een tweede trap afdalen en daar rechtsaf gaan.
Loop door tot de versteende Palaemonius en draai bij hem linksom naar het strand. Blijf deze keer aan de kant van de helling.
Rechts staat een versteend schaap:
'De zachte witte wol van dit ooi is omgevormd tot grijze pokdalige steen.'

Iets verder aan de linkerkant in het gras ligt een stuk hout:
'Wat voor waarde zou dit stuk drijfhout kunnen hebben voor een vermoeide zeeman?'
Neem het toch maar mee.

Raak een rondwandelend schaap aan:
'De krijtwitte vacht van dit ooi vraagt om een scheerbeurt.'


Domein van Hera  

Harpijen
Omdat de waterval is verdwenen kun je nu op die plek verder tussen de rotsen door wandelen.
Als je de twee vuurkolommen passeert is er een laadmoment.
Daarna wordt je tegen de grond gewerkt door drie overvliegende harpijen, mythische wezens, half vogel, half mens. Ze vliegen weg in de richting van een molen in de verte.

Je zou nu heen en weer kunnen blijven lopen tussen de vuurkolommen, waarbij er steeds een laadmoment ontstaat met telkens een nieuwe toevoeging aan het verhaal van Argus, de vader van Argonus, en tenslotte Argonus zelf.
Hieronder volgt het hele verhaal te beginnen met een eerder verschenen laadmoment.


De mythe van Jason, Argus en Argonus
1270 B.C. Op het eiland Kreta wordt Argonus geboren als zoon van de scheepsbouwer Argus en zijn vrouw Thelia.
1268 B.C. De godin Hera verschijnt aan Argus en zegt hem dat hij naar Iolcus moet reizen om zich voor te bereiden op de dag dat Jason, zoon van Aeson en rechtmatige koning van Iolcus, zal terugkeren om zijn troon op te eisen. Argus vertrekt nog diezelfde dag en neemt zijn gezin mee.
1266 B.C. Herakles, zoon van Zeus, wordt gedwongen om twaalf onmogelijk geachte werken te verrichten. Ondermeer moet hij een Titaan om de tuin leiden zodat die gouden appels steelt uit Hera's Boomgaard.
1263 B.C. Argus komt in Iolcus aan en begint onder de geleide van de godin Athene met de bouw van een groot schip in de haven van Pagasae.
1261 B.C. Argonus bewijst zijn waarde als de zoon van een scheepsbouwer, waarbij hij zijn vader helpt bij het verwerven van materialen en bekwame handwerkslieden.
1261 B.C. Jason komt naar Iolcus en gaat de confrontatie aan met zijn oom, de usurpator koning Pelias. Pelias weigert om zijn troon af te staan totdat Jason heeft bewezen wat hij waard is, en verordonneert dat Jason naar het ver verwijderde Colchis moet reizen en het Gulden Vlies meebrengen.
1260 B.C. Vele grote helden komen bijeen in de haven van Pagasae om zich bij Jason te voegen in zijn zoektocht naar het Gulden Vlies. Het zal de langste scheepsreis zijn die ooit is ondernomen en zeker ook de grootste.
1259 B.C. Argonus is door ziekte getroffen, bijna bezwijkend aan een slangenbeet. Zijn moeder Thelia, een bekwame genezeres, verzorgt zijn wonden gedurende bijna vijf maanden.
1258 B.C. Na het voltooien van zijn twaalf werken en op zoek naar avontuur zoekt Herakles Jason op en smeden de twee helden een levenslange band.
1258 B.C. Argus is klaar met het bouwen van het schip en noemt het de Argo. Voortgedreven door vijftig roeispanen met een romp gemaakt van eikenhout uit het heilige woud van Dodona, is dit het grootste vaartuig ooit gemaakt.
1258 B.C. Jason en zijn bemanning, nu bekend als de Argonauten, varen uit aan boord van de Argo op zoek naar het Gulden Vlies. Argus gaat mee met de Argonauten en laat zijn zoon Argonus achter.
1257 B.C. Argonus reist van Iolcus naar de nabij gelegen Berg Pelion. Daar vindt hij Chiron de Centaur, leraar van helden, die Jason, de zoon van Aeson en rechtmatige koning van Iolcus, opvoedde en onderdak verschafte totdat de tijd voor Jason zou komen om zijn geboorterecht op te eisen.
1257 B.C. Jason en de Argonauten bevrijden Thracië van een plaag van de Harpijen. Deze uitgehongerde beesten - met de vleugels en klauwen van vogels en de gezichten van afzichtelijke vrouwen - waren nacht na nacht teruggekeerd om de oogst van elke dag te verslinden.
1257 B.C. Onder de voogdij van Chiron de Centaur, studeert Argonus, zoon van Argus, cartografie, geschiedenis en de gewoonten van de goden.
1256 B.C. De Argonauten komen eindelijk aan in Colchis, waar Jason de Spartoi verslaat - oeroude skeletkrijgers die zijn gegroeid uit de tanden van een draak - en eist hij het Gulden Vlies op.
1256 B.C. De Argonauten vertrekken uit Colchis en zetten koers naar Iolcus. Jason neemt niet alleen het Gulden Vlies met zich mee, maar ook Medea, de dochter van koning Aeëtes.
1255 B.C. De Argo stuit op de Sirenen, gevaarlijke verleidsters die erop uit waren de bemanning in de val te lokken. Bij het horen van haar stemmen haalt de Argonaut Orfeus zijn lier tevoorschijn en speelt zulke prachtige muziek dat deze de zang der Sirenen overstemt, en zo worden de Argonauten voor haar betovering gered.
1254 B.C. De Argonauten komen aan op het eiland Kreta waar Talos staat, een kolos van een man in brons gegoten, die enorme rotsblokken naar het schip werpt. Allen zouden verloren zijn gegaan als de sluwe Medea er niet was geweest, de tovenares en gezellin van Jason, die een betovering uitspreekt om de reus te kalmeren.
1254 B.C. Jason en de Argonauten keren terug naar Iolcus, het Gulden Vlies meevoerend. De valse koning Pelias weigert om af te treden en Jason, de rechtmatige koning, de troon te laten bestijgen.
1254 B.C. Nu de zoektocht is voltooid gaan velen van de helden die op de Argo voeren hun eigen weg, onder hen Orfeus, zoon van Apollo; en Herakles, zoon van Zeus.
1254 B.C. Medea zweert samen om Pelias door zijn eigen dochters te laten doden. Jason wordt medeplichtig gemaakt aan het misdrijf en hij en Medea worden verbannen naar Korinthe.
1253 B.C. Nadat zijn opleiding erop zit zegt Argonus de Centaur Chiron vaarwel en reist terug naar Iolcus.
1251 B.C. Nu de Argo verlaten is raakt hij in verval. Zijn houten romp wordt bijna verkocht aan overzeese kooplieden, maar Argonus komt tussenbeide namens zijn kwakkelende vader.
1251 B.C. Argus, bouwer van de Argo, held van de Argonauten, sterft. Hij wordt begraven in de tombe van zijn voorvaderen.
1248 B.C. Hoewel het bijna drie jaar vergt herstelt Argonus de Argo tot zijn vroegere glorie ter nagedachtenis aan zijn vader. Veertig Argonauten vergezellen hem en onder donkere luchten koerst Argonus naar Korinthe.
1248 B.C. Argonus trekt Jason aan om nogmaals het bevel te voeren over de Argo. Tiphus wordt benoemd als stuurman en gezamenlijk varen ze uit op zoek naar avontuur. Medea die in verwachting is blijft aan land.
1248 B.C. Jason geeft Canthus, zoon van Abas, opdracht om Argonus de kunst van het zwaardvechten bij te brengen, waarvoor de jongeling ongeschikt blijkt. Argonus dient als geschiedschrijver en kaartenmaker op de Argo.
1247 B.C. Bij het eiland Traema, verzamelen Acastus en de Argonauten zich tegen een grote kraken (zeemonster). Vijf mannen verliezen hun leven voordat het beest eindelijk naar de diepten wordt teruggedreven.
1246 B.C. Tijdens een hevige storm worden Zetes en Palaemonius overboord geworpen. Acastus vreest dat de mannen zijn verdronken, maar Poseidon komt tussenbeide en zij keren ongedeerd naar de zilte dekken terug.
1245 B.C. De Argo is gestrand in de ondiepe wateren van de Cyaneuze rotsen. Het kost zeven maanden voordat zij zeewaardig is.
1244 B.C. Bijna vier jaar op de kop af keert de Argo terug naar de kusten van Korinthe. Koning Jason houdt nieuwe avonturen voor gezien.
1244 B.C. Thelia, Argonus' moeder, sterft en volgt haar echtgenoot naar de Onderwereld.
1242 B.C. De Argo verlaat Korinthe maar niet voordat Jason Argonus waarschuwt dat hij vreemde dromen heeft ervaren van dreigend onheil. Acastus vervangt Jason als kapitein terwijl Danaus nu roerganger is.
1242 B.C. Verwekt door Poseidon en ter wereld gebracht door de Gorgo Medusa wordt Pegasus, het gevleugelde paard, geboren.
1242 B.C. De Argo komt nogmaals de Sirenen tegen, dit keer voor de kust van het onbekende eiland Meithos. Zonder Orfeus' muziek om hen te beschermen bezwijken de Argonauten voor de betoverende zang en slaat het grote schip te pletter op rotsige kust.
1242 B.C. Argonus ontdekt dat een plaag de levens van zijn scheepsmaten heeft gevergd, waarbij hun vlees in steen is veranderd.
1242 B.C. Onder begeleiding van de godin Athene gaat Argonus op zoek naar zijn scheepsmaten, hopend op een wachtende boot en afvaart van het eiland.
1242 B.C. Poseidon verschijnt voor Argonus. Hoewel diepbedroefd verleent hij genade aan de zeeman en brengt de stormachtige wateren tot rust.


Molendorp
Loop verder aan de waterkant. Bij een kapotte roeiboot ligt een stuk hout:
'Het is maar een enkel stuk hout, ongetwijfeld van een gezonken schip.'
En bij de boot: 'Bootjes als deze liggen gebroken aan de stranden van dit eiland.'

Tussen drie bomen ligt nog een stuk hout:
'Meer dan een stuk drijfhout zat dit stuk hout zeker vast aan een machtig schip.'

Iets verder hangt een net te drogen:
'Dit net is uitgehangen om in de warme oceaanwind te drogen.'

Verder langs de waterlijn kom je bij twee versteende Argonauten:
'Nadat hij de schipbreuk van de Argo had overleefd viel Agamedes, een dappere kameraad, ten prooi aan tovenarij en is nu nog slechts een roest voor vogels.'

Naast hem pak je nog een stuk hout op:
'Drijfhout of niet, dit stuk hout kan nog ergens voor dienen.'

Bij je andere makker:
'Heer Poseidon spaarde noch de machtige Argo, noch haar roeier Danaus, wiens eens gebronsde vlees nu bestaat uit dezelfde scherpe rotsen rondom hem.'

Rechts van hem bij het water tref je weer een stuk hout aan, en iets verderop nog een.
'Dit eiland is vervuild met dergelijk afval - gebroken herinneringen aan de menselijke dwaasheden.'

Bij de bocht mocht het trekken van zijn dolk je kameraad niet baten:
'Hier staat de sterke Coronus, bewaker van Oechalia en vriend van allen aan de riemen in Poseidons donkere wateren.'

Steek de houten brug over en vervolg je weg langs het water.
Bij een kapotte roeiboot:
'Nu niets meer dan doorweekte planken is deze roeiboot een onderkomen voor krabbetjes en visjes.'

Aan de overkant van het water is een torenhoog standbeeld te zien met steigers eromheen.
'Dit standbeeld lijkt in aanbouw te zijn. Gezien de smartelijke omstandigheden kan dit voor onbepaalde tijd zo blijven.'

Links is een gat in de rotsen:
'Een kleine opening, niet breder dan twee schilden, is in de rotswand te zien.'

Ga terug over de brug.
Neem niet de eerste weg rechts maar loop rechtdoor en je komt bij een gevallen dorpsbewoner uit:
'Deze man schijnt zijn ogen te hebben afgeschermd voor het ding zelve dat zijn leven nam en slechts steen achterliet.'

Volg nu de weg naar rechts en je komt uit bij een zittende stenen man:
'Van alle mannen die het gezwoeg van zijn broeders zouden delen is niemand te vergelijken met de rechtschapen Asterion.'

Schuin achter hem staat een rund voor een kar:
'Nooit meer zal een lastdier een kar trekken of onder een verschroeiende zon voortslepen.'
Bij het kind voor de kar:
'De plaag waarover Athene sprak heeft een spoor van verdriet in haar kielzorg achtergelaten.'
De man op de kar:
'De eenvoudige mantel van deze man verraadt dat hij een dienaar is van een of andere god. Welke echter is onduidelijk.'
In de kar liggen vaten:
'Beladen met lege vaten staat deze kar ongebruikt, zijn zware wielen rustend in lang belopen wagensporen.'

Aan de rand van de kar lig een mozaïekscherf:
'Het schepsel dat op deze plaat voorkomt is goed beschreven. Het is een harpij, een beest zo wreed als de goden ze hebben gewrocht.'
Bekijk de scherf beter in de inventaris:
'Hoewel een deel van deze gravure dubbelzinnig en onvolledig is, is een enkel afzonderlijk wangedrocht dat niet.'


Molenerf
Er loopt een varken rond:
'Dit eigenzinnige varken is alleen bezig met dat wat zijn grote buik zal vullen.'

Bij de molen zelf:
'Een sterke westenwind slaat tegen deze windmolen en beweegt de lichte houten wieken in een eindeloze cyclus.'
Tegen de molen aan staat een ladder:
'Zware koorden binden de sporten van deze eenvoudige houten ladder.'
Binnen in de molen:
'Aangedreven door de grote wieken beweegt een zware steen langzaam in een breed maalspoor.'

Bij de kippen die rondlopen:
'Er kan niets van belang aan deze gewone kip worden ontdekt.'
'Elke speculatie over hoe deze kip verband zou kunnen houden met de recente gebeurtenissen in volledig ongegrond.'
'Deze kip loopt doelloos over de zoden zoals kippen dat gewend zijn.'


Bij de ingang van het molenaarshuis staat en man en zijn hond:
'Duidelijk niets vermoedend betrapt verhindert deze eenvoudig geklede man de toegang tot of het verlaten van dit gebouw.'
'Dit schepsel had nauwelijks een kans om aan zijn versteende lot te ontsnappen.'


Ga het kleinere huis rechts ervan binnen.
Links ligt een vat:
'Niets anders dan een groot houten vat.' Aan de rechterkant van de kamer:
'Hoewel er geen vuur in brandt voelt deze oven van klei nog warm aan.'
Bij de tafel in het midden:
'In tegenstelling tot het mooie beeldhouwwerk op dit eiland is deze tafel armzalig geconstrueerd.'
Bij de bak met groenten bij het raam:
'Onbedekt voedsel zoals dit trekt zeker vliegen aan.'


Dorp
Dichtbij het molenerf staan zes hoge zuilen. Ertussen zie je een versteend jongetje:
'De vorm van een kind nog midden in zijn loop is niets meer dan een levenloos beeld in hoog gras.'
Ernaast ligt weer een mozaïekscherf in het gras:
'Stukjes steen zijn in deze plaat ingelegd, het beeld vormend van verscheidene tanden.'
En als je de scherf in de inventaris bekijkt:
'De in dit mozaïek getoonde wrede tanden zijn niet die van mensen. Ze schijnen afkomstig te zijn van iets veel groters en sinisters.'

Even buiten de zuilengang staat een man:
'De grote Phidias van Athene zelf zou een beeld niet zo levendig en toch levenloos kunnen uithakken.'

In het verlengde van de zuilengang is een overdekte fontein te zien.
Ervoor staat een versteende moeder met baby:
'De huiverende blik op het gezicht van deze moeder is iets wat je bang maakt in dromen en mensen tot waanzin drijft.'

Onder aan de fontein tref je een jonge vrouw aan:
'Man noch vrouw ontving genade van de gesel die dit eiland trof.'
Naast haar ligt nog een scherf:
'Zonder twijfel onderdeel van een groter mozaïek verdient dit stuk extra studie omdat het een aantal opvallende beelden weergeeft.'
Nader bekeken in de inventaris:
'Grote stenen, een bron en een schild-dragend skelet versieren dit vreemd gevormde stuk steen.'

Over de fontein zelf zegt Calliope:
'Noch weggeworpen munten noch veelzeggende markeringen zijn in deze bron te zien.'
Achter de fontein staat een uitgehouwen steen waarop een kapotte mozaïekafbeelding is te ontwaren.
Helemaal links waar nog restanten zijn:
'Hoewel onvolledig lijkt deze plaat de huid van een schepsel te tonen met een overvloed aan schubben.'
En aan de onderkant:
'De op dit gebroken mozaïekfragment afgebeelde stenen hebben een vreemde vorm en zijn niet uit de natuurlijke wereld.'

Er zijn zeven posities om op te vullen.
We hebben zes scherven verzameld. Nog één te gaan.

Wend je naar links waar een man met een afwerend gebaar voor zijn huis staat:
'Het verderf op dit eiland heeft zowel de jeugd als de ouderen zonder vooroordeel getroffen.'

Links van hem staat een kar:
'Deze kar is in goede vorm en behoeft alleen een os of een paard.'
Op de kar liggen voorwerpen:
'Het juiste gebruik van vuursteen en staal wordt op jeugdige leeftijd aan elk Grieks kind geleerd.'
Bekijk het gereedschap om vuur te maken in de inventaris:
'Vuursteen en staal zijn ongeschikt om uit zichzelf vuur te maken. Zacht aanmaakhout is nodig om de vlam teweeg te brengen.'


Gif mengen
Ga het huis binnen.
Op tafel liggen verschillende spullen:
'Dit perkament schijnt een of ander recept te zijn en verschaft eveneens tekeningen van de vereiste ingrediënten.'
Bekijk het beter in de inventaris:
'Dit perkament is beschreven met illustraties van drie inheemse planten. Naast elk ervan staat een naam en korte omschrijving:'
Datura, paarse trompetbloem, Nachtschade, witte bloemen met bessen, Mandragora, groene bladeren met rode bloemen.

'Aan de onderkant is een tekening van vuur, en daarin een enkel woord: slaap.'
Er ligt ook een mortier met stamper en daarnaast een zakje:
'De eenvoudige kom en bijbehorende spullen zijn ongetwijfeld gebruikt voor het mengen van bestanddelen.'
'Te oordelen naar zijn uiterlijk is de stenen stamper behoorlijk vaak gebruikt.'

En in de inventaris:
'Stukjes verkruimelde bloemen bladderen af van de afgeronde hoeken van deze stamper.'
'Het is een buidel gemaakt van schapenhuid, compleet met leren trekkoord.'


Nader de kom dicht genoeg om in de gele ring de omtrek van het handje te zien en sleep er achtereenvolgens uit de inventaris de drie verschillende bloemen naartoe en daarna de stamper.
Argonus begint te bloemen te mengen.
Als hij klaar is sleep je de buidel naar de kom en je ziet hoe Argonus de inhoud in het zakje laat glijden.
Bekijk de gevulde buidel in de inventaris:
'Deze buidel is gevuld met een mengsel van drie vreemde giftige ingrediënten.'

Iets verder naar rechts:
'Deze zak bevat waarschijnlijk een of andere graansoort.'

In de hoek is een huid opgespannen:
'Deze huid is te drogen gehangen, ongetwijfeld om later te worden gebruikt voor kleding of beddengoed.'

Een kast bevat een enkele pot:
'Deze plank zou gemakkelijk extra vazen en flessen kunnen bevatten.'

En bij de tafel:
'Gezien de omstandigheden lijkt het onwaarschijnlijk dat een gezin nog ooit rond deze tafel samenkomt.'

Ga naar buiten en linksom de trap op naar de bovenverdieping.
Bij het bed:
'Dit kleine bed ziet er ongeriefelijk uit, zelfs voor een verdwaalde vermoeide zeeman.'

Bij de tafel in de hoek:
'Er zijn stoeltjes om deze tafel gezet.'

Aan de andere zijde van de fontein is een vrouw geknield voor een villa:
'Helaas zal smeken om te blijven leven niet diegene weerhouden die geniet van het brengen van dood en verderf.'

In de hof hangen lappen te drogen:
'Kleding is te drogen gehangen op deze waslijn.'

Binnen valt eerst een tafel op:
'Er staan een paar oninteressante dingen op deze tafel.'

Achterin de kamer staat een open kast:
'Deze planken zijn voorzien van verscheidene vazen en kommen.'

Ga weer naar buiten en linksom de trap op naar boven.
Bij de tafel:
'Slecht gemaakte houten stoelen staan rond een even armoedige tafel.'

Achter in de slaapkamer:
'Dierenhuiden zijn over dit kleine houten bed gelegd.'
Op het bed tref je ook een zevende mozaïekscherf aan:
'Er kunnen enkele afzonderlijke afbeeldingen op deze stenen lei worden waargenomen. Het rechtvaardigt zeker een nadere beschouwing.'
In de inventaris nader bekeken:
'Monsterlijke koppen, de stronk van een boom en een ondiepe fontein zijn op deze lei weergegeven.'


Mozaïek herstellen
Keer terug naar de stenen plaat met het kapotte mozaïek.
Plaats een voor een de scherven uit je inventaris door te slepen (laat los als het handje massief wordt):
'Het mozaïek, nu volledig, beeldt een epische strijd uit die herinnert aan de verhalen over Jason en de Spartoi.'


Kloof
Loop nu naar de zes zuilen terug en sla na het eerste paar linksaf.
Boven aan een brede trap:
'Onvermoeibare winden blazen langs de vorm van de schone Alcon, die heel bekwaam was in het uit zon en sterren voorspellen van de stormwinden.'

Bestijg een tweede trap en na een recht stuk weg kom je uit bij een kloof die ooit door een brug werd overspannen.
Rechts van je zie je in de verte een grote tempel. Dat is je volgende bestemming.


Tempel van Hera
De krijger aan de voet van de tempeltrap heeft zijn belagers niet kunnen afweren:
'Nadat hij pijnlijke kwalen en gestrande schepen had doorstaan is het droef om Areius, de zoon van Bias en broer van Talaus, in een dergelijke toestand te zien.'

Halverwege de eerste trap zie je weer een Argonaut aan de rechterkant:
'Het is Erginus, wiens lier de koppige rotsen in de bergen en de loop van rivieren wist te bekoren.'

Aan de voet van de derde trap naar boven zie je nog een van je makkers:
'Zetes de zoon van Boreas zal klaar staan voor de strijd in alle eeuwigheid.'

Vooraan links in de tempel staat een vrouw:
'Net als haar leven is de toorts van deze oudere priesteres niet slechts uitgegaan maar versteend.'

En aan de rechterkant ligt iemand op zijn knieën:
'De ogen van deze man lijken te pleiten, smekend om te worden bevrijd uit een stenen gevangenis.'

Voor het beeld van de godin Hera, de echtgenote van de oppergod Zeus, is een vrouw geknield:
'Welke smeekbeden deze vrouw ook tot de goden aanhief, ze werden niet verhoord en bleven kennelijk onbeantwoord.'

Klik het beeld van Hera met de linkermuisknop aan:
'Terwijl indrukwekkende aan de godin Hera gewijde beelden niet ongewoon zijn, is het gebrek aan vrome bedienden verontrustend.'
Klik daarna met de rechtermuisknop:
'Daartoe aangezet door de dolende zeeman beweegt het grote beeld van Hera, waarbij zij zonder met de ogen te knipperen Argonus aankijkt'.
Wie ben jij Argonus, historicus, verhalen verteller, kaartenmaker? Aan deze dingen heb ik geen behoefte. Ik zoek het hart van een krijger.
'Daarop wendt de godin zich af en wordt wederom steen.'



Poel en boomgaard
Daal alle trappen af en ga schuin naar links waar je drie Harpijen in en rond een boomgaard ziet.
Een poel wordt door zwevende rotsblokken omgeven.
'Deze ondiepe vijver weerkaatst grote stenen, eromheen gezet om het water als het ware in deze gouden vallei gevangen te houden.'
Klik op één van de harpijen:
'De onverzadigbare honger van Harpijen is goed gedocumenteerd. Het verlangen naar goud van de beesten evenwel niet.'


Grot
Ga terug naar de zes zuilen en vandaar om het molenerf heen naar links de brug over naar het kolossale beeld in de steigers.
Zet de ladder tegen de rotswand onder de opening.
Klik met rechts en je klimt naar boven.

Steek in de grot de brug over en kom uit in een tweede grot.
Achterin ligt een rotsblok in het water met daarop een zwaard:
'Dit zwaard, bekend als Xiphos, is achtergelaten. Zijn randen zijn stomp en het metaal is door de tand des tijds verroest.'
In de inventaris beter bekeken:
'Een dergelijke stompe kling zou zelfs voor een gewone kok van weinig nut zijn. Het moet worden geslepen.'

Loop terug in de richting van de eerste grot.
Aan de rechterkant langs de rand van het water ontdek je een zilveren munt: Het draagt de afbeelding van een grijnzende schedel.
Bekijk de munt in de inventaris:
'Zilveren drachmen zijn niet ongewoon maar de afbeelding op dit stuk is ongebruikelijk. Het zou gepaster zijn als het in de tempel van Hades werd gevonden.'


Beeld van Hera
Omdat de godin behoefte heeft aan een krijger bied je haar je zojuist gevonden zwaard aan (sleep het vanuit de inventaris naar het gezicht van Hera):
'Met opgeheven zwaard doet Argonus een beroep op Hera, biddend dat de grote godin zichzelf zal openbaren. De moeder van Ares is de zeeman behulpzaam wanneer het standbeeld langzaam tot leven komt en stenen lippen uiteen gaan.'
Argonus, 'zegt zij', blijf staan waar je bent en kom niet dichterbij, want de grond waarop je staat is heilig. Ik heb van verre naar jou gekeken. Ik heb je moed gezien. Ik heb je leed gevoeld. Wist jij dat de goden ook leed voelen? Misschien niet voor gevallen kameraden, maar zeker wel voor dat wat van ons is afgenomen. Zeus' huisdieren zijn neergestreken, mijn gouden bongerd ontwijdend die nu braak ligt. Ik hoef maar één krijger te hebben die het terugeist, mijn eer herstelt. Zou de naam van Argonus aldus onsterfelijk worden?
'Hera knikt kalm als de zeevaarder haar ogen voelt gaan van zijn gezicht naar zijn borst en dan tenslotte op zijn wapen blijft rusten.' Maar dit zwaard is nauwelijks geschikt voor zulk een taak. Zijn kling is afgestompt, maar ik zal het scherp slijpen. Zijn punt is gebroken maar ik zal het als nieuw maken.
'Hera transformeert het wapen, vormt het staal opnieuw met niets anders dan een zwaai van haar hand.
Als Argonus zich over het herstelde zwaard verbaast, keert Hera terug tot steen maar niet voor een laatste waarschuwing.' Bewijs jezelf zeeman van de Argo en je zult worden beloond. Faal in deze en zelfs Athene kan je niet redden
.

Open de kaart (M). Die is nog verder uitgebreid. Raak het rondje bij de tempel aan en Argonus draagt voor uit zijn dagboek:


Dagboek - Tempel van Hera
'Wat er ook is gebeurd en wat er ook voor mij ligt, ik zal nooit de opdracht vergeten die door de koningin van de goden zelf op mijn schouders is gelegd. De verbazing over Hera's verschijning alleen al zou deze eenvoudige man sprakeloos hebben gemaakt, zonder de door vertrouwde Argonauten vertelde verhalen.
Want ik heb gezeild met mannen die omgingen met goden lang voordat mijn geschoeide voeten het betoverde zand beroerden. Zij hebben hoge zeilen gehesen over donker oprijzende golven die door geen enkel schip waren bevaren. Zij hebben getuurd over houten verschansingen naar onmogelijke schouwspelen en hebben gezien hoe het stof van grote legers de zon verduisterden.
Onder met sterren bespikkelde luchten stond ik, in de schaduw van de held Jason, luisterend naar hun verhalen, kaarten ontwerpend van eilanden die vroege schatten herbergden, grote zoektochten vastleggend, doortrokken van waarheid en bestemd om legenden te worden, verhalen die wedijverden met die welke in de hallen van mijn voorvaderen werden verteld.
Maar die dingen liggen nu buiten mij. De machtige Argo rust nu voor immer op een vreemde kust, zijn kiel versplinterd, de herinneringen aan hem weggevoerd door donkere  golven en verloren aan grenzeloze wateren.
Genoeg. Want de dag van vandaag heeft genoeg aan zijn eigen moeilijkheden. Als de goden zichzelf bekend willen maken aan een eenvoudige zeeman, een beroep op mij doen met grote opdrachten, dan zal ik er klaar voor zijn en ze onder ogen zien zoals mijn broeders deden, als een Argonaut.'


Bekijk je vernieuwde zwaard in de inventaris:
'Het korte zwaard is omgevormd, zijn kling niet langer gedeukt, zijn scherpe snijkant perfect gemaakt om te houwen of te steken.'

Begeef je naar de boomgaard van Hera en probeer je zwaard uit op de Harpijen:
'De Harpijen lijken een enkel zwaard dragende historicus niet als een mogelijke bedreiging te beschouwen.'


Hydra
Ren daarom het hele eind terug naar de Hydra en gebruik je zwaard op de afgehouwen kop van het monster:
'Argonus drijft het betoverde zwaard in de bek van de Hydra. Maar zelfs met behulp van aanzienlijke kracht kan de zeeman van de Argo niet meer dan drie tanden van het beest uittrekken.'
Bekijk de tanden in de inventaris:
'Van deze drie tanden van de Hydra wordt gezegd dat ze bovennatuurlijke macht hebben, door de goden zelf verschaft. Zeker zouden koning Jason of de rechtschapen Cadmus dat kunnen bevestigen.'


Harpijen
Keer dan terug naar de boomgaard en werp de tanden in de poel.
'Als in afwachting van de eerste acte van een groot toneelstuk omgeeft een cirkel van grote stille stenen Argonus als hij reikt naar de tanden van de Hydra. Met een zwaai van zijn arm gooit hij ze in het ondiepe water, zoals een boer zijn veld inzaait als de winterse winden zijn gaan liggen. De grond trilt onder de voeten van de zeevaarder, gevolgd door een ongemakkelijke stilte. Daarna komen een voor een skeletachtige voetsoldaten omhoog, waarbij hun trouwe schilden het merkteken dragen van het ding zelf dat hen voortbracht. De ondode krijgers kijken naar de bomen en bewegen als één geheel naar de Harpijen toe die hun takken ontheiligen. Ze treden de beesten tegemoet met razernij, zwaard en speer heffend, de groene zoden onder hen bevlekkend met bloedspatten. Na een korte schermutseling geven de honden van Zeus het op en worden van de dichte takken de grijze lucht in verdreven. Als overwinnaars blijven de skeletten achter, als waarborg voor de veiligheid van de boomgaard der godin.'

Open de kaart (M). Raak het rondje aan bij het appelbosje (Apple Grove) en Argonus draagt voor uit zijn dagboek:


Dagboek - Boomgaard van Hera
'Laat er bekend worden dat, terwijl ik niet meevoer met de Fenicische prins Cadmus, ik iemand anders kende die de tanden van een draak rondstrooide - Jason, held van de Argo en dief van het gulden vlies.
Bij een ondiepe bron, met grote stenen rondom en een hoge boom aan de voorkant, stond ik met de tanden van de machtige Hydra in de palm van mijn hand. Met de woorden van de godin in mijn oren verhief ik mijn hand en wierp ik mijn prijs in de ondiepe wateren. Ik dacht dat ik voorbereid was, toch welden verbazing en angst op in mijn borst, ik hield mijn hart vast.
Skeletachtige voetsoldaten, wiens gepolijste schilden het merkteken van de Hydra droegen, rezen op uit de aarde en keken op naar de bomen, waarvan grote takken het gewicht van de Harpijen droegen, gemene beesten die ontwijden en vernietigen.
Maar zij waren geen partij voor de kinderen van de Hydra. Met zwaard en speer werden de honden van Zeus uit de schone vlakte en naar grijze luchten hoog boven ons verdreven. En aldus werd door mijn hand het bos van de godin Hera opnieuw zuiver.'



Skeletkrijgers
Nader het gehelmde skelet dat in de poel staat:
'De skeletachtige soldaat staat aandachtig, misschien het bosje bewakend, misschien in afwachting van nadere orders.'
En bij een van de rondlopende skeletten:
'Met het zwaard in de hand beweegt dit skelet zich stilletjes voort onder de bomen, de wacht houdend over Hera's boomgaard.'
En bij het andere voort sjokkende skelet:
'Dit skelet blijft om er zeker van te zijn dat de harpijen nooit meer op deze gouden takken zullen neerstrijken.'

Pluk een aantal appels uit de bomen:
'Of de gouden schil van deze appel werd veranderd of als zodanig groeide is slechts een van de vele mysteries op dit eiland.'


Hera
Keer terug naar het standbeeld van Hera in haar tempel en biedt haar een appel aan.
'Het kostte slechts enkele hartkloppingen voordat het standbeeld zich verroerde en de moeder van alle goden ontwaakte.'
Goed gedaan, zeeman van de Argo, 'zegt Hera', je hebt de Harpijen verdreven van de takken van mijn bongerd. Hun brede vleugels hebben haar naar de hemelen gevoerd en haar jammerklachten worden niet langer gehoord. En wat is jouw beloning voor dergelijke moed? Goud dat rust in de palm van je hand? Jouw naam die in herinnering blijft in mijn grote hallen? Ja, deze dingen zullen bewaarheid worden,
'zegt de godin als zij weer in steen verandert',
maar stap naar buiten en kijk of het zoveel meer kan zijn
.


Pegasus
Loop de tempel uit.
Je hoofd draait naar links:
'Naar de hemel starend is Argonus er getuige van dat Hera's belofte naar de aarde glijdt op vleugelen van het zuiverste wit.'

Je ziet een gevleugeld paard door de lucht suizen en naast de tempel landen.
Ga er voorzichtig naar toe:
'Ongetwijfeld een geschenk van de godin zelf staat een edel ros met witte vleugels en ivoren vacht te wachten.'

Klik met de rechtermuisknop op de cirkel met het massieve handje (paard dichter naderen):
'Het gevleugelde paard is schichtig en wijst de pogingen van de zeeman af om het schepsel te berijden. Argonus moet het vertrouwen van de ros nog verdienen.'

Geef het dier een appel:
'Met een gouden appel in de hand nadert Argonus de hengst met terughoudendheid. Maar de zorgen van de zeeman blijken ongefundeerd wanneer het paard vriendelijk zijn sneeuwwitte manen schudt en het geschenk accepteert. Een verwantschap bespeurend bestijgt Argonus het grote gevleugelde paard en laat ten minste voor enkele ogenblikken de lasten van deze wereld ver beneden zich.'


Domein van Hades  

Je vliegt over het dorpje en landt in een regenachtig landschap.
Voorbij de vuurkolommen bevindt zich de kloof met de kapotte brug.
Er staat een eenzame kar:
'Zonder koe of os in de buurt lijkt deze kar verlaten.'

Het paard Pegasus heeft je dus over de kloof gebracht. Hij staat rustig naast de weg.
Loop langs het dier en je komt bij een versteende vrouw:
'Deze vrouw kon niet ontkomen aan de verschrikking die haar achtervolgde en haar vlees in steen veranderde.'

Open de kaart. Die is uitgebreid met een deel van het gebied voorbij de kapotte brug.


Dagboek - Pegasus
'Niet eenmaal, noch in een droom noch in een visioen, voorzag deze zeeman van wijde zeeën en zilte winden iets dergelijks. Onder een onheilspellende hemel werden mijn lasten voor een ogenblik verlicht, omhoog gevoerd op sneeuwwitte vleugels! Hoewel ik zijn vorm nooit tevoren had aanschouwd, en het beest evenmin in legendes was beschreven, schoot een naam mij te binnen. Of dit werd verleend door god of godin weet ik niet. Alleen maar een naam: Pegasus. Maar moet ik dergelijke geluidloze woorden vreemd vinden? Nee. Want dit eiland houdt zijn geheimen niet voor zich, maar etaleert deze op zodanige wijze dat mijn voorouders zouden wenen van afgunst. Op deze witte zandvlakten en beneden zijn donkere schaduwen zijn wonderen, zowel goed als kwaad, gemeengoed, elk vechtend om mijn hart te kluisteren met ketenen van grote hoop of uiterste wanhoop. Zal een van beide triomferen? Dat kan ik niet zeggen. Want terwijl ik zweef boven grijze wolken op een glorieus gevleugelde hengst, is er een aantal dode mannen beneden dat trekt aan mijn ziel, om wraak schreeuwend.'


Boek twee - De last van Thanatos
Stookplaats
Even voorbij een omgevallen zuil splitst de weg zich in drieën. Sla linksaf waar een boer zijn hark verheft:
'Deze eenvoudige boer ziet eruit alsof hij een gevecht aanging, al was het tevergeefs.' Iets voorbij hem staan twee afdaken. Onder de linker ligt een briefje:
'De woorden op dit stuk perkament zijn moeilijk te lezen alsof ze in de haast werden geschreven.' Bekijk het beter in de inventaris:
'Het is een op perkament geschreven briefje. Er staat: Elhud, de kolen waren niet geschikt voor de smederij. Pas op met het hout. Je stookt het te heet. Eerst het afval, dan het vuur. Zie Sophos de scheerder voor aanmaakhout. Leonidas.' Iets rechts daarvan is een stookplaats om houtskool te maken:
'Niets dan de as van een uitgedoofd vuur.' En rechts daarvan: 'Deze hoop afval is gemengd met donkere koude koolstof.' Er staat een schop naast:
'Het handvat en de schacht van deze eenvoudige schop zijn gemaakt van walnotenhout, zijn blad van ingevreten ijzer.'


Thanatos
Loop terug naar de splitsing en neem de middelste van de drie wegen. Aan de rechterkant van de weg kom je langs weer twee versteende kameraden.
'Butes, bloedverwant en valkenier is niet meer. Het land Tegea heeft een favoriete zoon verloren.'
'Barden zullen ontelbare verhalen vertellen over Idas, hij met zijn grenzeloze kracht en zowel doder van beer als Centaur.'


Loop verder door het mistroostige landschap tot je een rode gloed ontwaart.
Voor een bergwand staat een kolossale figuur die gedeeltelijk in zwarte rook is gehuld. Benader hem langzaam.

'Argonus doet een voorzichtige stap naar voren voordat twee ogen als brandende kolen zich vernauwen en hem tot stilstand brengen. Het groteske hoofd van de demon bekijkt de zeeman.'
Nee, Argonus zoon van Argus, gij kunt deze drempel niet passeren. Aldus spreekt Hades, god van de onderwereld. Want net als vele legioenen mij dienen en gehoorzamen aan mijn wil, zo gehoorzaamt ook Thanatos aan de wil van hem die heerst over de doden.


Klik op de demon (cirkel met handje):
'Gehuld in rook en omzoomd door gif belemmert een massief schepsel de toegang tot het stenen pad dat voor hem ligt.'

Zet nog een stap naar voren:
'Een schrikaanjagende blik van de demon is genoeg om Argonus tot stilstand te dwingen. Messcherpe tanden wijken uiteen als hij zich tot de zeeman wendt.'
Ik bewonder je vastberadenheid, Argonaut, maar alleen mijn heer Hades, kan Thanatos bevelen om opzij te gaan.


Keer terug naar de splitsing.
De kaart is bijgewerkt. Sla linksaf.


Tempel van Hades
Je daalt af via trappen en tussen deels omgevallen zuilen door en ziet een grote tempel in de verte.
Op weg ernaartoe kom je langs een versteend paar:
'Het is duidelijk dat deze man de vrouw voor kwaad probeerde te behoeden. Helaas faalde hij.'
Schuin links achter hen heeft iemand zich proberen te verstoppen:
'Deze man probeerde weg te kruipen voor datgene wat hem verderf zou brengen.'

Bestijg de tempeltrap.
Binnen zit een uil (Athene) op de voet van een omgevallen zuil. Klik er meerdere keren op:
'De sneeuwwitte uil is prachtig en eveneens op een vreemde wijze geruststellend.'
'De uil houdt haar kop schuin alsof ze luistert.'
'De uil schijnt een beetje belangstelling te hebben voor de omzwervingen van rondreizende zeelui.'


Raak het godenbeeld aan:
'Het grote beeld van Hades, god van de onderwereld, staat stil als in ruste.'
Omdat de godheid niet ontwaakt daal je de tempeltrap weer af.


Cyclopen
Ga voorbij het versteende paar rechtsaf en loop enige tijd door. Dan kom je in de buurt van twee Cyclopen, eenogige reuzen.
De linker Cycloop blijkt versteend te zijn net als de man die ervoor op een boomstam zit.
'Dit stenen beeld is dat van de rustige Phlias, schenker van zoete wijnen, in bezit van een leeuwenhart.'

Zet een paar passen in de richting van de reuzen en raak de linker en vervolgens de rechter aan:
'Deze jongeling was niet immuun voor dat wat mensen en mythische wezens gelijk behandelde.'
'Het is een monsterlijke Cycloop. Er is menig verhaal verteld over deze eenogige schepselen.'


Als je nog iets dichterbij komt:
'Voordat Argonus nog een stap kan zetten beweegt de Cycloop naar de zeeman toe, hem de weg blokkerend. Een laag gegrom ontsnapt tussen opeengeklemde tanden door, met duidelijke bedoeling: kom niet dichter bij de versteende jongeling.'


Graeae
Stap langzaam achteruit en vervolg dan je eerder ingeslagen weg.
Loop langs de oever van een stroom totdat je bij drie heksen komt.
'Zodra Argonus uit de schaduw treedt heffen de dochters van Phorcys haar hoofd op, waarbij haar onderling gedeelde oog zijn aanwezigheid waarnam. Een van de grijze heksen verheft haar tengere arm en gebaart. Onmiddellijk begint de wereld te tollen en bevindt de zeeman van de Argo zich ergens anders.'

Je blijkt weer bij de splitsing te zijn.
Ga opnieuw naar de tempel.


Hades
Als je nu het godenbeeld voor de tweede keer nadert zul je merken dat in de gele cirkel het massieve handje verschijnt. Klik erop met je rechtermuisknop.
'Het grote beeld van Hades beweegt alsof hij ontwaakt uit een lange diepe sluimer. De god van de Onderwereld kijkt om zich heen voordat zijn blik zich op de zeeman vestigt.'
Argonus de zoon van Argus, de scheepsbouwer. Ik heb je naam horen uitspreken in de hallen van Zeus, ook al werd hij gefluisterd en zelfs dan nog via via. Er wordt gezegd dat Athene zelf een grote last op je tengere schouders heeft gelegd. En terwijl ze jou opdraagt om je kameraden te zoeken vind ik het merkwaardig dat de godin van de wijsheid zoveel zou geven om datgene waar Hades over heerst.
'De god kijkt weg alsof hij iets zoekt dat zelfs hij niet kan vinden.'
Ik weet een groot aantal dingen Argonus. Ik weet wanneer elke ziel zijn sterfelijke omhulsel verlaat. Ik weet wanneer zij mijn rijk binnengaan en ik weet op welke donkere rivier zij scheep gaan. Wat ik echter niet weet, 'zegt Hades, zijn ogen wederom naar Argonus gekeerd', is waarom de namen van twee zusters ook zeer in aanzien staan op de Olympus. Er is een voorwerp, een bol die me een dergelijk antwoord kan geven. Wie zou mijn afgevaardigde zijn? Wie zou het hier naar mijn tempel brengen...naar mij?
'Zonder aarzeling knikt Argonus. Na het doen van de belofte strekt de god van de Onderwereld zijn hand uit en verschijnt er een helm voor Argonus' ogen.'
Neem deze helm der duisternis. Draag hem en ogen zullen blind voor je zijn. Slaag in deze dienst en ik zal je van iets groters voorzien - een weg vooruit waar er geen was. Zo spreekt Hades, broer van Zeus en Poseidon, heerser over de doden.
'En met die verkondiging schuifelt het standbeeld nog eenmaal en wordt dan stil.'


De helm maakt nu deel uit van je inventaris. Bekijk hem daar beter:
'Het is duidelijk dat de helm werd gegeven voor een groter doel, een dat alleen de god Hades volledig schijnt te begrijpen.'


Cyclopen en Graeae
Loop het pad af naar de Cyclopen. Je kunt dankzij de helm zonder gevaar om de grote reus heen.
'Zelfs met zijn scherpe zicht is de cycloop onwetend van de helm dragende Argonaut.'

Ga vandaar verder langs de stroom tot je weer bij de heksen komt.
'Er is  noch een geschiedschrijver noch een ziener nodig om de vrouwen te herkennen die zichzelf bij het vuur warmen. Het zijn de Graeae, heksen van grote vermaardheid.'

Ga links om de vrouwen heen en verken de grot met haar spullen:
'Ter bereiding voor een maaltijd zijn drie palingen aan dit rek vastgepind.'
'Het is passend dat een ijzeren ketel hier wordt aangetroffen, klaar voor gebruik.'
'Een glazen stookfles zoals deze is essentieel wanneer je alchemie bedrijft.'
'Men kan slechts speculeren over het vreemde doel van een dergelijk toestel.'
'Fijn geborduurde kussens rusten op een even elegant vloerkleed.'


Richt je nu op het vuur en bemerk de omtrek van het handje in de gele cirkel. Er is een actie nodig!
'Een groot vuur als dit biedt gerief aan hen die eromheen zitten.'

Werp de buidel met het giftige plantenmengsel in het vuur.
'Met behulp van Hades' geschenk worden de Graeae onbewust verrast als de rook van het vuur omhoog kringelt, het tovermengsel met zich meevoerend. Het neemt maar enkele seconden in beslag voordat de heksen het effect merken en een voor een in een diepe slaap vallen.'

Raap het gemeenschappelijke oog van de heksen op:
'Van deze bol, zo begeerd door de blinde zieneressen, wordt beweerd dat hij zowel het verleden als de toekomst in gelijke mate onthult.'

Bekijk het oog in de inventaris:
'Dit is het alziende oog van de Graeae. Het bezit van een dergelijk ding zal iemand zeker tot de ondergang voeren.'


Thanatos
Je kunt nu proberen om dankzij de helm langs Thanatos te komen.
Loop vanaf de Graeae terug langs de stroom.
Tip: Als je moeite hebt je te oriënteren, dan geeft het pijltje op de kaart aan waar je bent.

Bestijg de drie trappen en kies dan het pad naar rechts langs de versteende figuren.
Nader Thanatos langzaam.
'Met de helm stevig bevestigd poogt Argonus langs de demon te glippen. Het schepsel is evenwel niet zo gemakkelijk voor de gek te houden.'
Kom niet dichterbij Argonaut, 'zegt de demon'. Dacht gij echt dat de machtige Thanatos even blind is als de Graeae? Heer Hades heeft alle dingen bekend gemaakt aan zijn dienaar.

Dat gaat dus niet lukken.
Dan maar terug naar de tempel van Hades.


Visioen der Gorgonen
Sleep in de tempel het oog naar het beeld van de godheid (omlijnd handje).
'Argonus steekt zijn hand uit en het alziende oog van de Graeae stijgt omhoog. De god van de Onderwereld strekt zijn arm uit en licht, gelijkend op een manestraal, overspoelt de zeeman van de Argo. Argonus draait zich om en voor de eerste keer sinds hij voet zette op dit bezeten eiland is hij getuige van zijn verderf. Met slechts een enkele blik verandert een vrouw, met haren als een nest vol slangen, een van zijn scheepsmaten in steen. Het andere schepsel, overstuur, beweegt tussen de twee, smekend:' Stheno, deze dwaasheid moet eindigen. Hoe velen meer moeten er omkomen om jouw dorst naar wraak te verzadigen? Laten we in vrede rouwen om onze zuster. Laten we naar huis gaan.
'Een flits van woede kruipt over Stheno's gelaat als zij haar zuster tot op enkele centimeters nadert.' Nooit Euryale. Er is geen tijd om te wenen of te weeklagen, en die zal er ook niet zijn. Niet zolang mijn borst nog ademhaalt. De onbeduidende goden zullen boeten. Die ellendige Athene zal boeten. Vanuit het hart van Hades zal ik naar hen uithalen. Uit haat zal mijn wraak diep doordringen.
'Stheno beweegt naar de opdoemende ingang in de berg, maar niet voordat ze pauzeert.
Wanneer zal mijn haat vervuld zijn? Wanneer zal die zijn gekalmeerd?
'Fluistert de vrouw.' Nooit, Euryale, nooit.
'En daarmee is Stheno er vandoor en volgt Euryale haar zuster gehoorzaam de duisternis in, haar krankzinnigheid in. Het visioen stokt en het licht dat van de hand van Hades viel volgt alvorens volledig uit te doven. De god van de Onderwereld neemt nota van Argonus en met een laatste knik beweegt het standbeeld niet meer en verdwijnt de helm uit het zicht.'


Raap het oog weer op.
Open de kaart (M).
Raak het rondje bij de tempel aan en Argonus draagt voor uit zijn dagboek:


Dagboek - Tempel van Hades
'Ik heb precies dat gedaan wat mijn broeders niet konden. Ik heb gekeken in de walgelijke ogen van de plaag en ben in leven gebleven om het verhaal te vertellen. Het is waar want ik keek huiverend toe terwijl de machtige Cepheus, broer van Amphidamas, bezweek aan zijn bezetenheid.
Zij die twijfelen aan wat ik heb gezien, de afvalligen en ongeletterden, zouden kunnen zeggen dat wat ik zag niets anders was dan een koortsige droom, opgeroepen uit menselijke zwakheden. Anderen zouden uiten dat het visioen gezichtsbedrog was, een schone schijn om zwakke en hoopvolle dwazen vast te grijpen.
Het is niet waar. Ik weet dat het ding waar deze zeeman getuige van was, noch slappe gekte was noch duistere illusie. De vorm die de dood nu aanneemt, dezelfde die de mannen van de Argo heeft geruïneerd, is die van de verschrikkelijke Gorgonen.
Nooit zullen mijn ogen dit vergeten, evenmin zal mijn hart dergelijke grote vergrijpen vergeven. Mijn wil is onversaagd en ik zal rouwen noch mij wentelen in mijn gebreken. Nee, ik zal een oordeel vellen over de hoofden van deze schepselen en het slangengebroed dat op haar nestelt.'



Thanatos
Keer andermaal terug naar de grote wachter.
Onderweg spreekt Calliope:
'Kennelijk onder een of andere betovering beweegt het grote oog in de rugtas alsof het zich wil bevrijden uit het bezit van Argonus.'

Dan kom je bij Thanatos aan:
'Als Argonus langzaam de giftige wolk nadert houdt de demon zijn hoofd scheef, alsof hij luistert naar een stem die alleen hij kan horen. Seconden verstrijken voordat het beest zijn aandacht op de zeeman vestigt die trillend voor hem staat.'
Nooit is er een tijd geweest dat Thanatos het bevel kreeg om die zielen te verzaken die hij zou moeten verzamelen. En toch is dit de wil van Hades, degene wiens onderdaan ik ben.
'Nogmaals kijkt de demon weg voordat hij zijn duistere blik eindelijk op Argonus laat rusten.'
Ik vrees dat dit door uw hand tot stand werd gebracht, Argonaut. Want zonder uw invloed zou de heer van de onderwereld mij niet wegroepen. Als ik moet vertrekken dan moet een ander mijn plaats innemen. Want als ik de zielen niet kan oogsten van hen die verblijven tussen leven en dood, dan moet de zoon van Argus voldoen.
'Thanatos heft een klauw in de lucht en uit zonder verdere toelichting een enkel woord.' Maynusegneesei.
'Argonus schreeuwt als zijn hand meteen in vlammen wordt gehuld. Net zo snel als hij kwam is de pijn voorbij. Als de zeeman zowel met huivering als verbazing naar zijn nieuwe hand kijkt, begint de demon op te lossen, waarbij hij alleen de geur van as in zijn kielzog achterlaat. Enkele ogenblikken later verdwijnt ook die uit deze wereld.'


Open de kaart (M).
Raak het rondje 'The Daemon' aan en Argonus draagt voor uit zijn dagboek:


Dagboek - De Demon
'Vergeef deze geschiedschrijver dat ik het onmogelijk vind om het geheel te begrijpen, nog onmogelijker om dat aan het perkament toe te vertrouwen, dat de last betreft die door de demon op mijn schouders is gelegd. Het is alsof de juiste woorden mij willen ontvlieden, weigeren zich op mijn lippen te vormen.
Van de dagen dat ik naast Jason stond kan ik maar een verwante ontmoeting verhalen, één die de moeite waard is voor zowel zangers als voor hen die zich aan de voeten van de dichter zouden verzamelen. Luister naar dit verhaal als je oren hebt om te horen.
We hadden de machtige Argo aan de kust gebracht van Lemnos, het Seintiaanse eiland, onder de dekmantel van de donkerste nacht. Toen onze voeten droge grond vonden werden we aangevallen door torenhoge mannen, bleek als de maan zelf en gewapend met zwaard, speer en bijl.
Toen Helion, de zoon van Hellious, viel, dodelijk gewond in de zware strijd, verscheen er een grote  wolk van rook en er vormde zich daarin een misvormde hand. Dat was toen ik Helion's ziel zag loskomen van zijn sterfelijke lichaam en deze wereld verlaten.
En hoewel mijn geest deze nieuwe ontmoeting niet kan bevatten, noch deze hand die ik nu bezit, branden Thanatos' laatste mysterieuze woorden als vlammen voor mijn ogen':
Want als ik de zielen niet kan oogsten van hen die verblijven tussen leven en dood, dan moet de zoon van Argus voldoen.


Voor je uit zie je een doorgang in de rotswand, waar trappen naar toe leiden met aan weerszijden standbeelden van Sphinxen.


Athene
'De lucht om Argonus wordt plotseling zwaar en zonder waarschuwing opent zich een kloof en stapt de lievelingsdochter van Zeus erdoor. Athene glimlacht naar de zeeman'.
Goed gedaan Argonus. Je hebt bewezen veel meer te zijn dan een geschiedschrijver, veel meer dan een eenvoudige zeeman. En nu bespeur ik in jou iets nieuws, 'zegt de godin, haar hoofd kantelend'.Weiger deze gave niet aan hen die blauwe zeeën en grijze golven hebben bevaren. En evenmin moet jij je broeders opgeven, want hoewel velen zijn gevallen, zijn sommigen nog in leven. Wederom zeg ik jou, zoek hen en red hen. Want degenen die hen hebben omgebracht heb jij met je eigen ogen gezien. Stheno en Euryale, schepselen vol krankzinnigheid en kwaadaardigheid.
'Athenes ogen vernauwen zich als zij met groot gezag spreekt'.
Bereid jezelf voor op wat er voor je ligt, zoon van Argus. Raak niet vermoeid, want de schone Athene is met jou en een boot wacht...'
'De godin knikt langzaam met haar hoofd en wordt zonder nog één woord weer in de lucht opgenomen.'


Klim verder de trappen op naar de doorgang.


Domein van Hephaestus  

Je bent in een nieuwe zonnige omgeving aangekomen met huizen die een plat dak hebben.
'Drie Harpijen, haar stank even smerig als haar temperament, cirkelen eindeloos in de lucht.'
Rechts van waar je staat bevindt zich een houten kar:
'Tenzij gerepareerd is deze achtergelaten kar van weinig nut.'


Aan de linkerkant is een afdak waar een versteende vrouw staat:
'De naam van deze vrouw, of waarvandaan zij terugkeerde, zullen we nooit weten.'

Klik met de rechtermuisknop op de figuur.
Argonus strekt zijn hand uit en het beeld valt uit elkaar en verpulvert, terwijl je vagelijks de omtrek van haar ziel naar de hemel ziet oprijzen.

NB: Telkens als je iemands ziel bevrijdt kan het zijn dat Calliope of commentaar geeft of in het geheel niet.
Zij kan een van de volgende zinnen uitspreken die eigenlijk allemaal op hetzelfde neerkomen:

'Argonus steekt zijn hand uit en roept de kracht van de demon op. Snel wankelt het standbeeld alvorens volledig in te storten.'
'Binnensmonds mompelt Argonus een gebed tot Hades terwijl de gave van de demon het stenen beeld vernietigt.'
'Argonus roept de macht van de demon op terwijl hij het stenen beeld in niets dan stof
verandert.'
'Onaardse macht spruit voort uit Argonus misvormde hand het beeld in. Als dit breekt en uiteenvalt verlaat de ziel van dit arme individu snel deze sterfelijke wereld.'
'Met zwaar gemoed kijkt Argonus toe als stenen op de aarde vallen zelfs terwijl de bevrijde ziel van de Argonaut opstijgt.'
'Steen ploft naar buiten als het standbeeld bezwijkt onder de gave die de demon aan Argonus heeft verleend.'
'Als het beeld op de grond uiteenvalt stijgt de ziel van de dorpeling op en vervliegt.'
'Argonus beweegt zijn misvormde hand zachtjes wat ervoor zorgt dat het standbeeld stukslaat en op de grond valt.'
'Wetende dat niets anders voor zijn vriend kan worden gedaan gebruikt Argonus de macht van de demon om de ziel van de Argonaut te bevrijden.'
'Het beeld is geen partij voor de macht van de demon. De steen verbrokkelt en bevrijdt de ziel van de Argonaut er binnenin.'
'Argonus bekijkt vol ontzag hoe hij tegelijkertijd het stenen lichaam vernietigt en de erin gevangen ziel bevrijdt.'
'Nu de macht over leven en dood door hem heen vloeit strekt Argonus zijn hand en bevrijdt de ziel van zijn gevallen kameraad.'
'Argonus voelt hoe de kracht van de demon hem verlaat en dat van zijn vriend binnengaat. Na luttele ogenblikken begeeft het beeld het, waarbij het de stenen grip op de ziel van de man loslaat.'
'De macht van de demon stroomt door Argonus, waarbij hij het stenen beeld verwoest en de ziel erin naar de onderwereld zendt.'
'Nooit had Argonus zich kunnen voorstellen dat hij getuige zou zijn van zulke verschrikkingen die zijn vrienden zijn overkomen, nog minder het instrument te zijn voor hun verlossing.'
'Argonus laat de macht van de demon los en bevrijdt de ziel van zijn vriend uit diens stenen gevangenis.'
'Een zucht ontsnapt aan Argonus' lippen als hij de macht van de demon gebruikt op het beeld dat eens zijn scheepsmaat was.'


Bij het huis iets verderop staat een oudere man.
'De terreur die dit eiland in zijn greep heeft, heeft deze man gemakkelijk overmeesterd.'
Raak ook hem met de rechtermuisknop aan en er gebeurt hetzelfde als bij de vrouw.

Op de binnenplaats van het huis staat een houten kar:
'Zonder koe of os in zicht lijkt deze kar verlaten.'

Ga het huis binnen en sla linksaf.
'Houten planken en dierenhuiden maken nog geen gerieflijk bed.'
Op de tafel ligt een zilveren munt:
'Deze zilveren drachme is vreemd geslagen en draagt de afbeelding van een grijnzende schedel.'
Bij de schappen met huisraad:
'De slecht gebouwde kast is beladen met flessen, vazen en voedsel.'
Bij een klein tafeltje:
'Dit lijkt een notitie die is geschreven op fijn perkament.'
Bekijk de notitie in je inventaris:
'Er staat: Selias, het beest op de heuvel moet weer tevreden worden gesteld. Zijn honger naar rijkdom wordt onverzadigbaar. Het is getekend: Talius'.

Verlaat de woning en steek de weg over naar het rechter huis.
Bij de tafel binnen:
'Het lijkt erop dat er weinig tijd is besteed aan het vervaardigen van deze kleine tafel en bijbehorende stoelen.'
En bij de oven:
'Hoewel er geen vuur binnenin brandt voelt deze lemen oven nog warm aan.'

Naast het huis staat een versteende man met uitgestrekte arm:
'De grote Phidias van Athene zelf zou een standbeeld niet zo levensecht en toch zo levenloos kunnen beeldhouwen.'
Bevrijd zijn ziel (rechtermuisknop).

Het jongetje dat op het hek zit:
'Deze jongen werd overvallen en had weinig tijd om vriend van vijand te onderscheiden.'
Bevrijd ook zijn ziel.

NB: Het is de bedoeling dat je van alle versteende figuren die je tegenkomt hun ziel bevrijdt door de bijzondere kracht van je rechter arm te gebruiken. Dit zal niet telkens worden voorgeschreven.

Het volgende huis heeft een trap naar boven. Beklim die en ga de slaapkamer binnen.
Bij de tafel: 'Er liggen enkele oninteressante spullen op deze tafel.'
Naast de tafel staat een kist:
'Deze houten kist is versierd met zilveren verfraaiingen en een simpel sleutelgat.' (Actiepunt)!


Boek 3 - Smederijen en vuur
Beneden voor het huis zit een jonge vrouw:
'Man noch vrouw viel genade ten deel van de plaag die dit eiland geselt.'

Op de tafel binnen liggen een moker en een tang:
'Zonder een stevige hamer en een tang zoals deze, hoe zou een smid ijzer en brons naar zijn hand zetten?'

Steek de weg weer over naar de man onder het afdak opzij van het huis:
'Gezien zijn houding is het duidelijk dat de verschrikking die dit eiland kwelt deze man bij verrassing nam.'


Griffioen
Even voorbij de huizen staan twee afgebroken zuilen aan weerszijden van een toegangsweg naar de tempel in de verte.
Je bent hier op een kruising waar je ook linksaf of rechtsaf kunt. Ga rechtsaf.

Sla meteen weer rechtsaf achter het hoekhuis en je ziet daar een schaap rondlopen.
'De krijtwitte vacht van dit ooi verlangt naar het werk van de scheerder. Met een snelle haal verwijdert Argonus een pluk wol van de vacht van het beest.'

In de inventaris blijkt de pluk haar te zijn gecombineerd met het vuurgerei:
'Gecombineerd met vuursteen en staal zal de wol dienen als aanmaakmateriaal en ongetwijfeld een mooie vlam voortbrengen.'

Vervolg je weg die aan het eind linksom buigt en je komt uit bij het nest van een enorm vogelachtig beest. Als je dicht genoeg nabij komt ontwaakt het dier.
'Overal is goud te zien verstrooid over dit enorme nest.'
'Tijdens zijn avonturen heeft Argonus menig fabeldier gezien. Geen ervan kan zich evenwel meten met de majesteit van dit schepsel. Zowel leeuw als adelaar aaneen gesmeed.'


Voor het nest zijn flarden van manden te onderscheiden:
'De restanten van manden liggen over de rotsen verspreid. Misschien dat deze eens offers bevatten, bedoeld om het beest te verzadigen.'

Kom je te dicht bij de griffioen in de buurt:
'De blik van de griffioen brengt de zeeman tot stilstand. Argonus trekt zich langzaam terug, de goudschat met rust latend.'

Boven je hoofd cirkelen de Harpijen die ook belust zijn op goud.


Tempel van Hephaestus
Keer terug naar de kruising en sla rechtsaf de brug over.
In de tempel bereik je het grootse beeld van de god Hephaestus.
Ervoor staan twee zuiltjes.
Bij het linker:
'Deze zilveren sierraden zijn achtergelaten als offer voor de god Hephaestus.'
Bij het rechter:
'Diepe krassen bederven de bovenkant van deze stenen sokkel.'

Klik op het godenbeeld met je linkermuisknop:
'Het gelaat van Hephaestus, god van de smeden, is nauwgezet in marmer uitgehouwen. Zijn machtige hamer ziet er krachtig genoeg uit om bijna alles te vernietigen of open te breken.'

Klik daarna met je rechtermuisknop:
'Marmer verschuift als de geest van Hephaestus het sierlijke beeld binnengaat dat lang geleden door mensenhanden is gemaakt. De god van de smidse bekijkt Argonus zonder met zijn ogen te knipperen.'
Wie is deze man vóór mij? Zeker niet iemand die het ijzer bewerkt, noch iemand die het vuur opstookt. Nee, 'gaat de god verder, met gefronst voorhoofd'. Ze zijn niet meer, gevallen door datgene wat de schone Athene heeft losgelaten. Wees niet misleid, zeeman van de Argo. Terwijl het Perseus' hand was die hoofd van schouders scheidde, was het hart dat de kling dreef vast en zeker dat van de godin.
'Hephaestus pauzeert, diep in gedachten. Wanneer hij weer spreekt is het langzaam en afgemeten.'
Ik voel tegenzin om mij te mengen in de ruzies van mijn zuster, hetzij om jou direct te helpen met je zoektocht om je landsmannen te vinden, hetzij de plaag tot bedaren te brengen die door de Gorgonenzusters is gewrocht. En toch... Als je het uit de tempel gestolen goud terugbrengt en mijn smidse verzorgt, dan zal ik je belonen met een licht dat de duisternis verdrijft.
'De goedaardige god knikt voordat het standbeeld weer stil wordt.'


Aan de rechterkant is een stookoven met een aambeeld te zien:
'De stenen smidse is verstoken van kolen en op dit moment nutteloos.'
En bij de lage sokkel voor de oven:
'Het lijkt erop dat een stuk van de smidse ontbreekt.'


Rotswand met beelden
Ga terug over de brug en voorbij de kapotte zuilen rechtsaf.
Je komt uit bij een rotswand met een poort en twee kolossale beelden ernaast, waarvan de rechter gedeeltelijk is neergestort.

Midden voor de poort staat een versteende Argonaut:
'De jonge Cepheus, nog geen twee weken aan boord van de Argo, is bezweken aan hetzelfde dat dit eiland heeft vervloekt.'
Bevrijd zijn ziel.

Bij het linker standbeeld zegt Calliope:
'Dit standbeeld is van Minos, de koning van Kreta en zoon van Zeus en Europa.'
De Harpijen zijn je gevolgd:
'De Harpijen cirkelen hoog boven de zeeman, wat zijn vermoeden bevestigt: Argonus draagt iets bij zich dat de honden van Zeus verlangen.'

De poort is gesloten:
'Er kan geen sleutelgat of handvat worden gevonden tussen de ingewikkelde symmetrische patronen die in deze stenen deuren zijn gekerfd.'
Klik met je rechtermuisknop op de poort:
'Ondanks een heftige poging weigeren de grote deuren eenvoudigweg om open te gaan.'

Links van de poort zit een opening in de voet van de pilaar:
'Hoewel de stenen voorgevel onbekend is, is het vreemd gevormde gat dat niet.'

Rechts van de poort is ook zo'n pilaar met een opening:
'Er is een uitsparing in het deurkozijn te zien achter dit grote stenen standbeeld, maar die kan niet worden bereikt zonder eerst het obstakel te verwijderen.'

Probeer het brok steen weg te duwen van de poort (klik met rechtermuisknop):
'Argonus zet zijn gewicht tegen de steen maar is niet in staat om het beeld ook maar een handbreedte te verschuiven.'

Loop terug in de richting van de huizen en blijf daarbij aan de rechterkant van de toegangsweg.
Dan kom je een gehurkte vrouw tegen:
'Deze vrouw, ongetwijfeld een aanbidster te zien aan haar kledij, zal voor altijd wilde bloemen plukken.'

Vlakbij haar ligt een mand in het gras:
'Dit lijkt niets meer dan een eenvoudige mand. Wellicht gebruikt in een godsdienstige ceremonie.'
Als je de mand oppakt:
'Argonus voegt de gouden appels die hij meevoert toe aan de mand.'


Griffioen
Loop voor de huizen langs naar de rots waar de Griffioen zijn nest heeft gebouwd.
Nader het beest voldoende om de mand met gouden appels neer te leggen op de offerplek met restanten van eerdere manden.
'Argonus nadert de griffioen voorzichtig, bezorgd naar de hemel kijkend alvorens de met goud beladen mand op de zoden zettend. Het beest heeft het onmiddellijk door, aangezien de schat eenvoudigweg te groot is om te weerstaan. Na een ogenblik laat het zijn schatbewaarplaats onbewaakt achter. Plotseling is de lucht vervuld van het geruis van vleugels en onaards gekrijs. De honden van Zeus komen tegelijk naar beneden, van plan om de smakelijke prijs als de hare op te eisen. Hoewel vrees zijn borst omknelt maakt Argonus haast en grijpt snel verscheidene gouden stukken voordat de onaardse strijders het in de gaten krijgen.'

Verwijder je een eind van het beest en bekijk dan je buit in de inventaris:
'Deze vazen kunnen gebruikt zijn om water te vervoeren of olie voor wachtende vuurkorven.'
'Het is onduidelijk waar vandaan de Griffioen deze wapenrusting heeft gestolen. Afgezien daarvan is goud geen ideaal metaal om in de strijd te worden gebruikt.'



Hephaestus
Keer terug naar de tempel van Hephaestus en biedt hem de gouden vazen aan:
'Als een jager die terugkeert met waardevolle buit houdt Argonus de gouden kunstvoorwerpen omhoog en het beeld van Hephaestus roert zich.
Goed gedaan Argonus, 'zegt de god der smeden knikkend'. Hoewel ik niet tussenbeide wil komen bij dat wat in beweging is gezet, kan de machtige Hephaestus wel aanwijzingen geven, nietwaar?
'De god gebaart naar de smidshaard'.
Vier dingen zijn van het grootste belang, Argonaut. Kolen voor het vuur, lucht om te stoken, metaal om vorm te geven en gereedschap om het te vormen.
'Hij wijst dan naar Argonus'.
Zeeman, geschiedschrijven, kaartenmaker en spoedig metallurgist. Jouw vader Argus zou het zeker goedkeuren.
'En daarmee kijkt Hephaestus weg en beweegt niet meer.'


De vazen staan nu op het rechter zuiltje:
'Deze gouden sierraden, eens door de Griffioen gestolen, zijn nu teruggebracht door een zeeman.'


Van domein naar domein  

Van de vier dingen die Hephaestus heeft genoemd om te kunnen smeden mis je kolen en een blaasbalg om lucht toe te voeren.
Je zult terug moeten gaan naar de houtskoolstookplaats in het domein van Hera en je ogen de kost geven om een blaasbalg te vinden.
Begeef je dus op weg over de brug en te midden van de huizen door. Dan bereik je het domein van Hades weer.


Domein van Hades
'Naar eigen goeddunken schuift het alziende oog van de heksen niet eenmaal maar wel driemaal in de rugtas.'
Je wordt er aan herinnerd dat je nog steeds over het ene oog van de drie Graeae beschikt.
Loop het pad af in de richting van de tempel en bevrijd onderweg de zielen van Butes en Idas.
Daal de drie trappen af en volvoer ook hier de taak die je van Thanatos hebt overgenomen bij het stel en bij de man die zich achter hen had verstopt.
Sla dan linksaf op weg naar de Graeae.


Cyclopen
Bevrijd bij de Cyclopen eerst de ziel van Phlias.
'Onder het wakende oog van de Cycloop bevrijdt Argonus de ziel van zijn vriend in de hoop dat het beest de bedoeling van de zeeman begrijpt.'

Stap dan langzaam op de versteende jonge Cycloop toe en raak hem aan met je rechtermuisknop:
'Argonus nadert het versteende schepsel langzaam, vluchtig heen en weer kijkend tussen hem en de volwassen Cycloop. Wanneer Argonus het stenen schepsel bereikt bedenkt hij dat de volwassene er niet alleen getuige van was dat hij de ziel van de Argonaut bevrijdde, maar moet hebben begrepen wat er voor zijn kind zou kunnen worden gedaan.
Langzaam zijn hand opheffend laat Argonus de macht van de demon door hem heen en in de jonge Cycloop stromen. De volwassene begint te jammeren als de steen breekt en op de grond valt terwijl de ziel van het beest oprijst en vervliegt.
Nu zijn opdracht van genade is vervuld keert Argonus zich tot het enorme beest met zijn hoofd omlaag. Het schepsel kijkt hem een ogenblik aan alvorens zich om te draaien en langzaam uit het zicht te verdwijnen.'



Heksen
Vervolg je weg naar de drie heksen wier ene oog jij in bezit hebt:
'Voorzichtig nadert Argonus de radeloze Graeae, haar ene oog voor zich uit houdend (op een lange olijftak). Voordat hij ook maar één woord kan uitbrengen wordt de bol uit de palm van zijn hand getild en komt ogenblikken later zachtjes neer in oude knoestige handen.
De zeeman zet zich schrap voor vergelding, maar er gebeurt niets. De zieneressen blijven enkel stil.
Tenslotte spreekt de eerste met lage en raspende stem.'
Dit hebben we niet voorzien
'De tweede vervolgt': Gestolen en toch terugbezorgd
'De derde gaat verder': Wij zijn voor een dilemma geplaatst. Een eigenzinnige zeeman Athenes marionet? Nee hij is meer dan dat.
'De heksen worden weer rustig, starend in het vuur dat zij niet kunnen zien, zinnend op het lot van een ongewone dief.'
We weten niet waar dit eindigt, 'verbreekt de eerste de stilte'.
We kunnen het niet tegenhouden, 'zegt de tweede'.
Wellicht kan deze het, 'eindigt de derde'.
'Daarop heft de eerste van de Graeae haar hand en tekent langzaam iets in de lucht.'



Visioen
'De wereld rondom Argonus golft en hij wordt een gevangen toehoorder van woorden die eens werden uitgesproken tussen een godin en een sterfelijke man.'
NB: Dit moet zijn: tussen goden (Poseidon en Athene) en een sterfelijke vrouw (Medusa).
Kom, mijn lieflijke Medusa, ga weer bij me liggen.
Alsjeblieft grote Poseidon, dat kan ik niet. Ik heb dienstbaarheid gezworen aan Athe... O, nee, nee!
Poseidon. Durf jij te schenden wat van mij is? En hier? In mijn heilige tempel?
Let op je woorden, Athene. Ja, de heer der zeeën durft dat. Maar wat zou dat? Niets wat jij kunt doen kan me schade berokkenen.
Misschien is dat waar. Maar hetzelfde kan niet worden gezegd van deze vrouw.
Mijn godin, alsjeblieft! Vergeef me! Medusa gilt. Athene! Nee! Athene lacht.
'Als de woorden uit zijn oren vervagen, zoekt Argonus tevergeefs naar de heksen, zich afvragend hoe een eenvoudige zeeman getuige kan zijn van dergelijke voorbije gebeurtenissen.'



Houtskool maken
Ga terug naar de trappen en beklim die.
Bovenaan zie je al de afdaken.
Bevrijd de ziel van de man met de hark en begeef je dan naar het rechter afdak.

Sleep houtblokken naar de vuurplaats.
Je hoeft dit maar eenmaal te doen en Argonus stapelt in totaal tien stukken hout op.
Pak daarna de schop op en sleep die vanuit de inventaris naar de berg afval.
Argonus begint te scheppen.
'Argonus schept er keer op keer afval overheen totdat de houtblokken volledig zijn bedekt.'

Bekijk de 'houtskooloven':
'Met uitzondering van een groot gat bovenin bedekt afval de houtstapel, waardoor er een eenvoudige oven is ontstaan.'
Voeg nu de pluk haar van de vacht van het schaap toe en steek dit aan met de vuursteen op staal:
'Er is slechts een enkele haal van staal op vuursteen nodig om een vlammetje te produceren.' Bekijk de oven:
Rook stijgt op uit de oven. Na verloop van tijd zal de geïmproviseerde structuur een matige hoeveelheid houtskool opleveren.'

Voorlopig kun je hier niet verder want houtkool maken vergt tijd.


Domein van Hera
Gebruik de tijd om terug te keren naar de eerdere gebieden en daar alle zielen te bevrijden van versteende mensen (en dieren) die je tegenkomt.

Loop eerst naar Pegasus die geduldig op je staat te wachten:
'Het grote witte paard herkent Argonus en draagt de zeeman van de Argo enkele ogenblikken later over de kloof en naar de grijze luchten erboven.'


Molendorp
Bij het huis van de molenaar bevrijdt je zijn ziel en dat van zijn hond:
'Argonus toont medelijden met het arme schepsel, zijn ziel bevrijdend van de betovering die het trof.'

Je kunt de woning binnengaan.
Bij de schappen met huisraad:
'De slecht gebouwde kast is beladen met flessen, vazen en voedsel.'
'Slechts enkele spullen staan nog op deze kleine houten plank.'

Bij de kist in de hoek kun je een sleutel oppakken: Deze eenvoudige bronzen sleutel mist elk soort versiering.'
Tafel en stoelen: 'Slecht gemaakte houten stoelen staan rond een even armzalige tafel.'
En bij de tafel naast de deur:
'Het blijkt dat er weinig tijd is besteed aan het vervaardigen van dit tafeltje en bijbehorende stoelen.'

Ga de trap op naar boven:
'Houten planken en dierenhuiden maken nog geen gerieflijk bed.'


Hydra
Keer via de vuurkolommen terug naar het domein van Poseidon waar je bent begonnen en kwijt je ook hier van de jou opgedragen taak.
Als je bij de Hydra bent aangekomen en de zielen van je kameraden gaat bevrijden krijg je een visioen te zien (dankzij de door de Graeae geschonken gave) over hoe je makkers tijdens het bestrijden van het monster werden verrast door de Gorgonen die hen in steen veranderden.

Raak ook de gele cirkel met hand bij de Hydra aan met je rechtermuisknop:
'Als de Hydra op de grond verkruimelt verschijnt niet de ziel van het beest, noch bezwijkt hij voor Hades' roep om naar de onderwereld te vertrekken.
Te midden van het puin blijft een grote steen over, ongeschonden door de macht van de aanraking door de demon.'


Bekijk de steen in de inventaris:
Van nature is steen hard. Deze is evenwel ongewoon hard. Warm bij aanraking weerklinkt hij met een voortdurende puls.'


Domein van Hera
Spoed je naar het Molendorp en klim op de rug van de trouwe Pegasus die je aanstonds over de kloof brengt naar het


Domein van Hades
Hier begeef je je eerst naar de houtskoolstookplaats. Het vuur is uitgedoofd.
Neem de schop ter hand:
'Keer op keer zet Argonus de schop in de afvalberg totdat al wat overblijft een hoeveelheid houtskool is.'
'Het is een hoeveelheid harde kolen, elk niet groter dan een kippenei.'

Klik met de rechtermuisknop en Argonus raapt de kolen op.

'Het kost Argonus een minuut of zo om de kolen uit de put te verwijderen.'

Bekijk de kolen in de inventaris:
'Deze kolen zijn soortgelijk aan die welke worden gebruikt om de stenen oven van een smid te verhitten.'
Wat overblijft is een lege stookplaats:
'Nu het vurige karwei klaar is blijft er niets van belang in deze oven achter.'

Ren van hier naar de poort die eens door Thanatos werd bewaakt, bestijg de trappen en kom uit in het


Domein van Hephaestus
Klim de trap op van het tweede huis aan je rechterhand en ga naar de kist in de hoek:
'Deze houten kist is versierd met zilverbeslag en een eenvoudig sleutelgat.'
Open de kist met de sleutel. Je vindt zowel een blaasbalg als een rode sleutelsteen:
'Deze blaasbalg is goed gemaakt en zeker geschikt voor een smidse.'
'De vorm en kleur van deze sleutelsteen komt bekend voor, lijkend op die welke uit nat zand is gehaald.'


Steek de brug over naar het beeld van Hephaestus:
'Argonus legt het versteende hart van de Hydra voor Hephaestus neer, het beeld ertoe aanzettend nogmaals tot leven te komen. Zonder naar de bedoeling van de zeeman te vragen, evenmin vragend naar een gunst als beloning, komt de machtige hamer van de godheid verbrijzelend neer, waarbij hij het orgaan van het schepsel uit zijn stenen gevangenis bevrijdt. Bevrijd uit zijn stenen gevangenis straalt het nog kloppende hart van de Hydra uit Meithos een verminderde warmte uit.'

Bekijk het hart vanuit je inventaris:
'Zeker moet het hart van een Hydra uit Meithos niet verblijven in de rugtas van een zeeman, maar veeleer in iets bovennatuurlijkers.'


Smeden
Wend je nu tot de smidse en steek de blaasbalg in het gat aan de voorkant (slepen naar cirkel met handje):
'Argonus zet de blaasbalg tegen de steen en schuift hem in het gat.'
Vul daarna de oven met kolen (slepen naar cirkel met handje).
Sleep daarna de vuursteen met pluk wol naar de oven:
'Argonus legt de wol in de oven. Er is slechts een enkele haal nodig van staal op vuursteen om een mooie vlam voort te brengen.'

Bij de kolen op de oven:
'De vlam binnenin is nog onvoldoende om het metaal te smeden.'
Klik met de rechtermuisknop op de balg:
'Argonus hanteert de balg herhaaldelijk waardoor hij de vlammen van de oven aanwakkert totdat de kolen gloeien met een intense hitte.'

Leg het stuk van de gouden wapenrusting in het vuur:
'Het goud van de griffioen wordt voorzichtig in de smidshaard gelegd. Het duurt niet lang voordat het zachte metaal begint te gloeien.'

Sleep nu de hamer en tang naar de oven:
'Alsof hij is bezeten door de geest van Hephaestus zelf, laat Argonus de hamer keer op keer op het goud neer waarbij hij het eens mooie harnas herschept in een massa edelmetaal. Goddelijke macht gaat door met het sturen van zijn slagen als een onherkenbare vorm gestalte krijgt en na verloop van tijd iets veel meer wordt dan wat de zeeman zich had voorgesteld te kunnen maken: een licht om de duisternis te verdrijven.'

Je hebt nu de beschikking over een eeuwig brandende toorts.


Reuzenhand
Steek de brug over en sla rechtsaf.
Blijf dicht bij de afgrond rechts en je ziet twee versteende mannen bij een reusachtige hand van steen.
Als je dichterbij komt krijg je, dankzij de door de Graeae verleende gunst, een visioen van wat zich hier heeft afgespeeld. De twee mannen praatten met elkaar:
'Kom bij het vuur zitten Pelles. Draal niet in de duisternis, daar het slechts schaduwen zijn die je najaagt.'
'Wellicht is dat waar, Nauplius, maar is niet dat wat gehuld is in schaduwen wat we zoeken? Dat wat alles dat we kennen in het verderf heeft gestort?'
'Dat kan ik niet zeggen, maar overweeg dit. Als de schone Athene voor ons verscheen om ons hoop te verschaffen, zou zij dan ook geen bescherming bieden?'
'Dat weet ik niet. Al wat zeker is, is dat een vrees mijn hart bevangt als geen ander. Athenes beloften doen weinig om...'


Stheno komt naderbij.
'Stop! Wat voor een schepsel...?' De mannen schreeuwen en veranderen in steen. Dan eindigt het visioen.

Raak nu de beelden aan met de linkermuisknop:
'Heel bekwaam in het aanvallen van een aanstormende vijand staat Nauplius nu bevroren in de tijd en zal nimmer meer lange pijlen dragen.
'Deze stenen gedaante is die van Pelles, bewaker van Thespia, die alle mannen overtrof in vaardigheden op zee, of het nu was op hoge zeeën of aan golvende kusten.'
'Terwijl dit overblijfsel is bezweken aan wind en regen is het onduidelijk waar de rest van dit massieve standbeeld verblijft.'


Bevrijd de zielen van de ongelukkigen voordat je verder gaat.


Poort
Loop nu naar de grote poort met de beelden langszij.
Plaats de groene sleutelsteen uit de inventaris aan de linkerkant in de uitsparing.
Aan de rechterkant moet de nieuw gevonden rode sleutelsteen komen, maar het omgevallen brok van het standbeeld zit danig in de weg.

Probeer nogmaals, zoals je eerder tevergeefs deed, om de enorme brok weg te duwen.
Dan staat ineens de Cycloop voor je neus:
'Zonder waarschuwing verschijnt de Cycloop, zijn ene oog heen en weer bewegend tussen Argonus en het gebroken standbeeld. Het gedweeë schepsel vouwt zijn dikke vingers om het stenen fragment en schuift het obstakel met een grom opzij. De Cycloop brult naar de lucht voordat hij zijn blik op de geschiedschrijver vestigt. Argonus knikt begrijpend als het schepsel wegloopt. De genadevolle gunst van de zeeman is ten volle terugbetaald.'

Nu kun je alsnog de rode sleutelsteen aanbrengen:
'Met een bevredigende klik past de sleutelsteen volmaakt in de stenen uitsparing.
Nu de laatste sleutelsteen is geplaatst wordt de lucht vervuld van een diep schurend geluid en gaan zware stenen deuren langzaam open, daarachter een donkere gang onthullend.'



Dagboek - Tempel van Hephaestus
'Niemand zou deze zeeman terechtwijzen als ik uitvoerig en in groot detail de botsing tussen de schitterend gevleugelde schepsels uiteen zou zetten waar ik zo-even getuige van was. Want zeker zou zelfs een nog jonge verhalenverteller De Strijd om het Goud van Hephaestus met grote nadruk en ijver kunnen voordragen en verfraaien. Evenmin zal ik spreken over de god van de smeden zelf, hoewel ik nalatig zou zijn als ik de grote gift die aan deze zeeman werd verleend niet zou vermelden - een gouden toorts van een onblusbaar vuur!
Ik zal daarentegen openlijk spreken over dat wat smeekt om uit de schaduw voor het voetlicht te worden gebracht: En wel de aard van de goden zelf. Ik bezit noch de noodzaak noch het verlangen om hun bestaan ter discussie te stellen, want ik heb zowel genade ontvangen uit hun handen als het gevoel gekregen tekort te schieten in hun ogen.
Nee, het is niet hun goddelijkheid waar ik vraagtekens bij zet. Het zijn hun motieven. Waarom zouden zij, die uit de hoogte regeren, verkiezen om stenen gedaanten op een onbekend eiland te bewonen? Waarom ingrijpen bij een eenvoudige zeeman en hem genadig last en zegen schenken in gelijke mate? Terwijl deze vragen voor slapeloze nachten zullen zorgen lang nadat ik uit deze kusten ben vertrokken, kan aan één huiveringwekkende vraag niet voorbij worden gegaan: welke ongeziene macht bezitten deze Gorgonen die zelfs de goden zouden vrezen?'
.


Labyrint  

Ga de grot binnen. De toorts zal je steeds bijlichten.
Je loopt tegen een stenen plaat aan waarop een reeks concentrische ringen is gekerfd.
De ringen zijn hier en daar onderbroken en op sommige plaatsen bevinden zich tussenschotten tussen de ringen. Er is zo een soort doolhof ontstaan.
Om de doolhof heen zijn vier symbolen uitgekapt: een drietand, een lier, een slang en een hamer.
Bij het laatste staat een stip. (Zie doolhofafbeelding 1).



De ringen nummeren we van buiten naar buiten als (0), 1, 2, 3 en (4). De gangen ertussen van buiten naar binnen als A, B, C, D en E waarbij de laatste geen gang is maar een centrale ruimte.

Commentaar van Calliope:
'Licht van het vuur schijnt op deze steen en toont duidelijk een gegraveerd ontwerp van cirkelvormige gangen.'
Bij de ringen zegt ze:
'De constructie van deze cirkel geeft aan dat hij kan worden bewogen met niets anders dan een aanraking.'
'Het blijkt dat deze gegraveerde cirkel kan worden gedraaid.'
'Professioneel vervaardigd is deze kleine cirkel in een kanaal gevat waarin hij vrij kan bewegen.'


Links en rechts voor de stenen plaat staan vuurpotten:
'Anders dan de smidshaard van Hephaestus is deze houder van brandstof voorzien door een dikke zwarte olie.'

Steek de linker vuurpot aan met de toorts:
'De olie heeft een moment nodig om vlam te vatten en een mooi vuur teweeg te brengen.'
Bij de rechter vuurpot:
'Deze houder is gevuld met dezelfde donkere olie die in tempelvuurkorven wordt aangetroffen.'

De ringen 1, 2 en 3 zijn te draaien door rechts klikken als het handje zichtbaar is.
Het draaien gebeurt steeds een kwartslag linksom waarbij elke ring de naar binnen gerichte dwarsverbindingen meeneemt.
Klik achtereenvolgens eenmaal op ring 2, ring 3 en weer op ring 2.
Dan krijg je de toestand zoals op doolhofafbeelding 2.



Je kunt vanaf de ingang bij de hamer naar gang A en dan via de gangen B, C en D naar het middendeel E.
En dan van daar via de andere route naar buiten naar de uitgang met de slang. (Er zijn ook anderen manieren om die doorgang te bewerkstelligen, bijvoorbeeld ring 1 driemaal draaien, maar de voorgestelde uitvoering is directer).


Visioen der Gorgonen
Ga om de stenen plaat heen naar achteren en de doorgang door.
Je krijgt dankzij de gave van het zicht weer een visioen.
Ditmaal naderen de Gorgonen.
De stem van Stheno klinkt: 'Milise file ke perase.'
Daarop hoor je een zware deur open gaan.
Dan weer Stheno: 'Kom Euryale, het is tijd.'
'Nee.'
'Wat zei je?'
'Ik wil niet verder gaan...en jij evenmin. Dat laat ik niet toe.'
'Dat laat jij niet toe? Laat JIJ niet toe? Ik heb genoeg van je gevraag! Jouw eindeloze gejank!'
'Zuster, dit moet ophouden.'
'Ja je hebt gelijk...dit moet ophouden...'

Euryale gilt. 'Wat heb je gedaan Stheno?'
'Wat nodig was. Vaarwel Euryale.'

Stheno verlaat haar zus.


Boek 4 - De Berouwvolle
Je bent nu in gang A.
Links staat een vuurpot:
'Deze vuurkorf werd voor maar een doel vervaardigd: om olie te bevatten en een voortdurende vlam.'

Je komt in het vervolg overal vuurpotten tegen die je aan kunt steken (je kunt er punten mee verdienen maar dat is niet noodzakelijk).
Je krijgt dan commentaar zoals:
'Een in deze korf aangestoken vuur zou kunnen helpen het gevoel van vrees binnen deze stenen muren te verzachten.'
'Met uitzondering van de olie binnenin is deze vuurpot verstoken van iets van waarde.'
'Er werden zeker kosten gespaard toen dit tamelijk pretentieloze vat werd vervaardigd.'
'Als de olie in deze pot zou worden ontstoken dan zou de vlam zeker voldoende licht in deze grot voortbrengen.'
'Olie die schijnbaar nooit een vlam heeft gezien komt tot leven en verspreidt een zachte gloed over de grot.'
'Er is slechts een vonk van de toorts nodig om een aangename vlam tot stand te brengen.'
'Zodra de olie vlam vat beginnen schaduwen een biologerende dans op de stenen wanden.'
'De door de toorts ontstoken vlam produceert een kleine hoeveelheid warmte, maar biedt weinig troost aan de eigenzinnige zeeman.'
'Argonus legt zijn toorts in de olie, waardoor hij een heldere vlam in donkere hallen veroorzaakt.'
'Zodra de toorts de olie raakt beginnen er onmiddellijk vlammen in de vuurpot te dansen.'



Minotaurus
Begeef je via de doorgangen naar het middendeel.
Daar staat in het centrum een Minotaurus.
'Hoewel hij nu in steen is omgetoverd leidt het geen twijfel dat dit wezen een Minotaurus is, bestemd om eeuwig in deze stenen hallen te dolen.'

Bevrijd de ziel van het beest:
'Na een ogenblik van concentratie laat Argonus de macht van de demon los op de stenen Minotaurus. Het beest verbrokkelt op de grond, waarbij zijn ziel nooit meer door donkere gangen zal dwalen.'

Bij de plaats waar hij stond zegt Calliope:
'De rots in het midden van deze kamer heeft het werk van een beitel ondervonden, alsof hij is voorbereid om een ondersteuning of standaard te zijn.'
[Hier is sprake van een actieplek].

Ga nu twee doorgangen achter elkaar door en sla dan rechtsaf.
Werk je van hier af naar de buitenste gang.
Je komt uit bij een hal met weer een stenen plaat.


Verblijf der Gorgonen
De stenen plaat heeft een identiek doolhofpatroon als de vorige, alleen staat de stip nu bij het symbool van de slang.
Aan het eind van de hal bevinden zich twee grote houten deuren:
'Deze houten deur met door ijzeren banden gebonden planken bevat handvat noch sleutelgat. Dankzij de gave van het zicht, aan hem verleend door de heksen, herinnert Argonus zich de door Stheno gesproken woorden en spreekt ze uit:'
Milise file ke perase.
'Als de deuren uiteenwijken komt de geur van bloed hem tegemoet.'


Na een laadmoment kom je bij het verblijf de Gorgonen met aan weerszijden zuilenrijen.
Daal langzaam de trap af:
'Een reutelende ademhaling leidt Argonus naar een gebroken vorm, half verscholen tegen een stenen wand van deze donkere kamer. Als de figuur eindelijk spreekt is haar stem zacht en vervuld van pijn.'
Kom niet dichterbij, Argonaut, anders zul je worden omgebracht zoals vele mannen voor jou. Ondanks dat ik, Euryale, weigerde om mijn blik op hen te laten vallen, heb ik geen excuses, geen verweer. Mijn stilzwijgende instemming met mijn tweelingzuster Stheno heeft mij eveneens schuldig gemaakt aan hun dood.
'Euryale is een ogenblik stil om op adem te komen voordat zij verder gaat.'
Ik kan je echter iets anders aanbieden, iets dat je zoekt...mijn genadeloze zuster zelf. Stheno heeft een oeroude steen gebruikt om het rijk van Hades binnen te gaan. Daar zal zij afdalen naar de grootste diepten van de onderwereld en ongedaan maken wat de held Perseus in beweging heeft gezet toen hij omging met de goden. Stheno zal onze zuster bevrijden uit Tartarus, de kerker van de kwelling.
'Euryale worstelt om door te gaan.'
Athene was niet tevreden met de straf die Medusa tijdens haar leven onderging, dus zond de godin haar daarnaartoe om voor eeuwig te leven bij de verachtelijken en de kwaadaardigen. Maar Stheno zal niet stoppen bij de bevrijding van Medusa. Nee. Zij zal de poorten van Tartarus openrijten en alle zielen loslaten, of het nu godslasterlijke mensen zijn of schrikwekkende Titanen, totdat de kerker leeg is en zij die werden vastgehouden zich als een pest over het land van de levenden verspreiden. Want dit is haar wraak jegens Perseus, jegens Athene, jegens alle goden op de Olympus en elders.
Houd haar tegen, Argonaut. Gebruik onze grote hoorn om de machtige bronzen reus Talos te lokken, want hij kan je brengen naar de poorten van Hades' domein.

'Met raspende en zwakker wordende stem verheft de Gorgo haar hoofd voor het laatst.'
Vergeef mij moeder. Laat de legende een krans van genade leggen om mijn onzalige voorhoofd.
'En daarmee gaat Euryale, de berouwvolle dochter van de zeegodin Ceto, over van deze wereld naar de volgende.'


Klik nog even op Euryale:
'De Gorgo Euryale is haar zuster gevolgd naar de onderwereld, al is het via een andere weg.'


Dagboek - Verblijf der Gorgonen (Gorgon's Home)
'Ik ben een dwaas, dwalend in een woestijn, woorden murmelend van verlossing en wraak via droge lippen. Blind zwalkte ik rond, op zoek naar de plaag die zo velen heeft getroffen. En terwijl ieder stukje van de puzzel naar water leidde, weigerde ik domweg te drinken. De heer Poseidon zelf onthulde het als eerste toen hij sprak over de zoon van Danae en van Zeus. En hoewel ik wist dat het om Perseus ging, lukte het me niet te herkennen dat het leed van Poseidon niet te maken had met de dood van zijn dienaren, maar veeleer met zijn geliefde Medusa. Dan de tweeling Gorgonen, die ik had gezien in een groot visioen terwijl ik door het oog van de Graeae beschermd was tegen de gevolgen van hun vervaarlijke blik. Zei de berouwvolle Euryale niet dat zij in vrede wilde rouwen om haar zuster? Het is nu duidelijk dat zij sprak over de vreselijke Medusa, een vrouw waarvan de legende onthult dat de schone Athene haar ooit vervloekte om een tooi van slangen te dragen en mensen in steen te veranderen. De godin zelf, toen ik haar voor het eerst ontmoette gaf grif toe dat haar hand de wateren beroerde van wrevel en wraak. Nu zie ik duidelijk in dat deze zeeman meer moet doen dan de dood van zijn scheepsmaten voorkomen. Ik moet voorkomen dat deze geduchte rimpel zo'n grote golf wordt dat hij ongehinderd uit Hades' rijk wegstroomt en allen die mij dierbaar zijn laat verdrinken.'


Plattegrond en meer
In het midden van de zaal is een plattegrond van het eiland waarop de tempels van Poseidon, Hera, Hades en Hephaestus zijn te herkennen alsmede het labyrinth en het van zuilen voorziene verblijf der Gorgonen. Links van de laatste is een soort prieel te onderscheiden en een grot op een apart kleiner eiland.



Voor de kust van de Poseidontempel zie je een schip. Dit is de gestrande Argo:
'Op het eerste gezicht lijkt deze boot niets anders dan kinderspeelgoed. Maar bij nadere beschouwing komt het heel bekend voor. Het is de trouwe Argo.'

Raak het schip met de rechtermuisknop aan:
'Met bevende hand verplaatst Argonus het model van zijn vaders schip van ondiepe wateren naar het omringende strand.'
Calliope geeft uitleg bij elk gebouw op de plattegrond:
'Dit gebied op de kaart stelt de tempel voor van de zeegod Poseidon.'
'Hera's tempel, net buiten haar gouden boomgaard geplaatst, is hier te zien, uit steen gehouwen.'
'Het aan Hades, de heer van de onderwereld, gewijde beeld kan worden gevonden in de tempel die door deze steen wordt gesymboliseerd.'
'Hoewel in werkelijkheid veel groter bewoont de gracieuze Hephaestus een stenen beeld in een soortgelijke tempel.'
'Hoewel sommige kenmerken op deze sculptuur moeilijk te onderscheiden zijn, is dat voor het geheel niet zo. Het is een stenen plattegrond van dit eiland zelf.'
'Welke god in deze tempel wordt aanbeden is zowel merkwaardig als onduidelijk.'
'De locatie van deze tempel is onbekend en daarom verwarrend.'


Rechts van de plattegrond ligt een tandwiel op een bank:
'Gesmeed in brons is dit grote tandwiel goed getroffen en extreem zwaar.'
Voorbij de plattegrond staat een harp. Beroer die eerst met de linkermuisknop en dan met de rechtermuisknop:
'Met een fantastisch schepsel op zijn kroon gezet is deze houten harp een meesterwerk.'
'Argonus tokkelt de snaren en brengt een verrassend melodische weerklank teweeg.'


Iets verder ligt een bijzondere steen in een bak met water:
'Gemaakt van obsidiaan is deze steen niet alleen glad maar ook warm bij aanraking.'
Bekijk de steen nader in de inventaris:
'Hoe onmogelijk het ook lijkt klopt er een gedempt geel licht als een hart in deze zwarte steen.'

Loop verder naar achteren en via de doorgang naar een halfrond balkon waar zich de hoorn bevindt waarover Euryale sprak:
'Als de grootte van deze met goud gepunte hoorn een afspiegeling is voor het dier waarvan het afkomstig is, moet het beest inderdaad enorm zijn geweest.'
Klik met de rechtermuisknop op de hoorn:
'Argonus perst zijn lippen op de hoorn. Hoewel indrukwekkend slaagde het diepe geluid er niet in om datgene te ontlokken waarover Euryale sprak.'

Dat wil zeggen: Talos, de kolos die je aan het begin van het spel op het strand zag, reageert niet.
Als je aan de linkerkant over de ommuring kijkt zie je in de diepte het prieel met standbeeld erin dat op de plattegrond is aangegeven.
Ga weer naar binnen naar de plattegrond toe en plaats de steen van obsidiaan op de tempel van Poseidon:
'Zodra Argonus de steen naar de tempel beweegt vervormt de kamer en wordt alles gedempt...'


Visioen bij de Argo
Je blijkt getransporteerd te zijn naar de licht uitstralende uitsparing achter het beeld van Poseidon in zijn tempel.
Daal de trappen af en sla rechtsaf om met een omtrekkende beweging naar het schip de Argo te gaan.
Je komt onderweg nog een versteend schaap tegen:
'De zachte witte wol van deze ooi is omgevormd tot grijze van putjes voorziene steen.'
'Argonus toont medelijden met het arme schepsel en bevrijdt haar ziel van de tovenarij die haar overkwam.'


Als je de Argo nadert krijg je een visioen dankzij de gave van het zicht die de Graeae jou schonken.
Eerst hoor je het slaan van roeiriemen in het water. Dan het zingen van een Sirene. Het geluid van rennende mannen aan boord. De Argo die op de rotsen te pletter slaat. Argonus aan het verdrinken. En een stem die roept: ontwaak!

Raak het schip aan:
'De Argo, gebouwd door Argus van Kreta, verpletterd door de zang der Sirenen, aan land gebracht door de hand van een zeevaarder.'
Het boegbeeld draagt een lier:
'Zowel het lijf van deze lier van schildpaddenleer als zijn ingelegde snaren zijn bedekt met zeezout.'
Neem de lier mee en bekijk haar in de inventaris:
'Verrassenderwijs brengen de snaren nog steeds een opmerkelijk geluid voort, aangenaam voor het oor van zowel mensen als goden.'

Keer terug naar de tempel en plaats de obsidiaan in de uitsparing achter het godenbeeld.
'Zodra de steen in het licht wordt gehouden begint de wereld om Argonus heen te golven.'

Je bent daarna weer terug in het verblijf der Gorgonen.


Tempel van Apollo
Plaats de obsidiaan links op de plattegrond bij het prieel dat je vanaf het balkon in de diepte kon aanschouwen.
'Zodra Argonus de steen naar de tempel beweegt wankelt de kamer en wordt alles wazig.'

Je komt terecht in de ronde tempel met een godenbeeld in het midden.
Ervoor zijn drie versteende figuren.
Als je dichterbij komt krijg je een visioen. De figuren waren muzikanten die voor de godheid muziek maakten.
Calliope: 'Deze vrouw werd van geen kwaad bewust gepakt, in steen veranderd terwijl ze speelde voor haar god.'
'Vast en zeker een vereerder zijn deze man en zijn trom niets anders geworden dan een religieuze versiering.'
'Deze vrouw is verder bewijs dat niemand wordt gespaard voor de toorn die dit eiland heeft getroffen.'


Bevrijd de zielen van de muzikanten en raak dan het godenbeeld aan met je linkermuisknop:
'Dit grootse beeld zou door iedereen gemakkelijk worden herkend. Het is de god Apollo.'

Klik daarna met de rechtermuisknop:
'Argonus is niet verrast als het standbeeld van Apollo zich roert. Tenslotte is hij op een punt beland dat hij dergelijke dingen verwacht op dit betoverde eiland. Wat hem evenwel verontrust is hoe terloops de zoon van Zeus hem van de hand wijst.'
Hoe komt het dat niets meer dan een zeeman mijn tempel binnenkomt en Apollo op zo'n manier benadert - met lege handen en zonder eerbetoon, geen lied op zijn lippen?
'De stem van de god wordt moedeloos.'
Kijk om je heen. Alles is minder geworden. Dit heiligdom, ooit vol muziek, is nu niets anders dan een graf van stilte. Ik voel dat jij iets van me nodig hebt en toch breng jij een geleerde mij niet precies dat wat mijn hart verlangt.
'Voordat Argonus een woord kan uitbrengen wendt de god van de muziek zich van hem af, maar niet zonder een belofte op de schouders van de zeevaarder te leggen.'
Keer terug met een offerande die waardig is voor iemand zoals ik, dan zal het licht van Apollo alsnog op jou schijnen.


Maar je bent niet helemaal met lege handen gekomen, per slot van rekening heb je de lier van de Argo bij je. Bied die aan Apollo aan:
'Zodra Argonus de lier aan de voeten van het standbeeld legt ontwaakt de god van waarheid en voorspelling nogmaals. Apollo schat het geschenk voor enkele ogenblikken op waarde voordat de stenen lippen uiteen gaan.'
Hoewel de vorm nogal ruw is en de snaren ontbreken heb je er goed aan gedaan deze lier naar mijn tempel te brengen. En hoewel deze dagen duister zijn zal hij muziek brengen waar die afwezig was. Ik zou een lompe god lijken als ik niet iets in ruil zou geven voor deze gunst, 'dat zegt Apollo, om zich heen kijkend, schijnbaar in gedachten verzonken. Het beeld wuift met zijn hand en een tel later voelt Argonus zijn rugtas bewegen.'
Neem dit, geschiedschrijver, en je zult voor altijd vergezeld worden door liederen en muziek. Laat er nooit gezegd worden dat Apollo niet net zo vrijgevig is als dat hij mooi is.
'Er vormt zich een glimlach op Apollo's gezicht voordat hij weer bewegingloze steen wordt.'


Bekijk het geschenk van Apollo in de inventaris. Het is een schelp:
'Deze schelp werd door de god Apollo gegeven. Als een zeeman die aan zijn oor houdt, dan kan het geluid van donkere golven worden gehoord...boven een zwak wenkend lied uit.'

Draai je om en daal de trap af.
Sla na de zuil linksaf en loop door naar het strand waar nog een Argonaut bij een boot staat:
'Te midden van kloeke helden stak niemand boven de grote Admetus uit, die nu als betoverd in een omhulsel van steen en klei staat.'
En bij de boot:
'De boeg van dit schip is vermorzeld. Of dit het gevolg was van scherpe rotsen is onduidelijk.'


Vijfde uitgang
Volg het pad tegenover de tempeltrap naar de ingang van een grot.
Binnen beklim je een trap.
Je komt uit in een zaal bij weer een stenen plaat met plattegrond van het labyrint.
De situatie is nog als op doolhofafbeelding 2, alleen staat de stip bij de icoon van de lier.
Merk op dat er een vijfde uitgang is bij de buitenste cirkel, namelijk aan de linkerkant. Er staat geen icoon bij.
Daar willen we naartoe.
Draai daarom tweemaal achtereen aan ring 1 (de op één na buitenste). Dan is een route beschikbaar van de lier naar de vijfde uitgang (zie doolhofafbeelding 3).



Volg nu die aangegeven route. Dat wil zeggen: je gaat na elke doorgang rechtsaf, van gang A naar gang B naar gang C, hier helemaal doorlopen en aan eind naar gang D, en dan weer steeds na elke doorgang rechtsaf naar gang C en B en A.
In gang A is een uitgang naar een zaal waar behalve een vuurpot een sokkel staat met een schedel erop.
'Het zou niets meer lijken dan een doodgewone schedel, als er geen kleine groene schittering in zijn oogkas zat.'
Neem de schedel mee.
NB:Je hebt hem niet echt nodig. Het is een zogenaamd Easter Egg.

Bekijk hem in de inventaris:
'Terwijl de verbleekte schedel zelf gewoon lijkt, is het visioen dat verschijnt als je hem aanraakt dat allerminst - dat van een donker kasteel en vlammende ogen.'


Uitgang van de drietand
Keer via het labyrint terug naar de zaal met de stenen plaat waarop het labyrint is afgebeeld: de uitgang (zaal) met de lier.
We willen van hier naar de uitgang (zaal) met de drietand.
Draai ring 1 eenmaal, ring 2 eenmaal en ring 3 driemaal. Dan heb je een vrije route (zie doolhofafbeelding 4).



Volg de route door het labyrint, dat wil zeggen: Sla in gang A rechtsaf, neem de doorgang naar gang B en sla dan linksaf, doorgang naar C en rechtsaf, naar D en rechtsaf, naar C en rechtsaf, naar B en rechtsaf, naar A en rechtsaf en daar de zaal in.

In de zaal tref je behalve de stenen plaat met de plattegrond van het labyrint (stip bij drietand) iets verder een vuurpot aan, maar ook een open lift en rechts een mechaniek:
'Dit mechanisme is niet enkel ongewoon; zijn constructie gaat het voorstellingsvermogen van de meeste handwerkslieden te boven.'

Wat ontbreekt is natuurlijk een extra tandwiel dat je gelukkig in het verblijf van de Gorgonen hebt gevonden. Bevestig dat:
'Bij de andere tandwielen geplaatst maakt het bronzen tandrad het vreemde mechanisme compleet.'

Stap de lift in en kijk opzij. Ernaast is een groot waterrad zichtbaar.
In het midden van de vloer bevindt zich een hendel:
'Een nogal versleten houten hendel strekt zich uit van de machinerie.'

Trek aan de hendel en er stroomt water naar het grote rad dat daardoor in beweging komt:
'Argonus trekt aan de houten hendel en met een kreun van protest begint het platform beneden zijn voeten te bewegen.'


Visioen van Perseus en Athene
Beneden aangekomen krijg je meteen een visioen.
Je hoort een paard naderen en dan een mannenstem:
Schone Athene, ik ben teruggekeerd. Vertoon jezelf aan mij terwijl jouw dienaar afwacht.
Ik ben hier Perseus. Wees niet bang. Heb je de taak volbracht die ik je had opgedragen?
Jawel, vrouwe. De Graeae onthulden de locatie van Hera's nymfen, die op haar beurt mij voorzagen van de zak die jij voor je ziet.
En wat de andere werken betreft?
Die heb ik eveneens volbracht. Gevleugelde sandalen van Hermes, een donkere helm van Hades, en van jouw vader een groot zwaard.
Goed gedaan Perseus. Maar zelfs dit allemaal zal niet genoeg zijn om Medusa's hoofd van haar schouders te klieven. Een laatste geschenk. Een gepolijst gouden schild. Gebruik het wijs anders zal de blik van de Gorgo jouw ondergang betekenen. Ga nu mijn krijger en maak het karwei af.


Je hoort hoe een paard weg galoppeert.


Sirene en Athene
'In trance loopt Argonus onbewust naar voren, aangetrokken door het zangerige geluid van de roep der sirene. Als zijn voeten in het natte zand verzinken komt een vertrouwde stem boven de spookachtige aria uit. Zij spreekt hem aan zoals een geliefde zou doen.'
Stop, mijn zeeman, ga niet verder.
'Argonus wordt ter aarde geworpen als een gleuf in de hemel opengaat en een godin wederom zijn sterfelijke wereld binnenstapt, het pad voor hem blokkerend. De wenkende ballade vervaagt meteen uit zijn oren om slechts te worden vervangen door Athene's woorden van kalme berisping.'
Argonus, 'zegt zij, schuddend met haar hoofd maar vriendelijk kijkend.'
Is dit wat er van de schone Athene is geworden? De hoedster van een kaartenmaker? Een redder van geschiedschrijvers? Van alle mensen weet jij dat geen levend schepsel het web kan weerstaan dat de dochters van Achelous weven. De zang van de sirenen zou zeker tot jouw ondergang leiden. In jouw belang en dat van je landsmannen kan ik je gewoonweg niet voorbij laten gaan.
'En daarmee wordt Athene, de godin van de rede, een stille wachter voor de onthutste zeeman van de Argo.'


Klik links naast Athene op het schip in de verte:
'Hoewel zilte nevels haar vorm verhullen zijn de vrouwen op de rotsen niet te ontkennen. Want zelfs vanaf hier is de lokzang van de Sirenen sterk.'

Je blijkt uit de poort te zijn gekomen ter weerszijden waarvan de grote beelden van Minos en Pasiphae staan. Ga links van Minos naar een aangespoeld scheepswrak:
'Bevrijd van de rotsen beneden zijn de overblijfselen van een eens groot schip op de kust aangespoeld.'


Skeletkrijger
Klauter naar boven en ren langs de kop van de Hydra naar het strand waar het avontuur begon. Vervolg je weg vandaar via de vuurkolommen en de molen naar de gouden boomgaard van Hera waar een van de skeletkrijgers nog steeds in de poel op wacht staat.

Sleep het hart van de Hydra vanuit je inventaris naar de krijger:
'In de hoop dat hij juist heeft geraden verwijdert Argonus het hart uit zijn rugtas en propt het tussen oeroude ribben. Zijn meester bespeurend wendt het skelet zich met holle ogen naar de zeeman, slaat zwaard tegen schild en volgt gehoorzaam.'

Ren het hele eind weer terug zoals je gekomen bent en merk dat het skelet je trouw volgt.
Stop bij Athene.

Sleep de schelp uit je inventaris en geef die aan je trouwe dienaar:
'Argonus plaatst de schelp in de palm van zijn ondode vazal.
Hoewel er woord noch gebaar wordt gewisseld draait het skelet zich om en wandelt gehoorzaam naar de kust, zelfs als de godin Athene uit het zicht verdwijnt.
Wanneer de krijger aankomt verandert de nieuwsgierige blik op het gelaat van de sirene snel in huiver als zij de door een god verleende macht herkent die omhoog wordt gehouden in benen vingers. De ogen van de zangeres worden groot als de boeien van haar toverkunst breken en haar zwoele stem hapert. In een oogwenk wordt haar verderfelijke lied uit haar lippen getrokken en vastgehouden in de schelp.
Nu zijn grote taak erop zit keert de skeletkrijger terug naar zijn meester, een machtige gift in zijn bleke uitgestrekte hand houdend. Zodra Argonus de schelp uit de benige greep van het skelet aanpakt, springt het hart van de hydra in zijn borst aan stukken. Nu zijn werk is gedaan wordt de krijger weer rustig, alsof hij wacht op bevelen van de goden zelf.'


Pak het schild op dat de skeletkrijger al die tijd droeg:
'Dit schild, lang geleden in brons gegoten, draagt het wapen van de Hydra.'
Bekijk het schild in je inventaris:
'Hoewel het gewicht van het bronzen schild geen verrassing vormt wekt de hoge glans op een dergelijk voorwerp verbazing.'
Open de kaart en bekijk het deel links van het strand waar de Sirenen zaten.


Dagboek - De Sirenen
'Hoewel deze woorden wellicht nooit de kusten van Kreta bereiken, zal ik niet talmen bij mijn schrijven en evenmin alle hoop laten varen. Want ondanks mijn zwakheid, mijn dwaze aard, heb ik genade gevonden in de ogen van de goden zelf, en een in het bijzonder - een godin.
Wie ben ik dat de schone Athene voor mij zou verschijnen, bekleed met luister, vol voorzienigheid en gratie? Hoewel ik slechts een man ben heeft zij mij nogmaals van de ondergang gered. Want ik zou zeker gegaan zijn, bedrogen, naar de diepten van de zee zelf waaraan ik mijn ziel heb verpand.
Nee, ik zal de hoop niet opgeven; en evenmin zal ik de levens van mijn makker als verloren beschouwen! Want als een godin mij waardig acht om weer te ademen en verklaart dat mijn broeders nog leven, wie ben ik dan om dat te betwijfelen? Wie ben ik om dat te weerleggen?
En terwijl zij een standvastig bolwerk bleef in moeilijke tijden kreeg een idee in mij vorm. Ofschoon geen sterfelijk mens de roep der Sirenen kan weerstaan, zou misschien een dode haar betovering nutteloos kunnen maken.
Uit de mond van een Sirene zelf, dochter van de riviergod Achelous, onttrok mijn ondode dienaar de verlokkende aria. Aldus werd een groots werk, dat begon met een kloppend stenen hart en eindigde met een gevangen verleidelijke zang, vervuld.'



Talos
Klauter opnieuw tegen het scheepswrak omhoog maar ga deze keer via het oog van de reuzenkop naar de tempel van Poseidon. Plaats achter het beeld van de godheid de obsidiaan in de uitsparing en je keert terug naar het verblijf der Gorgonen. Loop naar de hoorn in de halfronde uitbouw en plaats de schelp die het gezang van de Sirenen bevat:

'Zich de woorden van de stervende Euryale herinnerend houdt Argonus de gift van Apollo bij de enorme ramshoorn. Het zangerige lied van de dochters van Achelous stroomt uit de schelp en verspreidt een grootse verleidelijke melodie over het dal beneden. Binnen enkele ogenblikken begint de berg onder Argonus te rommelen en kan het geluid van daverende zware voetstappen boven het dreigende lawaai worden gehoord. Ofschoon hij getuige was van vele gebeurtenissen die geen andere levende sterveling heeft gezien, wordt Argonus' hart toch vervuld van een vreselijk ontzag als Talos door de zeemist verschijnt.
Aangetrokken door de roep van de sirene beweegt de bronzen reus gestaag voort, stappend naar de berg totdat zijn enorme hoofd de van bogen voorziene vensters van het Gorgonenverblijf vult.
Alvorens geheel tot stilstand te komen strekt Talos uitnodigend zijn hand uit.'


Ga naar de enorme hand van Talos en klik met de linkermuisknop:
'Gehypnotiseerd door de stem van de sirene wacht de indrukwekkende reus af met machtige bronzen handpalm uitgestrekt.'

Klik daarna met de rechtermuisknop:
'Voelend dat zijn zoektocht zijn einde nadert stelt Argonus de reus niet teleur. Met een diepe zucht stapt de zeeman aarzelend op de immense bronzen handpalm. Argonus bereid zichzelf voor alsof hij zich schrap zet voor de klap van een machtige golf en de grote Talos wendt zich af van de berg en zet zich weer in beweging. Als de reus ver boven de donkere zee beneden voortschrijdt wordt de lucht rondom Argonus zwaar en wijkt de lucht uiteen op last van zijn goddelijke wachter.'
'Athene, nogmaals in glorie onthuld, glimlacht als zij spreekt.'
Argonus, mijn held, mijn krijger. Jij hebt gedaan wat niemand voor je heeft gedaan. Ja, je bent er bijna. Maar waar je nu naartoe gaat, kan de schone Athene niet gaan. Verlies de moed niet, want mijn beloften zijn waar en jouw broeders wachten op je. Weer zeg ik, wanhoop niet, want je hebt jezelf keer op keer bewezen. En noch Stheno, noch de poorten van Hades' rijk kunnen je tegenhouden.
'De godin verheft haar hand in een laatste zegening als de kloof zich rondom haar sluit en zij uit het zicht verdwijnt.'
Vaarwel, zeeman van de Argo, vaarwel.
'Met een zwaar gemoed richt Argonus zijn ogen naar boven waar hij zich beneden een andere torenhoge berg bevindt met een brokkelige ingang in zijn voorvlak uitgehouwen. Talos beweegt zijn enorme hand totdat deze over steen schraapt, wat Argonus in staat stelt naar beneden te klimmen. Nu zijn taak erop zit keert de bronzen reus zich om en wandelt langzaam naar de zee zelf die Argonus zo dierbaar is.'



Onderwereld  

Volgens de plattegrond ben je op het kleine eiland links van het hoofdeiland.
Betreed de Onderwereld en loop over een lange brug met links en rechts grote standbeelden en boven je hoofd vuurpotten.


Boek 5 - Deze donkere kusten
Je komt bij een viersprong. Sla rechtsaf. Dit brugdeel eindigt in het niets.
Draai om en loop bij de viersprong rechtdoor (linksaf ten opzichte van toegangsbrug).
Je komt uit bij een enorme deur met een hendel ervoor:
'Deze hendel is niets anders dan een stevig stuk hout.'

Klik met je rechtermuisknop:
'Argonus zet zijn gewicht tegen het hout. Als de hendel beweegt wijken de grote stenen deuren uiteen.'
Achterin de tempel die je binnengaat is een standbeeld omgevallen. Ervoor komt zwak licht uit de vloer:
'Deze steen is verstoken van markeringen en biedt geen verklaring voor de kleine holte die in zijn oppervlak is uitgespaard. Het gele licht dat hij verspreidt is bijzonder.'

Gebruik de obsidiaan om terug te keren naar het verblijf der Gorgonen. We hebben namelijk nog een onafgemaakte zaak waarvoor we naar het midden van het labyrint toe willen waar de Minotarus verbleef.


Labyrint
Ga daarom de trappen op naar de zaal met de stenen plaat waar de afbeelding van het labyrint op staat. Je bent volgens de stip aan de rechterkant bij de slangicoon.
Door eenmaal aan ring 1 (op één na buitenste) te draaien open je een route naar het midden. (zie doolhofafbeelding 5).



Leg deze route af (namelijk na eerste doorgang rechtsaf gang A in, na volgende doorgang rechtsaf gang B in, na volgende rechtsaf gang C in, na volgende rechtsaf gang D in en dan linksaf de centrale ruimte in).
In het midden van de vloer valt licht van boven:
'De rots in het midden van deze ruimte heeft het werk van een beitel gezien, alsof het is voorbereid een steun of standaard te zijn.'

Plaats het schild van de skeletkrijger op de vloer:
'Argonus verwijdert het schild van zijn rug en plaatst het zorgvuldig op de vloer. Het resultaat volgt onmiddellijk en is verrassend. De bundel licht stuit af op het weerkaatsende schild en binnen enkele ogenblikken wordt de hele grot door een onaardse gloed verlicht.'

Rechts van je zit een ketting aan een zuil bevestigd.
Ga daarnaartoe en kijk vandaar omhoog. Je ziet een kooi die aan de ketting is opgehangen:
'Hoewel vanuit dit standpunt slechts een handvol beenderen kan worden gezien, zijn er ongetwijfeld nog veel meer.'

Bekijk de ketting aan de zuil:
'Een stuk zware ijzeren ketting hangt aan de zoldering van deze kamer.'

Ga iets dichterbij zodat het massieve handje in de gele cirkel verschijnt en klik met de rechtermuisknop:
'Zelfs door uit alle macht te trekken is Argonus niet in staat om de ketting los te maken van de wand.'

Sleep nu het korte zwaard naar de ketting toe:
'De roestige ketting is geen partij voor het toverzwaard. Als ijzeren schakels vallen wordt de kamer opgeschud door een luide klap, en komt de verschrikking, die hoog bovenin gevangen zat, op de stenen vloer beneden neer.'

Nader de kooi:
'Deze man is niemand anders dan Leodocus, zoon van Pero, die op zijn beurt de dochter was van Neleus. Hoe hij in dit labyrint verzeild is geraakt zal nu voor altijd een raadsel blijven.'


Dagboek - Het Hol van de Minotaurus
'Ik heb mij diep in de berg gewaagd, via kronkelende gangen die gemaakt zijn van steen, bijgelicht door niets anders dan het veranderlijke licht van mijn trouwe toorts en een schaars met olie gevuld vat. De duisternis van het labyrint is niets vergeleken met dat wat me schrik aanjaagt. Een zoektocht zo verontrustend, zo ontmoedigend, dat ik er niet te veel bij stil durfde te staan, uit angst dat ik ten onder ga. Dat wil zeggen, tot nu toe.
Waar zijn de zeelui van de Argo? Waar zijn die mannen die de schone Athene heeft gezien, van vlees en bloed, met haar eigen ogen? Ze moeten zeker in leven zijn, maar staande voor de verslagen Leodocus, vervliegt mijn vertrouwen.
Ik herinner mij de woorden van de godin, spreek ze luid uit alsof ze een of andere grote macht in zich droegen. Maar mijn stem vindt enkel stenen muren. Moet ik deze echo's volgen naar de duisternis?
Nee, op deze dag dat de kracht ontbreekt en dodelijke ziekten de overhand hebben, zal ik mijn wil louteren in de vlammen van hoop en de twijfel verwerpen. Want als ik dat niet doe en bezwijk voor ongeloof, wat zal er dan van mijn dappere metgezellen worden?'



Charon
Keer via het labyrint terug naar het verblijf der Gorgonen en plaats de obsidiaan op het kleine eiland links op de plattegrond zodat je terugkeert naar de Onderwereld.
Verlaat de tempel, wandel over de brug naar de viersprong en sla daar linksaf.

Onmiddellijk krijg je een visioen van de ontmoeting tussen Stheno en de veerman Charon:
Ga opzij, Charon. Ik eis deze boot op uit naam van mijn zuster Medusa die jammert om haar kwelling in Tartaros (de hel).
Charon antwoord: Alleen de doden.
Stheno lacht: Dus Hades' ondode troeteldier zal niet voor mij wijken? Ik zeg nogmaals, ga opzij.
Charon antwoord: Alleen de doden.
Stheno: Het zij zo. Het doet er niet toe. Deze zwarte wateren zullen bijgevolg mijn wraak dragen.
Stheno gaat de rivier in. Ik zal terugkeren, bootsman...met de gastheren van de dood in mijn kielzog...
Einde visioen.

Loop verder over de brug, in het verlengde van het deel waarover je binnenkwam vanaf de ingang waar Talos je eerder heeft afgezet.
Je gaat na een doorgang een slordige trap af en komt uit bij een hoge poort met vuurpotten aan weerszijden.
Als je daar doorheen bent zie je Charon op zijn boot staan aan het einde van een stenen steiger.
'Deze lange roeiboot bestaat uit bleke beenderen en is verstoken van enige versiering.'
'De broodmagere man, als iemand zoals Charon een man kan worden genoemd, is gehuld in aan flarden gescheurde gewaden. Zijn skeletachtige hand omklemt een ingewikkeld uitgesneden punterboom.'


Biedt Charon een zilveren drachme aan uit je inventaris:
'De zeevaarder van de Argo grijpt in zijn rugtas, haalt er een zilveren munt uit en biedt deze de veerman aan. Charon kijkt er een moment naar en schudt dan eenvoudig zijn hoofd. Voordat Argonus kan protesteren stijgen er geluiden op van over de rivier, waarbij gefluisterde stemmen echoën tegen natte steen in de vochtige grot. Weldra voegen zich nieuwe stemmen bij de andere, een onrustbarend koor van schreeuwen en juichkreten voortbrengend.'
Argonus! Hij heeft ons bevrijdt! Een held van Kreta! Kom bij ons, Argonus! Leve de zoon van Argus!
'Argonus weent bij de woorden van eerbetoon als de zielen van de verslagen Argonauten oprijzen uit de schaduwen, voor Charon verschijnend, biddend, smekend - bijna als één stem. Als de ogen van Charon langzaam van de geesten naar de verblufte zeeman dwalen, roert Argonus nogmaals zijn hand, waarbij hij laat zien dat hij daarmee de macht over leven en dood heeft. Charon kijkt naar het geschenk van Thanatos, en na wat Argonus een eeuwigheid lijkt, geeft de veerman toe, de Argonaut aan boord wenkend.'
'Als hij in de roeiboot stapt en Charon zijn punterboom in het zwarte water duwt, wordt Argonus overvallen door een ontnuchterende gedachte. Eerst is het een stipje, maar dat groeit als het begrip in de ogen van de zeeman toeneemt. Athene loog niet. Zij hield zich aan haar belofte. Zij verleende hem een boot vanaf dit eiland. Maar niet zo een als hij zich had voorgesteld. Nee, niet deze.'
'Toen Argonus dit grote bedrog inzag kwam er een golf van woede over hem heen, hem bijna verdrinkend in zijn razernij. Hij die had gegeten, gevochten en gebloed naast de held Jason, hij die over zeeën had gezeild die nog niemand had bevaren, hij was voor de gek gehouden.'
'Maar zelfs toen deze vuige gedachte trachtte hem te overmannen, hem op zijn knieën wilde krijgen, kwam er een andere op. Die is heel anders dan de vorige en fluistert iets nieuws in Argonus' oor...iets veel krachtiger.'
'Misschien was hij aangespoeld op deze kust als een zeeman, een geschiedschrijver, een kaartenmaker . en ja, de marionet van een godin. Misschien was dit waar. Maar is hij nu niet zoveel meer geworden? Zelf een held met een verhaal dat nog moest worden voltooid? Argonus - de berijder van Pegasus, de verlosser van zielen, de vloek der Harpijen, de smid van het licht - zet zijn tanden erin, wetende dat Stheno's vergelding tot een eind moet komen. En als hij voorbij de zwarte rivier kijkt omgeven uitlopers van de duisternis de boot en eist de Onderwereld hem op als deel van zichzelf.'


Hierna komt de aftiteling, maar gelukkig is het verhaal van Argonus nog niet ten einde.
Wacht tot de aftiteling voorbij is; dan verschijnt de:


Epiloog  

Thanatos
Je staat aan de voet van een ruwe trap.
Beklim die en verderop zie je de vertrouwde gedaante van Thanatos die op je wacht:
'Thanatos de dienaar van Hades staat voor Argonus, hem de weg blokkerend naar de grot erachter. De demon heft zijn hand op en spreekt:'
Goed gedaan Argonaut, want gij hebt voor elkaar gekregen wat ik niet vermocht. Toen mijn heer Hades mij terugriep naar zijn rijk gehoorzaamde de machtige Thanatos, want hij is meester en ik dienaar. Toch ben ik ook de hoeder van de doden en om de zielen van dat eiland in de steek te laten ging zeer tegen mijn aard in.
'Thanatos kijkt om zich heen alvorens zich weer tot de zeeman te wenden.'
De Gorgo is net achter de plaats waar gij nu staat. En hoewel uw moed groot is zal die niet voldoende zijn om haar tegen te houden. Omdat ik bij u in het krijt sta, zal Thanatos zijn schuld nu vereffenen. Bereid u voor op wat in het verschiet ligt, zeeman van de Argo.
'En daarmee lost de demon op in de duisternis.'



Gorgonen
Loop verder door een naargeestig landschap met links en rechts vuren die uit de grond opstijgen.
Je bereikt uiteindelijk een rotswand waar je het gemurmel van Stheno hoort:
'In mist gehuld staat de ellendige Gorgo Stheno voor een enorme poort...de poort naar Tartarus, kerker vol kwellingen. Een mysterieuze melodie komt over haar lippen terwijl zij wild gebaart. Stheno hoort Argonus naderen en draait zich om teneinde hem aan te kijken. Voordat haar transformerende ogen zich op de zeeman kunnen vestigen, heft Argonus het geschenk van Hephaestus op en komt de toorts met een felle gloed tot leven. De Gorgo schermt haar gezicht af tegen het verblindende licht. Stheno is razend, haar woorden zijn als dolkstoten.'
Dit kost je de kop Argonaut! Je was dwaas om mij alleen onder ogen te komen!
'Voordat Argonus een enkel woord kan uitbrengen klinkt er een andere stem op uit de mist. Een die zowel de zeeman als de Gorgo bekend in de oren klinkt.'
Hij is niet alleen, zuster.
'Verbaasd kijkt Argonus toe als Euryale over de rotsachtige grond naar haar tweelingzuster glibbert. Stheno begint te jammeren.'
Euryale, wij zijn zo dichtbij, dood hem! Dood de Argonaut!
Nee Stheno, dat doe ik niet, 'antwoord Euryale met krachtige stem, haar lichaam hersteld door een dankbare demon.'
We moeten onze zuster bevrijden! We moeten Medusa bevrijden!
Nee, jij bent het die moet worden bevrijd, bevrijd van je krankzinnigheid.
'Daarop grijpt Euryale haar zuster vast en wordt het licht van Hephaestus als dat van de zon, de aanwezigen overspoelend en de duisternis uit elke hoek van de grot verdrijvend.
Even plotseling als het verscheen vervaagt het licht, een ontstelde zeeman van de Argo alleen achterlatend, staande in deze akelige hal. Het kost een ogenblik voordat Argonus' ogen aan de duisternis zijn gewend. Vóór hem staat een standbeeld - of eigenlijk twee standbeelden omstrengeld in de tijd.'


Klik met je linkermuisknop op de versteende zusters:
'Euryale en Stheno, vreeswekkende schepselen, geboren uit goden en wraak, zijn niets dan grijze ruwe steen.'

Klik daarna met je rechtermuisknop:
'De hand van Argonus zwaait voor een laatste keer en hij laat de genade van de demon door zijn lichaam stromen naar de verstrengelde standbeelden. Steen wordt verbrijzeld en regent neer op de rotsachtige vloer. De geest van Stheno stijgt het eerst op, haar ziel getransformeerd tot de vrouw die ze ooit was. Als de zeeman opkijkt beginnen de enorme poorten achter Stheno open te gaan. Argonus kijkt toe als Stheno's ogen wijd open gaan in angst, terwijl zij Tartarus in getrokken wordt, een afschuwelijke kreet op haar lippen. De stenen deuren komen nogmaals in beweging en sluiten binnen enkele ogenblikken; en een geluid als een donderslag echoot door de kamer. Het gegil van de Gorgo raakt verder weg totdat het niet langer hoorbaar is.'
'Nu haar zuster weg is rijst de ziel van Euryale op uit het gruis om opnieuw met Argus' zoon te spreken.'
Dank je Argonaut, 'zegt ze'. Wat jij hebt gedaan is goed en rechtvaardig. Heb geen medelijden met mijn zuster, want ditmaal is haar straf terecht. Heb geen medelijden met mij, omdat jouw genade mij heeft bevrijd van een leven vol kwelling en nu kan ik mijn vermoeide hoofd te ruste leggen. Maar wat moet er van jou worden? 'zegt Euryale als er twee grote portalen verschijnen.'
Door jouw handelingen heb je een plaats in de gouden velden van Elysium verdiend naast jouw broeders. Je kunt hier blijven en in vrede verkeren, waar je werken niets zullen zijn. Of misschien is jouw verhaal nog niet ten einde. Als jij dat verkiest kun je terugkeren naar grijze golven en blauwe zeeën.
'Met die laatste woorden vertrekt de ziel van Euryale naar het portaal en is niet meer teruggezien.'



Keuzes
Tip: Sla hier je spel op.
Klik dan in het linker portaal:
'Het portaal beweegt alsof het levend is. Daarbinnen kan Argonus gouden velden zien, zachtjes bewegend in de wind.'
En in het rechter portaal:
'In het portaal kan Argonus de langzaam bewegende golven zien van een kalme zee.'


Keuze 1
Stap door het linker portaal naar de wuivende korenvelden van Elysium:
'Een glimlach plooit het gezicht van de zeeman als hij het portaal in stapt en een nieuwe wereld daarachter...'

'Leg nu voor het laatst jouw oor te luisteren bij Calliope, geliefde van Ares en zeer vermaarde muze. Het verhaal van Argonus en de Goden van Steen is verteld in epische verzen. En net als de gelijknamige zeeman moet ook ik van dit eiland vertrekken, ganzenveer en perkament terzijde schuivend.'
'Argonus is verenigd met zijn broeders en bewandelt de gouden velden met zijn moeder en vader. En hoewel de dag nog kan komen dat zijn legendarische reizen worden voortgezet, is het doek voor nu gevallen en onze rol in dit grootse spel ten einde.'


Keuze 2
Stap door het rechter portaal in de richting van het schip:
'Een glimlach plooit het gezicht van de zeeman als hij het portaal in stapt en welke avonturen hem ook wachten...'

'Leg nu voor het laatst jouw oor te luisteren bij Calliope, geliefde van Ares en zeer vermaarde muze. Het verhaal van Argonus en de Goden van Steen is verteld in epische verzen. En net als de gelijknamige zeeman moet ook ik van dit eiland vertrekken, ganzenveer en perkament terzijde schuivend.'
'Argonus heeft een machtig schip vervaardigd, bemand met een nieuwe bemanning van Argonauten en verhaalt onvermoeid van zijn avonturen op het niet in kaart gebrachte eiland van Meithos. En terwijl zijn legendarische reizen worden voortgezet is het doek gevallen en is onze rol in dit grootse spel ten einde.'




Kopiëren en/of wijzigen van Marjo's walkthroughs is niet toegestaan.
Vraag toestemming om naar een walkthrough te linken.