S P E L - I N F O

         

THE TOWN OF LIGHT


Uitgever: LKA*it / 2016
Ontwerper: LKA*it

Platform: PC, PlayStation 4, Xbox One, Oculus Rift.

Systeemeisen:
--- Windows 7/8/10 64bit - Processor: Intel Core i5 of gelijkwaardig AMD - 8 GB RAM - Grafische kaart: NVIDIA GeForce GTX 560, AMD Radeon HD 7790 - DirectX 11 - 8 GB beschikbare HD ruimte - DirectX Compatible geluidskaart.

Categorie:
Interactief verhaal, verkenning historisch drama, psychologische horror, realtime 3D beelden, 1e persoon, muis- en toetsenbordbesturing of gamepad.

Beschrijving en review door Hans:
Dit is een spel in de categorie van Ether One en Dear Esther. Verwacht dus geen klassieke horror met monsters of zombies. Er wordt niet geschoten. Er zijn geen schrikeffecten. Wel is het een zeer sfeervol verhaal dat zich afspeelde in het Italië van eind jaren dertig, begin jaren veertig van de vorige eeuw en op ware gebeurtenissen is geïnspireerd.

De hoofdpersoon Renée keert terug naar het inmiddels verlaten en vervallen psychiatrische ziekenhuis nabij Volterra, waar zij als 16-jarig meisje met psychische klachten werd opgenomen. Al dwalend door de gangen en zalen komen geleidelijk de verwarde herinneringen aan die jaren bij haar terug en ervaar je wat haar in de destijds overvolle en onderbezette kliniek door liefdeloze en achterhaalde behandelingen is overkomen.
Het verhaal is meeslepend en indringend en gezien de problematiek voor volwassenen bestemd.

      

Tijdens het spel krijg je enkele keren keuzes te maken die het spelverloop beïnvloeden. Zo zijn er vier wijzen waarop het geheel zich voltrekt zonder evenwel de hoofdlijn te veranderen.
Ook kun je ervoor kiezen eerdere hoofdstukken opnieuw te spelen.
Er zijn geen echte puzzels. Af en toe kun je iets oppakken om in 3D te bekijken of iets meenemen dat je direct daarna nodig hebt.
Wel vind je overal brieven en documenten die inzicht geven in Renées verleden. Je kunt spelervaringen, dagboekaantekeningen van Renée, haar herinneringen en medische dossier eenvoudig via de J op je toetsenbord oproepen.
Als je goed naar de stem van Renée luistert weet je steeds wat je vervolgens te doen staat. Zit je toch vast dan geeft de H-toets een hint.
Je kunt het spel niet zelf opslaan, wat ik altijd een nadeel vind. Bij afsluiting wordt een autosave gedaan en kun je een volgend keer (meestal) weer gewoon verder gaan.

      

De hele omgeving is schitterend vormgegeven. De ontwerpers hebben hun best gedaan om de psychiatrische inrichting zo getrouw mogelijk weer te geven. Het gebouw is vervallen en overwoekerd. De vele donkere vertrekken gevuld met apparatuur, leveren een huiveringwekkende sfeer. Door middel van artistiek getekende terugblikken en korte filmpjes kom je te weten wat Renée allemaal heeft meegemaakt.
Buiten ziet het er vrolijker uit met de natuur in prachtige herfstkleuren. Het gras wuift en de bladeren ruisen in de wind. Als je bij de speeltuin komt vergeet dan niet alle toestellen uit te proberen; één van de weinige lichtpuntjes in het overigens sombere en meelijwekkende verhaal.
Als je een wat langzame processor hebt dan kan het laden enige tijd duren. Ook wordt de omgeving buiten soms iets te langzaam opgebouwd.

      

De muziek die af en toe klinkt alsmede de achtergrondgeluiden zijn heel goed gedaan: Piepende deuren, de lift tussen de verdiepingen, laden die knarsend openschuiven. De klank van je voetstappen verschilt afhankelijk van de ondergrond.
Het stemacteren (Engels) is erg professioneel gedaan, maar is soms verwarrend. Je hoort een jonge vrouw die als Renée afwisselend in de 1e en de 3e persoon over zichzelf spreekt. Haar herinneringen zijn niet erg zuiver, zoals blijkt uit het lezen van de verschillende documenten.

      

Samengevat is The Town of Light een meesterwerk, zowel op artistiek gebied als door de gedurfde problematiek. Het is een verhaal dat je bijblijft en dat ik iedereen die een serieus interactief verhaal kan waarderen wil aanbevelen.

Grotere plaatjes bekijken?    Ga naar de screenshots.