S P E L - I N F O

         

THE LAND OF PAIN


Uitgever: Alessandro Guzzo / 2017
Ontwerper: Alessandro Guzzo

Platform: PC

Systeemeisen:
--- Windows 7/8/10 (64-bit) - 2.0 GHz quad core processor - 8 GB RAM - Videokaart: Nvidia GTX 670 2GB of AMD R9 270x 2GB - DirectX 11 - 5 GB beschikbare HD ruimte.

Categorie:
Horror, bovennatuurlijk, veel bloed, stealth en ren-acties, geïllustreerd realistische beelden, realtime 3D, 1ste persoon, toetsenbordbesturing.

Walkthrough: klik hier voor de Nederlandstalige walkthrough.

Beschrijving en review door Hans:
Een man wil zich een weekeinde in de eenzame natuur terugtrekken om een voettocht te maken en weer tot rust te komen. Als er in het bos bij de oude hut, die zijn vader hem heeft nagelaten, een grote glimmende bol verschijnt, begint voor hem een reeks nachtmerrieachtige gebeurtenissen, die zijn wereldbeeld op zijn kop zetten en hem in levensgevaar brengen.

De spanning in dit horrorverhaal geïnspireerd door Lovecraft, wordt heel goed gedoseerd opgebouwd. Aan de hand van dagboekfragmenten leer je hoe de hoofdpersoon de gebeurtenissen ervaart. En notities die je onderweg tegenkomt ontvouwen een interessant verhaal, waardoor je situatie steeds duidelijker maar ook onheilspellender wordt.

      

De 3D omgevingen, waarin je vrijelijk kunt rondlopen, zijn enorm groot en dynamisch. Planten bewegen in de wind, het stof dwarrelt op als je springt, je ziet dieren zoals mugjes en krioelende insecten, maar ook vogels, ratten en kikkers. Als in het begin de zon door de bomen schijnt zou je willen dat je er echt was. Even later regent het en is de sfeer somber en dreigend. Maar hoe de weersomstandigheden ook zijn, het ziet er allemaal even natuurlijk en overtuigend echt uit.
Je komt regelmatig verminkte lijken tegen en heel veel bloed. Zo veel dat het een beetje overdreven is. Ook tref je overal dezelfde werkbanken, posters en dergelijke aan, waarbij de ontwikkelaar duidelijk heeft zitten kopiŽren en plakken om ontwerptijd te besparen. Echt storend is dat trouwens niet.

De geluiden zijn heel natuurlijk en versterken het gevoel in het spel te zitten, je hoort jezelf hijgen als je rent. En de muziek en sfeergeluiden zijn angstaanjagend zodat je steeds meer op je hoede bent, zeker nadat je in toenemende mate beseft hoe gevaarlijk het 'land vol pijn' is waarin je terecht bent gekomen.

      

De bediening is eenvoudig gehouden met toetsenbord en muis. Er is geen cursor en zelfs geen wit middenstipje. Kom je bijvoorbeeld bij een deur dan verschijnt het woord 'Door (deur)' in beeld waarna je met de linkermuisknop de deur kunt openen. En als er 'Examine (onderzoek)' in beeld verschijnt en je klikt, dan komt er onder in beeld een tekst met de gedachten van de hoofdpersoon, die vaak een hint inhouden over wat je te doen staat. De tekst blijft niet lang in beeld, dus zul je snel moeten lezen. Maar soms kun je door opnieuw te klikken dezelfde tekst opnieuw oproepen.

Er is nauwelijks sprake van een inventaris. De puzzels bestaan voornamelijk uit het vinden van steeds ťťn of hooguit twee voorwerpen, zoals een sleutel of een stuk gereedschap, die onder in beeld schematisch zichtbaar zijn, en die je daarna op een (meestal) voor de hand liggende plaats kunt gebruiken. Omdat er nogal wat deuren op slot zitten zul je wel moeten uitzoeken waar een gevonden sleutel op past. Maar moeilijk zijn de puzzels nooit.
De voorwerpen die je vindt zijn zelden vlakbij te gebruiken. Dat betekent in de praktijk nogal wat geloop naar (eerder bezochte) andere plaatsen. Onlogisch is dat niet want als in een huis een ladder kapot is dan verwacht je niet dat er vlakbij nog een ongebroken exemplaar staat en zul je dus bij de buren moeten gaan kijken. Bovendien zijn de omgevingen zo prachtig, zelfs bij somber weer en in het donker, dat een extra tocht plezierig blijft.

      

Wat het spel moeilijk maakt is de uitgestrektheid van de omgevingen. Je kunt echt verdwalen in de bossen, de mijnen en het moeras, zeker als je ook nog eens wordt opgejaagd door het monster. Het is dus zaak om systematisch te werk te gaan en je goed te oriŽnteren aan de hand van herkenbare punten. Lampen en vuren zijn daarbij erg behulpzaam. Maar zelden kom je in een situatie dat je denkt: en wat nu? Bij een splitsing heb je de keuze om eerst links of rechts te gaan. Bij een 'verkeerde keuze' kan het zijn dat je de andere weg niet meer kunt gaan om te onderzoeken wat daar te vinden is.

Een nadeel van het spel is dat je niet zelf kunt opslaan. Daar staat tegenover dat het aantal autosave-momenten zeer veelvuldig is, dus als je dood gaat of het spel onderbreekt, dan hoef je geen grote delen te herhalen. En dood gaan komt regelmatig voor op allerlei manieren.
De enige attributen die je vrij snel na het begin van het spel ter beschikking hebt en steeds bij je draagt zijn een lantaarn, die je aan en uit kunt zetten en het dagboek dat zich geleidelijk vult.
Omdat je geen wapens hebt en er voortdurend een monster opduikt zul je moeten rennen; en gelukkig ben je sneller dan je achtervolger. Het spel maakt goed duidelijk, met vervagen van de kleur en met schrille geluiden, wanneer je wordt belaagd en wanneer de kust weer veilig is. Sluipen zonder lantaarn aan helpt om geen aandacht te trekken, maar ben je eenmaal gespot dan is rennen de beste optie.

      

Samenvattend is The Land of Pain een sfeervolle horror met prachtige beelden en indringende geluiden, die je opzuigen in de omgeving en je het gevoel geven het allemaal zelf te beleven. Het verhaal is intrigerend en krijgt langzaam vorm. De dreiging om je heen is bijna tastbaar en dat maakt het heel spannend. Voeg daaraan toe dat het spel heel soepel werkt en amper fouten vertoont, dan mag dit best een prestatie van jewelste heten, temeer daar het spel vrijwel uitsluitend het werk van een man is.
Hopelijk volgen er nog meer spellen van deze ontwikkelaar!

Grotere plaatjes bekijken?    Ga naar de screenshots.