S P E L - I N F O

         

GRAY DAWN


Uitgever: Interactive Stone / 2018
Ontwerper: Interactive Stone

Platform: PC.

Systeemeisen:
--- Windows 64-bit - Processor: Intel Core i7-3930K of AMD Ryzen 5 1600 - 8 MB RAM - Videokaart: GeForce GTX 1060 6GB of Radeon RX 580 - DirectX 11 - 6 GB beschikbare HD ruimte.

Categorie:
Psychologische thriller, zoektocht, bijbelse referenties, geïllustreerd realisme, realtime 3D, 1ste persoon, toetsenbordbediening, 18+.

Beschrijving en review door Hans:
Je speelt de rol van een jonge priester Abraham Markus die rond Kerstmis 1920 in Engeland te maken krijgt met de vermissing van een jonge misdienaar David. De priester wordt er zonder enig bewijs van beschuldigd de jongen te hebben vermoord. Ook de verdwijning van zeven weeskinderen wordt hem aangerekend. Markus heeft een nogal schimmig verleden en worstelt met allerlei schuldgevoelens. Door de verdwijningen verergert zijn geestestoestand en wordt hij geconfronteerd met horrorachtige verschijnselen en nachtmerries, maar ook visioenen en droombeelden waarin hij in paradijselijke omgevingen terecht komt. Hij neemt zich voor om David terug te vinden en zijn onschuld ten aanzien van de weeskinderen te bewijzen.

      

Hoewel het verhaal zich zogenaamd in Engeland afspeelt, ademt het hele spel de sfeer van een Oost-Europees land (Roemenïe). Verder is het doortrokken van religieuze, lees Roemeens orthodoxe (te vergelijken met katholieke) symboliek, en wie daarmee niet vertrouwd is kijkt er wellicht vreemd tegenaan. Wie er wel mee vertrouwd is, met name christelijke gelovigen, zouden zich kunnen storen aan de godslasterlijke en heiligschennende scènes die erin voorkomen. Maar bedenk wel dat de game een horrorachtig verhaal probeert te vertellen over een door waanbeelden geplaagde, wellicht geesteszieke, man die voortdurend in een schijnwereld vertoeft. Zou hij in zo'n toestand van gekte verantwoordelijk kunnen zijn voor de vermissingen?

Op onderdelen is er wel wat aan te merken op het spel. Waarom speelt het verhaal zich niet geheel in Roemenië af? De couleur locale van de Roemeense omgevingen komen namelijk heel authentiek over en zijn een sterke kant van het spel. De brief die David achterliet heeft bepaald geen kinderlijk handschrift. En er wordt nogal gerommeld met datums. Dat is weliswaar niet zo belangrijk maar anderzijds ook volkomen onnodig en werkt alleen maar bevreemdend.

      

Gray Dawn is geen spel waarin je wordt belaagd door enge personages of achterna gezeten door monsters. Je hoeft je niet te verstoppen en kunt niet dood gaan. De vijand (het gevaar) zit in jouzelf, je verleden dat opspeelt, de schuld die aan je knaagt, jouw geweten waarmee je in het reine moet zien te geraken. Er komen groteske taferelen in voor die zich in het hoofd van de hoofdpersoon afspelen en die jij dus meebeleeft. De paradijselijke omgevingen vormen daarentegen weldadige rustmomenten om even op adem te komen.

Hoewel David is verdwenen praat hij af en toe tegen je vanuit een andere wereld. Hij geeft je taken en aanwijzingen om aan te geven wat je te doen staat. Dat is niet altijd even duidelijk. Tot de taken behoort het vinden van acht iconen (orthodoxe schilderijen). Als je die allemaal vindt eindigt het spel anders dan wanneer je er één of meer mist.
Positief is anderzijds dat je het spel zelf kunt opslaan wanneer je dat wilt. En dat het geheel erg soepel en probleemloos werkt.

      

De puzzels zijn min of meer in het spel geïntegreerd. Om de voorwerpen te vinden die je later nodig hebt moet je je ogen wel goed de kost geven in de rijkelijk van meubilair en spullen voorziene interieurs, alsook in de behoorlijk uitgestrekte bossen en begraafplaatsen die je bezoekt. De cursor, een middenstip, verandert pas in een handje om iets op te pakken als je er vlak bij bent. Je zult dus veel moeten uitproberen. Er is een aantal mechanische puzzels welke niet vanzelfsprekend zijn, maar die met wat uitproberen en open staan voor hints niet moeilijk zijn. De zaken die je nodig hebt vindt je vrijwel altijd in de buurt.

Vanaf het moment dat je een muziekdoosje vindt kun je in bepaalde omgevingen schakelen tussen seizoenen. Naar believen kun je dan zo'n droomomgeving veranderen van een sneeuwrijke winter in een zonovergoten zomer. Of van een bloemrijk zonnig lenteseizoen in een landschap vol druilregen. En het wisselen biedt je soms in het ene geval mogelijkheden die er in het andere niet zijn!

      

De omgevingen zijn van een verbluffende pracht en enorm gedetailleerd uitgevoerd. Je raakt niet uitgekeken op de schitterende architectuur, oogstrelende kerken, prachtige beeldhouwwerken, siervoorwerpen, huisraad, religieuze kunst en wat dies meer zij. Alles is even kleurrijk en uitgewerkt.
Maar ook een begraafplaats bij nacht is uiterst sfeervol getroffen zonder meteen griezelig te worden.

Er beweegt veel: buiten trekken vogels over, zie je konijnen huppelen en schapen grazen. Lisdodden wiegen in de wind, pluisjes zweven door de lucht, water kabbelt in een rivier.
Er is veel gebruik gemaakt van animaties die niet zelden een angstwekkende gebeurtenis in gang zetten. Een vergelijking dringt zich op met enkele oudtestamentische plagen van Egypte, wanneer je kikkers ziet rondspringen, je weg wordt geblokkeerd door een zwerm insecten en water in bloed is veranderd. Wees ook niet verbaasd als je het serviesgoed van een gedekte tafel door de lucht ziet zweven of als je een meertje kunt oversteken omdat er op het juiste moment panelen met iconen komen boven drijven. Al die vreemde situaties spoken door het hoofd van de hoofdpersoon op hallucinerende momenten.

      

Binnen knettert een vuur in de haard, laden gaan hoorbaar open en dicht, deuren piepen. Buiten krassen de kraaien of fluiten de vogels. Je hoort krekels tsjirpen of de wind huilen. Af en toe beieren de kerkklokken.
In de loop van het spel vind je cilinders van een oude fonograaf, de voorloper van de platenspeler met daarop de stem van Markus of van een jonge vrouw Alexandra, die elkaar op deze wijze boodschappen stuurden. Op deze manier ontvouwt zich voor een deel wat zich in het verleden heeft afgespeeld.
Af en toe klinkt er prachtige muziek op de achtergrond, pianomuziek of een heel orkest. Ook koorzang zit erbij en kerstliederen omdat het spel zich rond Kerstmis afspeelt.

Je hoort regelmatig de stem van de priester die commentaar geeft op voorvallen of zich dingen afvraagt. Soms dreunt er een zware stem in je hoofd van iemand van wie je je afvraagt of het een patriarch (bisschop) is of God zelf. Ook de duivel laat van zich horen via een pop die telkens weer ergens opduikt.
De kinderlijke stem van David klinkt heel natuurlijk, maar de dingen die hij zegt lijken wat erg wijs voor zijn leeftijd. De radio zendt de opgewonden stem uit van een verslaggever die onomwonden de priester bij naam noemt als hij hem van moord beticht.
De stemmen zijn goed gedaan, passend bij de personages. Alleen drukt de stem van Markus weinig emotie uit, wat verwonderlijk is omdat met name hij door een ware hel gaat. De stem van de moeder daarentegen, die haar kind heeft verloren, klinkt heel aangrijpend.

      

Samenvatting:
Gray Dawn is een spel dat bewondering afdwingt door zijn gewaagde thematiek van religieus getinte horror, waardoor sommigen wellicht ervan af zullen zien dit spel te spelen.
Wie dat wel doet beleeft een huiveringwekkend en zeer oorspronkelijk verhaal dat prachtig is vormgegeven in weelderige gedetailleerde beelden en bijpassende geluiden. De ontwerpers slagen erin de spelers te verrijken met een inkijkje in Roemeense cultuur, wat het spel nog bijzonderder maakt.
Het mag met recht een prestatie worden genoemd.

Grotere plaatjes bekijken?    Ga naar de screenshots.