S P E L - I N F O

         

GRANDMA BADASS


Uitgever: Adipson Studio / 2021
Ontwerper: Adipson Studio

Platform: PC.

Systeemeisen:
--- Windows XP of hoger - Processor: Pentium of hoger - 1 GB RAM - Grafische kaart: 1280 x 720 - 64 bits - 2 GB beschikbare opslagruimte - aanbevolen om in een 'window' van 1024 x 768 te spelen.

Categorie:
Humor, ontvoerde kat, coronatijd, geldgebrek, 2D en 2.5D cartoonstijl beeld, 3de persoon, point & click, leeftijd 18+.

Walkthrough: klik hier voor Yvonnes Nederlandstalige walkthrough.

Beschrijving en review door Yvonne:
Het spel zal waarschijnlijk in vier episodes worden uitgegeven.
Episode 1:
Oma Badass is een doortastend oud vrouwtje. Op de dag dat het verhaal begint, wordt ze drie keer in haar slaap gestoord door haar bovenbuurman. Hij gooit peuken en lege blikjes op haar stoep en hangt uiteindelijk stomdronken over de balustrade. Als ze opstaat, is het tijd haar kat Marius te voeren. Voordat ze zijn kattenvoer vindt, moet ze al veel problemen met slimmigheidjes oplossen en dan blijkt ook het kattenvoer op. Ze moet dus boodschappen doen.
Dat geeft ook al veel gedoe. Alleen al het maken van een mondkapje voor in de bus heeft veel voeten in aarde en Marius loopt steeds om haar voeten heen.

Als ze thuis komt na het boodschappen doen, blijkt dat er is ingebroken en Marius verdwenen is.
Ze doet aangifte bij de politie en gaat zelf op onderzoek uit. Ze komt in een achterbuurt terecht, een disco, een supermarkt en een cosmeticawinkel en komt erachter dat Marius waarschijnlijk in Rusland gevangen wordt gehouden. Niet om opgegeten te worden, zoals 87 eerder verdwenen katten, maar om te dienen als bontmuts.
Oma heeft helaas geen paspoort, maar ze krijgt het adres van een hacker die dat wel kan namaken. Op het moment dat ze de hacker gevonden lijkt te hebben, eindigt episode 1.

      

Grandma Badass is een klassiek, traditioneel adventure, zoals er meerdere zijn: voor een belangrijk doel moet veel ondernomen worden in moeilijke omstandigheden. Als je oma huilend in haar stoel ziet, terwijl ze herinneringen aan Marius ophaalt, is het doel meteen duidelijk en dan gaat ze er dus kordaat op af. Haar herinneringen zijn ontroerend.
Vernieuwend is het spel niet: natuurlijk wordt er naar sleutels gezocht en een tegenwerkend persoon wordt met een laxeermiddel onschadelijk gemaakt. Bekende situaties dus, maar leuk en logisch om te doen.

Er zijn behoorlijk veel puzzels op te lossen. Op één puzzel na zijn het allemaal inventarispuzzels. Daarin moet je een waterpeil verhogen, wat niet zo moeilijk is als je de nodige spullen bij je hebt. Je kunt de puzzels over het algemeen goed oplossen en je komt geen enkele puzzel tegen, waarbij je de meest onwaarschijnlijke combinaties moet uitproberen. Soms loop je lang met spullen rond zonder er een bestemming voor te weten, andere keren weet je snel waarvoor ze dienen. Zo heb je de hele episode 1 batterijen bij je en een bolletje wol, die je niet gebruikt. Het maakt nieuwsgierig naar wanneer ze nodig zijn.
Mocht je toch vast zitten, dan kan de hintfunctie helpen. Op een briefje op haar koelkast vindt oma een briefje met het adres van een internetsite erop. Dat heeft een grappige extensie (.wtf) en leidt je naar de site van de spelmaker waar je een walkthrough kunt vinden.

      

Oma is een leuk figuurtje. Ze kan rake klappen uitdelen met haar wandelstok en doet dat dan ook regelmatig en met veel plezier. Toch kijkt ze wel uit aan wie ze een mep geeft. Ze maakt het gebaar met haar wijsvinger tegen haar hoofd Ik ben toch niet gek?, als je haar een politieman wilt laten slaan. Ze loopt rond op pantoffels en valt meteen in slaap als ze in een stoel gaat zitten. Mensen in een coffeeshop mogen echter niet slapen. Die krijgt ze wel wakker! Oma is een pittig type!
Dit leuke figuurtje loopt rond in een wereld die grappig getekend is. In de disco zijn bijzondere mensen te vinden. Er is een fanatiek danser en in een hoekje zit de dikke eigenaar in een Borat-badpakje Chihuahua te eten.
Het humoristische van dit adventure is vooral te vinden in de tekeningen en animatie, soms in de gebeurtenissen. Lola die een foto signeert en er een kus op drukt, de buurman die laveloos over de balustrade hangt of een DJ die last heeft van zijn darmen. Het zijn grappige plaatjes.

Hoewel de achtergrondanimatie als verkeer op straat, wind door de bomen miniem is, valt er veel te zien. De speelse tekenstijl in heldere kleuren, met slechts één donkere plek waar een lichtknopje gevonden moet worden, is een lust voor het oog. De maker is met zijn beeldtaal, maar ook met de animatie van de figuurtjes zéér communicatief. Het gebaar Ik ben toch niet gek, of het wijzen naar een foto en een figuurtje om uit te drukken Ben jij dit op de foto? komt levensecht over.
De maker brengt perfect over wat de figuren bedoelen in een enkele tekening of gebaar. Mimiek is aanwezig op de gezichtjes en oma's verdriet om het verdwijnen van haar katje wordt direct zichtbaar. De tekeningen zijn knap gemaakt.

      

De muziek is zeer gevarieerd. Soms licht klassiek, een écht muziekstukje, met een weemoedig geluid en andere keren een vrolijk huppelend geluid. In het centrum klinkt popmuziek en in de achterbuurt hoor je rap. In de kroeg daar klinkt het licht jazzy. Reggae is te horen bij de bovenbuurman, die blijkbaar van Zuid-Amerika houdt en ook een poster van Che Guevara en een wietplant aan de muur heeft. Er is discomuziek en elektronische muziek in de nachtclub. Het licht klassieke muziekje bij oma thuis is prettig om te horen en verveelt niet, ook als je het lang aan laat staan.

Er zijn ook ruim voldoende omgevingsgeluiden. Voetstappen, openende deuren, een typmachine, het zwiepen van oma's wandelstok, oma's gesnurk zijn bijvoorbeeld te horen, maar worden soms overstemd door de muziek, die niet los van de omgevingsgeluiden te wijzigen is. De sambaballen in de coffeeshop hoor je bijvoorbeeld niet.

      

Wat een aardig aspect is van dit spel is de mogelijkheid uit 8 talen te kiezen. Een hele klus, maar de maker heeft hier een goede oplossing voor gekozen. Er zijn geen stemacteurs, maar de maker heeft die niet nodig. De figuurtjes spreken namelijk een taal die niet bestaat. Klanken waarin af en toe een woord te ontdekken valt als porca, mangiare, nono, trois euros, lock lock enzovoort. Het is mooi om te zien hoe de maker met deze mummelgeluidjes en kleine tekeningetjes duidelijk weet te maken wat de figuurtjes bedoelen. Door alleen met deze murmelgeluidjes en tekeningen te werken, gaat geen informatie verloren en wordt het verhaal perfect duidelijk. De keuze voor de taal is alleen belangrijk voor de tekstlabels bij de te vinden voorwerpen en te bezoeken plekken. Het Engels hierin is goed. Aan het Nederlands is te merken dat Google translate is gebruikt. Dat pakt niet goed uit, hoewel de teksten nergens onbegrijpelijk worden.

Zowel beginnende spelers als gevorderde spelers zullen er plezier aan beleven.
Ook voor jongere spelers is dit spel geschikt, ondanks de dronken buurman en verwijzingen naar oma's koerierschap met wiet. Om Marius' voer te vinden deinst oma er namelijk niet voor terug wiet te vervoeren.

      

Samengevat is dit spel leuk om te spelen, het ziet er verzorgd uit wat tekeningen, muziek, verhaal en logica betreft en past binnen wat je verwacht van een traditioneel point and click verhaal. De tekeningen en beeldtaal zijn geweldig en de muziek is gevarieerd en passend bij de bezochte plaatsen. De maker is sinds 3 Geeks enorm 'gegroeid'. Er zijn ook wat puberale grapjes te zien, wat de jongere spelers wel aan zal spreken, maar voor volwassenen is er ook veel te beleven.
Het is te hopen dat een vervolgdeel niet te lang op zich laat wachten.

Grotere plaatjes bekijken?    Ga naar de screenshots.

Andere adventures van Adipson Studio:
3 Geeks