S P E L - I N F O

         

BEAR WITH ME


Uitgever: Exordium Games / 2016/17
Ontwerper: Exordium Games

Platform: PC, Mac, Linux, PS4, Switch, XBox One.

Systeemeisen:
--- Windows XP of later - Processor: alles na 2004 gemaakt, SSE2 instruction set support - 2 GB RAM - Grafische kaart: DX9 (shader model 2.0) - DirectX 9.0 - 1200 MB HD ruimte.
--- MAC: Mac OS X 10.7 of later.
--- LINUX Ubuntu 12.04 of later.

Categorie:
Detective noir, humor, horror, fantasie, getekende zwart-wit beelden in 2D of 2.5 D, 2 karakters, 2 karakters, 3de persoon, point & click.

Beschrijving en review:
Bear With Me wordt uitgegeven in 3 apart speelbare episodes.

In episode 1 wordt de tienjarige Amber wakker gemaakt uit een nachtmerrie. Naast haar zit haar lievelingsknuffel Millie, de giraffe. Millie waarschuwt haar voor de "man in het rood", die de "papieren stad" terroriseert, door overal brand te stichten. Deze geheimzinnige figuur is op zoek naar Amber en haar broer. Maar Ambers broer Flint is nergens te bekennen! Amber zoekt, een beetje tegen haar zin, hulp bij haar oude vriend detective Ted E. Bear, een teddybeer die inmiddels in een kleerkast van zijn pensioen geniet. Samen gaan ze op onderzoek uit.

In episode 2 gaat het duo naar de verbrande molen in Paper City om aanwijzingen te zoeken die hen naar de beruchte brandstichter Red Man leiden. Het gaat langzaamaan, ze worden door allerlei gebeurtenissen vertraagd. Ze ontmoeten ook nu veel tot leven gekomen speelgoed en de plot neigt nu naar politieke corruptie.

In episode 3 is Ted op zoek naar de gekidnapte Amber, want Amber is de enige die brandstichter Red kan ontmaskeren. Het einde van deze driedelige serie brent een hoop emoties met zich mee.

      

De omgeving en de speelgoedbeesten brengen je terug naar je kindertijd. Hele verhalen verzinnen en naspelen met je lievelingsspeelgoed was toen heel gewoon. De suggestie dat alles zich in Ambers fantasiewereld afspeelt, blijft dan ook aanwezig, ondanks het volwassen thema van een vermiste broer en brandstichting en de licht sarcastische dialogen. Het lijkt alsof Amber met haar spel een trauma verwerkt.
Hoewel je veel te maken krijgt met pluche beesten, is het spel niet geschikt voor kinderen. Want pluche of niet, de karakters zijn engerds, dronkaards of gewoon onaangenaam en komen soms op gewelddadige manier om het leven. Ook de dialogen zijn voor volwassenen.
Het verhaal wordt in elk deel bevredigend afgerond, maar vanwege de samenhang van het verhaal is het aan te bevelen om de drie delen in hun geheel te spelen.

      

Het spel gaat uit van een klassieke bediening. Klik ergens met de muiscursor op en je krijgt commentaar, of kunt een voorwerp oprapen. Vanuit je duidelijke en overzichtelijke inventaris kun je de voorwerpen vervolgens weer in het scherm gebruiken. Het verhaal is niet moeilijk en de puzzels die hierbij horen zijn dat ook niet. Hints zijn ruim voldoende aanwezig. Amber of de beer vertellen duidelijk wat ze nodig hebben en waar je het zou kunnen vinden. Bovendien is er een hotspot indicator, pixelhunting is dus niet nodig.
De puzzels zijn niet al te moeilijk en vooral in deel drie had er iets meer uitdaging in gekund.
Volgens de spelmakers zou het spel non-lineair zijn, maar dat valt in de praktijk toch tegen. Als je bijvoorbeeld de combinatie van de safe al kent, kun je hem toch pas gebruiken als het verhaal zover is, dat je hem mag openen.

      

Grafisch ziet het spel er zeer goed uit. De sombere film-noir sfeer wordt consequent in de zwart-wit beelden doorgezet. Ook de tussenscènes, die iets meer kleur bevatten en als een strip gepresenteerd worden, blijven in de juiste sfeer. Je loopt alleen rond, van keuken tot zolder, in het huis waar Amber woont, maar toch is er voldoende variatie, doordat de kamers in detail samen met het verhaal veranderen.
In episode 2 bezoek je de stad zijn acht hoofdgebieden en de nodige subgebieden die middels een map in ansichtkaart formaat te bezoeken zijn.
Amber beweegt soepel en als ze bijvoorbeeld een lade opentrekt, zie je die ook schuiven. Ook zijn er kleine animaties zoals knipperende ogen of vallende regen om de verder statische achtergronden te verlevendigen. Als je de dialogen skipt, kan het zijn dat de animatie even tijd nodig heeft om weer synchroon te lopen.
Goed leesbare keuzedialogen verschijnen in een pop-upschermpje midden in het scherm en overpeinzingen of mededelingen in een balk aan de onderkant. Beide voorzien van een icoontje dat de spreker aanduidt.

      

De dialogen zijn goed geschreven en beslist niet kinderlijk. Zowel Amber als de pluche figuren praten op een volwassen manier met elkaar. Er zijn de nodige referenties naar de popcultuur en hier en daar worden ook schuine opmerkingen niet geschuwd. De licht sarcastische toon is prettig en verhult niet de genegenheid die Amber voor Milly en Ted voelt. De Engelse stemmen passen hier goed bij. Amber heeft een jonge, gemaakt krakende stem en de beer klinkt doorleeft. Al met al niet onaangenaam om te horen.
Een enkele stemacteur heeft dubbele rollen en dat kan enigszins verwarrend zijn als je alleen let op het geluid. Dankzij de iconen blijft het toch wel duidelijk wie aan het woord is.
De rustige pianoklanken van de achtergrondmuziek zijn eveneens uitstekend aan de sfeer van het verhaal aangepast en achtergrondgeluiden zijn waar nodig aanwezig.

      

Samengevat heeft Bear With Me een goed evenwicht gevonden tussen horror en humor, in een uitstekend verteld verhaal met een bevredigend einde. In ongeveer 3 x twee uur zijn er voldoende niet al te moeilijke puzzels te doen en dialogen te lezen, die je geboeid houden. Ook de sfeervolle film-noir muziek werkt hier goed aan mee.

Eerst uitproberen?    Speel episode 1, gratis op Steam.

Grotere plaatjes bekijken?    Ga naar de screenshots episode 1,   episode 2,   episode 3.

De prequel in de serie:
Bear With Me: The Lost Robots