S P E L - I N F O

         

THE INQUISITOR, book 1: The Plague


Uitgever: Anuman Interactive/Microids/2013
Ontwerper: TIconBLU

Systeemeisen:
-- Windows XP/Vista/7/8 - CPU 2 GHz - 2 Gb RAM - Direct 9.0c comaptibel videokaart met 512 Mb geheugen.

Platform: PC, Mac, Android, iPhone, iPad.

Categorie:
Middeleeuws mysterie, naar boek van Valerio Evangelisti, 3de persoon, Engelse en Latijnse ondertitels.

Beschrijving en review:
Deze meerdelige sage is gebaseerd op de novellen van de Italiaanse schrijver Valerio Evangelisti en handelt over de avonturen van Nicolas Eymerich, een bijzonder historisch karakter, geboren in 1320 in CataloniŰ. Hij stelde met zijn "Directorium Inquisitorium" de regels op voor de Heilige Inquisitie.

Je speelt als Grootinquisiteur Nicholas Eymerich, die op een dag in het klooster van Carcassonne arriveert. De abt vraagt hem op zoek te gaan naar broeder Jacinto Corona, die spoorloos verdween in Calcares, een klein Frans dorpje dat bekend staat om zijn ketters. Corona was er naar toe gegaan vanwege geruchten over vreemde verschijnselen.
Eymerich ontdekt al snel dat de abt hem niet alles verteld heeft. En ook de klerk van de abdij houdt iets verborgen. Natuurlijk gaat Eymerich niet op reis, voordat hij de hele waarheid weet.

      

Eymerich is geen man die als speler snel je sympathie wint. Hij is bot, wreed en zelfs agressief in zijn pogingen te ontdekken wat er speelt in het klooster en in het dorpje. Hij glimlacht alleen als hij op een gemene manier zijn zin krijgt. Hij heeft geen respect voor het leven van mens en dier en is compromisloos fanatiek in het verdedigen van zijn geloof. Hij vindt zelf zijn 'heilige woede' gerechtvaardigd, als hij invloeden van de ketterse Catharen ontdekt. Maar ja, het speelt zich dan ook af in de donkere middeleeuwen.

Het spel begint traag met veel uitleg van een zeer langzaam sprekende abt. Dat is misschien wel nodig om de achtergronden te begrijpen, maar je zou hem werkelijk soms snel willen doorklikken.
Voordeel van dit langzame praten is, dat je kunt proberen de teksten te verstaan. Het spel is namelijk ook in het Latijn te spelen! Uiteraard ook in het Engels met Engelse ondertitels, maar het kan dus ook in het Latijn, met Latijnse of Engelse ondertitels. Of zelfs in Italiaanse, Duitse, Spaanse of Franse combinaties. Doordat er zo langzaam en duidelijk gesproken wordt en je bovendien met de ESC toets het beeld kunt pauzeren, om de Latijnse (of anderstalige) teksten te lezen, is het spel best leuk als aanvulling op je vreemde talen cursus.
Overigens is ook de lettergrootte in het menu aan te passen en kun je het spel ook spelen door commando's in te typen, in plaats van de muis te gebruiken.

      

De grafische beelden zijn van gemengde kwaliteit.
De achtergronden zien er sfeervol, maar niet erg authentiek middeleeuws uit. Kloostergangen met rode lopers en tuinen die rommelig en verwaarloosd zijn, horen niet bij elkaar. Een kaars laten branden bij daglicht, is verspilling.
De achtergrondbeelden zijn wel op zichzelf wel mooi om te bekijken. Met name aan de inrichting van de kamers is zorg besteed, al lijkt het hier en daar ook wel op een fotocollage, die net niet helemaal klopt.

De animaties en de tussenscŔnes zijn, in contrast daarmee, bijzonder goed. Een eekhoorn rent heel natuurlijk over een dak en door de tuin. Als Eymerich loopt of zich omdraait, wappert zijn mantel mee. Als hij iemand aanspreekt, beweegt het hele lichaam op een natuurlijke manier mee en als hij tegen een droge struik schopt, die vervolgens wegrolt, lijkt het levensecht. De enkele keer dat hij boven een trap lijkt te zweven, is vergeeflijk. Zelfs de beelden in Eymerichs nachtmerrie zijn overtuigend weergegeven.

      

In conversaties zie je de karakters in close-up. De mimiek van het gezicht en handen is niet slecht gedaan en geeft de karakters een zekere levendigheid. De close-up beelden van het lijk in het dorp zijn echter gruwelijk en ik vraag me af of dit echt nodig was. Het is ook jammer dat sommige hoofden er zo onnatuurlijk opgeplakt uitzien. Maar tegelijk zie je dan ook dat de bewegende arm van de abt weerkaatst in het glas van de zandloper op zijn tafel en dat is dan weer heel goed gedaan.

Naast het verhaal zijn natuurlijk ook de puzzels in een adventurespel van belang. In dit spel zijn ze meestal gebaseerd op je inventaris en naadloos in het verhaal ge´ntegreerd. Zelfs de altaren met geheime mechanismes passen wel in het geheel. Je kunt echter niet zomaar alles oprapen wat om je heen ligt en willekeurig overal op proberen te gebruiken. Pas als Eymerich denkt dat hij iets kan gebruiken, pakt hij het. Zo niet, dan levert hij bot en onaardig commentaar.
Een enkele puzzel bestaat uit het in de juiste volgorde klikken op de juiste plek. Ze zijn bijzonder eenvoudig en lijken er meer voor te dienen mooie plaatjes te laten zien.

      

Het is wel van belang om alles om je heen te bekijken. Zo kom je er bijvoorbeeld achter dat het raam in zijn cel glimt als een spiegel. Een feit dat je later kunt gebruiken als je een spiegel nodig hebt.

Om je aan te moedigen alles te onderzoeken, zijn er ook verborgen voorwerpen te vinden die een verwijzing zijn naar andere spellen (rubber chicken en logo van spelmaker) of die grappig commentaar uitlokken (wijn gieten over een spin). Je kunt er in totaal 100 punten mee verdienen.
Mocht je ondanks al je speurwerk niet meer verder weten dan kun je altijd op het kruis vertrouwen, dat onderaan in je beeld te zien is. Klik erop en de volgende stap in het spel wordt je voorgedaan en de puzzels worden opgelost. Een grote verleiding voor zowel ervaren als minder ervaren spelers en het is uiteraard beter om die te weerstaan.

      

Samengevat is The Inquisitor, ondanks het trage begin, een interessant spel dat een aardig kijkje geeft in het Middeleeuwse denken. De mogelijkheid om het spel in het Latijn te spelen is een leuke en aparte optie. De wisselende kwaliteit van de grafische beelden zijn een minpuntje, maar de goed ge´ntegreerde puzzels maken het de moeite waard uit te zien naar Eymerichs avonturen in deel 2.

Andere delen in de Inquisitor serie:
Nicholas Eymerich, The Inquisitor, book 2: The Village