S P E L - I N F O

         

THE 13th DOLL: A Fan Game of The 7th Guest


Uitgever: Attic Door Productions / 2019
Ontwerper: Attic Door Productions

Platform: PC, Mac, Linux.

Systeemeisen:
--- Windows 8/10 - Grafische kaart die nog door de fabrikant ondersteund wordt - 20 GB beschikbare opslagruimte.
--- MAC Mojave - besturing en grafische kaart nog die nog door de fabrikant ondersteund worden - 20 GB beschikbare opslagruimte.
--- LINUX + SteamOS 3.0 - 20 GB beschikbare opslagruimte.

Categorie:
Horror, fanmade vervolg 7th guest, logische puzzels, 2 speelbare karakters, meerdere eindes, FMV beeld, slideshow, 1ste persoon, point & click.

Beschrijving en review door Hans:
In The 7th Guest bouwde de kwaadaardige speelgoedmaker Henry Stauf een herenhuis en nodigde 6 gasten uit. Een 7de gast, Tad, sloop stiekem naar binnen en zat prompt vast, opgejaagd door mystificerende geesten, poppen en de geesten van de andere gasten - totdat hij Stauf versloeg.

The 13th Doll sluit aan bij de gebeurtenissen van The 7th Guest.
Het is niet noodzakelijk om The 7th Guest te hebben gespeeld, maar zoals wel vaker geldt voor een vervolg wordt het nieuwe deel interessanter met kennis van het vorige deel.

      

Tien jaar nadat Tad uit het huis wist te ontsnappen, wordt hij nog steeds achtervolgd door de zielen, poppen en Staufs slachtoffers die hij achterliet. Zo achtervolgd, in feite, dat de jongeman nu in een psychiatrische inrichting woont - verkeerd begrepen, geplaagd door schuld en geobsedeerd door één idee: om te ontsnappen aan de sombere gecapitoneerde muren van zijn isoleercel. Hij wil terugkeren naar het huis - de plek van zijn diepste angsten - om degenen die hij achterliet te redden en Stauf voor eens en altijd te verslaan!

Dan arriveert een nieuwe arts met de naam Richmond in het asiel. Niet echt gelovend in de erfenis van Henry Stauf, en even verbijsterd en geïntrigeerd door de fantastische legende, is de fervente rationalist van plan om Tad mee te nemen op een "helende" reis, terug naar het landhuis.
Deze onconventionele therapiepoging verandert al snel in een noodlottige onderneming, waarbij de contrasterende wereldbeelden van Tad en Richmond worden blootgelegd en het onwaarschijnlijke duo terechtkomt in een gruwelijke draaikolk van leugens, illusies, waanzin en dood.

      

Spelervaring
Het verhaal van de 13th Doll is boeiend. Je kunt na een introductiefilmpje kiezen om ofwel als Tad te spelen of als de kersverse nieuwe dokter Marc Richmond. Op deze manier kun je twee spellen na elkaar spelen.
De twee hoofdpersonen raken al gauw van elkaar geïsoleerd, dwalen afzonderlijk door het huis van Stauf en hebben hun eigen puzzels op te lossen. Ze komen ook niet op precies dezelfde plekken. Maar af en toe kruisen hun paden elkaar. En dat is in beide deelspellen slim in elkaar gezet.
Het zelf spelen gebeurt vanuit eerstepersoons perspectief. In de filmpjes, waarin het verhaal vorm krijgt, zie je Tad en/of de dokter als derde personen.

Het spel is erg lineair. Zo kun je bijvoorbeeld in het huis van Stauf pas een nieuwe en specifieke kamer in nadat je in de vorige klaar bent, dat wil zeggen de puzzel hebt opgelost. Zo wordt je gedwongen een voorgeschreven pad te volgen. Erg is dit niet, maar je kunt een moeilijke puzzel niet even laten liggen en een andere proberen op te lossen. Waar je vervolgens naartoe moet wordt duidelijk aan de hand van de map, die laat zien welke kamers zijn afgerond, in welke nog iets te doen is en welke kamers al of niet benaderbaar zijn.
Ook wordt je uitgedaagd zo veel mogelijk (min of meer verborgen) VIP-namen te vinden, wat overigens voor de voortgang van het spel of het verhaal niet van belang is.

      

Puzzels
The 13th Doll is op de eerste plaats een puzzelspel, er zijn er maar liefst 28! Vooral in het huis van Stauf heeft elke kamer zijn eigen puzzel. Deze staan op zichzelf en hebben met het verhaal niets te maken, hoewel je als beloning voor het oplossen af en toe een voorwerp krijgt dat echt nodig is voor de voortgang. Sommige zijn redelijk gemakkelijk, de meeste zijn best pittig, en een enkele is frustrerend moeilijk. Maar de aanhouder wint! Als je de puzzel uiteindelijk hebt opgelost geeft dat veel voldoening.
Verder dien je een aantal voorwerpen te vinden, die in de inventaris belanden voor later gebruik bij een te repareren machine (Richmonds taak) of een te herstellen pop (Tads taak).

Het ontwerpen van de puzzels verdient een groot compliment. De meeste zijn onalledaags en intelligent bedacht. Het team moet zich er echt op hebben uitgesloofd. Ze zitten allemaal logisch in elkaar, maar het is vaak niet meteen duidelijk wat de bedoeling is. Daar kom je achter als je gaat proberen. Lukt het niet dan zijn er via het menu drie hints te raadplegen, maar sommige zijn zo voor de hand liggend dat je ze eigenlijk geen hints kunt noemen.

NB In sommige puzzels spelen kleuren en geluid een rol, wat een probleem kan opleveren voor mensen met een visuele of auditieve handicap.

      

Beeld
Grafisch ziet het er allemaal prima uit. Wat opvalt is dat allerlei ruimten een verschillende sfeer ademen, zowel wat betreft verlichting, kleurgebruik als textuur. Er zijn waarschijnlijk meerdere ontwerpers aan het werk geweest. De mate van detail varieert ook nogal. Sommige voorwerpen of afbeeldingen zijn heel duidelijk, andere een beetje wollig of vaag.

De tussenscènes zijn door de lagere resolutie duidelijk als filmopnames te herkennen.
Het acteerwerk in de filmpjes is absoluut niet slecht gedaan, ook in aanmerking genomen dat de ontwikkelaars aansluiting zochten bij de sfeer van het eerdere spel.
In bijna elk vertrek zijn voorwerpen aan te klikken die een korte animatie op gang brengen. Dat zorgt voor enige levendigheid.

De vormgeving van het spel schept een spannende sfeer die past bij het verhaal over dolende geesten die soms plotseling opduiken. Horror is een te groot woord maar een enkel schrikeffect is er wel.

      

Geluid
Er is veel aandacht aan de muziek geschonken, die erg goed is en speciaal voor het spel geschreven. Elke ruimte heeft zijn eigen achtergrondmelodie (soms een deun). Als je lang op een puzzel zwoegt krijg je wel de neiging om de muziek zachter te zetten vanwege het herhalende karakter. Maar meestal is de muziek erg aangenaam en is het één van de sterkste kanten van het spel.

De overige geluiden die horen bij bewegingen zijn schaars. Deuren gaan geruisloos open en voetstappen zijn onhoorbaar. Dat lijkt deels een bewuste keuze omdat muziek de hoofdzaak is. Waar nodig is wel degelijk gekraak of gebons te horen.

De (Engels) gesproken teksten zijn over het algemeen duidelijk verstaanbaar, waarbij de stemmen goed bij de karakters passen. Sommige acteurs hebben zich echt in hun rol uitgeleefd. Als je de ondertiteling aanzet kun je ook meelezen wat er wordt gezegd.
Hinderlijk is af en toe de zalvende stem van Stauf die je komt bespotten terwijl je je zit uit te sloven op een moeilijke puzzel.

      

Samenvatting
The 13th Doll is een onderhoudend spel, vooral voor de echte puzzelaars die zich niet te snel laten ontmoedigen. Filmbeelden ondersteunen het verhaal en prima muziek begeleidt je pogingen de moeilijke puzzels op te lossen.
De ontwikkelaars die begonnen als een stel liefhebbers van The 7th Guest, zijn uitgegroeid tot een waar team, dat er jaren aan heeft gewerkt en van volhouden wist. Het eindresultaat is een geslaagd vervolg op het oorspronkelijke voorbeeld, waarvoor hulde!

Grotere plaatjes bekijken?    Ga naar de screenshots.