S P E L - I N F O

         

TRÜBERBROOK


Uitgever: Headup, WhisperGames / 2019
Ontwerper: btf GmbH

Platform: Windows, Mac, Linux, PS4, Nintendo Switch, Xbox One, Android, iPad, iPhone.

Systeemeisen:
--- Windows - 7/8/8.1/10 - Processor: i3 5de generatie (of nieuwer), i5 3de generatie (of nieuwer), FX4170 (of nieuwer) - 8 GB RAM - Grafische kaart: AMD Radeon 8000 series of nieuwer, nvidia GTX 660 of nieuwer - minimum resolutie: 1280 x 720 - DirectX 11 - 7 GB beschikbare opslagruimte - DX11 compatible geluidskaart.
--- MAC OS X 10.14 - 8 GB RAM - Grafische kaart: GeForce 775M, Radeon HD 6970, Intel Iris Pro - 7 GB beschikbare opslagruimte.
--- LINUX Ubuntu 16.04 - 8 GB RAM - 7 GB beschikbare opslagruimte.

Categorie:
Mysterie, science fiction, Duitsland 1967, handgemaakt decor, realtime 3D, 3de persoon, point & click.

Walkthrough: klik hier voor Yvonnes Nederlandstalige walkthrough.

Beschrijving en review:
Het is 1967 en het plaatsje Trüberbrook staat op het punt zijn 998-jarige bestaan te vieren met een groot feest.
Je speelt de rol van de jonge Amerikaanse student in quantum fysica, Hans Tannhauser, die onverwacht een reisje wint naar Trüberbrook. Hij weet niet helemaal hoe dat nou kan, want hij heeft nergens aan meegedaan, maar besluit toch om te gaan om even zijn vermoeidheid van zich af te schudden. De papieren waaraan hij werkt voor zijn examen, neemt hij mee. Hans maakt kennis met Gretchen, een net per motor gearriveerde paleoanthropologe, die probeert de mysteries rond het stadje te ontrafelen en met de raadselachtige uitvinder Lazarus Taft, die daar gestrand is, maar eigenlijk liever naar huis wil, naar een andere tijd en ruimte.
Hans installeert zich in een pension en merkt al snel dat belangrijke papieren van hem gestolen zijn. Hij gaat ernaar op zoek en moet allerlei problemen oplossen om toegang te krijgen tot de verlaten zilvermijn van Milennium Cooperative.
Maar ook Gretchen is op zoek naar de mijn en haar belangen zijn heel anders dan die van Hans en Taft, zodat ook hier weer de nodige problemen ontstaan.

      

De puzzels zijn vooral dialoog- en inventarispuzzels. Spullen uit de inventaris kun je niet naar eigen goeddunken gebruiken. Het spel geeft aan wanneer dat het geval is. Jammer is wel dat spullen in de inventaris niet ook met tekst benoemd worden, hoewel over het algemeen wel duidelijk is wat er in zit.
Een enkele keer moet je door logisch na te denken stappen in een logische volgorde nemen vóór de klus geklaard is.
De puzzels zijn niet al te moeilijk, maar het zijn er redelijk veel. Het spel heeft een lang, logisch verhaal en er zijn verschillende plekken waar onderzoek gedaan kan worden, dus is er flink wat op te lossen. Je weet redelijk snel wat je volgende stap moet zijn om het verhaal te vervolgen. Je loopt dus niet vast in je zoektocht en hoeft niet van alles maar willekeurig uit te proberen. Er is geen hintfunctie, maar hotspots zijn te bekijken door de spatiebalk in te drukken.
Plaatsen die je kunt onderzoeken in het dorpje zijn het pension, het dorpje zelf, een uitkijkpost, een moeras, een boom waarin een zonderlinge complotdenker woont, een kiosk waar je een waterfiets kunt huren, een sanatorium, een weerstation en dan is er nog de zilvermijn, waarin uiteindelijk alle problemen opgelost kunnen worden.

      

De karakters die je in het spel ontmoet zijn weergaloos goed weergegeven.
Sommige figuren brengen een grote glimlach bij de speler teweeg, zoals de zonderling in de boomhut die, met een aluminium hoedje op, beïnvloeding door de buitenwereld probeert te voorkomen. Ook de baron die zich in het begin alleen maar druk maakt om zijn wankele tafeltje en een poes heeft, die eigenlijk een vos is, is grappig. De dochter van pensionhoudster Trude is alleen maar geïnteresseerd in SF en kijkt de hele dag tv met Sf-films daarop. Als speler kun je de neiging krijgen haar naar buiten te sturen om eens iets te dóen. Trude zelf wil haar eenmaal gegeven 'massagestaaf' niet meer teruggeven.
Het deel in de mijn heeft minder humor, maar er is in dit spel genoeg aan humoristische momenten te beleven.
De arts die Hans in zijn sanatorium onderzoekt, heeft wel enorm veel vragen voor Hans daar weg mag en blijft maar doorvragen. Hij geeft daarbij wat wetenschappelijke inzichten prijs. Dat wetenschappelijke tintje kom je ook tegen in de mijn en als Hans een zogenaamde quantum discriminator moet maken om toegang tot een andere wereld te verkrijgen.

      

Het spel heeft een unieke visuele stijl.
Alle achtergronden zijn miniatuur schaalmodellen, die met behulp van een 3D scanner gedigitaliseerd zijn en waaraan vervolgens geanimeerde karakters en visuele effecten zijn toegevoegd.
De achtergronden zijn in heldere natuurlijke kleuren gehouden en op plaatsen waar het hoort is het donker en grauw, tot je het licht aandoet.

De figuurtjes bewegen zich op een natuurlijke manier. Aan de bewegingen van Hans, als hij een schep uit de bevroren grond probeert te trekken, kun je zien hoeveel moeite dat kost en zijn bewegingen zijn heel natuurgetrouw als hij eenmaal aan het graven slaat.
Mooi is hoe hij zich op een soort sneeuwschoenen over een moeras loopt, de ene keer door het water zakkend en dan weer op het water lopend. Het is grappig om te zien hoe zijn houding verandert als hij sneller loopt dan normaal.
Zo zijn er nog meer bewegingen te zien die bewondering veroorzaken voor de spelmakers. Het vangen van een kat is geweldig uitgebeeld.

      

Een bijzonder aandachtspunt is de muziek. Op sommige plaatsen zijn er slechts wat bij elkaar horende klanken te beluisteren, maar er zijn ook stukjes melodieuze jazz te horen.
De band, die in het dorpje optreedt, geeft een aantal nummers ten beste die aan de songs van Leonard Cohen doen denken. Melancholieke teksten op even melancholieke melodieën. Je moet het hele optreden, vier songs, van die band aanhoren. Pas daarna kun je verder met het spel. De songs zijn zó sfeervol dat je als speler de neiging krijgt ze meer dan eens te beluisteren.
Ook geluiden op de achtergrond zijn aanwezig. Het gekras van kraaien die je kunt lokken, een vallend karretje in een afgrond gevuld met water, voetstappen op een keldertrap enzovoort.
De stemacteurs doen hun werk goed. Beslist geen irritaties dus over onnatuurlijke, aanstellerige stemmen of óver-acteren.

      

Begonnen als een project van Duitse kunststudenten, is Trüberbrook uitgegroeid tot een ruim 8 uur durend spel met de sfeer van Twin Peaks.
Op een enkel spelfoutje in de ondertiteling na, zijn er geen storende zaken in het spel te vinden. Grafisch is het een hoogstandje en het geluid verdient een compliment.
Mensen die van point & click adventures houden, zullen in Trüberbrook een volwaardig vertegenwoordiger zien van dat genre. Spelers die het genre niet kennen zullen met Trüberbrook een zeer goed idee krijgen van wat het genre te bieden heeft en er wellicht van gaan houden.
Een echte aanrader.

Grotere plaatjes bekijken?    Ga naar de screenshots.