S P E L - I N F O

         

THE SAMARITAN PARADOX


Uitgever: Screen7 / 2014
Ontwerper: Faravid Interactive

Platform: PC.

Systeemeisen:
--- Windows XP/Vista/7/8 - 1 GB RAM - 400 MB HD ruimte - DirectX 9 compatible video- en geluidskaart - toetsenbord - muis.

Categorie:
Mysterie, complot, zoektocht, twee werelden, tijdpuzzels, gestileerde 2D en 2.5D beeld, 3de persoon, point & click.

Walkthrough: klik hier voor Marjo's Nederlandstalige walkthrough.

Beschrijving en review:
Je speelt als Ord Salomon, student literatuur en hobby-cryptoloog. Ord ontdekt in een boek een verborgen boodschap van de schrijver Jonatan Bergwall aan zijn dochter Sara. Bergwall heeft zelfmoord gepleegd en Sara kreeg in plaats van een gewone erfenis, enkel obscure aanwijzingen en de instructie zijn laatste boek te lezen. Sara wil dit niet zelf doen om redenen die ze niet wil uitleggen. Maar ze vindt het prima als Ord zich stort op de zoektocht naar de erfenis.

Ord vindt een deel van het boek en als hij het leest, speel je als de hoofdpersoon in het boek, die ook de nodige avonturen beleeft en problemen moet oplossen.
En dan is er nog een derde plot, die Ord op het spoor zet van kwalijke praktijken waarbij een lokale vismaatschappij betrokken is. Heeft Jonatan Bergwall iets ontdekt dat hem het leven kostte of was het toch zelfmoord?

      

De verhaallijnen zitten goed in elkaar en zijn boeiend. Ook de afwisseling van de gewone wereld zonder mobieltjes met de boekwereld waarin draken een rol spelen, zorgt ervoor dat je je niet verveelt. Het is dan ook jammer dat het verrassende einde wat afgeraffeld wordt en deels ongeloofwaardig is.
Het verhaal is voor een groot deel lineair. Als Ord ergens niet wil of kan vertrekken, weet je dan wel dat de oplossing ter plekke te vinden is. Naarmate het spel vordert, worden de draden in het verhaal meer verweven en heb je iets meer vrijheid om non-lineair te spelen. Het blijft echter opletten, alles bekijken en met iedereen praten om de juiste informatie te krijgen die je helpt bij het volgen van de verhaallijnen en oplossen van de problemen.

      

Die problemen zijn ingenieus in het verhaal verweven en niet beslist niet makkelijk. Er is alle gelegenheid om je hersens inventief te laten te kraken. Daarbij maak je niet alleen handig gebruik van voorwerpen die in de omgeving zijn te vinden om mensen en draken te misleiden. Je mag ook een slapend oudje wakker maken en zelfs een biecht afnemen. Je bent niet alleen maar op zoek naar een sleutel om een deur te openen. Je hebt bijvoorbeeld ook informatie nodig uit boeken die je quasi willekeurig uit een kast trekt.
Er zitten meerdere tijdgebonden puzzels in het spel. Meestal is dit een kwestie van snel iets pakken of op tijd weglopen. Maar ook het bedienen van een kraan hoort tot de taken. Het is wel te doen, als je eenmaal weet wát je wilt doen. Maar dat kan even duren. Gelukkig krijg je altijd een nieuwe kans als het fout gaat.

      

De grafische beelden in het spel zin in retro-stijl en dat past wonderwel bij het verhaal. Mocht je het overigens te blokkerig vinden, dan kun je het ook in een 'window' spelen.
Retro wil niet zeggen dat het spel er dan primitief uitziet. Integendeel. De achtergronden zijn voldoende gedetailleerd en aangenaam om te zien, of het nu gaat om een landelijke cottage, een dorpsplein of een café in de stad.
Bovendien zijn er hier en daar animaties die de boel verlevendigen, zoals een tram die in de achtergrond voorbij rijdt. Opvallend zijn ook de kleine extraatjes, die niet nodig zijn om het spel uit te kunnen spelen zoals iemand die je een sigaret aanbiedt of een filosofische dronkaard op de rand van een fontein. Je kunt zelfs telefoongesprekken voeren met een oude vriend over de zaak en een ex-vriendin. Het is nuttig, leuk en zeker sfeerbepalend.
En ook de speelbare hoofdpersonen lopen en bewegen soepel.

      

Overigens heeft het spel gelukkig geen hotspotcursor. Als je iets wilt bekijken of gebruiken, zul je net als in het echte leven het zelf moeten pakken. Een beetje pixelhunting als je een telefoon zoekt, hoort er gewoon bij. Op een aanklikbaar voorwerp verschijnt wel een naamtag.
Als je met iemand in gesprek bent verschijnt in de bovenhoek een portretje.
Dit is altijd heel prettig voor mensen die minder goed of helemaal niet horen. Het spel is dan ook duidelijk leesbaar ondertiteld en conversaties zijn door te klikken. Belangrijke informatie kun je altijd teruglezen in een aantekenboekje.

De ingesproken stemmen zijn passend bij de karakters. Er wordt niet onaardig geacteerd en het meeste klinkt overtuigend natuurlijk, van de praterige winkelier tot de flirterige journaliste en de zachtaardige verpleegster.
De achtergrondmuziek kan soms vervelend worden als je lang in een ruimte verblijft. Maar over het algemeen is hij niet storend en passend bij de omgeving en de sfeer van het moment. In een cottage klinkt hij vredig, in een bunker meer mechanisch.

      

Samengevat is The Samaritan Paradox een spel met prima puzzels die uitstekend zijn geïntegreerd in boeiende, afwissende verhaallijnen. Een aanrader in een retro-jasje.

Grotere plaatjes bekijken?    Ga naar de screenshots.