S P E L - I N F O

         

RHODAN: Myth of the Illochim (ook bekend als: Perry Rhodan - the Immortals of Terra


Uitgever: Deep Silver / 2008
Ontwerper: Igor Posavec, 3d-io

Platform: PC.

Systeemeisen:
--- Windows 2000/XP/Vista, Processor: 2.4 Pentium 4, 1024 Mb RAM, Videokaart met 256 Mb geheugen, 3.5 GB opslagruimte, DVD-rom drive.

Categorie:
Science fiction, toekomst, planeten, ontvoering, complot, geïllustreerd realisme, 3de persoon, point & click.

Walkthrough: klik hier voor Marjo's Nederlandstalige walkthrough.

Beschrijving en review:
Perry Rhodan is de hoofdpersoon van een stripverhaal, dat al sinds 1961 wekelijks in Duitsland uitgegeven wordt.
In dit spel is Rhodan, die door een implantaat in zijn schouder inmiddels al 3000 jaar oud is, de Regent van de Federatie van Planeten.
De residentie wordt aangevallen en Mondra, moeder van Rhodan's zoon, wordt ontvoerd. Rhodan zet alles op alles om Mondra te vinden en ontdekt dat er meer aan de hand is. Wat heeft de tentoonstelling die Mondra organiseerde over de mythische Illochim, te maken met haar ontvoering? En welke rol spelen zogenaamde Arkonides bondgenoten hierin?

      

Het spel is nogal lineair van opzet. Je zult de ene puzzel moeten oplossen om aan een volgende te kunnen beginnen. Rhodan geeft zelf in zijn dialogen de nodige hints.
Soms is een voorwerp erg moeilijk te zien, maar daar hebben de makers iets op gevonden. Rhodan bezit een polscomputer die de ruimte waarin hij staat scant en aangeeft waar de actieve punten zitten. Diezelfde polscomputer geeft ook informatie over alles wat je opraapt.
De meeste puzzels zijn logisch en gebaseerd op het vinden, combineren en gebruiken van voorwerpen, die altijd wel in de nabijheid te vinden zijn. De enige uitzondering is een zogenaamd "minispelletje", waarin je met gekleurde tegels een pad moet maken.

      

De grafische beelden zijn schitterend. Futuristisch en toch overtuigend. Ook zijn er ruim voldoende figuranten die allemaal hun eigen leven leiden. Jammer is wel dat je Rhodan nooit iets echt ziet aanpakken of gebruiken.

Het stemacteren past wel bij het spel. Je hoort in de Engelse versie van het spel, dat de acteurs niet Engelstalig zijn. Maar omdat alles zich in een verre toekomst afspeelt, geeft dit wel een authentiek tintje aan het spel.
De achtergrondmuziek is onopvallend en nergens storend.

      

Grotere plaatjes bekijken?    Ga naar de screenshots.