S P E L - I N F O

         

RHIANNON: Curse of the Four Branches


Uitgever: Lighthouse Interactive / 2008
Ontwerper: Arberth Studios

Platform: PC.

Systeemeisen:
--- Windows XP/Vista/7/8 - Processor: 1.5 GHz Intel Pentium 3 of AMD Athlon - 512 MB RAM - Grafische kaart: 64 MB DirectX compatible - DirectX 9.0c - 3 GB beschikbare opslagruimte - Geluidskaart: DirectX compatible.

Categorie:
Bovennatuurlijk mysterie, magie, landgoed in Wales, geïllustreerd realisme, 1ste persoon, point & click.

Walkthrough: klik hier voor Marjo's Nederlandstalige walkthrough.

Beschrijving en review:
Noel en Karen Bruton, besloten samen met Karen's broer Richard Lee een kleine onafhankelijke maatschappij op te richten: Arbeth Studios. Wonende in West Wales, gebruikten ze de oude legendes uit de Mabinogion, een collectie Keltische mythologische verhalen uit Wales, als achtergrondverhaal voor hun eerste spel: Rhiannon: Curse of the Four Branches.

De 15-jarige Rhiannon Sullivan verhuist met haar ouders naar Ty pryderi, een oud landgoed in Wales. Na een paar weken begint Rhiannon vreemde dingen te zien en te horen. Al snel wordt het bedreigend en heeft ze angstige nachtmerries. Haar ouders besluiten een poosje met Rhiannon op vakantie te gaan.
Dat is het punt waarop jij, de speler in beeld komt. De ansichtkaart van Ty Prederi, waarop Jennifer Sullivan aan Chris (de speler) vraagt om op het huis te passen, wordt bij het spel geleverd.
Meteen bij binnenkomst word je overvallen door een geestverschijning op de trap. Na bestudering van een aantal (dag)boeken, kom je er achter dat hier sprake is van een echte vloek. De Keltische tovenaar Llwyd neemt wraak op alle Rhiannon's die in de familie van Pryderi geboren worden. Chris besluit zich dieper in de vloek te verdiepen en eens goed in het huis en de omgeving rond te snuffelen. Misschien kan hij Rhiannon helpen.

      

Rhiannon wordt volledig point&click gespeeld. Je loopt van beeld naar beeld, via pijltjes waarop je klikt. Vooral in het begin heb je daardoor wat oriŽntatieproblemen en loop je makkelijk die zijweg waar je in wilt, voorbij. Maar naarmate je de omgeving beter leert kennen, gaat ook het navigeren makkelijker.
Een hele leuke functie in het spel vind ik, dat je bepaalde dingen wel kunt oprapen, maar nog niet kunt meenemen, als daar geen reden voor is. Zo kun je een wichelroede pas meenemen en gebruiken als je een reden hebt om op zoek te gaan naar water. Het spel geeft je op die manier indirect een hint.

      

De meeste puzzels in Rhiannon zijn gebaseerd op je inventaris, dus op het vinden en gebruiken van voorwerpen. En dat zijn er ťcht heel veel, ruim 200! Dus eigenlijk is het maar goed dat je niet meteen alles kunt meenemen wat je ziet.
Het gebruik van al die voorwerpen is volledig logisch, ook als er magie in het spel is. Als je een blikje kattenvoer vindt, is dat gewoon om het voerbakje van de kat mee te vullen. Je hoeft niet naar een of ander obscuur ander doel te zoeken.
Naast de inventarispuzzels zijn er ook hele leuke andere puzzels, zoals het ontcijferen van het oude Keltische Ogam-schrifttekens.

      

De statische beelden worden levendiger gemaakt door animaties, zoals stromende water als je een kraan open draait, maar bomen of struiken zie je niet bewegen in de wind. Toch weet Rhiannon wel het juiste horrorsfeertje op te roepen met mist over het water, een beslagen spiegel waar woorden op verschijnen of gedoseerde animaties van vreemde verschijnselen.

De geluidseffecten zijn minimaal, maar precies zoals ze behoren te zijn: deuren hoor je open en dicht gaan, water stroomt en magie knispert. Je hoort geen voetstappen van jezelf.
Het totale gebrek aan andere personen om mee te praten en een kat die je nooit ziet, maar wel af en toe een muis in de keuken achterlaat, geeft een akelig je staat er alleen voor gevoel.
Het achtergrondgeluid is uitstekend en benadrukt je eenzaamheid en de vervloeking op Ty Pryderi.

      


Grotere plaatjes bekijken?    Ga naar de screenshots.