S P E L - I N F O

         

THE FIVE CORES - Remastered


Uitgever: Matthieu Gouby / 2019
Ontwerper: Matthieu Gouby, Iridescent Waves

Platform: PC, Linux, Oculus Rift, HTC Vive.

Systeemeisen:
--- Windows 10 64Bit - Processor: Quad Core Intel of AMD 3Ghz (4th Gen minimum) - 8 GB RAM - Grafische kaart: NVIDIA GTX 970 w/4 GB of AMD R9 290 w/4 GB gelijkwaardig of beter (voor VR: NVIDIA 980/1060 of AMD Fury gelijkwaardig of beter - DirectX 11 - 5 GB beschikbare opslagruimte.
--- LINUX Ubuntu - Processor: Quad Core Intel or AMD 3Ghz (4th Gen minimum) - 8 GB RAM - Grafische kaart: NVIDIA GTX 970 w/4 GB of AMD R9 290 w/4 GB equivalent of beter - 5 GB beschikbare opslagruimte.
Opmerking: Het spel vereist een 64-bit processor en besturingssysteem.

Categorie:
Myst-achtige puzzelfantasie, geïllustreerd realisme, realtime 3D, 1ste persoon, muis/toetsenbordbesturing of point & click.

Walkthrough: klik hier voor Hans' Nederlandstalige walkthrough.

Beschrijving en review door Hans:
Introductie
In 2012 kwam het oorspronkelijke spel The Five Cores door Neeblagames uit als een ode aan het spel Myst. Net als in het beroemde voorbeeld begin je op een hoofdeiland vanwaar je naar vier andere eilanden/werelden kunt reizen, om deze te verkennen, puzzels op te lossen en daarmee het achterliggende verhaal een gewenste afloop te verschaffen.

De remastered versie van The Five Cores is door Matthieu Gouby verzorgd, die het origineel flink onder handen heeft genomen, zodat alleen de kern van het spel is behouden, maar vele omgevingen en puzzels zijn veranderd. Wie het origineel heeft weten te waarderen zal zeker ook genieten van deze vernieuwde en met een extra level uitgebreide versie.

      

Verhaal
Het verhaal is iets uitgebreider dan het origineel geworden. Je spoelt aan op een onbewoond eiland waar een eertijdse beschaving is verdwenen, en waar de enige 'levende' ziel een bijzonder meisje is dat echter in een soort continue sluimertoestand wordt gehouden. Aan jou te taak om uit te zoeken hoe dat zit met dat meisje, wat er is misgegaan en hoe je de balans van weleer kunt herstellen.

Aan de hand van brieven en dagboeken die je vindt leer je iets meer over met name de architecten die verantwoordelijk waren voor de energievoorziening op de eilanden, de teleportatiemogelijkheid om heen en weer te reizen en hun bemoeienis met het vreemde meisje, dat de oorzaak was van allerlei rampspoed.

      

Spelervaring
Het spel wordt gespeeld met toetsenbord en muis. Lopen doe je met de WASD-toetsen of het ingedrukt houden van de rechtermuisknop. Door te klikken met de linkermuisknop 'spring' je steeds een eind naar voren. Ook kun je rennen, maar bukken, kruipen en omhoog springen is er niet bij.

De bediening is niet vlekkeloos. Het openen van deuren of hekken, het draaien aan hendels of wielen gaat niet soepel, soms zelfs erg moeilijk. Daarom is het aan te raden om bij Options de helper-functie aan te zetten. Dan laten pijlen zien in welke richting je zo'n beweging moet maken.
Vooruitgaan verloopt ook af en toe moeizaam. Je komt bijvoorbeeld een trap niet op als je gewoon loopt. Dan werkt alleen het 'sprongen' maken. Ook zijn er overal onzichtbare barrières die je bewegingsruimte beperken. Maar dat is niet abnormaal voor een real-time 3D-spel.

Grappig maar onbedoeld was het om op het generatoreiland, rennend naar de loopbrug toe, per ongeluk in het water  te belanden en te merken dat je er niet meer uit kon komen, integendeel steeds verder van het eiland weg te drijven (een aanrader voor de liefhebbers; oplossen door naar het hoofdmenu te gaan en voor Continue te kiezen).

      

Puzzels
Een inventaris is er niet, want je pakt geen voorwerpen op om later te gebruiken.
Er is geen enkele dreiging, je komt geen mensen of monsters tegen en er is weinig van bewoning te merken. Hier en daar zijn spaarzaam gemeubileerde hutten, maar kennelijk kwamen alleen de architecten op deze eilanden en woonden de gewone mensen op een andere wereld.
Op verschillende plaatsen kom je vrijwel lege boekenkasten tegen en boeken met lege bladzijden. En verder zie je allerlei voorwerpen die je jammer genoeg niet kunt oppakken en bekijken.

Je eerste taak is om het hoofdeiland van energie te voorzien, wat nog best een opgave is. Daarna kun je naar de andere werelden toe waar je een gekleurd kristal, een zogenaamde Kern (Core), 'aan' moet zetten. Dat doe je door een of ander mechanisme in werking te stellen. Daarbij wordt je geholpen door de rondslingerende brieven en dagboeken die behalve een sluier van het verleden ook hints bevatten.

De logica in de puzzels is soms ver te zoeken. Bijvoorbeeld is er een bepaalde volgorde te vinden van codes in een document. In de praktijk blijkt echter een andere volgorde te werken. Gelukkig is het aantal mogelijkheden beperkt, zodat je met een beetje uitproberen de oplossing wel vindt. Maar de indruk bestaat dat de ontwikkelaar een puzzel uit de originele versie heeft omgewerkt met nieuwe aanwijzingen, waarbij de logica in het gedrang is gekomen.

      

Beeld
De kracht van het spel zit hem in de prachtige omgevingen, die zeer gedetailleerd zijn vormgegeven. De diverse werelden kunnen zich meten met die in de Myst-reeks en zijn telkens anders van sfeer. Het is een genot om er rond te lopen en alles in je op te nemen. Op elke plaats kun je 360 graden om je heen kijken.

Het hoofdeiland lijkt een zonovergoten vakantie-eiland. Het groteiland is duister en wordt slechts verlicht door toortsen. Het generatoreiland baadt weer in het zonlicht maar heeft ook een oosters aandoend gebouw met een prachtige lichtval. Het orgeleiland daarentegen ziet er onheilspellend donker en kil uit, dit in tegenstelling tot de necropool waar de hitte van de muren je als het ware tegemoet straalt, terwijl je de weg door die doolhof probeert te vinden. De zwevende tuin tenslotte lijkt een koele en uiterst aangename plek om te vertoeven.

De zonnige werelden maken een nogal lome indruk. Er is wel wat beweging van bomen, gras dat zachtjes wuift in de wind, vuurvliegjes die dansen als lichtende vlekjes rondom bloemen, water dat kabbelt, hete lucht die trilt. Op donkerder plaatsen zie je walmende fakkels en opdwarrelende nevelslierten. En lichteffecten zorgen ook voor enige beweging.
Heel af en toe is er een tussenfilmpje (animatie).

      

Geluid
Er is weinig omgevingsgeluid door het ontbreken van mensen en dieren (één enkele vogel daargelaten). Wel hoor je het ruisen van de branding en geluid van machines als je eenmaal energie hebt. Een enkele waterval stort met donderend geraas in de diepte.

En dan zijn er geluiden die je zelf veroorzaakt bij het openen van bijvoorbeeld een hek, het overhalen van een hendel of het draaien aan een wiel, enzovoort. Je hoort je eigen voetstappen die verschillend klinken afhankelijk van de ondergrond waarover je loopt. Dat versterkt de indruk dat je echt in die omgeving vertoeft.

Op sommige plaatsen klinkt er aangename elektronische muziek.
Bij gebrek aan medemensen is geen gesproken tekst.

      

Samenvatting
The Five Cores: Remastered is een zeer geslaagde remake van het oorspronkelijke spel, zelfs de moeite waard voor wie het origineel ooit heeft gespeeld, omdat het daar behoorlijk van verschilt en uitgebreider is.
Op een enkele uitzondering na zijn de puzzels niet al te moeilijk of verrassend, maar wel leuk om te doen. De bediening had wel wat soepeler gemogen.
De prachtig gedetailleerde en gevarieerde omgevingen maken het een feest om rond te lopen op de geweldloze eilanden.

NB: Er komen verschillende kleurenpuzzels voor, dus voor degenen die moeite hebben met kleur is het spel minder geschikt.

Grotere plaatjes bekijken?    Ga naar de screenshots.

Eerdere (gratis) versie van The Five Cores:
The Five Cores