S P E L - I N F O

         

DUDE, WHERE IS MY BEER?


Uitgever: Arik Zurabian / 2020
Ontwerper: Arik Zurabian, Edo Brenes

Platform: PC, Mac.

Systeemeisen:
Vereist een 64-bits processor en besturingssysteem.
--- Windows 7/8/10 - Processor: 2.6 GHz Dual Core - 2 GB RAM - Grafische kaart: ATI Radeon HD 4500 Series, Geforce 9400 GT of hoger - DirectX 9.0c - 500 MB beschikbare opslagruimte - Geluidskaart: DirectX 9.0c compatible met de laatste drivers.
--- MAC OSX 10.11 - Processor: Intel 2.7 GHz Dual Core - 4 GB RAM - Grafische kaart: ATI Radeon HD 6970 Series, Geforce 640M GT of hoger - 500 MB beschikbare opslagruimte - Geluidskaart: 16 bit.

Categorie:
Satire, zoektocht naar echt bier, handgetekende 2D en 2.5D comic-stijl beelden, 3de persoon, point & click.

Walkthrough: klik hier voor Yvonnes Nederlandstalige walkthrough.

Beschrijving:
De hoofdpersoon in dit spel heeft geen naam. Hij is een besnorde man van een jaar of veertig. De bus, waarin hij zit, maakt een pauzestop van een half uur in Oslo en hij gaat op zoek naar een pilsje.
Het spel gaat over het zoeken naar dat biertje en de hoofdpersoon zal in het spel behoorlijk wat alcohol moeten drinken. Maar er wordt ook gewaarschuwd verantwoordelijk met drank om te gaan en bijvoorbeeld niet te gaan rijden met alcohol op.

De stad heeft veel kroegjes en een disco, maar er is nergens een pilsje te krijgen. Elk jaar wordt er een bierwedstrijd georganiseerd en de winnaar bepaalt welke bieren geschonken mogen worden. De 'Master Brewer' is altijd de winnaar en laat geen pils toe in de bars. De hipster barkeepers verkopen daarom alleen speciaalbiertjes. Iedereen is door de Master Brewer beïnvloed en zegt die speciaalbiertjes lekkerder te vinden. Maar ergens in de stad moet nog wel een Halvliter te vinden zijn en de hoofdpersoon gaat ernaar op zoek.

      

De hoofdpersoon is sociaal niet vaardig en kan geen contact maken zonder alcohol te hebben gebruikt. Alleen met de buschauffeur en de barkeepers kan hij praten, verder zal hij een beetje tipsy of aangeschoten moeten zijn als hij figuurtjes aanspreekt. Hij zal dus vaak bars in moeten gaan om een voorraad bierflesjes in te slaan. Op het scherm zie je een 'dronkenschapsmeter' waar je kunt zien of hij nuchter is, een beetje tipsy of aangeschoten. De meter kan ook aangeven dat hij dronken is of stomdronken. Maar zó ver gaat de hoofdpersoon niet.

Het spel heeft een simpel verhaal: de hoofdpersoon moet alleen maar een pilsje zien te vinden.
In het begin lijkt er niet veel te doen in de stad, maar uiteindelijk kom je verder door een probleem op te lossen, dat je weer naar een ander probleem leidt en je zo verder brengt. Uiteindelijk weet de hoofdpersoon hoe hij aan zijn pilsje kan komen, maar stopt het spel om deel 2 aan te kondigen.
Waarschijnlijk zal in dat volgende deel de hoofdpersoon ook (stom)dronken kunnen zijn en zijn biertje eindelijk kunnen vinden? Komt hij er dan ook achter wie de Master Brewer is en wat diens bedoelingen zijn en wat er met zijn vriend barkeeper Carl gebeurd is?

      

De puzzels in het spel zijn zeker geslaagd te noemen. Het zijn inventarispuzzels met wat dialoogpuzzels. Er is een puzzel waarvan je de oplossing buiten het spel via Google moet opzoeken. Voor één puzzel mag je geheugen niet te traag zijn, als je moet onthouden welke eigenschappen een prijswinnend speciaalbiertje heeft en je uit meerdere mogelijkheden moet kiezen.
Op het eerste gezicht lijkt er in het spel niet veel te doen of te vinden, maar daar kom je snel van terug. Het is een lineair adventure, langzamerhand raakt de inventaris toch gevuld en begrijp je de halve antwoorden die je eerder kreeg.
De inventarispuzzels zijn goed te doen, maar zijn zeker niet makkelijk. Er is geen hotspotfunctie, dus moet je goed tussen al dat roze en grijs zoeken voor je iets vindt en vaak staat het spel je pas later toe het voorwerp te pakken. Wel verschijnt het label van de voorwerpen als je er met de muis overheen gaat.

Een puzzel die in het hele spel door speelt, is het bepalen van de staat van dronkenschap en de omgang daarmee. Als de hoofdpersoon nuchter is, kan hij niet met mensen praten. Hij moet een beetje tipsy zijn. Soms zal de hoofdpersoon meer moeten drinken om dingen te doen die moeilijk voor hem zijn. Maar het kan ook voorkomen dat hij, als hij gedronken heeft, bepaalde taken niet uit kan voeren en moet ontnuchteren.

      

De handgetekende tekeningen in stripstijl zijn bijzonder en verfrissend. Het hele spel wordt in grijs- en rozetinten uitgevoerd. De enige andere kleur is black-light blauw, dat je op twee momenten in het spel te zien krijgt als het donker is. Verder wordt heel af en toe blauw-grijs gebruikt. De tekstballonnen van de hoofdpersoon zijn zwart, die van de andere figuren over het algemeen roze. Heel bijzonder is het dat de vele figuurtjes allemaal anders gekleed zijn, ook de tattoos zijn gevarieerd. In de tekeningen is veel tijd en moeite gestopt.
Subtiel kleuren de handen van de hoofdpersoon lichtblauw, als hij een ijskoud voorwerp pakt. Nauwelijks merkbaar maar mooi om de kou te zien.
Het uiterlijk van het spel met zijn heldere, gedetailleerde, bijna monochrome tekeningen maakt het anders dan andere spellen, terwijl de spelbediening traditioneel is.

In de straten is genoeg aan beweging te zien. Er zijn wat duiven, er is een roltrap, er komt een tram, een fietser en een man op een step voorbij, voor wie de hoofdpersoon automatisch opzij gaat.
Iemand die een plaquette ophangt, komt over als een levensechte timmerman, wat zijn bewegingen en houding betreft. Mooi zijn de maniertjes hoe de barkeepers de biertjes serveren. De een gooit het in een salto toe, een ander geeft het flesje een duw, zodat het over de bar schuift en bij hem terecht komt.
Ook van de hoofdpersoon worden de bewegingen goed weergegeven, zijn snor danst op en neer als hij op een haast natuurlijke manier rondloopt en als hij een speciaalbiertje drinkt is dat aan zijn hele, samentrekkende gezicht te zien. Je ziet aan zijn gelaatstrekken dat hij het smerig vindt, wat hij krijgt aangeboden.

      

Het spel heeft veel humor. De namen van de speciaalbiertjes zijn grappig en satirisch van aard. Hipsters en dwepers met speciaalbiertjes worden uitvergroot neergezet en lichtjes bespot. We leven ten slotte mee met de hoofdpersoon die een gewoon pilsje wil en zelf óók bespot wordt om zijn slechte en goedkope smaak.
Iedereen op straat praat over de meest wonderlijke ingrediënten die er in die biertjes zitten. Met bijna niemand op straat is over iets anders te spreken.
Grappig wordt het ook als de hoofdpersoon op een baby in een babywagen belooft te passen.

Er zit ook humor in de spelfuncties. Zo is er de hintfunctie waarnaar je op zoek moet. Het is een sprekende kat bij wie je hints kunt halen, die hij het hele spel lang echter niet geeft, tenminste niet in de average- of true gamer-versie, die de basis zijn van dit review.
Je wordt voor spinnen gewaarschuwd die je met een anti-spinnenknop in het hoofdmenu kunt kwijtraken, maar die knop is er niet.
Vaak word je eraan herinnerd dat de hoofdpersoon in een spel rondloopt en niet in de echte wereld. Zo weet een barkeeper dat de hoofdpersoon op zijn verzoek in zal gaan, omdat anders het spel afgelopen is of klaagt de hoofdpersoon dat het spel zo lang duurt.
Ook wordt er af en toe gerefereerd aan andere games. Aan (Leisure Suit) Larry bijvoorbeeld, als de hoofdpersoon in een wc-pot een portemonnee vindt.

      

Het muziekstuk aan het begin van het spel lijkt op filmmuziek uit de jaren 40 en komt vrolijk over door een soort tokkelende xylofoon of piano.
Elk café waar de hoofdpersoon komt heeft een andere sfeer en muzieksoort. Zo is er een metalrock café waar je hard rock of metal hoort en de bezoekers er ook uitzien als rockers. In een Pakistaanse bar klinkt Indiase (!) muziek.
Er is een sportcafé met tv-wand waarop een wedstrijd te volgen valt. Daar is geen muziek, maar wel het geluid van de tv en geschreeuw van het publiek dat de wedstrijd volgt. Er is een pub, de Mistressbar, met een pub-quiz en geroezemoes. Grappig is de zingende vis daar, die een Russisch klinkend liedje zingt met de tekst Dude where is my beer

Behalve de muziek in het spel, zijn ook de andere geluiden in orde. Je hoort een steen als je die opzij duwt, een hongerige baby jammeren, een deur dichtslaan en dergelijke.
Er zijn weliswaar geen stemacteurs, maar die mis je niet en worden ook niet vervangen door lange (tussen-)teksten. De teksten zijn kort en begrijpelijk.

      

Dude, where is my beer? is een zeer origineel, handgetekend adventure met een klassieke spelbediening en aanstekelijke muziek.
Door het onderwerp alcohol en de moeilijkheidsgraad van het spel is het niet zo geschikt voor jongere of beginnende spelers. De meer ervaren speler zal er veel puzzelplezier uit halen.
Het is wel te hopen dat er snel een vervolgdeel verschijnt, want de verhaallijn is beperkt, met een open einde.

Grotere plaatjes bekijken?    Ga naar de screenshots.