S P E L - I N F O

         

THE BOOK OF UNWRITTEN TALES prequel:

The Critter Chronicles



Uitgever: Nordic Games / 2012
Ontwerper: KING Art Games

Platform: PC, Mac, Linux.

Systeemeisen:
--- Windows XP SP3/Vista/7/8 - Processor: 3 GHz - 1 GB RAM - DirectX 9c compatible videokaart met 256 MB RAM, Pixelshader 2.0 - DirectX 9.0c - 6 GB beschikbare opslagruimte.
--- MAC OS X 10.6/Mac OS X 10.8/Mac OS X 10.7 - Processor: 2.4 GHz Intel Mac Core Duo - 1500 MB RAM - Intel GMA-950 grafische kaart met 256MB VRAM of beter - 6 GB beschikbare opslagruimte.
--- LINUX Ubuntu 12.04 of hoger - Processor: 3 GHz - 1 GB RAM - OpenGL compatible videokaart met 256 MB RAM, Pixelshader 2.0 - 6 GB beschikbare opslagruimte.

Categorie:
Fantasie, humor, queeste, handgetekende 2D en 2.5D beelden, minigames, 3de persoon, point & click.

Walkthrough: klik hier voor Marjo's Nederlandstalige walkthrough.

Beschrijving en review:
The Critter Chronicles is een soort voorgeschiedenis van The Book of Unwritten Tales. We zien hoe Nathaniel Bonnett voor het eerst zijn harige, lila vriend-met-de-bolle-ogen ontmoet. Of liever gezegd, hij ontmoet een hele stam van deze wezens, nadat hij met zijn luchtschip op het ijs gecrashed is en vervolgens met een zeer aparte yeti afgerekend heeft.
Onze lila Critter is verliefd geworden op de dochter van het stamhoofd en heeft eigenlijk dringend hulp nodig, want hij heeft er een zooitje van gemaakt en het stamhoofd ziet hem niet zitten als schoonzoon. De critters zitten ook vast op het ijs, omdat de "hartsteen" van hun schip gestolen is. Misschien kan Nate helpen? Hoewel die al problemen genoeg heeft, omdat premiejageres Ma'Zaz achter hem aan zit. Nate heeft namelijk zijn schip bij een spelletje poker gewonnen en de eigenaar wil het terug. Liefst ongeschonden natuurlijk.

      

Al met al is het een verhaal met knotsgekke situaties, dat bevolkt is met originele karakters en op een leuke manier wordt verteld. Eerst vanuit het standpunt van Nate en daarna vanuit de lila Critter. Vanaf hoofdstuk drie kun je zelfs willekeurig tussen beide hoofdpersonen overschakelen. Op enkele uitzonderingen na, kun je de taken dan ook naar believen door een van beiden laten uitvoeren. Wel is het handig om de hotspots door Nate te laten onderzoeken, omdat de Critter niet kan praten en je van hem dus geen aanwijzingen krijgt.

Uiteraard zijn er heel veel problemen op te lossen. En die zijn niet allemaal even logisch. Om het hoekje kunnen denken en alle logica opzij zetten, is beslist noodzakelijk als Nate uit het woonhol van een vreemde yeti wil ontsnappen. Als speler is het in zo'n geval een kwestie van alles op alles klikken, zeker als je alleen zoutstrooier, een weegschaal en ijs ter beschikking hebt. Maar al doende gaat er dan letterlijk "een belletje rinkelen". Je kunt daarna alleen maar vol bewondering grijnzen om een spelmaker die dergelijke inventieve en absurde puzzels in elkaar draait.

      

Gelukkig zijn andere puzzels gewoon een kwestie van de juiste dingen oprapen en gebruiken. En daarbij heb je naar wens ook nog hulp van een hotspot-functie en verandert je cursor van kleur als je dingen met elkaar kunt combineren. De zeer gevorderde avonturiers kunnen overigens aan het begin van het spel kiezen om het in een "hard" modus te spelen, waarin de hotspotfunctie uitgeschakeld is, je minder aanwijzingen krijgt, de puzzels iets moeilijker zijn en er meer dingen rondslingeren om op te rapen.
Er zijn ook enkele minigames, zoals een slot kraken of een vaas schilderen. Ze zijn niet moeilijk en leuk om te doen.

Een klein puntje van kritiek op de puzzels is er wel. De speler die zomaar alles opraapt en overal gebruikt, zal soms een puzzel oplossen, voordat hij begrijpt waarom dit nodig was. Beter zou uiteraard zijn geweest, als bepaalde voorwerpen pas op het juiste moment actief werden. Maar de speler die gewoon het verhaal volgt, en pas oplossingen zoekt als het probleem zich voordoet, zal hier uiteraard geen last van hebben.

      

Grafisch is The Critter Chronicles een lust voor het oog. Fantasievolle en zeer gedetailleerde achtergronden dienen als decor voor liefdevol vormgegeven karakters, die bewegen als in een tekenfilm. Als Nate bijvoorbeeld een kurk uit een vaatje haalt en daarna de inhoud onderzoekt die eruit sijpelt, zie je hem niet alleen hurken, pakken en trekken, maar zelfs zijn vingers heen en weer bewegen, hoe klein die ook zijn. De humor in het spel zit niet alleen in de situaties en dialogen, maar ook in de animaties.
Jammer is wel dat er hier en daar 'bespaard' is op kleinigheden zoals de 'belichting'. Een schaduw voor een figurant kon er blijkbaar niet meer vanaf.

De orchestrale muziek is heel goed gekozen en onderstreept de sfeer van het spel. Je hoort weliswaar regelmatig hetzelfde muziekje, maar dat komt omdat er voor elke locatie een apart muziekstuk is en het aantal locaties nogal beperkt is.
Het stemacteren is net als in voorganger The Book of Unwritten Tales van hoge kwaliteit, met acteurs die lol hebben in hun werk en proberen de dialogen zo natuurlijk mogelijk te brengen.

      

Samenvatting: De Critter Chronicles is een schitterend en gedetailleerd getekend spel voor alle leeftijden, waarin humor in de animaties, de dialogen en in de inventieve puzzels is verpakt. Het vormt een perfecte combinatie die ervoor zorgt dat je soms schaterend en zeker geboeid haast niet loskomt van het speelscherm. Met een speeltijd van 10-12 uur zeer zeker een aanrader.

Grotere plaatjes bekijken?    Ga naar de screenshots.

Meer avonturen van Nathaniel en Critter in:
The Book of Unwritten Tales