S P E L - I N F O

         

BOHEMIAN KILLING


Uitgever: IQ Publishing/2016
Ontwerper: Marcin Makaj/The Moonwalls

Platform: PC, Mac.

Systeemeisen:
--- Windows 7 32bit - Processor: Intel Core 2 Duo 1,66 GHz - 4 GB RAM - Grafische kaart: Radeon HD 7500G/Intel HD Graphics 3000 - 7 GB HD ruimte.
Mac OS X 10.8.5 - Processor: Intel Core i5 1.7.

Categorie:
Rechtbankdrama, moordverdachte, Parijs 19de eeuw, meerdere eindes, 1ste persoon, muis- en toetsenbordbediening.

Beschrijving en review door Yvonne:
De hoofdpersoon is Alfred Ethon, die verdacht wordt van de moord op het dienstmeisje Marie Capet. Hij zou haar met een degen hebben vermoord in een hotel in Parijs.
Het verhaal speelt zich af in een rechtbank waar Ethon, bijgestaan door zijn advocaat, voor deze moord terecht staat. De tweede verhaallijn speelt zich af op de dag van de moord, een jaar eerder, op 17 oktober 1894 en is de reconstructie van wat Ethon die dag meemaakt. In het Parijs van die tijd speelt de revolutie, klassenongelijkheid en discriminatie van Ethon door zijn zigeuner-achtergrond mee.

Het spel beweert zich aan te passen aan de keuzes die je maakt, dat je kunt liegen en het bewijs en de getuigen kunt manipuleren. Dat kan echter alleen als je een bepaald tijdpad bewandelt. Als je een ander tijdpad volgt, is er geen keuze mogelijk dan alleen de keuze, die je op dat moment -al dan niet- krijgt.
Eenmaal een tijdpad gekozen is er niet meer van af te wijken. Dan zul je het oordeel 'dood door de guillotine' gelaten over je heen moeten laten komen, tenzij het je lukt om levenslang of zelfs vrijspraak te krijgen.

      

Hoewel de bediening van het spel niet direct duidelijk is, wen je daar snel aan na een aantal keer spelen. Ook aan het steeds terugkeren van dezelfde hints, het steeds weer laden als je in een andere ruimte komt, wen je, hoewel een wat langzamere computer dan irritaties opwekt.

Na een aantal keer spelen, merk je dat je goed op het verloop van de tijd moet letten. Dit kan door op je toetsenbord de T in te drukken, waarna je de tijd op de constructiedag krijgt.
Soms ontmoet je iemand die helemaal niet aan te spreken is, terwijl dat op een ander moment, in een andere spelpoging, wél gaat. Er zijn maar een paar ruimtes waarin iets te doen valt, afhankelijk van het tijdstip waarop je in die ruimte bent. In de hotelkamer bijvoorbeeld kun je een koffer aantreffen, een boze Marie Capet of een Capet die geld telt, afhankelijk van wanneer je die hotelkamer in gaat.

      

Als het scherm zwart/wit wordt betekent dat dat je op een plek komt die niets met de zaak te maken heeft. Ook wordt het scherm zwart/wit als een rechter een aanvullende vraag aan je heeft.
Als Ethon gedronken heeft zie je dubbele lijnen om de voorwerpen heen en als hij bebloed is, is het zicht door de bloedrode vlekjes belemmerd. Deze effecten houden snel op als je even doorspeelt. De bloedvlekken hebben een functie. Je weet op die manier dat een getuige daarover een getuigenis kan afleggen en als je het bloed hebt afgewassen kan je advocaat in je verdediging opnemen dat de getuige onbetrouwbaar is. De dubbele lijnen die je na wat champagne ziet, hebben geen betekenis voor het spel, maar storen niet.

De beelden van het uitzicht, de interieurs van appartementen en het hotel zijn sfeervol gemaakt in een realistische, maar niet fotorealistische, stijl. Ze passen bij de tijd: graffity over de revolutie op de muren, bij de tijd passende kleding, een mooie hotellobby met glanzende vloeren, chique meubels in appartementen en hotel.

      

Hoewel er scenes zijn waarin ook de achtergrond animatie vertoont, zoals vuurwerk dat aan de hemel te zien is, komt de animatie er karig van af. De personen met wie je spreekt, bewegen alleen hun mond en handen, de trog waarboven je de kraan aan zet, vult zich niet met water, er rijden geen auto's op straat, een munt die je in een fontein gooit, zie je niet en zo zijn er nog veel meer voorbeelden te noemen. De scene waarin Capet doodgestoken wordt is nog de meest geanimeerde, ze kruipt mooi achteruit om aan haar moordenaar te ontkomen en verder is er nog een bode die wél beweegt als hij in de rechtbank bewijs aflevert.

Jammer is het wel dat de personen erg statisch zijn en dat er vaak niets te doen valt in de ruimtes waarin Ethon zich begeeft. De vingertjes van Marie Capet zijn erg buigzaam en staan dan 90 graden omhoog, iets wat wel past bij een stripfiguur, maar niet bij redelijk realistisch getekende figuren.
Alleen Marie Capet in haar sterfscène en een bode in de rechtszaal bewegen met hun hele lichaam, in de rest van het spel bewegen de figuren alleen hun hoofd, handen of mond.

      

De stemmen van rechter, advocaat en officier van justitie zijn geweldig. Stéphane Cornicard, meertalig acteur, doet de stemmen. Hij geeft de ene figuur een nog vetter Frans accent dan de andere en het schampere lachje van de advocaat klinkt prachtig door in zijn stem.

Op de achtergrond hoor je steeds de zelfde "original game music" van Marcin Maślanka. Die muziek stoort niet als de rechter spreekt, omdat er langzamere en snellere stukken in voorkomen.
Je hoort af en toe een torenklok luiden, Capets bloed spettert hoorbaar de kamer in, er klinkt papiergeritsel bij het openen van een brief en als je een deur doorgaat, hoor je dat ook. De kurk knalt van de fles als je champagne drinkt, maar er is geen geknal en gesis bij het vuurwerk. Doordat de karakters statisch zijn, valt het niet op dat er geen voetstappen te horen zijn. Alfred Ethon echter, loopt nogal wat trappen op en af maar daar is niets van de horen.

      

Samengevat is Bohemian Killing een bijzonder rechtbankdrama, waarin de vrijspraak niet al te moeilijk, maar ook niet te makkelijk te bereiken is. Het best is dit adventure nog te vergelijken met een beeldroman, waarin je je vooral moet richten op de teksten om het spel goed te kunnen beëindigen.

Grotere plaatjes bekijken?    Ga naar de screenshots.